หลังกินข้าวเช้าเสร็จูเี่อันนึกขึ้นได้ว่าตนไม่มีรถ แล้วจะไปทำงานอย่างไรล่ะทีนี้เธอจึงขอให้ลุงสวีช่วย
“ลุงสวีคะรบกวนช่วยให้คนไปส่งหนูที่ออฟฟิศได้ไหมคะ”
“คนขับรถไปส่งแม่บ้านซื้ออาหารั้แ่เช้าแล้วครับ”ลุงสวีมองไปที่ลู่เป๋าเหยียน “ทำไมคุณชายไม่ไปส่งคุณผู้หญิงล่ะครับ”
“หนูไม่อยากให้เขาไปส่ง!”
นั่งรถลู่เป๋าเหยียนไปสถานีตำรวจจะสะดุดตาเกินไป...เธอไม่กล้าคิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา
ลู่เป๋าเหยียนเพิ่งเคยถูกคนปฏิเสธแบบนี้เป็ครั้งแรกเขาหรี่ตา “ไม่ให้ฉันไปส่ง? งั้นเธอคงทำได้แค่ติดรถฉันไป”พูดจบเขาก็สวมเสื้อคลุมแล้วเดินออกไป
“ลุงสวีเขาหมายความว่าอะไรคะเนี่ย” ูเี่อันมองแผ่นหลังของลู่เป๋าเหยียนอย่างงงๆ
“ผมจัดรถให้ไม่ได้คนขับรถก็ไม่ว่างไปส่งคุณผู้หญิง” ลุงสวีพูด“ที่จริงที่สิ่งคุณชายจะสื่อค่อนข้างชัดเจนนะครับนั่นก็คือวันนี้คุณผู้หญิงคงต้องติดรถเขาไปทำงาน ไม่มีทางเลือกอื่น”
“เขา...เขาเอาจริงเหรอเนี่ย”เธอชักโมโห เขามีสิทธิ์อะไรมาเผด็จการกับเธอแบบนี้
ลุงสวีพยักหน้า“ครับ ที่จริง...ไม่ว่าเื่อะไรคุณชายมักจะทำอย่างตั้งใจเสมอ”
“ไม่หรอกค่ะ”เธอเดินออกไปอย่างหงุดหงิด “ที่แต่งงานกับฉัน เขาไม่ได้ตั้งใจ”
“...”ลุงสวีขยับปากอย่างสองจิตสองใจ แต่สุดท้ายก็ไม่พูดอะไรออกมา ช่างเถอะ...สิ่งที่ต้องรู้สักวันคุณผู้หญิงก็จะรู้เอง
สุดท้ายูเี่อันก็ต้องขึ้นรถไปกับลู่เป๋าเหยียนแต่เธอไม่ได้ให้เขาส่งเธอถึงหน้าสถานีตำรวจ เมื่อเหลือระยะทางอีกประมาณหนึ่งกิโลเมตรจะถึงจุดหมายเธอก็พูดขึ้นว่า “เดี๋ยวฉันเดินต่อไปเอง”
ลู่เป๋าเหยียนเหยียบเบรกูเี่อันรีบลงจากรถ ส่วนเขาก็มุ่งหน้าไปที่บริษัทไม่นานหลังจากนั้นเสิ่นเยว่ชวนก็ได้โทรเข้ามา
“ฉันมีข้อมูลหนึ่งที่นายน่าจะสนใจ”เสิ่นเยว่ชวนกล่าว “วันนั้นที่ลั่วเสี่ยวหยางบอกว่า เจี่ยนอันมีคนที่ชอบอยู่แล้วใน่ไม่กี่ปีที่ผ่าน ผู้ชายที่เธอสนิทสนมมากที่สุดก็คือเจียงเส้าข่ายคุณชายใหญ่ของตระกูลเจียง ฉะนั้นคนที่เจี่ยนอันชอบน่าจะเป็เขา จะเอาไงต่อดีล่ะ”
ลู่เป๋าเหยียนคิดถึงวันที่ไปจดทะเบียนสมรสเจียงเส้าข่ายเองก็พูดว่าูเี่อันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แถมยังเดาว่าเป็เขาอีกตอนนั้นูเี่อันเองก็ถึงกับชะงักไป เธอมองตาเจียงเส้าข่ายเหมือนมีอะไรในใจ
ที่แท้คนที่เธอชอบคือเจียงเส้าข่าย?
“ฮัลโหล?” เสิ่นเยว่ชวนถามขึ้นอย่างสงสัย “ยังฟังอยู่หรือเปล่า”
“เธอจะชอบใครก็ไม่เกี่ยวกับฉัน”ลู่เป๋าเหยียนตอบเสียงเย็น “การที่นายว่างไปทำเื่ไร้สาระ แสดงว่ามีเวลาว่างมากสินะไปแอฟริกาทำธุระให้ฉันหน่อยแล้วกัน”
เสิ่นเยว่ชวนโดนเขาไล่ไปแอฟริกาอย่างไร้เยื่อใย
อีกด้านูเี่อันเดินไปได้ไม่ไกลเท่าไร จู่ๆ ก็มีรถมาจอดข้างเธอ
เจียงเส้าข่ายลดกระจกรถลง“ว่าไงคุณนายลู่ นี่ลู่เป๋าเหยียนปล่อยให้เธอเดินไปทำงานได้ลงคอเหรอเนี่ย”
ูเี่อันเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งอย่างไม่เกรงใจ“อย่าเรียกมั่วซั่ว นายก็รู้ว่าที่ฉันทำไปเพราะ้ารักษาชีวิตตัวเอง”
เจียงเส้าข่ายยิ้มขยับเข้ามาใกลู้เี่อัน “ชีวิตหลังแต่งงาน่ไม่กี่วันมานี้เป็ไงบ้างล่ะ”
ูเี่อันใช้นิ้วชี้ดันหน้าผากเขาให้ถอยออกไป“ชีวิตแต่งงานฉันจะเป็ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับนาย ผู้ชายขี้เม้านี่ไม่เท่เอาซะเลยแล้วก็นะ ฉันแต่งงานมีสามีแล้ว ช่วยรักษาระยะห่างจากฉันนิดนึง”
“เชอะ!พอแต่งงานแล้วก็ทิ้งเพื่อนเลยนะ ระวังเถอะฉันจะปล่อยข่าวว่าภรรยาของผอ.ลู่คือแพทย์นิติเวชหญิง!”
ูเี่อันเตะเจียงเส้าข่ายไปหนึ่งที“อะไรคือการเน้นว่า แพทย์นิติเวชหญิง นายเองก็แพทย์นิติเวชชายเหมือนกันล่ะน่า!”
เจียงเส้าข่ายยิ้มแล้วขับรถ BMW760 ของเขาออกไปตำแหน่งรถของเขาอยู่ข้างหลังเยื้องกับแอสตันมาร์ติน ONE 77 พอดิบพอดี
เมื่อลู่เป๋าเหยียนมองผ่านกระจกหลังไปก็พบรถคันหนึ่งดูคุ้นตา แถมูเี่อันยังนั่งอยู่ในนั้นอีก
ที่เธอให้เขาจอดกลางทางก็เพื่อจะขึ้นรถไปกับเจียงเส้าข่าย? หรือว่าที่เสิ่นเยว่ชวนพูดจะเป็เื่จริง?
ในตอนนั้นเองเขาอยากจะลงจากรถไปลากูเี่อันออกมา
แต่ว่า...ทำไมจู่ๆเขาถึงมีความคิดชั่ววูบแบบนี้ได้นะ คิดแล้วลู่เป๋าเหยียนจึงเร่งความเร็วแอสตันมาร์ตินคันงามได้แซงรถข้างหน้าผ่านไปหลายต่อหลายคันอย่างรวดเร็ว
ูเี่อันไม่ทันสังเกตเห็นรถของลู่เป๋าเหยียนเธอคุยกับเจียงเส้าข่ายตลอดทางจนถึงสถานีตำรวจ พอเดินเข้าไปก็เห็นเพื่อนร่วมงานกำลังยืนเกาะกลุ่มเม้าข่าวหานรั่วซีถูกลู่เป๋าเหยียนทิ้งกันอยู่
หัวหน้าทีมอาชญากรรมอย่างสารวัตรเหยียนผู้ซึ่งเป็แฟนคลับตัวยงของหานรั่วซีถึงกับถอนหายใจหลังอ่านข่าวจบ
“เฮ้อผู้หญิงคนไหนกันที่แย่งผู้ชายไปจากหานรั่วซีได้! อย่าให้รู้นะว่าใครไม่งั้นฉันจะ...ขอบคุณเธอ! เพราะถ้าเธอไม่แย่งลู่เป๋าเหยียนไปล่ะก็เมื่อไรนางฟ้าจะกลับสู่อ้อมกอดของพวกเรากันล่ะ ฮ่าๆๆ อ้าว เจี่ยนอันกลับมาแล้วเหรอลาไปตั้งหลายวันไปทำอะไรมาละเนี่ย”
ูเี่อันลูบจมูก“ไปนำนางฟ้ากลับสู่อ้อมกอดของพวกคุณไง”
เื่ของเธอกับลู่เป๋าเหยียนที่สถานีตำรวจมีเพียงเจียงเส้าข่ายเท่านั้นที่รู้
“ว่าไงนะ?” สารวัตรเหยียนฟังไม่ค่อยถนัด
“ไม่มีอะไรค่ะ”ูเี่อันตอบแล้วจึงรีบเดินเข้าห้องทำงานไปพร้อมกับเจียงเส้าข่าย
129
![[จบ] บันทึกเส้นทางจอมโจรจอมราชัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316101_39085446.webp)