เช้าวันต่อมา สกายวางโปรแกรมจะพาบลูไปซื้อชุดสักสองชุดก่อน เนื่องจากจะต้องเก็บเงินใช้ให้ได้ถึงสิ้นเดือน กว่าพ่อจะส่งเงินรายเดือนก็ยังอีกหลายวัน
"รีบไปเถอะเดี่ยวสายแล้วจะร้อน" สกายบอกกับบลูขณะนั่งใส่รองเท้าผ้าใบคู่เก่ง
"บลูพร้อมแล้วสกาย ไปกันได้เลย"
"กูก็พร้อมแล้วสกาย" วิทย์ตอบคนสุดท้าย
"ใครชวนมึงวะ" สกายเหล่มองมาที่เพื่อน ไม่คิดว่ามันจะตามไปด้วยจริงๆ
"มึงอย่า กูไปช่วยน้องบลูเลือกชุดแจ่มๆ ให้ไงล่ะ" วิทย์แสดงออกอย่างชัดเจนเลยว่าสนใจบูล แต่สกายก็แสดงออกอย่างชัดเจนเหมือนกันว่าไม่อยากให้ไปด้วย
"ไอ้เฮ้... กูจะพาน้องไปเลือกซื้อเสื้อผ้าผู้หญิง มึงเคยใส่หรือไง" สกายกีดกันด้วยกลัวว่าบูลยังไม่ชินกับการอยู่ร่วมในสังคมมนุษย์ความอาจแตกได้
"มันจะยากตรงไหนวะ ก็แค่ให้น้องเขาลองใส่แล้วกูดูว่าน่ารักก็โอเคแล้ว" วิทย์หันมายิ้มหวานให้กับบูล ซึ่งบูลประมวลผลไม่ได้ว่ามีความหมายอย่างไร แต่การตั้งค่าระบบสั่งการให้ยิ้มตอบกลับไป จนวิทย์คิดว่าสาวเ้าคงมีใจให้บ้างแล้ว
"ใช่ไหมครับ น้องบูล เดี๋ยวพี่ขอซื้อเป็ของขวัญให้สักชุดหนึ่งนะครับ แต่เอ๊ะ! นี่มันชุดเมื่อวานหรือเปล่าครับ" วิทย์พูดหวานใส่แบบจัดเต็ม แถมยังเอาหน้ามาใกล้ จนสกายต้องกางฝ่ามือดันหน้ามันออก
"มึง อยู่ห่างๆ ไว้จะดีที่สุด อย่ายุ่งกับน้องกูให้มากนัก เขาขี้รำคาญนะ ใช่ไหม บูล" สกายหันมาทางบูลเพื่อส่งซิกให้เธอพยักหน้าตอบ
"ค่ะ บูลขี้รำคาญ"
"ฮ่าๆ เห็นไหม มึงอย่าเข้าใกล้ให้มาก" สกายรู้สึกเหมือนชนะเพื่อนยกหนึ่ง จนวิทย์หน้าเจื่อนไปนิด แต่ก็ยังไม่หยุดความพยายาม
"เอาน่า ยังไงกูไปช่วยเลือก มันก็ดีกว่าคิดกันสองคนนะ มึงก็ผู้ชายเหมือนกัน ช่วยกันเลือกช่วยกันคิด กูไม่อยากอยู่เฝ้าบ้านให้มึงไอ้กาย แล้วก็ชุดที่น้องเขาใส่อยู่นี่ก็อย่างน่ารักเลย แสดงว่าน้องเขาก็รู้จักแต่งตัวอยู่แล้ว เห็นไหมใส่ข้ามวันไม่ยอมเปลี่ยนเลย" วิทย์ไม่รู้ว่าชุดที่บูลใส่สกายเป็คนซื้อให้ จนสกายต้องกลั้นหัวเราะ
และแล้ววิทย์ก็ตามทั้งคู่มาจนได้ แต่ไม่เป็การยากสำหรับบูลที่มีกระทั่งโปรแกรมเลือกเสื้อผ้าให้เหมาะกับรูปร่างของตัวเอง และที่สำคัญราคาไม่แพง
"น้องบูลนี่ใส่ชุดไหนก็น่ารักนะ" วิทย์เต๊าะไม่เลิก อย่างไรเสียขอสู้ขาดใจ เจอสาวงามขนาดนี้ยอมทุ่มหมดหน้าตัก แถมวันนี้เขายังเป็สายเปย์ ซื้อชุดให้บูลอีกสองชุดด้วย
"ขอบคุณพี่วิทย์นะคะ" บูลยิ้มตามที่ระบบวางไว้ แต่มันทำให้วิทย์ล่องลอยจนไปถึงประตู์เลยเชียว
"แล้วก็ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวกูด้วยนะ วันนี้ กูกำลังถังแตกพอดี" สกายพูดพร้อมดูดน้ำจากแก้วหลังจากเบิ้ลข้าวไปสองจาน
"เอ่อ...ใครเลี้ยงมึง จ่ายใครจ่ายมันสิโว๊ย กูเลี้ยงน้องบูลคนเดียว ตัวเล็กแค่นี้กินไม่เท่าไรหรอก" สกายหันมายิ้มให้บูลอีกแล้ว
"เก็บเงินเลยใช่ไหมค่ะ" พนักงานในร้านขอคิดค่าใช้จ่าย ตามที่ถูกเรียกมา
"ยกเว้นของไอ้นี่ ครับ ของน้องคนสวยนี่คิดกับผมครับ" วิทย์สั่งให้คิดเงินแยกกับสกายหน้าตาเฉย ทั้งๆ ที่นั่งโต๊ะเดียวกัน
"ถ้าไม่รวมของน้องคนนี้ ทั้งหมดก็สี่ร้อยบาทค่ะ"
"หาสี่ร้อย ไม่รวมของมันนะครับ" วิทย์ชี้ไปทางสกาย สงสัยว่าทำไมราคาเกินคาดหมายไว้เยอะ
"ค่ะ ของน้องผู้หญิงคนนี้เจ็ดจาน ของน้องหนึ่งจาน จานละห้าสิบ ก็สี่ร้อยบาทถ้วน ค่ะ" พนักงานแจงรายละเอียด
"หาเจ็ดจาน ไปกินตอนไหน สั่งใส่กล่องกลับบ้านด้วยเปล่าครับน้องบูล" มันมองรอบโต๊ะก่อนจะเห็นว่ามีจานวางซ้อนกันบนเก้าอี้ข้างๆ บูลอยู่กองหนึ่ง
"ก็ตอนที่มึงไปซื้อน้ำปั่นทีหนึ่ง แล้วก็ไอติมหนหนึ่ง มาให้บูลมันไงล่ะ แล้วมึงยังคะยั้นคะยอให้บูลมันกินเยอะๆ เลยไง บอกพี่มีจ่ายไม่อั้น" สกายกลั้นหัวเราะอธิบาย เลี้ยงใครไม่เลี้ยง คิดจะเลี้ยงหุ่นยนต์ให้อิ่ม
"เอ่อ...สี่ร้อยก็สี่ร้อย นี่ครับ" วิทย์ส่งแบงค์ห้าร้อยให้พนักงาน แต่ยังอดสงสัยไม่ได้อยู่ดี
"มึงไม่ได้แกล้งกูแอบเทข้าวที่ไหนนะ ไอ้สกาย เสียดายของกินนะ" วิทย์หันมาจับผิดเพื่อนคิดว่ามันจะแกล้งอะไรตนเองหรือเปล่า เพราะมันไม่น่าจะเป็ไปได้
"มึงจะบ้าเหรอ ใครจะไปทำกับข้าวปลาอาหารแบบนั้น บาปกรรม มึงคิดได้ไงวะ หรือมึงปอด เดี๋ยวกูเลี้ยงน้องกูเองก็ได้" สกายทำท่าจะควักเงิน
"เฮ้ยๆ อย่าๆ ไม่ต้อง มึงจ่ายของมึงก็พอ น้องบูลตัวแค่นี้กูเลี้ยงได้" วิทย์ไม่ยอมเสียหน้า
"เออๆ เื่ของมึง ลูกเถ้าแก่ร้ายขายปุ๋ยขายยาก็งี้แหล่ะนะ"
"ขอบคุณค่ะพี่วิทย์" บูลยิ้มให้เหมือนเคย
"อ่า ชื่นใจ...ร้อนไหมครับ พี่พัดให้นะครับจะได้ไม่ร้อน" สกายลงทุนซื้อพัดมาเพื่อการนี้เลยที่เดียว
"บูลมีระบบปรับความเย็นค่ะ"
"หา..."วิทย์หันมามองคอแทบหลุด
"เขาบอกว่าเขาไม่ชอบอากาศเย็นน่ะ" สกายต้องส่งซิกให้บูลอีกแล้วว่าพูดไม่ได้
ทั้งสามคนไปชวนกันไปเดินหลบร้อนในสวนสาธารณะ วิทย์มองเห็นโอกาสใกล้ชิดกับบูลสองต่อสองจึงจะลองชวนบูลไปนั่งถืบเรือในสระ
"น้องบูลไปนั่งเรือกับพี่ไหม ตรงโน้นวิวสวยนะ กลางสระมีน้ำพุด้วย" วิทย์เริ่มแผนการ
"ไม่ได้ๆ เดี่ยวไฟช็อตตายห่า โดนน้ำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้" สกายเผลอลืมตัว เพราะไม่รู้ว่าบูลมีระบบป้องกันน้ำเข้าสู่วงจรไฟฟ้าหรือเปล่า
"ไฟเฮ้...อะไรของมึง เรือถืบนะไม่ใช่เรือไฟฟ้า" เจอประโยคนี้เข้าไปวิทย์ถึงกับหาคำตอบไม่เจอ วันนี้วิทย์รู้สึกว่ามีแต่อะไรแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูก
"อ้อๆ กูหมายถึงน้ำพุมันติดไฟหรือเปล่า เดี๋ยวไฟดูดเอา" สกายเอาตัวรอดไปได้
"พลังงานของสกายลดลงไปมาก อุุณหภูมิสูงขึ้น ปริมาณน้ำในร่างกายลดลง น่าจะมีความผิดปกติของร่างกาย วันนี้เรากลับกันก่อนดีกว่าค่ะ" บูลที่ติดตั้งโปรแกรมตรวจสุขภาพวิเคราะห์ร่างกายของสกายโดยอัตโนมัติ ตรวจสอบแล้วว่าสกายอาจจะเริ่มไม่สบาย ด้วยการที่เป็หุ่นยนต์ที่ถูกสร้างมาเพื่อดูแลมนุษย์จึงเสนอทางเลือกที่ดีที่สุดของผู้เป็เ้านาย
ครั้งนี้ ทั้งสกายและวิทย์หันมามองบูลพร้อมกัน แต่คนที่สงสัยคำพูดที่สุดก็ยังเป็วิทย์อยู่ดี
120
