ย้อนไปเมื่อสามร้อยปีก่อนบรรพบุรุษตระกูลที่ชื่อกู้ิหลาน ได้ผิดคำสัญญาที่เคยให้กับองค์ชายัว่าจะยอมแต่งงานด้วย สุดท้ายกลับไม่เป็อย่างที่รับปากไว้ ก่อนจะถึงวันแต่งงานก็หนีไปกับชายอื่น
ด้วยความโกรธแค้นองค์ชายัจึงประกาศก้องถือเป็คำสาปที่ตระกูลกู้ต้องยอมรับว่า
เมื่อไม่เห็นค่าในความรักที่มีให้ นับจากนี้ไปตระกูลกู้ทุกรุ่นจะต้องพบเจอแต่เื่เลวร้ายตลอดไปกาล หาก้าจะถอนคำสาปมีเพียงทางเดียวคือส่งหญิงสาวที่เป็สายสายเืบริสุทธิ์ของตระกูลกู้ให้แต่งงานกับองค์ัเท่านั้น
ปัญหาใหญ่อีกปัญหาหนึ่งก็คือพวกเขาถูกสาปไม่ให้มีบุตรสาว แล้วตลอดสามร้อยปีที่ผ่านมาตระกูลกู้ทุกรุ่นจะ
แต่ก็เหมือน์จะสงสารอยู่บ้างสามร้อยปีต่อมาบ้านตระกูลกู้ก็มีสายเืบริสุทธิ์ที่เป็เด็กหญิง หน้าตาจิ้มลิ้มอ้วนท้วนสมบูรณ์ผิวพรรณขาวนวลยองใย ทำให้ทุกคนเริ่มมีความหวังขึ้นมา
แต่น่าเสียดายเด็กหญิงผู้นี้เกิดมาพร้อมกับคำสาปตาทั้งสองข้างไม่สามารถมองเห็นได้ในเวลากลางวัน แต่ถึงกระนั้นเด็กหญิงคนนี้ก็เป็ที่รักของทุกคนในตระกูลกู้ ด้วยเป็ทายาทที่เป็ผู้หญิงเพียงคนเดียวจึงได้รับการเอาใจใส่จากทุกคน
เวลาล่วงเลยไปไม่นานเด็กหญิงก็โตขึ้นกลายเป็หญิงสาวที่แสนจะงดงามราวกับหยก เมื่ออายุได้สิบห้าปี ภายในห้องโถงใหญ่ของตระกูลกู้ก็มีแขกสำคัญมาเยือน
ซึ่งคนตระกูลกู้ก็ไม่เคยรู้จักมาก่อนเหตุไฉนถึงมาที่บ้านของพวกเขาได้ จึงได้กล่าวถามว่าเป็ใคร? แล้วมีธุระอะไร?
แต่คำตอบที่ได้คือมาทวงสัญญาเื่การแต่งงานทั้งหมดจึงเข้าใจได้ในทันทีว่าเขาคือคนของวังั
ชุดเ้าสาวพร้อมกับผ้าไหมแดงถูกนำมาวางไว้ตรงกลางห้องโถงใหญ่ และได้กล่าวว่าขอรับตัวเ้าสาวไปเลย
ในวินาทีที่ทุกคนเห็นชุดเ้าสาวต่างพากันตะลึงงันเงียบไปสักครู่ ก่อนที่ท่านาุโที่สุดของบ้านจะพูดขึ้นมาว่า ขอเวลาให้พวกเขาได้เตรียมตัวเตรียมของให้กับเ้าสาวสักสองวันแต่ก็ถูกปฏิเสธว่าไม่จำเป็
"พวกเ้ารีบไปแต่งตัวให้เ้าสาวจะดีกว่าก่อนที่จะเลยฤกษ์ยามแต่งงาน"
"แต่...นั่วเอ๋อร์"
"หรือพวกเ้าจะผิดคำสัญญาอีกครั้งหนึ่งถึงไม่ยอมส่งตัวเ้าสาว"
เมื่อถูกเข้าใจผิดจึงได้รีบอธิบายไม่ใช่ไม่ยอมส่งตัวเ้าสาว แต่เป็เพราะความผิดปกติทางสายตาของหญิงสาว แต่สำหรับวังัแล้วไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรเพราะต่างรู้กันดีว่าสิ่งที่หญิงสาวกำลังเผชิญอยู่คือคำสาป
หากนางสามารถทำให้องค์ชายัฟื้นจากดวงจิตที่แตกสลายได้ คำสาปทุกอย่างก็จะหายสาบสูญไปเอง
"เื่นั้นองค์ชายทราบดีอยู่แล้ว ยังไม่รีบไปแต่งตัวให้เ้าสาวแล้วพาไปขึ้นเกี้ยวอีก"
ผู้คุมกฎของวังัออกคำสั่งเมื่อเห็นว่ายังไม่มีใครขยับเขยื้อนไปจัดการตามที่เขาสั่งเลย ประโยคคำขู่เข็ญดังไปถึงหน้าประตูห้องโถง ทำให้หญิงสาวที่กำลังเดินมาได้ยินเข้าพอดี
ทุกคนที่อยู่ในห้องโถงไม่เว้นแม้กระทั่งผู้คุมกฎของวังปีศาจ ก็หันไปตามเสียงของหญิงสาวที่กล่าว"ท่านปู่เกิดเื่อะไรขึ้นหรือเ้าคะ"
"นั่วเอ๋อร์" ทุกคนต่างเรียกชื่อพร้อมกันด้วยความใ
ต่างจากผู้คุมกฎของวังัที่เดินตรงเข้าไปหามองดูใบหน้าที่ขาวใสจากนั้นจึงเดินวนไปรอบๆตัว พร้อมกับพูดว่าใบหน้าของหญิงสาวพรุ่งนี้ไม่เหมือนกับกู้ิหลานเลย
"ท่านเป็ใครถึงได้เอ่ยชื่อบรรพบุรุษของข้า"
"เ้าคือคุณหนูตระกูลกู้? "
"ใช่ ข้าชื่อกู้อี๋นั่ว" หญิงสาวแนะนำตัวเองเรียบร้อยอีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
เขายกมือขึ้นโบกไปมาเหมือนจะทดสอบว่าหญิงสาวน้ำตาบอดจริงหรือไม่ เป็ที่แน่ชัดแล้วว่านี่คือคุณหนูตระกูลปู่สายเืบริสุทธิ์ที่ทางวังั้าตัว
จึงแนะนำตนเองว่าเป็ใคร? มาที่นี่ทำไม? และได้เปลี่ยนคำสรรพนามเรียกคุณหนูกู้อี๋นั่วเป็พระชายา ถามว่ายินยอมจะกลับวังัเพื่อไปแต่งงานกับองค์ชายหรือไม่
หญิงสาวยังไม่ได้ตอบคำถามใดๆ กลับไปมีแต่เพียงถามเขากลับว่า หากแต่งงานกับองค์ชายัแล้วจะช่วยครอบครัวได้จริงๆหรือไม่ แล้วเื่ที่ตาบอดในตอนกลางวันองค์ชายว่าอย่างไรบ้าง
"หากอยากรู้ว่าจะช่วยครอบครัวได้หรือไม่ ก็คงต้องไปถามองค์ชายเอาเอง"
ถึงคำตอบที่ได้รับจะไม่ค่อยชัดเจนสักเท่าไรแต่ก็ยังคงพอมีความหวังอยู่บ้าง กู้อี๋นั่วจึงตัดสินใจตกลงยอมไปวังัเพื่อแต่งงานกับองค์ชาย
แต่สิ่งที่ทุกคนในตระกูลกู้รู้ดีก็คือองค์ชายันั้น ได้ตายไปแล้วเมื่อสามร้อยปีก่อนหลังจากที่ได้เอ่ยคำสาปแช่งตระกูลกู้จบ แล้วแบบนี้ไม่เท่ากับว่ากู้อี๋นั่วต้องไปแต่งงานกับผู้ที่ตายไปแล้วหรือไง แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกไปเพราะเกรงกลัวผู้คุมกฎของวังั
แต่มีผู้หนึ่งที่รู้สึกเป็ห่วงหลานสาวยิ่งนักจึงได้กล่าวถามอย่างไม่เกรงอำนาจวังั
"หลานสาวของข้าต้องแต่งกับป้ายิญญาใช่หรือไม่? "
"บังอาจ..พวกเ้าไม่มีสิทธิ์ถาม"
"ทำไมพวกเราจะถามไม่ได้ ในเมื่อเ้าสาวขององค์ชายวังั เป็ลูกหลานของตระกูลกู้"
สายตาของผู้คุมกฎวังัฉายแววความเหี้ยมเกรียมออกมา แต่ก็ยอมเปิดปากบอกไปบางส่วนเท่านั้น เพื่อให้คนตระกูลกู้เข้าใจซะใหม่
"องค์ชายของพวกข้ายังไม่ตายสักหน่อยจะมีป้ายิญญาได้อย่างไรกัน"
คนพูดนั่นเหมือนจะไม่พอใจผิดกับคนที่ได้ฟังรู้สึกโล่งใจมาก แต่ก็ยังเคลือบแคลงใจอยู่ไม่น้อย ถ้าหากไม่ได้ตายไปแล้วทำไมแล้วบันทึกของตระกูลกู้ถึงได้บอกว่าองค์ชายัได้ตายหลังจากที่สาปแช่งพวกเขา
ท่านาุโของตระกูลกู้กำลังจะเอ่ยถามต่อแต่ก็เป็เวลาเดียวกันกับที่เ้าสาวเดินมาพอดี ความสนใจทั้งหมดจึงจะอยู่ที่กู้อี๋นั่วแทน
ทุกคนในตระกูลกู้ต่างพากันเข้าไปกล่าวคำอวยพรให้กับเ้าสาวขององค์ชายั และก็ได้ขอบคุณที่ยอมสละความสุขส่วนตัวแต่งงานเพื่อลบล้างคำสาปของตระกูลกู้
แต่คนที่ไม่ค่อยจะยินดีที่สุดคงจะเป็แม่ของหญิงสาว เพราะนางมีลูกสาวเพียงคนเดียวและรักมากที่สุด จึงไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะพูดคัดค้านได้ เพราะทุกอย่างลูกสาวเป็ผู้ตัดสินใจไปแล้วจะกลับคำก็ไม่ทันการ
1K
