เหมือนฝันออกมาจากห้องน้ำด้วยนชุดนอนเรียบร้อย เธอเดินมาหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงขึ้นมาเปิดดู ข้อความตอบกลับของตะวันโชว์หลาอยู่ที่หน้าจอ ใบหน้าน้อยๆของเธอเผยรอยยิ้มกว้างด้วยความพอใจ มือบางรีบกดเข้าไปอ่านทันที
“พี่ตะวันสบายดีไหมคะ” เธอกดส่งข้อความตอบกลับไปหาตะวัน
“สบายดีครับ เหมือนฝันละเป็ไงบ้าง”เหมือนว่าเขากำลังรอเธออยู่เพราะข้อความถูกตอบกลับมาในทันทีที่ส่งออกไป
“สบายดีค่ะ ่นี้กำลังเตรียมสอบ”
“เหมือนฝันเก่งอยู่แล้ว แต่ก็สู้ๆนะ”
“ขอบคุณค่ะ” เหมือนฝันส่งสติ๊กเกอร์น่ารักดุ๊กดิ๊กส่งไปให้เขา
“พี่ตะวันค่ะ่นี้เหมือนกำลังหาที่ฝึกงานปีสุดท้ายก่อนจบ...เอ่อที่ฟาร์มของพี่ตะวันรับเด็กฝึกงานไหมคะ?” ข้อความยาวๆถูกส่งออกไป
“ส่งเบอร์โทรของเธอให้พี่หน่อยสิ”เหมือนฝันอ่านข้อความแล้วรีบกดส่งเบอร์มือถือออกไปให้เขาทันที
“รับโทรศัพท์พี่ด้วยนะ” ข้อความสุดท้ายถูกส่งมาเพียงไม่นานเบอร์ที่ไม่รู้จักก็โชว์ที่หน้าจอมือถือของเธอ มือบางกดรับทันที
“สวัสดีค่ะ”เสียงใสที่เขาไม่ได้ยินมานานทำให้ตะวันนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะได้สติเอ่ยกับเธอ
“พี่เองนะ”
“ค่ะ”
“นี่เบอร์พี่เอง เมมไว้สิ มีอะไรก็โทรมาหาพี่ได้ตลอด”
“ค่ะ เดี๋ยวเหมือนจะเมมไว้ค่ะ”
“อืม”
“เื่ฝึกงานรายละเอียดพี่จะส่งให้ทางอีเมลนะเหมือนส่งชื่ออีเมลมาให้พี่หน่อย”
“ค่ะ” เหมือนฝันเปิดโน๊ตบุ๊คที่วางที่โต๊ะแล้วส่งชื่ออีเมลให้ตะวันที่กล่องข้อความ
“เหมือนส่งให้พี่ตะวันแล้วนะคะ”
“อื้ม...พี่เห็นแล้ว เดี๋ยวรายละเอียดพี่จะส่งให้หลังจากวางสายเธอแล้วนะ”
“ค่ะ เอาที่พี่ตะวันสะดวกก็ได้ค่ะ เหมือนรอได้”
“อือ...ความจริงพี่อยากให้เหมือนมาฝึกงานที่นี่นะ ที่นี่รับเด็กฝึกงานทุกๆปี มีที่พักและอาหารให้ด้วย ค่อนข้างสะดวก แต่ยังไงเธอก็ลองอ่านข้อมูลแล้วลองตัดสินใจดูอีกทีก็ได้”
“ค่ะ แล้วที่ฟาร์มของพี่ตะวันรับนักศึกษากี่คนคะ”
“อืม...อันนี้ก็ต้องดูอีกทีว่าปีนี้คุณฐานทัพจะรับกี่คน”
“อ้อ ค่ะ”
“เหมือนมีเพื่อนมาฝึกด้วยเยอะหรอ”
“สี่คนค่ะ”
“น่าจะไม่มีปัญหานะ”
“จริงหรอคะ”
“อื้ม จริงสิ ปกติปีปีหนึ่งที่นี่รับก็มากกว่าเจ็ดคนอยู่แล้วละ”
“ดีจังเลยค่ะ”
“แล้วตอนนี้ที่ฟาร์มมีนักศึกษาส่งเื่มาบ้างหรือยังคะ”
“ตอนนี้ยังนะ แต่พี่ว่าก็น่าจะเวลาใกล้ๆกันนี่ละ เพราะ่เวลานี้ของทุกปีก็จะมีนักศึกษามาฝึกงานที่ฟาร์มตลอด แล้วเหมือนมองไว้ที่ไหนบ้างละ”
“เหมือนกับเพื่อนลงความเห็นว่าอยากฝึกที่ฟาร์มมากกว่าที่โรงพยาบาลค่ะ”
“อืม”เสียงปลายสายที่รับฟังอยู่ตลอด
“ตอนนี้ก็รวบรวมข้อมูลฟาร์มต่างๆไว้หลายที่อยู่เหมือนกันค่ะ พรุ่งนี้เหมือนกับเพื่อนจะโทรเข้าไปสอบถามรายละเอียดก่อนค่ะ แล้วค่อยตัดสินใจ”
“งั้นเดี๋ยวพี่จะส่งข้อมูลให้ตอนนี้เลยละกันเหมือนจะได้อ่านก่อน”
“ได้ค่ะ รบกวนพี่ตะวันแล้วนะคะ”
“ไม่รบกวนเลย เอาจริงๆพี่อยากให้เหมือนมาฝึกกับพี่ที่นี่นะ พี่หวังว่าเหมือนจะพิจารณาเป็สถานที่แรก ฮ่า ฮ่าฮ่า”เสียงหัวเราะปลายสายหัวเราะแก้เขินกับสิ่งที่ตัวเองพึ่งพูดออกไป
“ค่ะ เหมือนจะลองอ่านแล้วส่งไปให้เพื่อนๆดู”
“โอเค งั้นพี่วางก่อนแล้วกันจะได้ส่งข้อมูลให้”
“ค่ะ”
“ครับ” หลังจากวางสายตะวันยิ้มอย่างมีความหวังก่อนจะเดินไปเปิดคอมแล้วส่งข้อมูลไปตามชื่ออีเมลของเหมือนฝัน
เหมือนฝันนั่งหน้าโน๊ตบุ๊คแล้วเสิร์ชหาข้อมูลมือบางกดพิมพ์ที่แป้นพิมพ์คำว่า “ฟาร์มรัก” เพียงไม่นานข้อมูลก็ขึ้นมาเต็มหน้าจอ เหมือนฝันเลือกกดเข้าไปที่ลิ้งค์ที่เป็เว็บไซต์ของฟาร์ม ภาพบรรยากาศที่ฟาร์มโชว์หลาที่หน้าเพจ พร้อมภาพกิจกรรมต่างๆมากมายที่เปิดบริการแก่นักท่องเที่ยว
“โห! เปิดเป็แหล่งท่องเที่ยวด้วยหรอเนี่ย น่าสนใจแฮะ” เหมือนฝันกรอๆดูข้อมูล หัวใจดวงน้อยๆตื่นตาตื่นใจ ตื่นเต้นอยากเข้าไปัับรรยากาศของจริง
“ถ้าได้ไปฝึกงานที่นี่คงดูไม่เหมือนไปทำงานนะ” รอยยิ้มน้อยๆผุดขึ้นบนใบหน้า
“มีฟาร์มม้า ฟาร์มวัวนม ฟาร์มแพะ อื้ออ~เยอะแยะไปหมด”เสียงเล็กพูดเบาๆกับตัวเอง ขณะเลื่อนสายตาดูข้อมูลเหมือนฝันเห็นการแจ้งเตือนบนหน้าจอว่ามีอีเมลใหม่ มือบางกดเพื่อเข้าไปดู
เธออ่านข้อมูลที่หมอตะวันส่งมาให้เธออย่างละเอียดเป็เวลานานนับชั่วโมง ก่อนจะส่งข้อมูลทั้งหมดแนบไฟล์ส่งต่อไปให้เพื่อนๆ
…..
ไลน์กลุ่ม
เหมือนฝันกดส่งลิ้งค์จากเพจฟาร์มรักส่งไปในไลน์กลุ่มให้เพื่อนๆทันที ไม่นาน เพื่อนๆของเธอก็กดเข้ามาอ่านกันครบ
“เข้าไปดูนะ แล้วก็...เหมือนส่งเมลให้ทุกคนแล้วนะ ทุกคนลองเข้าไปอ่านดู” เพื่อนๆต่างส่งสติ๊กเกอร์ดุ๊กดิ๊กตอบกลับเธอ
“ฟาร์มนี้สวยมากเลยนะ”ฉลามพิมพ์ตอบก่อนเพื่อน
“อื้มม ใช่ๆ”ข้อความตอบกลับจากเพื่อนๆที่ต่างก็เห็นด้วยเช่นกัน เหมือนฝันยิ้มเมื่อเห็นข้อความของเพื่อนๆที่แสดงความพอใจไม่ต่างจากเธอ
“อ้ายยย!ฉันอยากไปฟาร์มนี้ เป็แหล่งท่องเที่ยวด้วยอ่ะ”น้อยหน่าพิมพ์ตอบกลับมา
“เหมือนฝันทำไมเธอมีข้อมูลที่ละเอียดขนาดนี้อ่ะ”ข้อความจากนาวา
“อ้อ พี่ที่รู้จักเป็หมอประจำฟาร์มนี้ พี่เขาส่งข้อมูลมาให้ เผื่อว่าพวกเราจะสนใจอยากไปฝึก ฉันเลยส่งมาให้พวกเธอดู พวกเธอคิดว่ายังไง น่าสนใจหรือเปล่า?”
“ฉันว่าน่าสนใจมาก” น้อยหน่าตอบก่อนเพื่อน นาวาและฉลามต่างก็ตอบเป็เสียงเดียวกัน
“พี่เขาบอกว่าถ้าสนใจส่งแบบฟอร์มเข้ามาได้เลยรับเยอะ”เหมือนฝันตอบเพื่อนๆไปตามที่เธอรู้”
“ตรงสเปคทุกอย่างเลยแฮะ”ข้อความจากฉลาม
“นั่นสิมีที่พักและอาหารด้วย”ข้อความจากนาวา
“ที่สำคัญมีฟาร์มเยอะมากๆ แบบนี้ข้อมูลในการทำเล่มเพียบเลย”ข้อความจากน้อยหน่า เหมือนฝันส่งสติกเกอร์หัวเราะออกไป
“ฉันว่าฉันเทใจให้ฟาร์มนี้แล้วอ่ะ”น้อยหน่าเสนอความคิด
“จริง!...ฉันด้วย”นาวาตอบกลับเมื่อเห็นด้วยกับข้อความของน้อยหน่า
“เหมือนกันบรรยากาศดี เหมือนได้ไปเที่ยวเลยอ่ะ”ข้อความของฉลามที่เห็นด้วยอีกหนึ่ง
“เธอละเหมือนฝันเธอว่าไง”น้อยหน่าถามเหมือนฝันที่ยังไม่ได้ลงความเห็น
“ฉันหรอ ฉันชอบมากกกกเลยละ”ข้อความของเหมือนฝันเห็นตรงกันกับกลุ่มเพื่อน และนั่นทำให้ทุกคนต่างส่งสติกเกอร์หัวเราะมาพร้อมกัน
“ตกลงว่าเลือกที่นี่กันใช่ไหมจะได้รีบส่งเื่กันเลยพรุ่งนี้ ส่วนที่อื่นไม่โทรถามแล้วนะ”เหมือนฝันเอ่ยถามเพื่อนๆในกลุ่ม
“อืม”คำตอบเดียวของทั้งห้องในกลุ่มไลน์
ใบหน้าหวานยิ้มกับโทรศัพท์อย่างอิ่มใจ ก่อนจะวางมือถือลงที่เตียงหลังจากที่เธอคุยกับเพื่อนๆเสร็จ
“เฮ้อ หิวแล้วสิ”มือบางเอามือมาลูบท้องตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกเดินไปเสียบกระติกน้ำร้อนเพื่อจะกินมาม่า
“ถ้าแม่รู้คงบนเราแน่เลยที่รู้ว่ากินมาม่า”เธอพูดกับตัวเองเสียงเบา ขณะที่มือบางกำลังหยิบถ้วยมาม่าคัพออกมาแกะรอน้ำร้อน
“ทำไงได้ละตอนนี้ก็ดึกแล้วถ้าลงไปหาอะไรกินก็คงไม่มีแล้ว เอาน่าแค่มื้อเดียงเองเน๊อะ”ร่างบางยิ้มที่มุมบากก่อนจะกดน้ำร้อนใส่ถ้วยมาม่าคัพ พร้อมเดินไปนั่งที่โต๊ะคอมเพื่อเลื่อนดูข้อมูลในเพจฟาร์มรักต่อ
เวลาเกือบเที่ยงคืน เหมือนฝันปิดโน๊ตบุ๊คแล้วเดินไปแปรงฟันที่ห้องน้ำ ก่อนจะเดินมาล้มตัวนอนที่เตียงนุ่ม ไม่นานเธอก็ผล็อยหลับไป
…..
ห้วงฝัน
ห้องนอนที่มืดสนิท มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแ่เบาจนแทบจะไม่ได้ยิน ใบหน้าเนียนขาวผ่องแม้ยามมืดสนิท ปรากฎเหงื่อที่กำลังซึมออกมาทั่วใบหน้า คิ้วสวยขมวดเป็ปม ร่างบางนอนกระสับกระส่ายไปมา เหมือนว่าเ้าของร่างกำลังตกอยู่ในห้วงฝันอันล้ำลึกและหน้าหวาดกลัว
“ไม่นะ ระวัง!”เหมือนฝันสะดุ้งตื่น ดวงตาสีดำกลมโตลืมตาตื่นอย่างเต็มตา เสียงหอบหายใจเหนื่อยเหมือนพึ่งผ่านจากเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวมา เธอลุกนั่งพิงผนังหัวเตียง มือบางเอามือลูบหน้าตัวเองเบาๆ คล้ายกำลังเรียกสติกับเื่ราวที่พึ่งผ่านมากับภาพเหตุการณ์ในฝันของตัวเธอเอง
“ใครกันที่อยู่ในห้วงฝัน”เหมือนฝันอุทานกับตัวเอง ร่างบางหันซ้ายหันขวาหาโทรศัพท์ นิ้วเรียวกดดูเวลาที่หน้าจอซึ่งตอนนี้เป็เวลาตีสอง มือเล็กวางโทรศัพท์ลงก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง เธอนอนพลิกไปพลิกมา ทำยังไงก็นอนไม่หลับ เหมือนฝันถอนหายใจอย่างแรง นี่เป็ครั้งแรกที่เธอฝันร้ายแรงขนาดนี้ ในฝันกับภาพตรงหน้ามันทำให้เธอรู้สึกปวดที่ใจ
“ไม่นะ! เกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนั้นเป็ใครกัน”คำถามมากมายที่ผุดขึ้นในหัวเธอ แผ่นหลังที่ไม่คุ้นเคย เธอแน่ใจว่าเธอไม่เคยรู้จักผู้ชายคนนั้นมาก่อนแน่
“ทำไงดี ควรจะบอกแม่ดีไหมนะ แต่ถ้าบอกไปแม่ต้องเป็ห่วงเธอมากแน่เลย”เหมือนฝันถอนหายใจอีกรอบ เพราะในทุกครั้งที่เธอฝันเห็นเหตุการณ์ต่างๆ มันมักจะเกิดขึ้นจริงไม่ตากจากเหตุการณ์ในความฝันเลยสักนิด เหมือนฝันที่นอนตะแคงพลิกไปพลิกมาไม่ว่ายังไงเธอก็นอนไม่หลับ เธอกังวลกับความฝันที่จะเกิดขึ้นจริงในอนาคตอันใกล้
ใช่นอกจากเธอจะฟังเสียงสัตว์ได้และอีกหนึ่งความสามารถพิเศษของเธอก็คือเธอมีฝันที่เป็จริงทำให้เธอสามารถล่วงรู้อนาคตได้จากความฝันของตัวเอง ความสามารถพิเศษในเื่นี้มันทำให้เธอกลัว แม้ว่าเธอจะเริ่มชินมากขึ้นตามอายุก็ตามแต่ทว่าหากเป็เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนที่เธอรักเธอก็อดที่จะกลัวไม่ได้
16K
