หน่วยปฏิบัติการพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
“จากรายงานสายสืบเป็ที่แน่ชัดแล้วว่าแก๊งค้ามนุษย์จะมีการเจรจากันที่ ผับWK คืนนี้อย่างแน่นอน” ตำรวจทุกนายนั่งฟังรายละเอียดข้อมูลของคนร้ายในคดีค้ามนุษย์ที่มีผู้มีอิทธิพลและนักการเมืองเข้ามาพัวพัน ทำให้ต้องมีการวางแผนหาหลักฐานให้แน่ชัดก่อนการจับกุม
“งั้นคืนนี้ ทำตามแผนที่วางไว้ หมวดแพรวาคุณโอเคใช่ไม่ และผมขอร้องให้คุณใจเย็นๆอย่าวู่วามเหมือนคดีก่อนอีก”ผู้บัญชาการหน่วยแน่นย้ำกับผู้หมวดสาว
“แต่คดีนั้นเราสามารถจับคนร้ายพร้อมของกลางได้ครบเลยนะคะท่าน”ผู้หมวดแพรวาเถียง
“แต่คดีนั้น ทำให้ผมต้องโดนเรียกและต้องเขียนรายงานเยอะเลยนะครับคุณผู้หมวดชนัญชิดา” ผู้บัญชาการหน่วย
ย้อนกลับไปเมื่อ สามเดือนก่อนขณะเข้าจับกุมการส่งยาเสพติด ที่โกดังริมแม่น้ำเ้าพระยา
“พวกมันมาแล้วครับหมวด”ตำรวจนายหนึ่งมารายงาน
“ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม ทำตามแผน” หมวดธัญย์คู่หูหมวดแพรวากล่าว
“ธัญญ์ แกอยู่นี้นะ ส่วนพวกนาย 5คนตามฉันมา” หมวดแพรวานำทีมไปอีกด้าน
ซึ่งตามแผนที่ได้วางกันไว้ต้องรอให้คนร้ายส่งมอบของกลางเสร็จ ตำรวจจะแบ่งกำลังดักจับบริเวณทางออกของท่าเรือแต่หมวดแพรวากลัวว่าคนร้ายจะหนีรอดไปได้เธอจึงแสดงตัวเข้าจับกุมั้แ่พวกมันกำลังเช็คของ
“วางอาวุธลงเดี๋ยวนี้ตำรวจล้อมไว้หมดแล้ว”หมวดแพรวา เดินถือปืนจ่อไปยังคนร้าย
“ไอ้แพรวา บ้าจริง” หมวดธัญญ์รีบขยับเข้าไปใกล้
“แหม ตำรวจสาวเสียด้วยคิดว่าตัวเองเป็ใครมาสั่งพวกพี่ ไม่อยากตายดีใช่ไม่”คนร้ายพูดจบก็ชักปืนกระหน่ำยิงใส่หมวดแพรวาแพรวาะโหลบหลังกล่องสินค้าและยิงสวนกลับกับคนร้าย เกิดการต่อสู้กันยกใหญ่ สุดท้ายคนร้ายบางคนได้เสียชีวิตตำรวจบางคนาเ็แต่สามารถจับกุมคนร้ายทั้งหมดได้พร้อมของกลางและจากเหตุการณ์ข้างต้นทำให้หมวดแพรวาและหมวดธัญญ์สองคู่หูโดนพักงานไป 3 เดือน
หลังจบการประชุม
“แพรวาคืนนี้ไหวแน่นะ” หมวดธัญญ์ถาม
“แกพูดแบบนี้หมายความว่าไงว่ะ”หมวดแพรวาวางสมุดบันทึกบนโต๊ะแล้วหันมาถามเพื่อนอย่างเอาเื่
“ก็แกต้องปลอมตัวเป็เด็กเสิร์ฟ ฉันกลัวถ้ามึงเจอเหตุการณ์แขกลวนลามมแกแกจะตบะแตกทำแผนล่มนะซิ ถ้าภารกิจนี้ล้มเหลวอีก แกก็รู้ผู้การก็ช่วยอะไรแกไม่ได้แล้วนะ”หมวดธัญญ์พูดเตือนหญิงสาวที่เป็ทั้งคู่หูทั้งเพื่อนและคนที่เขาห่วงใยมาก
“เออฉันรู้แล้วปกติพ่อก็ไม่เคยช่วยอะไรฉันนิ ฉันจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไปทำงานต่อเถอะเจอกันตอนเย็นแล้วกัน”หลังจากพูดคุยกันจบ ทั้งสองแยกย้ายไปทำงานของตนเองต่อ
เวลา 20.00 น. ผับ WK
“ผู้จัดการครับวันนี้ตะวันลาเลยให้แพรวามาทำงานแทนครับ”แอลสายสืบของธัญญ์ได้พาแพรวาไปแนะนำตัวและขออนุญาตเข้าทำงานแทนเพื่อนที่ลา
“แล้วตะวันไปไหน คืนนี้มีงานดูแลห้องVIP ด้วย” ผู้จัดการถาม
“ตะวันไม่สบายครับอยู่โรงพยาบาล เพราะแบบนี้มันเลยให้แพรวามาทำงานแทนมันคืนนี้ครับ” แอลตอบ
“ไหนดูหน้าซิหน้าตาใช้ได้นิ แกพาไปแต่งตัว แล้วคืนนี้ทุกคนห้ามทำอะไรผิดพลาดนะเพราะวันนี้กลุ่มเ้านายจะเข้ามาตรวจผับด้วย”ผู้จัดการบอกลูกน้องทุกคนในร้าน
“ตายจริงวันนี้แก็งส์เ้านายสุดหล่อจะเข้ามาเหรอคืนนี้พวกเราจะเป็ผู้โชคดีหรือเปล่านะ”พวกเด็กเสิร์ฟสาวๆคุยกัน
“พี่แพรวา วันนี้พี่ต้องประจำห้อง VIP6 นะครับ ซึ่งจะมีกลุ่มของเสี่ยไพบูลย์และท่านภิรมย์จองไว้พี่เซ็ตอุปกรณ์ทุกอย่างที่ตัวเองดีแล้วหรือยัง ส่วนอุปกรณ์ในห้อง VIP 6 ผมจัดการให้แล้ว”แอลรายงานความพร้อมของงาน
“อืม รู้แล้วอุปกรณ์ที่ตัวเรียบร้อย”แพรวาบอก
เมื่อถึงเวลาผับเปิด กลุ่มนักท่องเที่ยวนักดื่ม ก็หลั่งไหลเข้ามาจนลายตาไปหมด ผันนี้มี 2 ชั้นด้วยกัน และแบ่งเป็ 3 โซนโดนชั้นสองจะแบ่งเป็ 2 โซนคือโซนโต๊ะและโซนห้อง VIP จำนวน 9 ห้องซึ่งห้อง VIP จะเป็แบบผนังกระจก ที่สามารถมองเห็นบรรยากาศรอบ ๆ ผับได้ แต่ถ้ามองจากด้านนอกจะมองไม่เห็นด้านในของห้อง
“แพรวา ลูกค้า VIP มาแล้ว” มีบริกรมาตามเธอไปทำงาน เนื่องจากตำแหน่งเธอเป็บริกรประจำห้อง VIP ส่วนแอลจะเป็บริกรอยู่โซนทั่วไป
“ได้ๆๆ เดี๋ยวฉันตามไป”แพรวาได้จัดเตรียมตัวเองแล้วเดินถือถาดเครื่องดื่มขึ้นไปยังโซน VIP แต่ แพรวาก็คือแพรวา เธอดันจำห้องไม่ได้ ว่าเธอจะไปประจำห้องไหนระหว่างห้อง VIP 6 หรือ VIP 9เธอตัดสินใจเดินไปเปิดประตูห้อง VIP 9ปรากฏว่าภายในห้องนั้นพบกับกลุ่มหนุ่มสาว หน้าตาน่าจะยังเป็นักศึกษาอยู่แต่ละคนดูยังเป็เด็กนักศึกษามากกว่าอาญชากรที่เธอตามสืบ ภาพตรงหน้าคือกลุ่มชายหนุ่ม หญิงสาว 8-9คนกำลังนั่งดื่ม มีบางคนสูบบุหรี่ และบางคนก็มีก็นัวเนียตามประสา
“ เออ..ขอโทษด้วยนะคะ เข้าห้องผิดค่ะ”แพรวากำลังจะหันหลังกลับ
“เดี๋ยว เธอเป็ใคร ไม่เคยเห็นหน้า”ชายหนุ่มเสื้อเชิ้ตสีขาวถาม
“เธอเป็พนักงานใหม่ ประจำโซน VIPมาทำงานวันนี้วันแรกค่ะ คุณไต้ฝุ่น”พนักงานในห้องบอก
“มาใหม่เหรอ”ชายหนุ่มพูดพร้อมส่งสายตาสำรวจเรือนร่าง
“คุณไต้ฝุ่นครับคุณจะใช้สายตาแบบนั้นสำรวจพนักงานไม่ได้นะครับ” ออสก้าพูดแซวเพื่อนทำให้กลุ่มเพื่อนส่งเสียงหัวเราะอย่างถูกใจ แต่มันไม่ถูกใจแพรวาตอนนี้เธอเริ่มหงุดหงิด แต่ยังฝืนยิ้ม แต่ดวงตาเริ่มแข็งกร้าว
“งั้นดิฉันขอไปทำงานก่อนนะคะ”แพรวาพูดเสร็จก็เดินออกมา แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงแซวตามหลัง
“รีบไป รีบมา นะจ๊ะ คนสวย พวกพี่รออยู่”เพื่อนอีกคนแซวตามหลัง และตามด้วยเสียงหัวเราะ
“เห้ย ไอ้ไต้ฝุ่น มึงมองขนาดนั้นกูว่าตามไปเลยไม่”ภูผาแซวเพื่อน เพราะขนาดพนักงานสาวเดินออกไปจนถึงหน้าห้อง VIP 6 ไต้ฝุ่นยังคงมองตาม ถ้ามองทะลุเข้าไปได้ คงมองไปแล้ว
“มึงว่าน้องพนักงานคนนั้น จะรอดไม่ว่ะคืนนี้”ทุกคนหัวเราะกับคำพูดออสก้าแต่ไต้ฝุ่นเขาแค่ยิ้มมุมปาก สายตายังคนจ้องไปยังห้อง VIP 6
ด้านแพรวา
“วันนี้ก็ซวยั้แ่เริ่มเลย เห้ออดทนไว้ ไม่งั้นงานนี้เละแน่” แพรวาเดินรำพึงไปยังห้อง VIP 6 เธอเขาไปพบกลุ่มคนกำลังนั่งสูบบุหรี่ ดื่มเหล้ามีสาวๆห้อมล้อม
“เอ๊ะน้องสาวเป็พนักงานห้องนี้เหรอครับ”มีชายแก่ตัณหากลับหันมาเห็นเธอแล้วกำลังลุกขึ้นเดินมา
“ใช่ค่ะคุณลูกค้า้าเครื่องดื่มเพิ่มบอกได้เลยค่ะ”แพรวาพยายามพูดดีๆให้เหมือนตนเองเป็บริกร
“พวกพี่ว่าน้องมานั่งดื่มกับพวกพี่ดีกว่าเดี๋ยวมีทิปให้เยอะเลยนะ”ชายแก่จับมือจากเธอไปนั่ง แต่เธอสะบัดข้อมือหลุด
“ดิฉันไม่ดื่มค่ะ ที่สำคัญกฎของที่นี่ไม่ให้พนักงานนั่งดื่มกับลูกค้า”แพรวาพยายามหาทางปฏิเสธแต่ดูเหมือนตาแก่คนนั้นยังไม่ยอม จนมีชายมีอายุอีกคนเดินเข้ามา
“พอได้แล้ว เสี่ยไพบูลย์ มาคุยธุรกิจของเรากันเถอะ”ท่านภิรมย์พร้อมลูกน้องเดินเข้ามาระหว่างนั้นแพรวาพยายามดักฟังเนื้อหาการเจรจา บันทึกทั้งภาพและเสียงแต่เพื่อความชัดเจนเธอเดินเข้าไปเพื่อจะบริการรินเหล้าให้แขกแต่เสี่ยไพบูลย์กลับลูบก้นเธอทำให้เธอใช้ศอกกระแทกเข้าไปที่หน้าของเสี่ยเสี่ยหงายหลังแล้วขาเตะโต๊ะจนอุปกรณ์ดักฟังตกลงมา
“เฮ้ยนี้มันอุปกรณ์ดักฟังครับเ้านาย”ลูกน้องท่านภิรมย์เก็บอุปกรณ์ส่งให้เ้านายมีสายตำรวจ จับทุกคนไว้ แพรวา ผลักลูกน้องคนสนิทไปกอดท่านภิรมย์พร้อมถีบยันไปอีกที ก่อนวิ่งหนีออกมาจากห้องไป