บัวกงกชมารายงานตัวกับฝ่ายบุคคลของเลิศประจักษ์กรุ๊ปแล้วถูกส่งตัวให้ไปหาเลขานุการของศรายุทธ
ศิรินุชคือสาวใหญ่วัยสี่สิบห้าปีที่เป็เลขานุการของศรายุทธที่ทำงานกับเขามาั้แ่บิดาของเขายังไม่วางมือจากตำแหน่งประธานบริหาร
ศิรินุชพอใจที่บัวบงกชใส่กระโปรงนักศึกษาที่ไม่รัดรูปและยาวคลุมเข่าซึ่งหาได้ยากในสมัยนี้ เธอสอนวิธีจัดตารางงาน วิธีการดูตารางเวลานัดหมายและขั้นตอนการนำเอกสารไปให้ศรายุทธเซ็น รวมถึงวิธีชงกาแฟให้ศรายุทธด้วยว่าเขาดื่มกาแฟประเภทไหนและควรเสิร์ฟเวลาไหนบ้าง
“ท่านประธานปกติจะเข้างานไม่เกินเก้าโมงเช้ากาแฟถ้วยแรกเสิร์ฟตอนสิบเอ็ดโมง บ่ายสอง กับสี่โมงเย็นตามลำดับ”ศิรินุชอธิบายกับบัวบงกช เธอพยักหน้าเรียนรู้งานได้อย่างรวดเร็ว
ศรายุทธเดินเข้ามาพร้อมกับผู้ติดตามอีกสองคนเขามองหน้าบัวบงกชด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึมและเป็ทางการกว่าปกติแล้วพยักหน้าทักทายศิรินุชเบาๆ ก่อนจะเข้าห้องไปกับผู้ติดตาม เพื่อคุยธุระของเขา
ศิรินุชรอจนผู้ติดตามของศรายุทธออกมาจากห้องเธอก็เคาะห้องสามที ก่อนจะเปิดประตูพาบัวบงกชไปแนะนำตัว
“ท่านประธานคะนี่บัวบงกช เป็เด็กฝึกงานที่จะมาฝึกงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาค่ะดิฉันจะให้บัวบังกชเป็คนเสิร์ฟกาแฟให้ท่านประธานและทำหน้าที่เอาแฟ้มเข้ามาให้เซ็นนะคะ” ศิรินุชรายงานเขา
“อืมผมรับทราบครับ” ประธานหนุ่มวัยสามสิบห้าบอกแล้วมองดูการแต่งกายของบัวบงกชก็อดชื่นชมไม่ได้ที่เธอแต่งตัวเรียบร้อยกว่าที่เขาคิด
“ตั้งใจทำงานนะคุณบัวบงกชผมหวังว่าคุณจะได้รับความรู้จากคุณสิรินุชมากกว่าการชงกาแฟ”ศรายุทธพูดกับเธออย่างเป็ทางการกึ่งแซวเล็กน้อย
“ค่ะ”บัวบงกชรับปากแล้วก้มหน้าอย่างนอบน้อมแล้วเดินตามศิรินุชออกไป
“ไม่ต้องกลัวท่านประธานใจดี” ศิรินุชบอกเมื่อเดินออกมา
“ปกติท่านทำหน้าขรึมแบบนี้ตลอดเลยหรือเปล่าคะ”บัวบงกชแกล้งถาม
“ก็เป็ปกติของท่านแต่วันนี้ท่านถือว่าอารมณ์ดีนะ มีแซวหนูด้วย” ศิรินุชบอกแล้วยิ้มให้บัวบงกชอย่างเอ็นดู
*********************
บัวบงกชนำกาแฟเข้าไปให้ศรายุทธในขณะที่เขากำลังตรวจงานอยู่พอเห็นว่าเป็บัวบงกชที่เดินเข้ามาเขาก็บอกให้เธอวางถาดกาแฟไว้ให้ห่างจากกองเอกสาร แล้วเรียกเธอให้เข้าไปหาเขา
“กลับไปอย่าเพิ่งเปลี่ยนชุดนะขอชุดนี้” ศรายุทธบอกเธอ
“ท่านประธานจะเครมเด็กฝึกงานหรือคะ”บัวบงกชพูดด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวน
“คืนนี้ฉันจัดเธอหนักแน่ๆบัว” เขาบอกเธอพลางดึงบัวบงกชมานั่งตักแล้วหอมอย่างหมั่นเขี้ยว
“บัวยอมแล้วค่ะไม่อยากเดินขาสั่นมาทำงาน” เธอบอกเขาแล้วก้มลงจูบที่ติ่งหูของเขาก่อนจะดันตัวลุกขึ้น
“บัวต้องออกไปแล้วนะคะ”เธอบอกแล้วเดินออกไป
ศรายุทธมองตามอย่างเสียดายเขาอยากจับเธอกดลงกับโต๊ะทำงานั้แ่ตอนนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะชุดนักศึกษานั่นแท้ๆ จำได้ว่าเธอเคยใช้ชุดนี้อยู่ครั้งหนึ่งตอนนั้นมันทำที่บ้านก็ไม่เท่าไร แต่บรรยากาศที่ทำงานมันดูน่าตื่นเต้นกว่าและอยากลองดูสักครั้งเพื่อเป็สีสันกับชีวิต ว่าประธานหนุ่มกับนักศึกษาฝึกงานบนโต๊ะทำงานมันคงมีความสุขน่าดู
ศรายุทธหาโอกาสอยู่นานจนในที่สุดวันหนึ่งเขาก็ได้โอกาสเมื่อศิรินุชลาพักร้อน และมอบหมายงานให้บัวบงกชทำด้วยความสบายใจเพราะบัวบงกชพิสูจน์แล้วว่าสามารถทำงานแทนเธอได้อย่างดีเยี่ยม
บัวบงกชเอากาแฟเข้ามาเสิร์ฟให้ศรายุทธแล้วเขาก็สั่งให้เธอล็อกห้องเอาไว้
“ท่านประธานคิดจะทำอะไรคะ”เธอถามเขาอย่างรู้ทัน
ศรายุทธยิ้มถอดสูทตัวนอกวางเอาไว้ แล้วดึงบัวบงกชมาจูบในทันที
เขาถลกกระโปรงเธอให้ขึ้นมากองที่เอวแล้วอุ้มเธอนั่งที่โต๊ะทำงานของเขาเกี่ยวกางเกงชั้นในลายลูกไม้สีขาวนั้นออกแล้วรูดซิบกางเกงเขางัดแท่งลำนั้นออกมาแล้วจัดการยืนสอดใส่กับเธอคาโต๊ะทำงานทันที
บัวบงกชกอดคอเขาแล้วจูบแลกลิ้นยอมให้เขาทำทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา ศรายุทธซอยเข้าออกอยู่อย่างนั้นใช้มือปลดกระดุมเสื้อเธอออกสองเม็ดแล้วดูดเนินอกทำรอยเอาไว้อย่างอดไม่ได้
เขาจับเธอลงมาจากโต๊ะแล้วให้ยืนค้ำยันโต๊ะเอาไว้ปลดกางเกงลงมากองไว้ที่เข่า เพื่อให้กระแทกได้ถนัดขึ้น แล้วยืนประกบจากด้านหลังจัดการสอดใส่เข้าไปจนมิดด้าม แล้วซอยสะโพกเข้าหาเธอถี่ๆ ด้วยความตื่นเต้นท้าทายกับเซ็กส์ในห้องทำงานกับนักศึกษาฝีกงานที่เป็สมบัติของเขา
บัวบงกชถึงเส้นชัยไปในที่สุดเขาเอาแท่งลำออกมาแล้วกดไหล่บัวบงกชให้คุกเข่าลงดูดเลียแท่งลำของเขาแล้วปล่อยน้ำเข้าไปในปากเธอ แล้วสั่งให้เธอกลืนมันเข้าไปให้หมด
บัวบงกชทำตามอย่างว่าง่ายเธอดูดเลียน้ำรักจนหมดแล้วเลียทำความสะอาดแท่งลำนั้นให้เขาจนสะอาดก่อนจะรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ นึกรังเกียจตัวเองที่ต้องยอมเขาอย่างนี้แต่ก็ต้องอดทน เพราะในเมื่อเธอเลือกทางเดินนี้ั้แ่แรก ก็ควรทำให้มันเต็มที่แล้วพยายามทำความเข้าใจรสนิยมเื่เซ็กส์ว่าแต่ละคนก็มีรสนิยมที่แตกต่างกันไปเธอไม่ถือว่าเื่นี้จะเป็เื่แปลกอะไร
*********************
สินีนาถที่พยายามหาทางเข้าหาพี่เขยของตัวเองเธอก็ยังไม่สบโอกาส เพราะศรายุทธกลับบ้านไม่เป็เวลา แล้วบางคืนยังค้างที่อื่นอีกทำเอาสินีนาถแทบคลั่ง กลัวว่าเขากำลังติดเด็กที่ร้านไหนสักร้านแล้วกลัวว่าจะเสียเขาให้คนอื่นไป
สินีนาถเคยคิดที่จะตัดสินใจไปรอเขาที่ห้องนอนของเขาเธอจะทอดกายให้เขาเพื่อว่าศรายุทธนั้นจะยังปฏิเสธเธออยู่ไหม แต่ลองคิดดูแล้ว ถ้าเขาปฏิเสธมันจะเป็การหักหน้าเธอมากและจะมองหน้ากันไม่ติดไปอีกนานและเธอก็คงไม่สามารถอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปได้เลยล้มเลิกความคิดนั้นไป แล้วพยายามหาวิธีที่จะทำให้เขาหลงเสน่ห์เธอ
“นางเอกต้องมีคนมาจีบพระเอกถึงจะเห็นค่า”สินีนาถได้ยินคนรับใช้พูดถึงเื่ละครหลังข่าวเธอก็คิดออกทันทีว่าจะทำอย่างไรให้ศรายุทธสนใจ
สินีนาถเลยติดต่อให้เพื่อนเก่าสมัยเรียนติดต่อผู้ชายดีๆสักคนเพื่อให้เข้ามาจีบเธอ และเลือกผู้ชายคนหนึ่งที่เพื่อนๆ แนะนำมา ซึ่งก็เป็คนที่สินีนาถรู้จักและรู้ว่าเขานั้นแอบชอบเธอมานาน และมันเข้าทางของเธอทันทีเพราะเธอ้าคนที่แสดงความรู้สึกกับเธออย่างสมจริงที่สุดเพื่อตบตาศรายุทธ
อินทัชคือตัวเลือกของสินีนาถเธอจำได้ว่าเขาคือหนุ่มตี๋ลูกชายเ้าของร้านอาหารจีนย่านเยาวราชมีฐานะอยู่ในระดับหนึ่ง แต่ด้วยความเฉิ่มและอ่อนหัดของเขาจึงคงยังไม่มีแฟนจนถึงทุกวันนี้ และสานต่อกิจการร้านอาหารของครอบครัวจนไม่มีเวลาสนใจใคร
เพื่อนของสินีนาถเอาแบอร์ติดต่อของเธอให้กับเขาแล้วบอกให้เขาตามจีบเธอเพราะตอนนี้สินีนาถกำลังเปิดโอกาสให้ใครสักคนอยู่พอดี เขารับโอกาสนั้นไว้แล้วเขาก็เริ่มโทรหาสินีนาถเพื่อทำการหว่านเสน่ห์โดยไม่รู้ว่ากำลังจะตกเป็เครื่องมือของสินีนาถ
“ผมเป็เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันกับนาถแต่อยู่คนละสาขา ไม่รู้นาถจะจำผมได้หรือเปล่า”เขาพยายามฟื้นความหลังให้เธอนึกถึงเขาสินีนาถรู้ดีว่าเขาคือหนุ่มตี๋จอมเฉิ่มคนนั้น แต่เธอก็ทำเป็ว่ายังจำเขาไม่ได้เพื่อเล่นให้สมบทบาท
“ขอโทษนะคะนาถเรียนจบมานานแล้ว ไม่มั่นใจจะว่าจำคุณได้” เธอบอกเขา
“งั้นผมขอนัดเจอคุณนาถได้หรือเปล่าครับ”เขาถามเธอ
“ค่ะแต่นาถไม่สะดวกออกไปข้างนอกนะคะนาถต้องขออนุญาตพี่เขยก่อนว่าจะสามารถนัดคุณมาที่บ้านได้หรือเปล่า”สินีนาถบอกเขาไป
“งั้นผมจะรอคำตอบนะครับระหว่างนี้ขอโทรคุยกับคุณนาถทุกวันได้หรือเปล่า” เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
“ยินดีค่ะ”สินีนาถบอกแล้ววางสายไป พร้อมกับรอยยิ้มที่แสนเ้าเล่ห์ของเธอ
*********************