ภายในห้องใต้ดินที่ไม่มีใครรู้ว่ามีอยู่ในอาคารร้างหลังหนึ่ง—สถานที่ที่ไม่ได้อยู่บนแผนที่ ไม่มีในระบบ GPS และไม่มีแม้แต่ชื่อบนทะเบียนเมือง—หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งจ้องมองภาพจากจอ CRT เก่าแก่ที่กะพริบวูบวาบเหมือนหัวใจของคนที่ใกล้ตาย
“เขาเห็นแล้ว... ฝันมันเริ่มชัดเกินไป” เสียงของหญิงสาวคนนี้เบาราวเสียงสะท้อนในหลุมศพ
ใบหน้าของเธอซีดเซียว ผมดำสนิทปิดบังดวงตาข้างหนึ่ง อีกข้างเต็มไปด้วยเส้นเืฝอยแตกกระจาย สีแดงสดเหมือนหยดเืบนผืนผ้าใบของจิตรกรโรคจิต
ชื่อของเธอคือ ไอริ และเธอไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว
เธอเคยเป็แฮ็กเกอร์ใต้ดินชื่อดัง คนที่เชื่อว่าไม่มีระบบใดจะลับเกินกว่าจะเข้าไปได้ แต่ในการแฮ็กระบบเกมหนึ่งเมื่อ 7 ปีก่อน—เกมที่ไม่มีชื่อ อยู่ในดาร์กเว็บ ไม่มีรีวิว ไม่มีผู้พัฒนา ไอริเข้าไปลึกเกินไป…
เธอไม่ได้ออกมา “เพียงคนเดียว”
ความทรงจำของไอริ
“มันไม่ใช่เกม... มันเป็ทางเข้า มันเป็เหมือนฝัน ฝันของหลายคนที่ถูกทิ้งให้หาทางออกเอง แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้ตื่นอีกเลย”
ในวันนั้น ไอริตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลหลังจากโคม่าไป 4 วันไม่มีใครรู้ว่าเธอทำอะไร ไม่มีรอยแผล ไม่มีพิษ ไม่มีสาเหตุ แต่ในสมองของเธอมีบางอย่างที่เปลี่ยนไป…
เธอจำเสียงกรีดร้องในความมืด จำสีหน้าของเด็กชายที่ไม่มีตา จำตัวเลข “4 0 4” ที่ขึ้นบนท้องฟ้าสีแดงเื
และเธอจำได้ว่าเธอเคยเจอผู้ชายคนนั้น
คนที่เธอเห็นในจอ CRT ตอนนี้
คนที่เพิ่งเริ่มฝัน...
คนที่ยังไม่รู้เลยว่าโลกของเขาเริ่มเปลี่ยนไปั้แ่เจอผู้หญิงท้องคนนั้นแล้ว
ไอริลุกขึ้น เธอเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักเหล็กสนิมกัดลึก ดึงแฟ้มเอกสารออกมาหนึ่งชุด
รูปถ่ายเก่าๆ ซ้อนทับกันอยู่บนกระดาษ
มีภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังยิ้มให้กล้อง ในมือถือหมวกกันน็อค
ด้านหลังมีป้ายคอนโดที่เขาเคยเข้าไปใน “ฝันแรก” นั้น
“นายก็อยู่ในนั้นเหมือนกันงั้นสิ...”
เธอพลิกภาพนั้นแล้วเห็นบางสิ่งที่ทำให้มือของเธอสั่น...
ภาพหนึ่งปรากฏให้เห็น...
ภาพของ “เธอ” ยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรในวันที่ถ่าย
แต่ในวันนั้น เธอ “ยังไม่ตาย”
อีกด้านหนึ่งของฝัน: เื้ัของผู้หญิงท้อง
หญิงสาวที่พระเอกเห็นในฝันตอนแรก ไม่ได้เป็แค่เหยื่อ…
เธอชื่อ “นารี” และกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สอง
วันนั้นคือวันสุดท้ายที่ครอบครัวของเธอจะอยู่ครบ
สามีของเธอเพิ่งได้รับข้อความลับในโทรศัพท์—ลิงก์ไปยังเกมที่เขาไม่ควรเปิด
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นคือ “พิธีกรรมแฝง” ที่เกิดจากการดูวิดีโอบางอย่างในคืนนั้น
มือที่ควักท้องนั้นไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว
มันเป็ของ ใครบางคนที่แฝงตัวอยู่ในวิดีโอนั้นนานแล้ว
ตัดกลับมาที่ไอริ
เธอจ้องมองไปยังจอ CRT อีกครั้ง
ชายหนุ่มในภาพ—พระเอกของเื่นี้—กำลังขี่มอเตอร์ไซค์หนีตาย ขณะฝันกำลังบิดเบือนโลกของเขาเรื่อยๆ
ไอริหัวเราะเบาๆ เสียงเหมือนกระจกแตกในหลุมศพ
“คราวนี้จะไม่มีใครตื่นง่ายๆ อีกแล้ว”
แต่ไอริลืมไปอย่างหนึ่ง
ฝันของเขาไม่ได้เหมือนคนอื่น
มันเหมือนกับว่า อะไรบางอย่างก็อยากจะ “ออกมา” ผ่านเขาเช่นกัน
ตอนหน้า...
ความจริงของเกมที่ห้ามเล่น
อดีตของพระเอกที่เขาเองพยายามลืม
และความทรงจำของใครอีกคนที่ไม่ควรมีชื่อในโลกใบนี้
334
