พาร์ทของต่อ
“กอดกูหน่อยดิ หนาวว่ะ”
ผมพูดเบาๆ หลังทิ้งตัวลงนอนข้างร่างสูงซึ่งหลับตาพริ้มบนเตียงนุ่ม
“ไม่ได้ยินรึไง กูหนาว”
“ขอบคุณนะที่กลับมากูอีส”
เด็กหนุ่มลืมตาก่อนจะหันมาส่งยิ้มกว้างอย่างดีใจ รีบสอดแขนมาใต้คอเพื่อให้ผมหนุนนอนทันที ทำไมถึงได้แสดงท่าทางไม่ต่างจากเด็กเลยวะ
“กูชื่อต่อ เลิกเรียกกูอีสห่าเหวอะไรนั่นซะที”
น้องมันทำให้ผมหลุดยิ้มออกมาจนได้ เฮ้อ หมดกันฟอร์มกู อันที่จริงแม่งก็หมดไปั้แ่ผมนอนกระสับกระส่ายที่แฟลตอยู่นานสองนานแล้วก็ตัดสินใจบึ่งรถมาหามันนี่ล่ะ ผมไม่เคยเป็แบบนี้เลยและนี่เป็ครั้งที่สองที่ผมตัดสินใจฝ่าฝืนคำสั่งซึ่งถูกส่งตรงสมองอันชาญฉลาดของนักศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง
“ขอบคุณนะครับพี่ต่อ”
ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนส่องประกายออกมาอย่างชัดเจน
“เวลาอยู่ด้วยกันสองคนเรียกต่อเฉยๆ ก็พอ”
มือเล็กเลื่อนไปลูบหัวน้องมันอย่างเอ็นดู ถึงจะตัวโตยังไงผมเดาว่าไอ้เด็กนี่น่าจะยังไม่ถึง 18 ด้วยซ้ำ
“ผมชื่อแบงค์นะครับ ฮึก ๆ”
มันยิ้มทั้งน้ำตาออกมาอีกครั้ง ไม่รู้ว่าจะเอ็นดู สงสาร หรือว่าขำดี
“ทำไงถึงจะหยุดร้องซะที”
เห็นขอบตาบวมแบบนั้นเป็ใครก็อดสงสารไม่ได้หรอก
“พี่ต่อ เอ๊ย ต่อจะทำให้ผมหยุดร้องจริงๆ เหรอครับ”
“อือ ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น”
ผมลูบหัวแบงค์เบาๆ อีกครั้ง มันเลื่อนมือใหญ่มากุมมือผมแล้วลากลงมาที่หน้าอก โถ เด็กน้อยจะให้พี่ต่อปลอบงั้นเหรอ ได้สิครับ
ไอ้เหี้ยที่ไหนได้แม่งเอามือผมมาจับส่วนที่แข็งโป๊กของมัน ไอ้แบงค์ !
“ทำให้ผมหน่อยสิ”
ผมแยกเขี้ยวเตรียมจะพ่นคำด่าใส่มันเต็มที่ แต่ดวงตาสีน้ำตาลแสนออดอ้อนของมันทำให้ผมต้องเปลี่ยนคำพูด
ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น ฮึ่ม !
“เออ ! กูไปปิดไฟก่อน”
ผมลุกเดินไปที่สวิตซ์ไปอย่างเสียเชิง ชำเลืองมองว่ามันจะแอบยิ้มได้ใจไหม แต่สิ่งที่ได้เห็นคือร่างอันเปลือยเปล่าของไอ้แบงค์ ไอ้เหี้ย ! ถอดไวเว่อ
“อื้อ... โอ๊ย !”
แบงค์อุทานด้วยความเจ็บ โทษทีนะกูไม่เคยนี่หว่า
“ต่อเก็บฟันหน่อยสิครับ”
“มันไม่เคยทำนี่หว่า”
แหงสิมืดแบบนี้ใครจะไปมองเห็น แล้วไอ้ที่ยัดเข้าไปในปากน่ะมันเล็กซะเมื่อไหร่ ดีแค่ไหนแล้วที่กูไม่อ้วกออกมา
“ถ้าไม่ประทับใจเดี๋ยวผมจะเป็ฝ่ายบุกเหมือนเมื่อคืนนะ”
มีขู่ด้วยเว๊ยเฮ๊ย แต่สถานการณ์แบบนี้อย่าเพิ่งเสี่ยงจะดีกว่า
“ไม่ได้ มันยังระบมอยู่เลย”
“งั้นเดี๋ยวผมสอนนะ”
ร่างสูงพลิกตัวพร้อมกับกระชากกางเกงบอลของผมออกอย่างง่ายดาย แน่ใจว่าไอ้หมอนี่มันเป็แค่เด็กทำไมถึงได้เป็งานนักวะ
“อือ...”
อวัยวะนุ่มสอดเข้ามาในโพรงปากอย่างช่ำชอง มือใหญ่ลูบไปตามร่างกายผมช้าๆ อย่างอ่อนโยน แก่นกายของผมผงาดขึ้นในไม่ช้า เอ่อ อันที่จริงมันชี้โด่ั้แ่ชำเลืองเห็นน้องมันแก้ผ้าบนเตียงแล้วล่ะ ถ้าบอกว่าั้แ่แขนใหญ่นั้นสอดให้ผมหนุนนอนมันจะดูหื่นมากไปไหมวะ เออ กูหื่นจริง !
“ต่ออย่าทำแบบนี้กับใครได้ไหม ?”
แบงค์พูดเสียงเบาหลังจากเลื่อนริมฝีปากไปจรดหน้าผาก นิ้วมือเรียวยาวััพวงแก้มแล้วเลื่อนมาเชิดคางผมให้แหงนขึ้น ความเงียบและลมหายใจอุ่นบอกให้รู้ว่ามันกำลังรอคำตอบจากผมอยู่
“มึง เอ่อ แบงค์ก็เหมือนกันนะ”
ริมฝีปากของผมเป็ฝ่ายจูบอย่างดูดดื่มบ้าง นิ้วมือเรียวเล็กลูบเส้นผมหนานุ่มพวกนั้นอย่างอ่อนโยน แบงค์ปล่อยให้ผมเป็ฝ่ายรุกล้ำเข้าไปสำรวจโพรงชุ่มนั้นอย่างเต็มที่ มือของมันไม่ยอมอยู่สุขทั้งเคล้าคลึงกับแผงอกแห้งและอวัยวะเบื้องล่างซึ่งมันยิ่งทำให้ผมก้าวเข้าสู่เกมกามมากขึ้น
“อือ...อา...”
“เรามาทำไปด้วยกันนะต่อ”
แบงค์ให้สัญญาณก่อนจับตัวผมพลิกอย่างรวดเร็วโดยไม่รอให้ตั้งตัว ลิ้นชุ่มัักับโคนขาด้านในพร้อมลากไปมาสลับกับออกแรงดูเบา ๆ
“อ๊าาา...!”
มันรู้เสียวซ่านจนผมต้องส่งเสียงแบบนั้นออกไป รู้สึกเกร็งและสั่นสะท้านไปทั้งตัว ผมไม่รอช้าครอบริมฝีปากนุ่มลงไปยังแก่นกายขนาดมหึมาของมันทันที
“อ๊ะ ... รู้สึกดีจังเลยครับต่อ”
แบงค์กางขาออกเพื่อให้เล่นกับส่วนนั้นอย่างสะดวก ผมเก็บฟันอย่างที่มันบอกพร้อมกับออกแรงเม้มส่วนปลาย มือคลึงกับพวง์ด้านล่างเบาๆ ถึงขนาดจะใหญ่กว่าแต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันนุ่มและเนียนมาก และอีกอย่างมันไม่ได้มีกลิ่นอับหรืออะไรที่ผมคิดหวาดระแวงเอาไว้
“อ๊าาา...แบงค์ สะ เสียวครับ”
ผมร้องเสียงหลงเหมือนลิ้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายของเขาัักับตุ้มเล็กทั้งสองอย่างนุ่มนวล แบงค์ขบและเม้มมันหลายครั้งสลับการลงลิ้นตรงต้นขาด้านในสุด มือเล็กดึงผมหนานุ่มนั้นอย่างลืมตัวพร้อมกับส่งเสียงครางเบาๆ ทั้งที่มีบางอย่างอยู่ในปาก ถึงมันจะมีขนาดใหญ่โตไปซักหน่อยแต่กลิ่นและรสัักลับทำให้มันมีเสน่ห์ชวนหลงใหลจนต้องใช้ลิ้นไปแตะและริมฝีปากครอบเอาไว้ราวกับ้ากลืนกินมันเข้าไปให้ได้
“ยะ อย่ามันสกปรก !”
ผมผละออกจากแกนกลางใหญ่ทันทีเมื่อรู้สึกเสียวซ่านจากการถูกััด้วยความเปียกชื้นและอวัยวะบางอย่างซึ่งวนเวียนอยู่รอบๆ ช่องทางด้านหลัง และพยายามเข้ามา มั่นใจว่ามันไม่ใช่นิ้วมือแน่
“ขอผมทำนะต่อ”
มือใหญ่กดหัวผมลงจนสุดโคนจนแทบจะสำลัก แต่ ณ ห้วงอารมณ์นั้นไฟราคะมันทำให้ทุกอย่างเป็อย่างราบรื่น แบงค์ปล่อยให้ผมเป็อิสระในการขยับหัวขึ้นลงและแอ่นกายไปมา เราสลับกันส่งเสียงครางอยู่นานแล้วสุดท้ายเกมรักครั้งนี้ก็เดินทางมาสู่ประตู์ที่เปิดอ้ารอรับ
“อ๊าาา...!”
“อึ๊กกก...!”
ร่างของผมค่อยๆ แอ่นขึ้นหลังจากปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นลงบนแผงอกแน่นของแบงค์ น้ำรักที่อัดแน่นจนเต็มโพรงปากค่อยๆ ไหลรินมายังใบหน้าและหยดลงบนตัว มันไม่ได้ส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งน่ารังเกียจอย่างที่ใครเข้าใจแต่กลับทำให้ผมถูกเติมเต็มไปด้วยความสุขจนแทบจะทะลักออกมา ไม่สิมันออกมาแล้วจนเต็มอกเขา นี่สินะความสุขของจุดสุดยอด
“อ๊าาา...!”
ความรู้สึกเสียวซ่านที่สั่นสะท้านไปทั้งตัวทำให้ผมส่งเสียงออกมาไม่หยุด ลิ้นของแบงค์ยังวนเวียนอยู่ที่หน้าช่องประตูหลัง ส่วนนิ้วมือบดขยี้ที่ยอดอกของผมไม่หยุดหย่อน มืออีกข้างขยับขึ้นลงตรงแกนกลางไปมา
“พอได้แล้ว อ๊าาา...!”
ผมเอื้อมไปจับมือซุกซนของเขาไว้แต่ก็ไม่ยอมหยุดอยู่ดี
“อยากให้ผมหยุดใช่ไหมครับ ?”
“อื้อ ไม่ไหวแล้ว เสียวววว...”
ผมบิดตัวไปมาส่งเสียงไม่เป็ภาษา น้ำรักไหลรดจนแทบจะเปียกไปทั้งแผงอก เพิ่งปล่อยไปเมื่อวานทำไมวันนี้ถึงได้มีเยอะขนาดนี้ก็ไม่รู้
“พูดว่าอาบน้ำด้วยกันก่อนสิ แล้วผมจะหยุด”
เขาผละออกจากร่องลึก แต่กลับเร่งความแรงของการบดขยี้และความเร็วในการขยับมือ จะหลอกให้ผมหลงกลงั้นเหรอ ไม่มีทางหรอกเรามันกระดูกคนละเบอร์ไอ้หนูอย่าคิดข้ามรุ่นเด็ดขาด
“ไม่ !”
ผมตวาดเสียงดัง ได้คืบจะเอาศอก ไอ้เด็กเวร
“ปล่อยได้แล้ว !”
ผมะโขึ้นมาอีกครั้งแต่ก็ไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นักเพราะปลายลิ้นนุ่มดึงให้ไขว้เขว แต่มันไม่ได้ผลหรอกอย่าพยายามเลยไอ้น้อง
พลันขายาวทั้งสองข้างก็ถูกยกขึ้นมาเกี่ยวไหล่เล็กของผมไว้ เขาออกแรงดึงให้ลงไปนอนแนบตัวแม้จะพยายามขัดขืนแต่ด้วยความรวดเร็วและพละกำลังที่เหนือกว่าใบหน้าของผมก็ลงไปแนบกับเ้าแท่งที่ชูชันไม่ยอมล้ม อะไรมันจะอึดได้ขนาดนั้นวะ ก็เสร็จไปแล้วไม่ใช่เหรอ
“อ๊าาา...!”
ผมส่งเสียงร้องด้วยความเสียวซ่านปะปนกับความใ แบงค์ยังคงโจมตีช่องทางนั้นไม่หยุด นิ้วมือเรียวแหวกมันออกเพื่อให้ลิ้นซุกไซร้เข้าไปด้านใน ผมสั่นไปทั้งตัวพร้อมกับบิดตัวไปมา
“อ๊าาา...!”
เรือนร่างของผมเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของตัวเองและของแบงค์ มันยิ่งปลุกเร้าอารมณ์มากยิ่งขึ้น รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถควบคุมร่างกายและเสียงได้อีกต่อไป ร่างเล็กแอ่นตัวแล้วกระดกบั้นท้ายขึ้น ส่วนนั้นของเขาถูกสอดเข้ามาข้างในจนสำเร็จ และนั่นทำให้ไอ้ต่อต้องยอมยกธงขาวส่งสัญญาณพ่ายแพ้ออกมาจนได้
“อ๊าาา...! ยะ ยอมแล้วครับแบงค์ “อ๊าาา...!”
แต่นั่นไม่ได้ทำให้ไอ้เด็กดื้อยอมปล่อยผมให้เป็อิสระ ต้นขาใหญ่ทรงพลังออกแรงหนีบใบหน้าผมให้แนบกับเ้าแท่งที่ตั้งตระหง่าน งั้นเลียแม่งงงง !
“อ้อนวอนสิครับต่อ”
มึงจะให้กูตายลงตรงนี้เลยรึไง ไอ้เหี้ย !
“บะ แบงค์ครับ อ๊าาา...!”
“อะ อาบน้ำด้วยกันนะครับ อ๊าาา...!”
“อ๊าาา...อาบน้ำด้วยกันนะครับแบงค์”
แม่งเอ๊ย คนอย่างไอ้ต่อต้องมาอ้อนวอนเด็กเมื่อวานซืนงั้นเหรอวะ รู้ถึงไหนคงได้อายถึงนั้น อ๊าาา...! พอ ไอ้เหี้ยแบงค์ พ้ออออ...
“ไหนเสื้อกูล่ะ ?”
ผมพยายามมองหาของในความมืด คนปกติจะมองเห็นในที่แบบนี้ได้ไงกันล่ะในเมื่อไม่ใช่แวมไพร์ แต่จะให้เปิดไฟทั้งที่ตัวเปล่าเล่าเปลือยแบบนี้เหรอ อย่าหวังเลยว่าจะได้เห็นกูในสภาพนี้
พรึ่บ !
แสงไฟส่องสว่างไปทั้งห้อง ร่างสูงกอดเสื้อผ้าไว้แน่นส่วนในมือถือกระเป๋าสะพายใบโปรดของผมเอาไว้ มันคิดจะทำอะไรของมันวะ ไอ้เด็กเวร
“คืนนี้ค้างกับผมนะ”
“มะ มึงเป็ใคร มีสิทธิ์อะไรมาสั่งกู !”
มือเล็กรีบยกมากุมเป้าไว้ส่วนปากก็ะโออกไป ทำไมต้องรู้สึกหน้าชาด้วยวะวางมาดเข้าไว้สิ จ้องหน้าแล้วข่มขู่มันสิวะไอ้ต่อ แต่จุดสนใจกลับไม่ใช่ใบหน้าเรียวยาวแต่กลับเป็บางอย่างที่อยู่ใต้สะดือ ก็มันน่ามองมากกว่าอ่ะ !
สาบานนะว่าไอ้นั่นมันหายเข้าไปในตัวกูเมื่อวันก่อน !
“งั้นต่อก็กลับไปสภาพนี้เลยสิ”
แกร๊ก !”
มือใหญ่หมุนลูกบิดอย่างท้าทาย
“เออ ค้างก็ค้าง เอาเสื้อผ้ากูมาดิ”
เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอคนดื้อด้านแบบนี้มาก่อนเลย ให้ตายสิ
“ใส่เสื้อผ้านอนก็ต้องเปิดไฟ”
เผด็จการชิบหาย ไอ้หมอนี่มันคนเดียวกันกับไอ้ขี้แยที่ทิ้งตัวลงไปร้องไห้บนพื้นรึเปล่าวะ ทำไมถึงได้เยอะเบอร์นี้
แอ๊ดดด...!
มันเปิดประตูทั้งที่ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าซักชิ้น คนอะไรไม่อายดินอายฟ้า ไอ้ ไอ้ ไอ้ฝรั่งหน้าด้าน ไอ้ชีเปลือย !
“นอนแก้ผ้าก็ได้ ปิดประตูสิวะไอ้เหี้ย !”
แล้วนักเทคนิคการแพทย์ธรรมนัสก็ต้องนอนเปลือยกายในอ้อมกอดของไอ้เด็กเมื่อวานซืนทั้งคืน แม้จะไม่เต็มใจนักแต่ก็ต้องยอมรับว่าแผงอกกล้ามแน่นๆ นั้น
แม่งอบอุ่นจริงๆ ว่ะ
พรุ่งนี้วันหยุดขอนอนตื่นสายหน่อยแระกันนะ
*****************
ไอ้เด็กดื้อนี่มันทำให้ผมต้อง
ขัดคำสั่งสมองตั้งหลายครั้ง
แถมยังทำตัวงอแงเผด็จการอีก
แต่ที่แปลกก็คือ...กูก็ยอมให้มันทำ
กลายเป็ว่าไอ้โพสต์กับไอ้ไอ้กูอีสตายห่า
มีแต่ไอ้ต่อ กับ ไอ้แบงค์ซะงั้น
จบกัน one night stand ของกู
ฮืออออ..............
พบกับตอนต่อไปอีกไม่นาน
ตอนที่ 005 >>>>> มันเป็ข่าวดี
727
