“นายครับผมเอากระเป๋าคุณเกวลินไปเก็บข้างบนเรียบร้อยแล้วถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ” เจมส์แจ้งผู้เป็นายที่ตอนนี้นั่งเล่นที่โซฟากับเกวลินอยู่
“อืม ขอบใจ หิวยังไปกินข้าวจะได้พักผ่อน” เขาตอบรับลูกน้องสั้นๆ ก่อนหันไปตามเกวลินที่นั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้าม
“ก็ดีเหมือนกันค่ะ”
เอริคเดินนำเกวลินมาที่โต๊ะอาหาร
“นั่งสิ” เขาผายมือเชิญเธอนั่งก่อนที่ตัวเองจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
“ป้าพิศ ตักข้าวครับ อ้อลืมแนะนำนี่ป้าพิศแม่บ้านของที่นี่ ส่วนนี่เกวลิน…”
“สวัสดีค่ะ เรียกเกลเฉยๆ ก็ได้นะคะ” เธอทักทายแม่บ้านด้วยรอยยิ้มและท่าทางเป็กันเอง
“สวัสดีค่ะคุณเกล คุณเกลสวยมากๆ เลยนะคะ สมกับเป็คู่หมั้นของคุณเอริคเลยค่ะ เหมาะสมกันยังกับกิ่งทองใบหยก” ป้าพิศพูดตามภาพที่เห็น
“ป้าพิศ” เอริคปราม
“ค่ะๆ ไม่พูดแล้วค่ะ เชิญคุณๆ ทานข้าวตามสบายเลยค่ะ ป้าขอตัวก่อน” ป้าพิศพูดด้วยรอยยิ้มก่อนเดินออกไป
“คุณป้าเค้าไปไหนคะ” เกวลินถามด้วยความสงสัยหลังเห็นป้าพิศถือกระเป๋าเดินออกจากบ้านไป
“กลับบ้าน”
“ห๊ะ กลับบ้าน!!!” เกวลินอุทานด้วยความใ
“เสียงดังทำไม นี่มันทุ่มนึงแล้วก็ต้องกลับมั้ย?”
“แล้วปกติบ้านหลังนี้พี่เอริคอยู่กับใครคะ”
“คนเดียว”
“คนเดียว!!!” เธออุทานอีกครั้ง
“ทำไม กลัวหรอ จะย้ายออกมั้ยล่ะ” เขาเลิกคิ้วถามหญิงสาว
“ป่าวซักหน่อย รับปากคุณป้าแล้วก็ต้องทำให้ได้” เธอก้มหน้าบ่นพึมพำ
“หึ” เอริคเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
…ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด…
“ครับแม่ ถึงแล้วค้าบ” เอริคกดรับสายมารดา
“ไหนขอแม่คุยกับหนูเกลหน่อย” เอริคยื่นโทรศัพท์ให้ เกวลิน
“ค่ะคุณป้า”
“เดินทางเหนื่อยมั้ยลูก”
“นิดหน่อยค่ะ ตอนนี้โอเคแล้วค่ะ กำลังทานข้าวเย็นกันอยู่”
“ถ้าหนูอยากได้อะไรบอกพี่เค้าได้ตลอดเลยนะ แล้วก็ถ้าพี่เค้ารังแกอะไรหนูก็โทรหาป้าได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวป้าจัดการให้”
“ค่ะคุณป้า ขอบคุณนะคะ” เกวลินกล่าวขอบคุณพร้อมยิ้มให้แอนนา
“ขอป้าคุยกับพี่เค้าหน่อยลูก”
“เ้าตัวดี ดูแลน้องดีๆ ล่ะเข้าใจมั้ย อย่าทำให้แม่กับน้ามาลาเป็ห่วง”
“ค้าบแม่ รู้แล้วครับแค่นี้ก่อนนะผมจะทานข้าวแล้ว เดี๋ยวหลานสาวสุดที่รักเป็โรคกระเพราะแม่จะว่าผมอีก”
“เ้าลูกคนนี้นี่ แค่นี้แหละแม่วางแล้ว”
“เฮ้อ…..” เขาถอนหายใจเสียงดังกับความเยอะของผู้เป็แม่
“มองอะไรทานข้าวได้แล้วหลานรัก จะได้ไปพักผ่อน” เขาบอกเกวลินที่กำลังนั่งยิ้มมองหน้าเขาอยู่
“ถ้าพี่เขาขัดใจบอกป้าได้ตลอดเลยนะ” เธอทวนคำพูดของป้าแอนนาให้เขาฟังก่อนนั่งทานข้าวต่อ
“ยัยตัวแสบ”
หลังทั้งคู่ทานข้าวเสร็จเกวลินจะเก็บจานไปล้าง แม้ว่าเธอจะไม่ถูกกันกับเขาแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็คนไม่รู้จักกาลเทศะ อีกอย่างเื่พวกนี้ตอนอยู่เมืองนอกเธอก็ทำเองเป็ประจำ ถึงแม้จะโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวยแต่แม่ก็สอนให้เธอดูแลตัวเองให้ได้
“จะทำอะไร เดี๋ยวพี่ทำเอง ไปพักเถอะ”
“ไม่เป็ไรค่ะเกลล้างแป๊บเดียว”
“พี่บอกว่าไม่ต้องไง วันนี้กลับมาเหนื่อยๆ ไปพักก่อน”
“เอางี้งั้นเราช่วยกันล้างจะได้เสร็จเร็วๆ ตามนี้นะคะ เกลจะได้รีบไปพัก” เอริคจำใจต้องทำตามเธออย่างขัดไม่ได้ เขาได้แต่คิดในใจเด็กคนนี้หัวรั้นจริงๆ แต่ความรั้นของเธอทำให้เขาแอบสนใจในตัวเธอซะแล้วสิ
“ไปเดี๋ยวจะพาไปดูห้อง” เอริคบอกเกวลินหลังเก็บจานใบสุดท้ายเสร็จเรียบร้อย
“เป็ไงชอบรึป่าว ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็บอกแล้วกัน ห้องพี่อยู่ฝั่งตรงข้าม”
“ค่ะ งั้นเกลขอตัวเข้าห้องก่อนนะคะ”
“ลืมบอก งานค่อยเริ่มทำวันจันทร์หน้าแล้วกัน อาทิตย์นี้ก็พักผ่อนไปก่อน”
“ค่ะ ขอตัวนะคะ”
หลังเข้าห้องมาเกวลินนั่งคิดทบทวนถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นเมื่อ่เย็นที่ผ่านมา เธอค่อนข้างแปลกใจว่า เอริคในภาพจำของเธอไม่ใช่คนแบบนี้ ทั้งเย่อหยิ่ง เ็า เอาแต่ใจ เอาตัวเองเป็ที่ตั้ง แต่นี่เขากลับดูสุขุม อบอุ่น แม้จะเงียบขรึมไปหน่อยก็เถอะ ดูไม่ใช่คนใจร้ายเหมือนที่เธอรู้สึกตอนเด็กเลย หรือเพราะเขาโตขึ้นเลยทำให้เปลี่ยนไปทำให้เธอคิดไม่ตกอยู่พักใหญ่
“ช่างเถอะ คอยดูไปเรื่อยๆ แล้วกัน นี่อาจจะเป็แผนของเขาที่จะทำให้เราตายใจก็ได้ ใครดีมาก็ดีกลับ ใครร้ายมาก็ร้ายกลับ” เธอพูดกับตัวเองก่อนจะเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วไปอาบน้ำเข้านอน
เอริคเมื่อกลับถึงห้องก็มานั่งทำงานต่อ แต่คืนนั้นจิตใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คิดถึงแต่ยัยตัวแสบคู่ปรับในวัยเด็ก ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นแล้ว เขาคิดถึงใบหน้าที่ทั้งสวยและน่ารัก กลิ่นตัวหอมชวนหลงใหลจนเผลอยิ้มออกมา
“ไอ้ริคคิดอะไรของแกอยู่วะ นั่นมันศัตรูนะโว้ย” เขาตีหัวตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ
“แต่ก็ช่างเถอะ ถ้าเธอดีมาก็ดีตอบแล้วกัน ยังไงแม่ก็ฝากฝังไว้”
…บริษัท IT ของเอริค…
“นายให้จัดโต๊ะคุณเกลไว้ที่ไหนดีครับ”
“นั่งกับพี่เกตุหน้าห้องแล้วกัน เดือนหน้าพี่เกตุจะลาคลอดแล้วระหว่างนี้ให้สอนงานให้เกล พอลาคลอดจะได้ไม่ต้องหาคนอื่นแทน”
“ครับนาย”
“วันนี้มีงานอะไรอีกมั้ยถ้าไม่มีผมจะขอตัวกลับก่อน”
“ไม่มีแล้วครับ นายกลับได้เลยครับ”
เจมส์มองเวลาจากนาฬิกาข้อมือเห็นเป็เวลาบ่ายสามโมง นึกแปลกใจว่าปกตินายอยู่ทำงานจนค่ำมืดแต่วันนี้กลับรีบกลับก่อนเวลา เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีใครบางคนรออยู่ที่บ้านก็รีบรายงานคุณนายแอนนาทันที
“พี่เอริคทำไมกลับมาเร็วล่ะคะ พึ่งสี่โมงเอง” เกวลินถามชายหนุ่มเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาในบ้าน
“จะพาไปซื้อของ หายเพลียรึยัง”
“คุณป้าสั่งมาหรอคะ”
“พูดมากไปแต่งตัว”
“ชิ เผด็จการ” เธอจิ๊ปากและย่นจมูกใส่เขาก่อนจะเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานเกวลินก็ลงมาพร้อมมินิเดรสแขนสั้นเปิดไหล่สีชมพูอ่อน แต่งหน้าเบาๆ ริมฝีปากอวบอิ่มแต่งแต้มด้วยลิปติกสีชมพู ปล่อยผมยาวลอน เรียวขายาวขาวเนียน ทำเอาเอริคอึ้งกับภาพที่เห็นตรงหน้า ยัยลูกเป็ดขี้เหร่ในวันนั้น ทำไมถึงโตมาแล้วสวยได้ขนาดนี้
“พี่เอริค ไปกันได้แล้วค่ะ”
“อืม” เขาทำเสียงเรียบเฉยเพื่อกลบอาการใจเต้นแรงของตัวเองก่อนจะเดินนำหญิงสาวไปที่รถ
“วันนี้อยากได้อะไรบ้าง จะได้พาไปถูก”
“อืม ของใช้ส่วนตัวกับชุดทำงานอีกนิดหน่อยค่ะ ฉุกละหุกไปหน่อยเลยไม่ได้เตรียมมา”
เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้าเอริคพาเกวลินเดินตรงไปยังโซนของใช้ก่อนจะเดินไปหยิบรถเข็นเดินตามเธอ
“พี่เอริคเกลเข็นเองก็ได้ค่ะ”
“รีบซื้อจะได้รีบกลับ อย่าพูดมาก”
“คนเผด็จการ เดี๋ยวก็ฟ้องคุณป้าซะเลย”
เขาไม่ตอบโต้เธอได้แต่เดินตามเธอเงียบๆ เกวลินได้ทีก็ซื้อของเต็มที่เลย ไหนๆก็มีคนเข็นรถให้แล้วนี่นา เธอเดินเลือกซื้อของจนได้ของใช้ครบตาม้า
“ทั้งหมด 8,000 บาทค่ะ” แคชเชียร์แจ้งราคา ขณะที่เธอกำลังหยิบเครดิตการ์ดในกระเป๋า เอริคก็ยื่นบัตรของตัวเองให้พนักงานไปแล้ว
“พี่เอริคไม่ต้องค่ะ เกลจ่ายเอง”
“อยู่เฉยๆ”
“ขอบคุณนะคะ ถึงแม้จะเป็คำสั่งคุณป้าก็ตาม” เกวลินขอบคุณชายหนุ่มหลังเดินออกจากร้าน
“พูดเยอะ จะไปซื้อชุดทำงานไม่ใช่หรอไปสิ” เขาบอกหญิงสาว
“เอ่อ…วันหลังก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเกลมาเองเดี๋ยวพี่ เอริครอนาน”
“จะมาทำไมหลายครั้ง ไปซื้อให้เรียบร้อยทีเดียว”
พูดจบเขาก็เดินนำเธอมาที่ร้านก่อนจะนั่งเล่นมือถือรอ ปล่อยให้หญิงสาวเดินเลือกเสื้อผ้าตามสบาย ผ่านเวลามาพักใหญ่เกวลินก็เลือกชุดเสร็จเรียบร้อย
“เลือกนานขนาดนี้ทำงานได้ถึงเดือนรึป่าว” เขากัดเธอ
“ถึงไม่ถึงก็รอดูเองแล้วกันค่ะ วันหลังถ้าไม่อยากพามาก็บอกคุณป้าตรงๆ ก็ได้” เธอต่อว่าเขาบ้าง
“พี่ไม่ได้…..” เขานึกโทษตัวเองที่ปากไว ใจจริงแค่อยากจะแซวเธอเท่านั้น และอีกอย่างแม่เขาก็ไม่ได้บังคับให้พามา เขาตั้งใจพาเธอมาเองต่างหาก แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไง เขาเลยตัดปัญหาโดยการเดินไปจ่ายตังค์แล้วรีบเดินออกจากร้านไป ทำให้เกวลินเข้าใจว่าเขาไม่ได้เต็มใจพาเธอมา หากแต่มาตามคำสั่งของป้าแอนนาเท่านั้น