ท่ามกลางทิวาราตรีมืดมิดดวงดาราส่องประกายระยิบ ระยับล้อแสงจันทร์ ในห้องพักตำหนักองค์ชายห้า ถังหลี่กำลังเคลื่อนกายเข้าหาร่างบอบบางของหยวนอิง
หยวนอิงงุนงงเล็กน้อยทำไมถังหลี่จำต้องยื่นหน้ามาใกล้ตนถึงเพียงนี้อีกทั้งแววตาคู่นั้นที่กำลังจับจ้องมองมามีทั้งความอ่อนโยนหาใดเปรียบผสมกับความบ้าคลั่งจนใจเขาสั่นระรัวยามสบประสานสายตา ยังไม่ทันที่จะทันได้เปิดปากถาม ริมฝีปากหนาแกร่งคู่นั้นก็ประกบลงมาทาบทับริมฝีปากของเขาซะแล้ว ปากหนานุ่มบดเบียดเข้ามา ขบเม้ม ดูดดึงกลีบปาก จนสมองของเขาเริ่มพร่าเบลอ ลืมเลือนทุกสิ่ง ความซาบซ่านแล่นสู่กลางใจ ร่างกายเริ่มโอนเอนดุจดั่งโคลนเลนจวนจะพยุงกายไม่อยู่ เขาจึงทำได้เพียงหาที่ยึดเหนี่ยวโดยค่อยๆ ยื่นมือทั้งสองเข้าไปคล้องคอของถังหลี่ไว้
ถังหลี่ยกยิ้มด้วยความพึงพอใจกับปฏิกิริยาน่ารักของอีกฝ่าย แรงปรารถนาค่อยๆ ถาโถมเข้าหาจุมพิตอ่อนโยนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็ดุดันเรียกร้อง เขาเริ่มใช้ลิ้นดุนดันเปิดปากของอีกฝ่ายก่อนจะส่งเรียวลิ้นเข้าไปสำรวจความหอมหวานที่โหยหามานานทั้งยามหลับและยามตื่น เรียวลิ้นอ่อนนุ่มเริ่มไล่รุกเร้าเรียวลิ้นของคนในอ้อมแขน
ร่างกายหยวนอิงสั่นสะท้านจากแรงปลุกเร้าของคนตรงหน้า จนในที่สุดก็อดจะส่งเสียงครางด้วยความพึงพอใจออกมาไม่ได้ ก่อนที่เรียวลิ้นทั้งสองจะเข้าพัวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ถังหลี่อาศัยจังหวะนี้ประคองร่างบางไปบนเตียงโดยที่ทั้งสองยังคงแลกเปลี่ยนความหอมหวานซึ่งกันและกัน ริมฝีปากทั้งสองยังคงบดเบียดกันไปมาอย่างเริงรื่น ในไม่ช้าแผ่นหลังของหยวนอิงก็ัักับเตียงนอนอันอ่อนนุ่ม ยังไม่ทันได้รับรู้ว่ายามนี้ตนถูกพามาถึงเตียงนอนแล้ว ฝ่ามือของถังหลี่ก็เริ่มลูบไล้ร่างบอบบางเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ และมันได้ผลเพราะร่างของหยวนอิงเริ่มบิดเร่าไปมาตามััฝ่ามือของคนร่างสูงที่ค่อยๆ เคลื่อนไปมาตามร่างกายโดยไม่รู้เลยว่าขณะที่ฝ่ามือคู่นั้นที่เคลื่อนไปมาได้เริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของเขาออกจากร่างกายทีละชิ้น ทีละชิ้น จนในที่สุดตลอดเรือนกายของหยวนอิงก็หามีสิ่งใดปกปิดไม่
ถังหลี่ผละริมฝีปากจากคนตรงหน้าออกมาจ้องมอง ยามเมื่อร่างขาวนวลเนียนปรากฏต่อสายตา แววตาพลันเริ่มเปลี่ยน เป็ดำมืดด้วยความปรารถนา ลมหายใจเริ่มหอบถี่ โดยไม่รอช้าก็รีบร้อนจัดการเสื้อผ้าออกจากร่างของตนจนไม่เหลือสิ่งใดปกปิดสักชิ้นเช่นกัน ก่อนจะก้มลงจูบริมฝีปากบางอย่างดุดัน หิวกระหาย ขบเม้มดูดดึงตามแรงอารมณ์ที่ค่อยๆ ทวีความรุ่มร้อน
ส่งผลให้หยวนอิงเริ่มครวญครางออกมาจากความเสียวซ่าน ร่างกายเริ่มตอบสนองแลกเรียวลิ้นจูบกลับอย่างดุดันเช่นกัน ฝ่ามือคู่งามเคลื่อนขยับไปมาตามแนวผมและบ่าแกร่งของถังหลี่ ลูบไล้ไปมาตามแรงอารมณ์ที่บัดนี้พลุ่งพล่านเกินจะควบคุม
ถังหลี่ลิ้มรสความหอมหวานจากริมฝีปากแดงระเรื่อคู่นั้นจนพึงพอใจ ก็เปลี่ยนมาเริ่มขบเม้มใบหูคู่เล็กของคนใต้ร่างอย่างหยอกล้อ รับฟังเสียงครวญครางบ่งบอกถึงความพึงพอใจของอีกฝ่าย เพียงไม่นานเขาก็เปลี่ยนเป้าหมายใหม่มาใช้ลิ้นสากไล่เลียขบเม้มตามแนวลำคอยาวระหงก่อนจะดูดดึงจนขึ้นรอยแดงเล็กๆ เมื่อพึงพอใจจึงยอมละทิ้งบริเวณลำคอขาวระหงแล้วค่อยๆ ลากลิ้นหนาแกร่งไล่จูบเรื่อยลงมาตามแนวลำคอจนมาถึงตุ่มสีชมพูน่ารักบริเวณหน้าอก ถังหลี่จึงเริ่มใช้เรียวลิ้นหยอกล้อดูดดึงตุ่มไตเล็กน่ารักสลับไปมาซ้ายขวา จนหยวนอิงครางกระเส่าร่างกายบิดเร่าไปมาตามแรงหยอกล้อ ทั้งฝ่ามือหนาของถังหลี่ลูบไล้ลงมาจากหน้าอกจนมาถึงบริเวณหน้าท้องน้อยแต่เขายังคงไม่พอใจยังคงไล่ฝ่ามือต่ำ ลงไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดได้เจอกับหยวนอิงน้อย ถังหลี่รีบเคลื่อนฝ่ามือเข้ากอบกุมตัวตนคนใต้ร่าง ก่อนจะลูบไล้แท่งเอ็นอุ่นร้อนและรูดรั้งขึ้นลงไปมาแ่เบาในคราแรก ก่อนเพิ่มระดับความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนคนใต้ร่างบิดเร่าไปมาส่งเสียงครวญครางไม่ขาดสาย ก่อนจะครางเรียกชื่อเขาออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า
“พี่หลี่ ข้าไม่ไหวแล้ว ช้าหน่อย ช้าหน่อย อ๊ะ อ๊ะ อา” จนในที่สุดร่างบอบบางก็แตะขอบความสุขสมร่างกายกระตุกก่อนปลดปล่อยน้ำรักออกมาคำรบหนึ่ง
“ถึงคราวของข้าบ้าง” ถังหลี่พูดจบ ก็ยื่นฝ่ามือหนาแกร่งส่งนิ้วเรียวยาวเข้าสู่ช่องทางลับ จนหยวนอิงซึ่งเพิ่งได้พักหายใจ สะดุ้งจนร้องออกมา
“อ๊ะ”
“ผ่อนคลาย ไม่ต้องกลัว จะเจ็บแค่เล็กน้อย ต่อไปจะดีเอง” เสียงทุ้มนุ่มกระซิบเอ่ยปลอบก่อนจะขยับเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไป ทีละนิ้ว ทีละนิ้วจนเมื่อสามารถใส่นิ้วเข้าไปได้ถึงสี่นิ้ว ถังหลี่จึงยอมถอนมือออกมา ในชั่วขณะที่หยวนอิงเริ่มผ่อนคลายลง แท่งเอ็นหนาใหญ่ก็มาจ่อรอตรงปากทางเข้าแล้วก่อนจะค่อยๆ ส่งลำเอ็นใหญ่บดเบียดเข้าไปแทน หยวนอิงกรีดร้องชั่วขณะหนึ่งจากความเจ็บปนความเสียวซ่าน
ถังหลี่ใช้ฝ่ามือหนาแกร่งลูบศีรษะหยวนอิงเบาๆ พยายามระงับความรู้สึกพลุ่งพล่านที่อยากจะดุนดันกระแทก กระทั้นอย่างรุนแรงในยามนี้เพื่อเห็นแก่อีกฝ่าย ก่อนจะกระซิบบอกข้างใบหูเล็กน่ารัก
“ผ่อนคลาย เ้าอยู่กับข้าหาต้องกลัวสิ่งใด” เมื่อได้ฟังถ้อยคำปลอบโยนจากคนบนร่าง หยวนอิงจึงเริ่มผ่อนคลายลง
เมื่อเห็นคนใต้ร่างไม่ตื่นตระหนกแล้ว ถังหลี่ก็ไม่รอช้ากระแทกแท่งเอ็นเข้าไปมิดลำ จนร่างบางสั่นสะท้านครวญครางออกมา ถังหลี่หยุดชะงักรอครู่หนึ่งเพื่อให้หยวนอิงปรับสภาพรับท่อนเอ็นหนาใหญ่ของตน ชั่วอึดใจต่อมาถังหลี่ก็เริ่มขยับแท่งอุ่นร้อนเข้าออกอย่างเชื่องช้าเนิบนาบในคราแรก เขาพยายามอดกลั้นความ้าที่จะโจนจ้วงกระแทกกระทั้นอย่างดุเดือดตามแรงอารมณ์ของตน เพื่อรอให้อีกฝ่ายปรับตัวช้าๆ ลดความเ็ป เฝ้ารอจนเมื่อเห็นคนใต้ร่างเริ่มส่งเสียงครวญครางอย่างสุขสม ถังหลี่ก็ถอนหายใจ เริ่มเพิ่มความเร็วดึงท่อนเอ็นออกสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปสุดสลับกับการกระแทกกระทั้นถี่ระรัว ยิ่งได้ฟังเสียงครวญครางคนใต้ร่างอารมณ์ของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่านเกินระงับ ยิ่งซอยถี่รัวเร็วขึ้น
บัดนี้หยวนอิงร่างกายบิดเร่าอย่างสุขสม ทั่วร่างสั่นไหวตามแรงกระแทกที่พุ่งเข้ามาก่อนจะถอยกลับไปแล้วกระแทกเข้ามาอีกครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความเสียวซ่านปานใจจะขาดส่งผลให้เขาครวญครางออกมาจนเสียงแหบแห้ง หยวนอิงดิ้นพล่านใต้แรงกระแทกถี่กระชั้นของถังหลี่ หวีดร้องขอชีวิต
“พี่หลี่เบาๆ หน่อย พี่หลี่ละเว้นข้าเถิด อ๊ะ อ๊ะ” แต่ถังหลี่หาฟังเสียงร้องอ้อนวอนนั้นไม่เขาเฝ้าฝันถึงค่ำคืนเช่นนี้ซึ่งมีร่วมกันกับอีกฝ่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ยิ่งมองเห็นคนใต้ร่างกรีดร้อง ครวญครางด้วยความสุขสมอยู่ใต้ร่างตนอารมณ์ดิบเถื่อนซึ่งกักเก็บมานานก็พรั่งพรูออกมา ถังหลี่กระแทกกระทั้นรุนแรงถี่ระรัวตามแรงปรารถนาจนร่างบางร้องครวญครางไม่หยุด ดวงตาหวานเยิ้มที่จ้องมองมายามอ้อนวอน ช่างน่าอภิรมย์ยิ่งนัก จนในที่สุดอารมณ์ของเขาก็ไต่ถึงขีดสุด ร่างกายกระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกันในขณะที่ทั้งสองร่างยังคงเกี่ยวกระหวัดรัดกัน เสียงหอบหายใจถี่เสมือนเพิ่งผ่านศึกาอันหนักหน่วงดังขึ้นท่ามกลางความเงียบผ่านทิวาราตรี
หยวนอิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการฝึกฝนที่ให้ความรู้สึกดั่งเรือลำน้อยลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางพายุใหญ่ถูกคลื่นซัดถาโถมครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ ช่างให้ความรู้สึกซาบซ่านอย่างสุขใจถึงเพียงนี้ ช่างเป็ประสบการณ์ที่ไม่เคยพานพบและคิดว่าจะมีอยู่ในโลกนี้ด้วย หยวนอิงปรือตามองชายตรงหน้าที่ยามนี้บนใบหน้าคมเข้มรูปงามมีเม็ดเหงื่อเล็กๆ ประปราย หากฉายความสุขและพึงพอใจอย่างยิ่งยวด
หยวนอิงส่งยิ้มหวานไปให้ขณะกล่าว
“การฝึกที่แปลกประหลาดเช่นนี้ แต่ข้าชื่นชอบนัก ไว้เราค่อยมาฝึกร่วมกันบ่อยๆ ดีหรือไม่”
ถังหลี่มองหน้าอีกฝ่ายที่ยามนี้ประดับไปด้วยรอยยิ้มสดใส เขาไม่ได้เห็นรอยยิ้มเช่นนี้มานานมากแล้ว นับั้แ่ครั้งแรกที่พบกัน เมื่อมองเห็นหยวนอิงเป็เช่นนี้เขาสุขใจยิ่งนัก ก่อนจะกล่าวตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มกว้างฉายแววเ้าเล่ห์
“ไยจะต้องรอ คืนนี้เราก็ฝึกกันหลายๆ ครั้งหน่อย ข้าจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่” พูดจบถังหลี่ก็ไม่รอคำตอบของอีกฝ่าย เนื่องด้วยริมฝีปากหนาได้พุ่งเข้าหากลีบปากสีกุหลาบเรียบร้อยแล้ว และแล้วค่ำคืนนี้ก็ผ่านไปพร้อมเสียงครวญคราง เสียงกระแทกกระทั้นไม่ขาดสาย จวบจนฟ้าสางเสียงจึงเงียบลง
1K
