
ตอนที่ 6 คนเลี้ยงผีพายพระนาง18+
เขื่อนเพชรก็ได้ยินข่าวธงชัยเสียชีวิตในรีสอร์ทเมื่อคืนนี้
ทำให้เขาเสียใจเป็อย่างมากเขาน่าจะบอกเื่ราวทั้งหมดให้ธงชัยได้รู้
ไม่นึกว่าผีกะประเภทนี้จะดุร้ายฆ่าเพื่อนของเขาตาย
"จ่าดำคืนนี้เราจะต้องไปล่าผีกะพระนางคู่นี้!!"
เขื่อนเพชรพูดกับจ่าดำด้วยความเครียดแค้น
'มันเป็ยังไงครับผีประเภทนี้ทำไมเขาจึงเรียกมันว่าผีกะพระนาง!!!?"
"ที่จริงพวกมันเป็ผีป่าที่อาศัยในตัวคน
พวกนี้มีคุณอนันต์!ในการทำให้พวกพระเอกนางเอก
นักแสดงสมัยโบราณคือลิเก นักร้องหมอลำ ชอบเอามาเลี้ยง!
เวลาแสดงกลางคืนมันจะเอาลิ้นเลียที่ใบหน้าของนักแสดง
ยิ่งดึกนักแสดงคนนั้นยิ่งหล่อยิ่งสวย!เป็ที่หน้าที่คลั่งไคล้ของผู้ชม!
และพวกพ่อยกแม่ยก!ที่จริงผีพวกนี้เป็ลูกหลาน
ของพญาวานรในป่าลึกที่เป็เ้าป่าผีป่าอันมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์
คอยปกป้องคุ้มครองสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในป่าลึก!
ส่วนมากจะหลงระเริงออกมาสู่มนุษย์ที่นับถือเลี้ยงดูมัน!
แต่ถ้าดูแลดีก็จะมีคุณอนันต์!แต่ถ้าปล่อยให้มันอดๆอยากๆ
ก็จะทำให้มันดุร้ายฆ่าคนกินเป็อาหาร!!"
"แต่คืนนี้เราต้องสังหารปลดปล่อยมันไปสู่สุคติไม่ละเว้นสักตัวเดียว!!"
จ่าดำคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น
"เตรียมตัวกันเถอะนี่ก็จะสี่ทุ่มแล้วห้าทุ่มกว่า!
มันคงจะออกล่าเหยื่อเราไปดับมันที่ทางเข้าร้านคาราโอเกะ"
เขื่อนเพชรพูดเสร็จขึ้นสตาร์ทรถออกจากที่พัก
มุ่งตรงไปสู่ร้านคาราโอเกะทันที จ่าดำกระชับปืนลูกซองไว้ในมือ
คืนนี้เขาอาจจะได้ใช้มัน เขาทั้งสองจอดรถซุ้มอยู๋
แล้วค่อยๆเดินลัดเลาะเข้าไปด้านข้างของร้านคาราโอเกะ
"จุ๊ๆ!" เขื่อนเพชรโบกมือให้จ่าดำหยุด ทั้งสองค่อยๆนั่งลง
แอบมองมีหญิงชายคู่หนึ่งกำลังกอดกันพิงใต้ต้นมะพร้าวข้างๆทาง
อย่างไม่อายฟ้าดิน
"คนสวยเอาตรงนี้แหละผมอดใจไม่ไหวแล้ว"
เขาถลกกางเกงชุดนักร้องของเธอออกพร้อมกับกางเกงใน
"ทนไม่ไหวแล้วจะทำยังไงล่ะจ๊ะพ่อรูปหล่อ"
ชายหนุ่มไม่พูดพร่ำทำเพลงปลดตะขอกางเกงลงไปเหลือครึ่งเข่า
เขากำท่อนลำยกขาเกิดขึ้นยกขาเธอขึ้นด้านหลังพิงต้นมะพร้าว
ดันเข้ากลีบงามในสายตาของเขาอย่างหืนกระหาย
"ซู๊ดดดดดดดดด!!!เสียววววว!!!"
ใหญ่จังเลยพี่จ๋า
"อร่อยยยยยส์จังงงงซ์!!!"
"โอยยยยยส์มันชิบ!!!"
หญิงสาวร้องคร่ำครวญ
"พี่แรงๆอีกพี่แรงๆอีก!!!"
ปั๊บบบบบบบบบบบบบ!!
ตับๆๆๆๆ!!
"อุ๊ยยย..ใช่มันจริงๆด้วย!!!"
ชายหนุ่มพูดเสียงต่ำกระเส่า
สองตาของจ่าดำเบิกกว้างมองดูบนหัวของทั้งสอง
มีลิงสองตัวเล็กๆแยกเขี้ยวแหลมคมะโไปมา
ขึ้นลงระหว่างต้นมะพร้าวมันโหนโยนตัวไปมาส่งเสียง
"เจี๊ยกๆ!!เจี๊ยก..เจี๊ยกๆ!!!!!!!"
แหลมเล็กอย่างดุร้าย แต่น่าแปลกใจชายหญิงทั้งสอง
ไม่ได้ยินเหมือนต้องมนต์สะกดทั้งสองเริงรัก
กันอยู่ใต้ต้นไม้อย่างเร่าร้อนชายหนุ่มยกขาหญิงสาวขึ้น
โยกแทงอย่างสะใจเสียงซีดซาดเสียวซ่าดังเป็ระยะระยะจ่าดำขยี้ตาดู
เห็นเป็เด็กหนุ่มกับหญิงสาววัยกลางคนโดยเฉพาะหญิงสาว
รูปร่างหน้าตาแห้ง ขาวซีดเซียว ไม่น่าเสน่หาสักนิดเดียวเลย
แต่ทำไม?เด็กหนุ่มจึงได้หลงไหลมีอารมณ์ร่วมอย่างกำหนัด
แล้วชายหนุ่มก็เสร็จกิจทรุดลงนั่ง ลิงทั้งสองก็ะโขึ้นเกาะไหล่ของชายหนุ่ม
"เฮ้ย!!!?เชี้ยอะไรนี่!!!" เขาร้องอย่างใ
เสียงผู้หญิงหัวเราะแหลมเล็ก
ประสานกับเสียงร้องเจี๊ยบเจี๊ยบของลิงทั้งสอง
มันแยกเขี้ยวอันแหลมคมขบกัดไปที่หัวของเด็กหนุ่มทันที
"โอ๊ย..ช่วยด้วยยยยยยส์..!!!!!!!!..อาาาาาาาาร์"
เสียงเด็กหนุ่มร้องโหยหวนสะบัดสัตว์ร้ายทั้งสองออกให้พ้นตัว
เขื่อนเพชรพุ่งทะยานเข้าหาสัตว์ร้าย เขาะโจับคอลิงด้วยมือขวา
ใช้มีดลืมงอ ปาดคอมันทันที
"เจี๊ยก!!?"
มันร้องอย่างโหยหวนดิ้นทุรนทุราย
อีกตัวหนึ่งะโจู่โจมเข้าหาเขื่อนเพชร
อย่างรวดเร็วมันขบกัดเค้าที่ต้นแขน
"โอ๊ย!!!"
เสียงเขาร้องออกมาสั้นๆกัดกราม แทงมีดลืมงอ
เข้ากลางหัวมันอย่างแม่นยำ
**"จงคืนสู่สุคติ!!!"**
เสียงเขื่อนเพชรคำรามก้องทั่วป่า
ควันจางจางสีดำก็ลอยละล่องสู่ท้องฟ้า
ดับสลายออกจากร่างลิงทั้งสองทิ้งซากไว้
ข้างกายของหญิงวัยกลางคน
เธอหงายหลังล้มตึงลงอย่างหมดเรี่ยวแรง
"แล้วข้าจะหากินได้อย่างไรเมื่อขาดพวกเ้า!!?"
เธอรำพึงขึ้นค่อยๆคานไปข้างหน้าแล้วลุกเดินหายลับตาไป
เขื่อนเพชรเดินไปหยิบของที่ซากของลิงทั้งสอง
เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงดุร้าย
และถือดีในอำนาจเพราะมันช้องหมูป่านี่เอง
"ถ้าผมไม่มีธาตุศักดิ์สิทธิ์ในมือสามอย่างนี้
เราคงไม่สามารถเอาชนะมันได้"
ชายหนุ่มหันมาพูดกับจ่าดำ
"เ้านายพันแผลก่อนดีไหมครับ !!"
จ่าดำเตือนเขื่อนเพชร
"ไม่เป็ไร!!"
พร้อมกลับบริกรรมคาถาใช้มือขวากดทับลงบนแผล
ที่ผีกะกัดแผลก็หายอย่างน่าอัศจรรย์ใจ
"ต่อไปนายก็ไม่ต้องกลัวอันตรายทางิัแล้ว
เมื่อมีช้องหมูป่าอยู่ในมือ"
จ่าดำพูดขึ้นอย่างดีใจ
"ไม่แน่หรอกจ่าดำเหนือฟ้ายังมีฟ้าอย่าประมาท!
เพราะอะไรทุกอย่างย่อมเกิดขึ้นได้ถ้าเราประมาท"
"พรุ่งนี้เราจะเข้าป่าอาถรรพ์กันเตรียมเสบียงให้พร้อม"
ชายหนุ่มร้องบอกจ่าดำขณะก้าวขึ้นรถ
"ช่องหมูป่านี้จ่าดำก็เก็บไว้รักษาตัวเองละกัน!
เพราะเล่นกับพวกผีปีศาจผีพรายผีกะ!
พวกนี้มันสามารถกัดกินคนได้!!"
"เราแก้แค้นให้นายแล้ว ไปสู่สุขคติ นะเพื่อน!
สงสารแต่ลูกกับเมียมัน!!รู้ข่าวแล้วจะเป็ยังไง!!?"
เขื่อนเพชรขับรถเข้าไปพักที่รีสอร์ทอีกคืน
ณ ชายป่าอาถรรพ์เขตอุทยานแห่งชาติป่าขวดน้ำมัน
เขื่อนเพชรพาลูกทีมห้าคนเดินลัดเลาะเข้าไปในป่า
พร้อมสะพายเสบียง น่าแปลกใจเมื่อทั้งหมดเดินเข้าไปได้หน่อยเดียว
ฟ้าที่เคยสว่าง กลับมืดครึ้มไปทั่วฝนตกปอยปอย
อากาศรอบตัวเริ่มเย็นะเื เสียงลิงค่างร้องโหยหวนดังออกมาจากป่าลึก
ลูกทีมทั้งสี่คนที่เขื่อนเพชรว่าจ้างมาด้วยล้วนเป็พรานป่าพื้นเมือง
ที่มีความชำนาญ แต่ทุกคนก็หวาดกลัวไม่กล้าเข้าไปถึงป่าดงดิบ
ที่เรียกว่าป่าพญาโขมด เขาคงจะต้องเดินทางต่อไปกับจ่าดำเพียงสองคน
(((((โปรดติดตามตอนต่อไป)))))
