ตอนที่ 12 แม่ผัว!
"คุณนิจะไปไหนต่อครับ" ไมเคิลถามนายสาว
"ไม่รู้ซิคะไม่รู้จะไปไหน" เธอตอบหน้าเศร้าๆ เธอไม่รู้จริงๆ ว่าจะไปไหนต่อ เธอไม่อยากไปหาเพื่อนไม่อยากให้เพื่อนคิดมากเื่ของเธอ ยังไม่อยากให้เพื่อนรู้ว่า เธอถูกสามีขอหย่า " พี่ไมค์กับพี่เจมส์กลับไปก่อนเถอะค่ะนิก็จะกลับเหมือนกัน"
"คุณนิให้พวกผมขับรถไปส่งนะครับ พวกผมเป็ห่วง"ทั้งสองขยั้นขยอ
"ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะนิไม่เป็อะไร"เธอหันมาตอบหน้าเศร้า
"ยังไงก็ไม่ได้ครับให้พวกเราขับตามอยู่ห่างๆก็ได้ครับ รับรองว่าไม่ไปรบกวนคุณนิแน่นอนครับส่งถึงบ้านก็จะกลับ" ไมค์ยังคงไม่ยอมกลับ ก่อนจะไปส่งเ้านายสาวให้ถึงบ้านด้วยความปลอดภัย
"งั้นก็ตามใจค่ะ"เธอจำต้องยอมให้กับความดื้อรั้นของคนทั้งสอง
"เห้อ เอาแต่ใจทั้งเ้านายทั้งลูกน้อง" เธอยังไม่วายแขวะไปถึงเพื่อนรัก
ไมเคิลยิ้มเจื่อนๆ ให้นายสาว ทำไงได้ถึงไม่ไปส่งให้ถึงที่สิ กลับไปได้โดนคุณแอลเล่นงานสามวันสามคืน พวกเขาได้หูดับกันเป็แถวแน่ๆ
นิราเดินมาขึ้นรถตัวเองด้วยท่าทางเหม่อลอย
ไมเคิลมองตามนายสาวด้วยความเป็ห่วง
"คุณนิครับให้ผมช่วยขับรถให้ไหมครับ ดูคุณนิจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว" ไมเคิลขันอาสาเพราะเป็ห่วงเ้านายสาว
นิรามองบอดี้การ์ดตัวเองอย่างขอบคุณ
"ไม่เป็ไร นิขับได้! นิจะไม่เหม่อแล้วพวกพี่ไม่ต้องเป็ห่วงนินะคะ"
ไมเคิลจำต้องตามใจนายสาว
ห้องทำงานของ ธีรวัฒน์
"นายครับมีจดหมายเวียนจากอิตาลีส่งมาเรียนเชิญให้เราไปร่วมงานเปิดตัวรถหรูและร่วมจับจองเป็เ้าของครับ"
"จากไหน"ธีรวัฒน์ถาม
"มาจากบริษัท โนเวลออโตโมบิลยานยนต์ ครับนาย"วัชระลูกน้องคนสนิทรายงาน
"ฉันขอดูหน่อย" ธีรวัฒน์เปิดดูภาพโปรชัวร์และโมเดลรถอย่างสนใจ
"สวย สวยมากๆ "เขาพึมพำเบาๆ คนทำธุรกิจเกี่ยวกับรถอย่างเขามีหรือที่จะไม่สนใจ เมื่อสายตากวาดไปเห็นราคา ก็ถึงกับสบถออกมาด้วยความใ
"..บ้าชิบ! เขาสบทออกมา กับราคาเริ่มต้นของรถหรู 700 ล้าน บ้าไปแล้ว" เขาพูดกับลูกน้องคนสนิท
อันที่จริงเขาก็อยากจะได้มาประดับบารมีสักคันอยู่หรอก แต่..เงินมากมายขนาดนั้นเขาคงไม่เอาไปลงทุนแค่กับรถคันเดียวหรอก ถึงมันจะเอามาประมูลขายได้อีกก็เถอะ
เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้ธีรวัฒน์กับวัชระหันไปมอง ยังประตูพร้อมกัน..?
" อุ้ย"
เสียงหวานอุทานเบาๆ อย่างรู้สึกผิด"ขอโทษนะคะฟ้านึกว่าพี่ธีอยู่คนเดียวไม่รู้ว่าคุยงานกันอยู่" ฟ้ารดารีบขอโทษขอโพยคนรักที่เขามาขัดจังหวะ
"ไม่เป็ไรครับฟ้า" ธีรวัฒน์ตอบ
"ผมขอตัวนะครับนาย"วัชระขอตัวออกไปอย่างรู้งาน
ธีรวัฒน์พยักหน้าอนุญาตช้าๆ
ลับหลังคนสนิทชายหนุ่มจึงได้หันมาสนใจแฟนสาว..โดยที่ในมึงยังถือโปรชัวร์รถหรูอยู่
"พี่ธีดูอะไรอยู่คะ"เธอถามชายหนุ่มทั้งๆ ที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ โปรชัวร์และโมเดลรถที่วางอยู่ตรงหน้าของคนรักอย่างสนใจ
"ผมดูโปรชัวร์รถหรูที่ค่ายรถอิตาลีส่งมาเรียนเชิญไปงานเปิดตัวรถหรู และร่วมจับจองเป็เ้าของน่ะครับ"
"ว้าว!..สวย พี่ธีจะไปหรือเปล่าคะ"เธอถามด้วยความตื่นเต้น
"ไม่รู้สิครับ"เขาตอบ
คำตอบของธีรวัฒน์ทำเอาฟ้ารดาผิดหวังอยู่ไม่น้อย..
"..แต่.มันสวยมากเลยนะคะถ้าได้มา มันจะช่วยยกระดับความเชื่อถือของคู่ค้าทางธุรกิจของเรา ได้ไม่น้อยเลยนะคะพี่ธี"เธอหันไปพูดกับคนรักด้วยน้ำเสียงที่หวานหยดย้อม ออดอ้อน พยายามกล่อมแฟนหนุ่มให้สนใจ จับจองเอามาเป็เ้าของสักคัน
ธีรวัฒน์ติดตามแต่จะให้เขาเอาเงินตั้ง 700 ล้าน ออกมาใช้แค่ซื้อรถคันเดียวเขาต้องคิดให้เยอะว่าจะคุ้มค่ามากแค่ไหน
"แต่ฟ้าอยากได้ พี่ธีช่วยพิจารณาดูอีกทีนะคะ"เธออ้อนแฟนหนุ่ม เสียงหวาน
เธออยากได้มากจริงๆ ขอให้ได้นั่งสักครั้งก็ถือว่าเป็บุญแล้ว รถยนต์ค่ายนี้มีแต่คนแย่งกันซื้อ สองปีผลิตแค่ครั้งเดียวและยังผลิตออกมา แค่เพียง 100 คันเท่านั้น ไม่รวยจริงเป็เ้าของไม่ได้แน่นอน
"ผมจะลองคิดดูอีกทีแล้วกัน" เขาตอบอย่างแบ่งรับแบ่งสู้
ฟอด...ฟ้าณดาหอมแก้มคนรักฟอดใหญ่ "น่ารักที่สุดเลยค่ะ เดี๋ยววันนี้กลับถึงบ้านฟ้าจะให้รางวัล"เธอพูดอย่างเอาใจ
ชายหนุ่มยิ้มตาปลอย" ผมชักจะเริ่มอดใจไม่ไหวแล้วละสิ อย่างจะเห็นรางวัล"
ธีรวัฒน์เริ่มมือไม้อยู่ไม่เป็สุข ปากก็เริ่มซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวผ่อง เขายอมรับว่าเขาติดใจในลีลารักของฟ้ารดา มันทำให้เขาตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ร่วมรักกับเธอ
"งั้นเรากลับกันเถอะค่ะวันนี้เราต้องไปงานการกุศลประมูลเครื่องเพชรของคุณหญิงอนงค์นาตต่อนะคะคุณแม่ก็โทรมาว่าจะเข้ามาหาเราที่บ้านจะได้ไปงานพร้อมกัน"เธอพูดถึงมารดาคนรัก
"ครับ งั้นเรากลับกันเลยเดี๋ยวคุณแม่รอนาน"เขาบอก
ไม่นานทั้งสองเดินออกจากห้องทำงานโดยมี วัชระกับเขตชัยสองคนสนิท เดินถือกระเป๋าเอกสารตามหลังมาติดๆ อย่างรู้หน้าที่
รถคุณปรางทิพย์เคลื่อนเขามาจอดในบ้านหลังใหญ่ บ้านที่เป็เรือนหอของบุตรชายกับลูกสะใภ้ที่เธอไม่ชอบรังเกียจ นางลงจากรถตู้เดินเข้ามาในบ้าน ก็เจอกับนางอิ่มกับบุหงาที่กำลังปัดกวาดเช็ดถูอยู่ในห้องรับอขก นางจึงมองไปรอบๆบ้าน เพื่อหาใครบางคนคนที่นางไม่ชอบขี้หน้า
"อุ้ย! คุณท่านดิฉันกำลังจะให้นังบุหงาไปดูพอดีเลยค่ะว่าใครมา นึกว่ารถคุณผู้ชาย"นางอิ่มรีบทักขึ้นทันทีเมื่อเห็นมารดาของเ้านายหนุ่ม
"ไม่เป็ไร! ฉันมารอตาธีกับหนูฟ้าน่ะ เดี๋ยวช่างแต่งหน้าทำผมก็จะตามมา ฉันจะนั่งรออยู่ห้องรับแขกนี้ล่ะ" นางบอกกับคนรับใช้สูงอายุ
นางปรางทิพย์มองไปรอบๆ เพื่อหาลูกสะใภ้ เมื่อไม่เห็นจึงถามนางอิ่มออกไป
"แล้วเมียตาธีไปไหน?นางถามพลางมองหน้านางอิ่ม เพื่อรอคำตอบ
"เอ่อ..คุณนิไป.."นางอิ่มยังไม่ทันตอบนางปรางทิพย์ก็พูดขึ้นเสียก่อน
"ฉันมาไม่เห็นออกมาต้อนรับ ไม่มีมารยาท"นางตำนิลูกสะใภ้ ที่ตัวเองไม่ชอบ และจงเกลียดจงชัง
"คุณผู้หญิงออกไปข้างนอกั้แ่เช้ายังไม่กลับมาเลยค่ะ"นางอิ่มรีบตอยก่อนที่ คุณผู้หญิงของนางจะโดนต่อว่ามากไปกว่านี้
"เจริญละลูกสะใภ้บ้านนี้วันๆไม่ทำอะไร ไม่ขลุกอยู่ในห้อง ก็ออกไปเที่ยวนอกบ้าน ไม่คิดจะช่วยกันทำการ ทำงาน คอยแต่จะผลานเงินสามีไปวันๆ"คุณปรางทิพย์บ่นให้ลูกสะใภ้อย่างเดือดดาล
จนนางอิ่มรู้สึกสงสารนายหญิงของนาง นางอิ่มก้มหน้ารับฟังโดยไม่ออกความคิดเห็นใดๆ เพราะไม่ชอบใจกับคำต่อว่าของนางปรางทิพย์
พอดีกับบุหงาถือน้ำเข้ามาเสิร์ฟคุณปรางทิพย์ พอดี จึงถือโอกาสใส่ไฟนายสาวที่เธออิจฉาทันที
"จริงค่ะคุณท่านวันๆ เอาแต่วรูป...บุหงา.ล่ะสงสารคุณผู้ชายจังเลยค่ะ ต้องทำงานคนเดียวมีเมีย เมียก็ไม่คิดจะช่วยแบ่งเบาภาระอะไร วันๆ ขอแต่เงิน ออกจากบ้านไปชอปปิ้งใช้เงินเป็เบี้ยบุหงา..ล่ะสงสารคุณผู้ชายจริงๆ เลยละค่ะ"บุหงาใส่ไฟนายสาวเพราะไม่ชอบหน้าเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว บวกกับความอิจฉาริษยานายสาว
สวยก็ไม่สวยเชยก็เชยแถมยังเป็เด็กกำพร้าบ้านช่องก็ไม่มี.ฐานะก็ไม่เห็นจะแตกต่างกับเธอ ดีกว่า ก็แค่เป็ลูกสาวเพื่อนรักคุณท่านก็แค่นั้น..เธอสวยกว่าหุ่นดีกว่าเซ็กซี่กว่า แต่นังหน้าจืดนั้นกลับได้คูณธีของเธอไปครอง ทั้งๆ ที่เธอรักของเธอมาตั้งนาน คิดแล้วมันเจ็บใจนัก บุหงาคิด พลางเกิดความหงุดหงิดขึ้นในใจ
"จริงเหรอบุหงา ?"คุณปรางทิพย์ถามสาวใช้ที่ตนส่งมาสอดส่องลูกชายกับลูกสะใภ้ของตน ทันที
"จริงค่ะคุณท่าน บุหงารับรองได้ ว่ามันคือความจริง"
ป้าอิ่มที่นั่งฟังคนทั้งสองอยู่เงียบๆ ก็รู้สึกเวทนาคนทั้งสองที่ไม่รู้จักคิดดีทำดี เป็ผู้ดีแต่ไม่มีความเป็ผู้ดี ความคิดต่ำๆ ถ้าคุณนิหลุดออกจากวังวนของสองแม่ลูกนี้ได้เมื่อไหร่ เธอจะสาธุยกมือท่วมหัวเลยเชียว นางอิ่มคิดในใจ
หนูนิจะกลับมาเจอกับอะไรบางน๊าา????????????ป้าอิ่มต้องไปบนแล้วล่ะ
1K
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] เล่ม2 [ทดลองอ่าน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1619187968_67435614.webp)
