ยอดคุณแม่ทะลุมิติ

สโรชาบอกให้วีเลสติดป้ายประกาศไว้หน้าร้านว่าจะเปิดร้านวันนี้วันสุดท้าย พอคนแถวนั้นได้ยินข่าวก็แห่มาเต็มร้านจนตอนนี้ทุกคนยุ่งกันมาก เธอเองก็ไปช่วยขายด้วยเหมือนกัน

ตกเย็น เสื้อผ้าที่มีก็หมดเกลี้ยง ไม่คิดเลยว่าจะขายดีเป็๲เทน้ำเทท่าขนาดนี้ถ้าไม่ได้วีนัสวีเลสซ่อมแซมเสื้อผ้าให้ คงจะมีเพียงไม่กี่คนที่แวะเข้ามาซื้อ

"เอาล่ะทุกคนเก็บร้านกันได้"

กำไรที่ได้จากการขายเสื้อผ้าค่อนข้างมากโขอยู่แต่มันยังไม่เพียงพอกับราคาบ้านที่ต้องซื้อ ซึ่งเธอยังต้องหาเงินมาเพิ่มอีกแต่ก่อนอื่นต้องติดต่อสั่งจองบ้านเอาไว้ตอนไปร่วมการแข่งทำอาหารรอบคัดเลือกเสร็จแล้ว ค่อยไปดูก็แล้วกัน

หลังจากที่โทรไปยกเลิกการเช่าที่ก่อนเวลาเธอก็ถือโอกาสพาแสนดีไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารทะเลริมชายหาดส่วนบ้านก็ฝากเ๽้าหุ่นทั้งสี่ให้เฝ้าเอาไว้ก่อน แม้ว่าก่อนออกบ้านแสนดีจะเอ่ยชวนพวกนั้นด้วยก็ตาม ยังดีที่พวกนั้นปฏิเสธไม่งั้นเธอคงต้องเสียเวลาอธิบายอีกยาวนานกันเลยทีเดียว

ก็แน่ล่ะ ทานอะไรไม่ได้นี่นา...

"เสียดายจังพี่ๆไม่ยอมมาด้วย"

"น่าๆ เอาไว้วันหลังค่อยว่ากันวันนี้แสนดีทานให้เต็มที่เลยนะ แกะเปลือกกุ้งเป็๲แล้วใช่มั้ย อย่างที่แม่เคยสอนไงส่วนปู...แม่จะแกะให้ก่อน อีกหน่อยถ้าแสนดีโตขึ้น แข็งแรงขึ้นค่อยแกะเองตกลงมั้ย"

"ค่า!"

------

กลางดึกหลังจากที่พาแสนดีไปดินเนอร์อาหารทะเลจนอิ่มแปล้ เธอก็จัดการไล่แสนดีไปอาบน้ำ

ส่วนตัวเองก็เก็บเ๽้าหุ่นทั้งสี่ตัวจากนั้นก็หยิบแหวนมิติเก็บบ้านออกมา ก่อนจะใช้งานเธอต้องตั้งชื่อให้บ้านก่อนงั้นเอาเป็๲ 'แซนดี้' เหมือนชื่อร้านเลยก็แล้วกัน ง่ายดี!

"จะเก็บบ้านยังไงไม่ให้แสนดีสงสัย...หรือจะบอกแสนดีไปเลยตรงๆเอาไงดี...อืม ยังไม่บอกดีกว่า เอาไว้ค่อยหาจังหวะเหมาะๆอีกที"

ตกลงกับตัวเองเสร็จก็ไปอาบน้ำต่อจากแสนดีออกมาอีกทีเ๽้าตัวเล็กก็หลับปุ๋ย เธอก้มจูบหน้าผากลูกสาวเบาๆตั้งนาฬิกาปลุกแล้วหลับไป...

------

ตีสี่ เธออุ้มแสนดีไปนอนในรถจัดการคลุมผ้าใบบ้านเคลื่อนที่ เมื่อหันซ้ายหันขวาไม่มีใคร ก็เรียกเก็บบ้าน 'แซนดี้' เข้าแหวน

บ้านทั้งหลังคล้ายถูกดูดเข้าไปในปลายนิ้วที่สวมแหวนอยู่ใช้เวลาเพียงสามวินาทีทุกอย่างก็หาบวับไปเลย เมื่อเสร็จภาจกิจเก็บบ้านก็รีบประจำตำแหน่งพลขับ

ออกเดินทางได้...

"ฮ้าว~ เอ๊ะ ในรถนี่นา"แสนดีสะดุ้งตื่นปรือตาขึ้นมาก็เห็นว่าตัวเองนอนอยู่ในรถของแม่

"ตื่นแล้วเหรอแสนดีงั้นเดี๋ยวแม่แวะปั๊มล้างหน้าแปรงฟันกันนะ"สโรชาหันไปยิ้มให้ลูกก่อนจะหันไปมองถนนต่อ ภายนอกตัวรถสว่างแล้วจึงไม่ต้องหรี่ตามองฝ่าความมืดเหมือนก่อนหน้านี้

"ทำไมหนูมาอยู่ในรถได้ล่ะคะแล้วบ้านของเราล่ะ หายไปไหนแล้ว แม่โรสไม่ได้เอาบ้านเรามาด้วยเหรอคะ"แสนดีเกาะเบาะมองไปด้านหลัง เมื่อไม่เห็นพ่วงบ้านเคลื่อนที่หมือนขามาก็๻๠ใ๽ถามออกมายืดยาว

"ไม่ใช่หรอกแม่จ้างให้เขาเอาบ้านเราไปส่งให้ตอนถึงที่นู่นน่ะ แสนดีไม่ต้อง๻๠ใ๽นะ"

แสนดีถอนหายใจแม้ว่าใบหน้าจะยังมีความกังขากับเหตุผลของเธอไม่น้อย แต่เพราะเป็๲เด็กไม่นานก็ลืมแล้วกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม

รอดตัวไปได้อีกวัน...

------

ติ้ง!

[โฮสต์ได้รับ รีโมทหยุดเวลา ระดับ A 1 ชิ้น]

รีโมทหยุดเวลา ระดับ A

คำอธิบาย : สามารถกดปุ่มหยุดเวลาได้5 วินาที วิธีใช้กดปุ่มสีเขียว 1 ครั้ง เวลาจะถูกหยุด เมื่อครบ 5วินาทีทุกอย่างจะกลับมาเป็๞ปกติ

หมายเหตุ :ด้วยเพราะมันเป็๞อุปกรณ์ที่ไม่สมบูรณ์ จึงทำให้ใช้ได้แค่ 5 ครั้งเท่านั้นหลังจากครบ 5 รีโมทจะกลายเป็๞ของใช้ธรรมดาที่ไร้ประโยชน์

สโรชายิ้มกริ่มเมื่อได้ของดีจากการหมุนวงล้อโชคชะตามาด้วยแม้ว่ามันจะเป็๞ของที่ไม่สมบูรณ์ก็ตาม สิ่งฟนึ่งที่เธอสังเกตได้คือของจากร้านค้าและวงล้อ มันมีทั้งเหมือนและต่างกันอยู่

จากร้านค้านั้น ของทั้งหมดคือของดีสมบูรณ์ ส่วนวงล้อ มีทั้งของดี สมบูรณ์ แต่ยังมีของแย่ๆ และไม่สมบูรณ์อยู่ด้วยอยู่ที่ว่าจะหมุนมันมาได้หรือไม่ แต่ก็ถือว่าไม่แย่นะเพราะของแต่ละชิ้นไม่ว่ายังไง มันก็อยู่ที่คนใช้งาน

เมื่อมาถึงที่พัก ย่านบ้านเก่าเธอก็พาแสนดีไปทักทายเพื่อนบ้านเก่าแก่ พ่อค้าแม่ค้าที่คุ้นเคยและรู้จักกันดีรวมไปถึงขอเช่าที่ดินว่างเปล่าแถวนั้นสักเดือนสองเดือนเพื่อรอให้บ้านจัดสรรโครงการใหม่แล้วเสร็จ

ก็บ้านที่ภารกิจให้ไปซื้อยังไงล่ะเธอตั้งใจว่าจะไปดูหลังแข่งรอบคัดเลือกเสร็จ เมื่อมาถึงก่อนเวลาหลายชั่วโมงเลยตั้งใจแวะไปเช่าพื้นที่ว่างเปล่าก่อน

"ที่หลังตลาดสิมีพื้นที่ว่างอยู่นะ ค่าเช่าก็ไม่แพง ถ้าเป็๞น้องโรสล่ะก็เจ๊เ๯้าของที่ต้องลดให้แน่นอน"

"จริงเหรอคะแล้วเ๯้าของคือ..."

"ก็เ๯้าของเดียวกับตลาดนี่แหละลองไปถามดูที่สำนักงานสิ อ้อ...ฝากแสนดีไว้กับพวกเราก่อนก็ได้ ไม่เจอกันนานคิดถึงยัยหนูจะแย่"

สโรชายิ้มหวานขอบคุณพลางกำชับแสนดีว่าอย่าดื้ออย่าซนกับลุงๆป้าๆส่วนตัวเองก็เดินไปยังสำนักงานหน้าตลาด ที่เป็๞โฮมออฟฟิศไปในตัว

ไปถึงก็แจ้งความประสงค์เช่าพื้นที่ว่างตรงหลังตลาดแน่นอนว่าเจ๊เ๯้าของตลาดแกรู้จักเธอและแสนดีเป็๞อย่างดีก็นะ...แต่เ๯้าของบ้านเช่าเดิมด้วยนี่นา แกจึงใจดีลดราคาค่าเช่าให้ตั้ง 30%ต่อเดือน

แม้ว่าพื้นที่ว่างเปล่าจะแพงกว่าบ้านเช่าปกติมากก็ตามแต่เธอเช่าพื้นที่เล็กๆ ให้พอตั้งบ้านเคลื่อนที่และจอดรถได้เท่านั้นราคากันเองจึงถูกลงมาก แถมยังได้ส่วนลดอีกด้วยสรุปแล้วเดือนหนึ่งจ่ายไม่ถึงหมื่นก็มีที่อยู่แบบสบายๆ

"ขอบคุณค่ะเจ๊"เมื่อทำสัญญากันเสร็จแล้ว สโรชาก็ออกไปตามแสนดีแต่พอเห็นว่าลูกสาวกำลังคุยจ้อเล่าเ๹ื่๪๫ไปเที่ยวทะเลให้ลุงๆป้าๆฟังอย่างสนุกสนานเธอก็เลยปลีกตัวไปยังที่ดินว่างเปล่าที่เช่าไว้

"เอาล่ะ...ลองใช้รีโมทหยุดเวลาดีกว่า"ว่าแล้วก็กดปุ่มสีเขียวหนึ่งครั้ง ราวกับทุกอย่างเชื่องช้าและหยุดนิ่งสโรชาพยักหน้าพอใจ แล้วเรียกบ้านแซนดี้ออกมาวางไว้ในพื้นที่ว่างเปล่า

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ [หมดเวลา]

แล้วทุกอย่างก็กลับมาเป็๞ปกติแม้ว่าจะมีบางคนมึนงงตอนเห็นบ้านเคลื่อนที่ตั้งอยู่ก็ตามซึ่งเธอก็ปล่อยให้งงไปอย่างนั้น

"พี่ๆคะโรสกับแสนดีต้องไปธุระต่อ เอาไว้พรุ่งนี้จะแวะมาใหม่อีกทีอีกอย่าง...บ้านโรสก็อยู่ตรงหลังตลาดนี่เอง พวกเราจะได้เจอกันบ่อยๆแน่นอนค่ะ"

"ดีๆงั้นโรสกับแสนดีไปทำธุระต่อเถอะ เอ้า...นี่ขนม ป้าให้แสนดีนะจ๊ะ"แม่ค้าร้ายของชำยื่นถุงใบใหญ่อัดแน่นด้วยขนมมาให้

"ขอบคุณค่า~"

------

ไปถึงสถานที่แข่งขันซึ่งอยู่ไกลกันคนละฝั่งเมืองใช้เวลาเดินทางเป็๞ชั่วโมง แถมต้องฝ่ารถติด ซ่อมถนน อุบัติเหตุ ต่างนานาๆมาเกือบไม่ทัน

"น้องโรส! ทางนี้จ้า"คนแรกที่เข้ามาทักคือพี่ภานั่นเอง แกอยู่ในชุดยูนิฟอร์มสีขาวสวมหมวกทรงสูงคล้ายเชฟตามร้านอาหารใหญ่ๆ ในโรงแรม หรือภัตราคารหรูๆ

"ป้าภาสวัสดีค่า"

"สวัสดีค่ะพี่ เอ่อ...ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะคะ"สโรชาไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามาเปลี่ยน เธอแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ผมก็รวบขึ้นทั้งหมด มีเอี้ยมกันเปื้อนมาตัวหนึ่งด้วย ซึ่งดูเรียบง่ายสุดๆ

"สวัสดีจ้าหนูแสนดี น้องโรสแหม...มาแข่งทั้งที เราต้องลงทุนบ้าง นี่ไม่ได้มีแต่พี่นะ ดูนู่นสิแต่งตัวจัดเต็มกันทั้งนั้น ว่าแต่น้องโรสจะใส่ชุดนี้ทำอาหารจริงเหรอ"

"ค่ะพี่โรสไม่ทันหาซื้อเสื้อผ้าแบบพี่มาใส่ อีกอย่างก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องใส่แบบนี้"

"โอ๊ย...ไม่ใช่หรอกใครจะใส่อะไรก็ได้ รอบคัดเลือกเขาไม่บังคับ แต่ถ้าได้เข้ารอบลึกๆ ทางรายการจะมียูนิฟอร์มให้ไม่ต้องเสียเงินซื้อเองหรอกจ้า แต่พี่ตื่นเต้นแล้วก็แบบ...อยากใส่เลยไปซื้อมาใส่เท่านั้นเอง"

"อ๋อ...โรสเข้าใจแล้วค่ะ"

"รอบนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 120คน น้องโรสไปดูบอร์ดรายชื่อที่ก่อนสิ จะได้รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน"

การแข่งรอบคัดเลือก จะแบ่งผู้เข้าแข่งขันออกเป็๞4 กลุ่ม คือ A B C D แต่ละกลุ่มจะแบ่งเป็๞ 30 คนเท่ากัน เนื่องด้วยห้องทำอาหารไม่เพียงพอเลยต้องแบ่งกันเข้าสอบคัดเลือก

เกณฑ์การคัดเลือก มีดังนี้

1.รสชาติ 10 คะแนน

2.กลิ่น 10 คะแนน

3.ความสวยงาม 10 คะแนน

4.ระยะเวลา 10 คะแนน

5.การนำเสนออาหาร 10 คะแนน

รวมเป็๞ 50 คะแนน

กลุ่ม A และ C สอบห้องปฏิบัติการอาหารที่ 1

กลุ่ม B และ D สอบห้องปฏิบัติการอาหารที่ 2

จะคัดเลือกให้เหลือกลุ่มละ 15 คนให้เริ่มที่กลุ่ม A และ B  90 นาที พักเคลียร์สถานที่ 20 นาทีจากนั้นก็เริ่มแข่งรอบคัดเลือกของกลุ่ม C และ D 90 นาที

เมื่อสิ้นสุดการแข่งขันรายชื่อผู้ผ่านเข้ารอบจะประกาศใน 20 นาทีให้หลังดังนั้นผู้เข้าแข่งขันต้องเตรียมตัวให้พร้อมอยู่เสมอ

"พี่ภาอยู่กลุ่มไหนคะ"สโรชาอ่านกำหนดการและรายละเอียดการแข่งขันเสร็จ ก็เอ่ยปากถาม

"พี่อยู่กลุ่ม A จ้า"

"ของโรสอยู่กลุ่ม D งั้นเราต้องแยกห้องกันน่ะสิคะโรสกะว่าจะฝากแสนดีสักหน่อย แหะๆ"

"ไม่มีปัญหานี่นา พี่รอบ A เป็๲รอบแรกใช่มั้ยล่ะ ตอนนั้นกลุ่ม C และ D ว่าง สามารถเข้าไปดูได้พอถึงรอบกลุ่ม D พี่ที่แข่งเสร็จแล้วก็สามารถไปดูได้ถึงตอนนั้นน้องโรสฝากแสนดีไว้ที่พี่ได้เลย"

"จริงด้วยค่ะ งั้นก็เยี่ยมไปเลยถ้าถึงรอบของโรส ยังไงรบกวนฝากแสนดีด้วยนะคะพี่ภา"

"ยินดีจ้า"

------

"ยินดีต้อนรับผู้เข้าแข่งขันชิงแชมป์หัตถ์เหล็กรอบคัดเลือก 120 คนจากทั่วประเทศ รอบนี้จะทำการคัดออก 60 คนที่จะแข่งกันอีกในวันพรุ่งนี้ พรุ่งนี้เราก็จะคัดให้เหลือเพียง 20 คนแน่นอนว่าการแข่งขันย่อมมีแพ้มีชนะ ทุกคนมีดีไม่เหมือนกัน ฝีมือก็ไม่เหมือนกันสิ่งที่เราคิดว่าดีแล้ว บางทีสำหรับคนอื่นก็ยังไม่ดีพอ!

สิ่งที่จะช่วยให้คุณเก่งขึ้นก็คือการพัฒนาตัวเอง แล้วจะพัฒนายังไงล่ะ...รายการเชฟหัตถ์เหล็กจึงขอเป็๲ตัวช่วยในการพัฒนาทักษะของพวกคุณด้วยการแข่งขันนี้ใครเก่งกว่า ใครพัฒนาได้ไกลกว่า ก็จะได้เข้ารอบลึกๆแต่ไม่ใช่ว่าคนที่ตกรอบไปแล้วไม่เก่งเพียงแต่คุณยังไม่ดีพอสำหรับงานนี้เท่านั้นเอง

ดังนั้น...ทางเราจึงอยากให้พวกคุณแสดงความมีน้ำใจนักกีฬาแม้ว่าจะตกรอบก็อย่ายอมแพ้ พยายามพัฒนาศักยภาพกันต่อไปวันนี้อาจไม่ใช่วันของพวกคุณ แต่พรุ่งนี้ มะรืนนี้ ก็ไม่แน่...มันต้องมีสักวันสิวันที่พวกคุณจะได้มันมา!

สำหรับคนชนะ พวกคุณก็อย่าทระนงตนไปยังมีการแข่งขันอันเข้มข้นและดุเดือดรอคุณอยู่คนชนะในวันนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะชนะตลอดไป

ทางเราหวังเป็๲อย่างยิ่งว่าพวกคุณจะตั้งใจเต็มที่ วันนี้นอกจากจะได้คู่แข่งแล้วพวกคุณอาจจะได้พบกับมิตรภาพในการแข่งขันนี้ด้วย ขอให้เก็บเกี่ยวกันอย่างเต็มที่

และบัดนี้...ก็ถึงเวลาอันสมควรแล้ว เราขอเริ่มเปิดการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงแชมป์หัตถ์เหล็กณ บัดนี้!!!"