โนแลนด์พูดกับเธอว่า นอนลงไปบนท่อนไม้
นิโคลไม่ได้ถามอะไรเธอนอนลงไปอย่างเชื่อฟัง
“รอไม้เสียบลึกกว่านี้อีกนิดหนึ่ง” วิลสันรู้สึกกังวล เขาโทษตัวเองที่ไม่สามารถช่วยนิโคลได้
ไม่เพียง แต่ไม่สามารถช่วยนิโคลออกมาได้ แต่พลังของเขามันยังทำให้แขนของนิโคลบาดเจ็บอีกด้วย เขาจึงไม่กล้าแบ่งพลังให้โนแลนด์
โนแลนด์รีบบอกออกไป"นิโคลตอนนี้คุณกำลังนอนหงายไปข้างหลังให้ดึงเชือกให้แน่นด้วยมือทั้งสองข้างและพยายามขยับปืนขึ้นมาบนท่อนไม้ การนอนหงายลงไปนั้นเพื่อกระจายน้ำหนักออกไปให้มากที่สุด และมีโอกาสรอดสูงกว่าการพยายามตะกายออกมา "
นิโคลคว้าเถาวัลย์และทำตามที่โนแลนด์พูด
"ฉันไม่สามารถขยับเท้าได้ในโคลน โคลนดูดรัดแน่นเกินไป! " นิโคลแทบไม่สามารถขยับร่างกายส่วนร่างได้เลย
หลายคนอาจจะไม่เคยสัมผัสประสบการณ์การถูกดินโคลนดูด มันยากที่จะดึงออกเมื่อถูกดูดแล้ว บางครั้งหลังจากใช้ความพยายามอย่างมากเท้าก็สามารถหลุดออกมา แต่รองเท้ากลับยังติดอยู่ในโคลนแต่นั่นก็แค่โคลนดูดธรรมดาที่ ไม่ใช่ทุ่งโคลนดูดแบบนี้
และตอนนี้ร่างกายครึ่งหนึ่งของนิโคลติดอยู่ในโคลน การดูดนี้น่ากลัวมากและเธอไม่สามารถขยับขาได้เลย
ตอนนี้นิโคลรู้แล้วว่าทำไมโนแลนด์ให้เธอนอนลง การดูดของโคลนช้าลงไปมาก
นิโคลจับเถาวัลย์ด้วยมือทั้งสองข้างแล้วนอนลงไปบนท่อนไม้
ในกี่นาทีถัดมาเธอสามารถขยับได้
วิลสันอย่าพยายามยัดท่อนไม้หลายๆ ทอนลงไปงัดทอนไม้ที่นิโคลนอนลง จุดนี้ยังเป็นโคลนดูที่ไม่ลึกมาก ยังสามารถนอนลงไปแล้วลากเธอขึ้นมาได้ หรือเธอต่อยๆ ย้ายตำแหน่งตัวเองได้
โบราฟที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเป็นคนแรกได้กล่าวขึ้น "ขยับแล้ว!! "
“มันขยับจริงๆ ด้วย!” ใบหน้าที่เคร่งเครียดของวิลสันค่อยๆ มีรอยยิ้ม
ห้านาทีต่อมา ...
นิโคลออกจากโคลน มีแมลงที่ไม่รู้จักหลายตัวยังคงติดอยู่กับร่างกายของเธอ นิโคลต้องกำจัดมันออกโดยเร็ว และหวังว่ามันจะไม่มีพิษ โนแลนด์และโบราฟมาช่วยเธอกำจัดแมงที่ด้านหลังและตามแขนขาของเธอ
นิโคลมีท่าทีผ่อนคลายลงหลังจากรอดชีวิต เธอเขาไปกอดโนแลนด์และสะอื้นเล็กน้อย "ฉันกลัวมาก "
โนแลนด์ตบหลังเธอเบาๆ "ไม่เป็นไรแล้วนะ"
นิโคลรู้สึกได้ถึงแรงกอดของโนแลนด์ และความจริงใจจากเขา
สัมผัสนี้ทำให้หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้น
"ขอบคุณอีกครั้ง" นิโคลยังคงนึกถึงเหตุการณ์เมื่ออยู่
"ไม่เป็นไร! "
โนแลนด์ยังคงกอดเธออยู่ ด้วยเหตุผลบางอย่างนิโคลที่เปื้อนโคลนกับมีเสน่ห์ในสายตาของเขามาก เขาเกิดความต้องการเล็กๆ ในจิตใจ สาเหตุหลักคือผู้หญิงคนนี้มีกลิ่นตัวที่หอมถึงแม้จะไม่ได้ใช้สบู่ อย่างที่สองคือสัดส่วนบางอย่างของเธอถูกตัวเขา และทำให้มันกำลังถูกกระตุ้น ไปชนตัวเธอ
นิโคลและโนแลนด์แยกจากกันอย่างไม่เต็มใจ นิโคลก้มหน้าเล็กน้อยอย่างเขินอายและหัวเล็ก ๆ ของเธอชนเข้ากับหน้าอกของโนแลนด์
โบราฟและวิลสันต่างทำเป็นมองไม่เห็น แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องของน่าอายของนิโคลที่ไปกอดและเสียดสีกับชายหนุ่ม
วิลสันถอนหายใจ “เขากลัวมากในตอนแรกที่ทำให้แฟนของเจ้านายบาดเจ็บ และถ้าเธอตายเขาจะรู้สึกแย่มากที่ไม่สามารถช่วยได้”
การที่ดันนิโคลขึ้นมาจากโคลนดูดได้นั้น วิลสันมีส่วนอย่างมาก เขายกท่อนไม้ใหญ่ จากนั้นใช้แรงของตัวเอง ค่อยๆ ดันท่อนไม้จากเบื้องล่างให้นิโคลค่อยๆ คลายตัวจากการโดนโคลนดูด ต้นไม้บางคนมีขนาดใหญ่มาก
นิโคลรู้สึกได้ถึงกลิ่นตัวของตัวเอง เธอแสดงสีหน้าแย่มาก พวกเขาไม่ได้เข้าไปเมืองโบราณจากด้านที่มีโคลนดูดแต่เลือกอ้อมไปด้านข้าง รอบนี้โนแลนด์มีไม้ค้ำมาด้วย เขากดไม้ค้ำไปทุกที่เพื่อป้องกันการเจอโคลนดูดเป็นครั้งที่สอง
ไม่นานพวกเขาก็รู้สึกได้ถึงความชื้นในอากาศ ที่มากขึ้นเรื่อย พอหลุดจากป่ามาได้ก็พบเข้ากับ น้ำตกที่กำลังไหลผ่านป่าแห่งนี้อย่างเอื่อยๆ
"น้ำตก? "
โนแลนด์ เดินไปดูน้ำตก เขาได้ยินเสียงน้ำมาสักพักแล้วแต่คิดว่าอีกไกลเพราะเสียงของน้ำไม่ได้ดังและแรงมาก
เมื่อได้ยินโนแลนด์พูดว่ามีน้ำตก นิโคลก็รู้สึกเหนี่ยวตัวทันที เธออยากอาบน้ำมากแล้ว
เมื่อพวกเขามาถึงด้านข้างของซากเมืองโบราณ ก็พบเข้ากับน้ำตกที่ไหลรินไหลลงสู่ลองน้ำเบื้องล่างของเมืองโบราณ
น้ำทั้งหมดจากน้ำตกไหลลงใต้ดินและมีดูเหมือนมันจะเชื่อมกับทุกจุดของเกาะ ทำให้มันไปไกลถึงบึงน้ำที่พวกเขาอยู่
โนแลนด์กล่าวขึ้น "ไม่เป็นไร เราอาบน้ำก่อนที่จะไปสำรวจเมืองโบราณกันเถอะ"
หลังจากที่เดินสำรวจมาตลอดต้องยอมรับว่าพวกเขาอยู่แค่ส่วนนอกของเมืองโบราณเท่านั้น
นิโคลยกมือขึ้นและบอกว่าเธอไม่ขัดข้อง ตอนนี้เธอต้องการทำความสะอาดโคลนบนร่างกายของเธอ
โคลนที่ผสมกับซากสัตว์นั้นมีกลิ่นที่ไม่ค่อยดีและการที่พวกมันแห้งติดร่างกายก็ทำให้รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวลำบาก
"ในที่สุดฉันก็สามารถอาบน้ำล้างตัวได้! " นิโคล ต้องการอาบ เธออยากซักเสื้อผ้าละชำระตัวเองอย่างเร่งด่วน อาการเหนี่ยวตัวเป็นอะไรที่น่าอึดอัดมากสำหรับทุกคน
"ผมก็มีความสุขมากเช่นกัน! " โนแลนด์ กล่าวอย่างอารมณ์ดี
วิลสันมองไปที่น้ำตก ที่กำลังไหลอย่างเอื่อยๆ
นิโคลกล่าวขึ้น “เรามีที่เติมน้ำดื่มแล้ว”
โนแลนด์กล่าวขึ้น "คุณไปล้างมันตัวก่อน ผมจะไปว่าหาที่นี่มีของกินหรือไม่"
พวกเขากำลังเล่นน้ำ ที่น้ำตกอย่างมีความสุขน้ำบริเวณน้ำตกไม่ลึกมาก มีบางส่วนถูกก้อนหินบังทิศทางทำให้พวกเขาสามารถลงไปเล่นน้ำได้โดยไม่ต้องกังวลมากนัก แอ่งนี้ราวกับว่าเป็นสระน้ำแยกออกมาต่างหาก
อาบน้ำที่นี่ดีจริงๆ โนแลนด์ มองไปที่นิโคลแล้วพูดว่า "ตอนนี้เธอสวยจริงๆ? "