เช้ามาคีตะและทอฝันก็ย้ายมาอยู่บ้านฝ่ายชายอย่างเต็มตัว ทอฝันจัดแจงข้าวของ วางโน้น นี่ นั้น จัดเรียงอย่างระเบียบเรียบร้อย คุณแม่สามีของเธอเตรียมตัดแจงทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว นี่ถึงขนาดเตรียมห้องสำหรับ เบบี้ แล้วด้วย ตอนที่แม่สามีเปรยๆกับเธอตอนนั้นคีตะก็อยู่ด้วย ทำให้ทอฝันทำหน้าไม่ถูกเหมือนกัน เขาไม่เคยแตะต้องตัวเธอด้วยซ้ำ จะมีลูกได้ยังไง
คีตะเดินเข้ามาในห้อง เขาตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า ทอฝันเห็นเขาหยิบเสื้อผ้ามา3-4ชุด
“พี่คีจะไปไหนหรอคะ”ทอฝันถามสามี
“เธอนอนนี่ไปน่ะ ฉันจะไปนอนคอนโด”
เขาหันมาพูดแค่นั้นก็เดินออกไป
ทอฝันก้มหน้า อยู่ๆก็จุกที่ลำคอ
———-กรี๊งง กรี๊งงงง
“อยู่ไหนวะ”คีตะถามเพื่อน
“วันนี้เจอกันหน่อย”
“โอเค” เอเอตอบรับเพื่อน จะสองอาทิตย์ละที่ไม่ได้เฮฮา
“ทำไมวันนี้อารมณ์ดีจัง”วาวาถามฟ้าใส เห็นเธอดูหน้าตาสดใส เพราะั้แ่เปิดเทรมเห็นเพื่อนหน้าหมองมาเรียนทุกวัน
“ก็คนมีความสุขไง”หึหึ
เธอมีความสุขแน่ ไม่ต้องทนอึดอัด เจอหน้าคนเลว ไม่ต้องกลัวใครจะเห็นเขากับเธออยู่ด้วยกัน มันทรมานไปหมด วันนี้เธอได้อิสรภาพคืนมาเธอสบายใจที่สุด
“วันนี้ไปหาอะไรกินกันไหม เดี๋ยวเลี้ยงเอง” ฟ้าใสเสนอตัว
“ ตกลง ตกลง ห้ามกลับคำ” วาวารีบตอบรับเพื่อน
พอหลังเลิกเรียน น้ำใสและวาวา ต่างพากันมาที่ร้านอาหารสไตล์ญี่ปุ่น เพราะเพื่อนเธอชอบกินมากกกกกกกก
“ รับอะไรดีคะ” พนักงานเดินมาส่งเมนู
“ เอา ปลาซาบะ เอา ซูชิหน้า!&@)::฿@“@
วาวาสั่งยับ
_____#_____
“นี่!!!!! ไม่ได้กินข้าวมากี่วันแล้ว ฟ้าใสแห้วใส่เพื่อน สั่งกับพรุ้งนี้จะไม่มีข้าวกิน
“ก็แหมมมมม” วาวาค้อนด้วยสายตา
“อุ้ย แก!!!!! วาวาสะกิดฟ้าใส
“อืมมมม”ฟ้าใสก้มหน้าก้มตาดูเมนู
“แกดูนั้นสิ พี่เขยแก”วาวากระซิบกระซาบ
ฟ้าใสเอาเมนูยกปิดที่หน้าแทบไม่ทัน
“ไหน!!!!
เธอหันไปมอง เห็นผู้ชายเลวคนนั้นมากับผู้หญิง ที่สำคัญเธอเป็ดารา
“นั้นมันพี่เธอมากับ นิดา นิ ตัวจริงสวยเว้อออ”
วาวานินทาพี่เขยของฟ้าใส
“ผู้ชายก็คือผู้ชายแท้ๆไม่ทิ้งสันดานเดิม”ฟ้าใสบ่นกับเพื่อน
“ไม่ต้องไปมองเขาแล้ว กินเถอะ”ฟ้าใสบ่นเพื่อน ที่มัวแต่มองอยู่ได้ วันนี้อุตส่าห์อารมณ์ดีแล้วเชียวดันมาเจอมาร ฟ้าใสคิดอย่างรันทด
“ไงคี” บีทักเพื่อน
“ช้าน่ะมึง”คีตะด่าเพื่อน
“มีนิดาอยู่ด้วย กูเลยไม่กล้ามาเร็วไง เดี๋ยวขัด”
นิดายิ้มกว้าง เมื่อได้ยิน2หนุ่มคุยกัน
“น้องครับ สั่งอาหารเพิ่ม”บี ยกมือมองหาพนักงาน แล้วสายตาก็ไปหยุดที่เด็กนักเรียน2คน
“เอ๊ะ น้องเมียแกไหมวะคี” บีหันไปชี้ที่เด็กนักเรียน2คนที่นั่งอยู่ถัดไปตรงเคาน์เตอร์พนักงาน
คีตะ มองตรงไปตามที่เพื่อนชี้ ชัดเลย !!!!!!
“อืม” คีตะแค่มอง แต่ไม่พูดอะไร
“ละจะไปไหน”คีตะท้วงเพื่อนเมื่อเห็นทำท่าลุกขึ้น
“ไปยื่นใบสมัคร”บีพูดแค่นั้นก็เดินไปที่ฟ้าใสกับเพื่อน
“สวัสดีครับ”
ฟ้าใส วาวา เงยหน้ามองที่ผู้ชายที่กล่าวทักพวกเธอ
“ค่ะ”วาวาตอบรับ งง
“คือพี่ชื่อบี น่ะเป็เพื่อนกับพี่เขยน้อง นี่ไอ่คีก็มาน่ะนั่งอยู่มุมโน้น”บีมองหน้าฟ้าใส
“อ้อ ค่ะ”
“ไม่ทราบว่าพี่ขอเลี้ยงอาหารมื้อนี้ได้ไหมครับ”
ฟ้าใสหรี่ตามอง แล้วคิ้วก็กระตุก ก่อนที่จะยิ้มกว้างให้ชายหนุ่ม
“งั้นพวกเราไม่เกรงใจน่ะคะ”ฟ้าใสยิ้มหวานให้เขา
“พี่ชื่อบีแล้วพี่ยังไม่รู้จักชื่อเราเลย”บีถามเธอขึ้น
“ชื่อฟ้าใสค่ะ นี่ก็วาวา”ฟ้าใสแนะนำทั้งเธอและเพื่อน
“งั้นเรารู้จักกันแล้วใช่ไหม? จะเป็ไรไหมถ้าพี่จะขอline”บีเอ่ยขึ้นตรงๆ
ทำเอาฟ้าใส กับ วาวา มองหน้ากัน
“คงให้ไม่ได้ค่ะ ขอโทษน่ะคะ ”ฟ้าใสบอกปัดไป
“ไม่เป็ไร ไว้เรารู้จักกันมากกว่านี้ พี่จะขอใหม่”ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้ฟ้าใส
ฟ้าใสมองบี เขาเป็ผู้ชายผิวขาวมากๆ หุ่นสูง แต่ไม่สูงเท่าคีตะ ดูจะบางกว่านิดนึง ใส่แว่นกลมๆ ดูเหมือนลุคคุณหมอ
“งั้นพี่ไปก่อนน่ะครับ ไว้เจอกันใหม่น้องฟ้าใส”เขาเดินกลับไปที่โต๊ะที่คีตะนั่งอยู่
ฟ้าใสถอนหายใจ
“มีเพื่อนสวย ก็จะลำบากแบบนี้”วาวาแหย่ฟ้าใส
ทุกการกระทำของเพื่อนอยู่ในสายตาคีตะ ถึงเขาจะวางท่าทางปกติ แต่ใครจะรู้ในใจเขานิ แทบจะลุกไปตะบันหน้าเพื่อนแล้วดึงยัยเด็กบ้าที่บังอาจยิ้มให้เพื่อนของเขาซะเดี๋ยวนี้
“ทำไมทำหน้าแบบนั้นหละคะ ” นิดา ถามบี
“มันต้องค่อยเป็ค่อยครับ”
“เด็กมันไม่เล่นด้วยนะสิ”คีตะทับถม เพื่อน
“มึงคอยดู”บีมองเพื่อนอย่างเอาชนะ
“ตกลงวันนี้ที่เดิมน่ะ” บีถามเพื่อนเพื่อความแน่ใจ
“อือ”
1K
