มิสเตอร์เฉินไม่ตอบแต่เปลี่ยนเป็ถามเอง“เขาเป็ผู้หญิงที่สวยและเก่งมาก ไม่มีแฟนด้วย ฉันแอบถามมาจากเลขาฯ เขาแล้วเขาอยู่กับพ่อแม่ ฉันว่าจะจีบเขา นายว่าดีไหม”
“นายแน่ใจเหรอว่าเขาอยู่กับพ่อแม่เขาอาจจะอยู่กับใครอีกก็ได้”
“เขาไม่มีสามีฉันถามเลขาฯ เขาแล้ว”
“แต่เขามีลูกว่ะอีกอย่างผัวเขาน่ะมี แค่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้วผัวเขาก็คือฉันเอง”
“ฮะ”
“ไม่ฮะหรอกโว้ยนั่นแม่ของลูกฉัน แล้วก็ห้ามนายจีบเมียฉันด้วยเฉิน”
“จริงหรือวะณิน”
“เฉินนายจุดไต้ตำตอแล้วฉันห้ามนายยุ่งกับเขาเด็ดขาด คนนี้เมียฉัน”
มิสเตอร์เฉินไม่กล้าพูดต่อเพราะรู้ตัวว่าหมดโอกาสแน่แล้ว ถ้าลองคณินพูดมาแบบนี้ เขาเพียงแค่ช็อกเท่านั้นคิดไม่ถึงเลยว่าจะบังเอิญได้ขนาดนี้ ผู้หญิงสวยคนนั้นมีลูกมีสามีแล้วและสามีก็ดันเป็เพื่อนสนิทสุดโหดอีกด้วย ใครจะกล้าไปแตะของมันกันเล่า มันพูดไม่ขาดปากว่าเมียเมีย เมีย
มิสเตอร์เฉินยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกลงคอพรวดๆไม่สนใจรสชาติขมปนร้อนของมัน เพราะตอนนี้เขารู้สึกเสียวสันหลังมากกว่า
“เฉินโทร.ไปหาเขาพูดตามที่ฉันบอก”
มิสเตอร์เฉินชะงักทันทีมันจะให้เขาทำอะไร
วันนี้เป็วันจันทร์ที่รีสอร์ตจะมีนักท่องเที่ยวมาพักไม่มาก ส่วนใหญ่จะทยอยกลับั้แ่เช้าไปถึงสายๆของวันอาทิตย์แล้วกัญญาภัคได้รับข่าวดีเื่ลูกค้าชาวจีนที่จะมาใช้บริการเป็ประจำการันตียอดเข้าพักสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของจำนวนห้องทั้งหมดนั่นทำให้หญิงสาวสบายใจไปเปลาะหนึ่งว่าจะมียอดรายรับเข้ามาเป็ประจำทุกเดือนแล้ว
ยอดห้องพักที่เหลือก็ต้องเร่งทำการตลาดในด้านอื่นๆต่อไปซึ่งเธอมั่นใจว่าจะหาได้และทำให้พันดารารีสอร์ตอยู่รอดไม่ขาดทุนวันนี้เธอเลยชวนบิดามารดามาทำอาหารกินกันที่บ้านเพราะว่าพรุ่งนี้บิดามารดาจะเดินทางไปเกาะไข่มุกพร้อมกับอาชว์เพื่อไปเยี่ยมเ้าสมุทรหลานชายอีกคน
หญิงสาวเข็นรถลูกสาวออกมาหลังจากอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อยวันนี้น้ำใสสวมชุดกระโปรงสีฟ้าลายดอกไม้ สีเดียวกับมารดา ทุกคนรออยู่แล้วที่โต๊ะอาหารซึ่งยกมาตั้งหน้าชายหาดเพื่อสร้างบรรยากาศปาร์ตี้เล็กๆในครอบครัว
“เสียดายยายวีร์ไม่อยู่ด้วยนะคะคุณพ่อคุณแม่”กัญญาภัคเอ่ยขึ้น อดคิดถึงน้องสาวไม่ได้
“ยายวีร์ก็ต้องดูเ้าสมุทรจะไปจะมาก็ลำบากลูกยังเล็กไว้พรุ่งนี้แม่ไปหาน้องจะบอกน้องให้เองว่ากั้งฝากความคิดถึง”
กัญญาภัคอุ้มลูกออกมาจากรถเข็นแล้วมาวางบนตักกัญญาภัคเริ่มให้หัดกินนมขวดสลับกับนมแม่เพราะเธอต้องทำงานด้วย บางวันอาจกลับเย็นอยากให้ลูกได้หัดกินนมขวดไว้เลย
“ถ้าน้ำใสโตกว่านี้กั้งจะพาไปหาเ้าสมุทรที่เกาะไข่มุกนะคะ กั้งยังไม่เคยไปสักทีเลย” กัญญาภัคเอ่ยแล้วกวาดตามองหาใครบางคน“นายหัวอาชว์ยังมาไม่ถึงอีกหรือคะ”
“น่าจะกำลังมา”คุณพลชาติเอ่ยอย่างอารมณ์ดีั้แ่เมื่อวานที่กัญญาภัคบอกข่าวดีเื่ลูกค้าชาวจีนเขาก็ดีใจมากพันดารารีสอร์ตเป็รายได้หลักของครอบครัวจึงหวังกับลูกค้ารายนี้พอสมควรเมื่อได้ยอดจองเข้าพักมาแล้วเขาจึงดีใจเป็อย่างมาก “อ้าว นั่นไง พูดถึงก็มาพอดี”
กัญญาภัคหันไปมองตามบิดาริมฝีปากที่กำลังเผยยิ้มเมื่อเห็นน้องเขยพลันหุบลงเมื่อร่างสูงของใครอีกคนตามมาด้วย
“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่คุณกั้ง” อาชว์ยกมือไหว้ทุกคนบนโต๊ะ แล้วเอ่ยต่อทันทีเพราะเห็นสายตาสงสัยของทุกคน “ผมพาคณินมาด้วยครับเขาอยากมาปาร์ตี้ด้วย พอดีเราเพิ่งไปดูงานด้วยกันมาครับ”
“อยากมาปาร์ตี้ด้วย”คุณพลชาติถามอย่างสงสัย คนอย่างนายหัวคณินอยากมาปาร์ตี้กับครอบครัวเขาทั้งที่ไม่ได้สนิทสนมกันเสียหน่อย คุณพลชาติคิดไม่ทันจบเสียงหัวเราะของน้ำใสก็ดังขึ้น เรียกให้คณินหันไปมอง
“น้ำใสเรียกพ่อหรือครับ”
“อะไรนะคะ/อะไรนะครับ”คุณพลชาติกับคุณกาญจนาร้องออกมาพร้อมกัน พร้อมกับจ้องคนพูดเขม็ง
“ผมบอกว่าน้ำใสเรียกผมหรือครับ”
คนที่หน้าบึ้งมากที่สุดคือกัญญาภัคหญิงสาวรู้สึกหน้าเห่อร้อนแกมโมโหไปหมด มองสีหน้าบิดามารดาก็รู้ว่าท่านไม่เชื่อ คณินพูดเสียงดังฟังชัดขนาดนั้น
“น้ำใสหัวเราะตามประสาเด็กไม่ได้เรียกคุณคณินหรอกค่ะ อย่าเข้าข้างตัวเองเลย” กัญญาภัคตอบเสียงแข็งเขาทำให้บิดามารดาสงสัยไปหมดแล้ว เธอรู้ว่าปิดเื่นี้ไม่ได้ แต่ไม่ใช่เวลานี้ที่จะบอกกับท่านเธอไม่ได้เตรียมตัวมาและอีกอย่างที่บ้านกำลังมีปาร์ตี้เธอไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ
2K
![[จบ] บันทึกเส้นทางจอมโจรจอมราชัน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776316101_39085446.webp)
