โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ซอมบี้วิวัฒนาการขั้นที่ 2คำรามออกมาเมื่อเห็นพวกซอมบี้ที่เป็ลูกน้องของตนเองถูกจัดการ
หึหึความจริงถ้าเ้าไปปรากฏตัวที่เมืองอื่นบางทีเ้าอาจจะเป็ตัวตนที่ไร้เทียมทานเลยก็ได้
แต่ช่างน่าเสียดาย ที่วันนี้เ้าต้องมาเจอกับข้า!!
เอริคกระชับดาบในมือแน่นพร้อมกับชี้ดาบไปที่หน้าของซอมบี้ขั้นที่ 2
“เข้ามา”
ซอมบี้ขั้นที่ 2โถมตัวเข้าใส่เอริคด้วยความเร็วสูงหวังที่จะใช่ร่างกายอันใหญ่โตของมันบดขยี้เอริคให้กลายเป็ก้อนเนื้อ
ตูมมมมมมมมมมมมม
เหอะ ใช้แต่กำลังปะทะกับตรงๆแบบนั้นไม่สามารถเอาชนะข้าได้หรอก
เอริคะโขึ้นไปบนฟ้าก่อนที่ฟาดฟันดาบเข้าใส่ศรีษะของซอมบี้เพื่อหวังจะสังหารมันภายในครั้งเดียว
ซอมบี้ใช้แขนข้างนึงยกขึ้นมาเพื่อป้องกันศรีษะของตัวเอง
ฉัวะ! เคร้ง!
โฮกกกกกกกกกกกกกกก
แขนของซอมบี้ขั้นที่ 2 ถูกฟันจนหลุดกระเด็นลอยขึ้นฟ้าไปพร้อมกับดาบของเอริคที่แตกเป็เสี่ยงๆ
เอริคมองไปที่ดาบในมือด้วยสีหน้าเฉยชา
ว่าแล้วว่าอาวุธธรรมดาไม่สามารถรองรับพลังปราณขั้นที่ 2 ได้จริงๆด้วย
เหอะ!
เอริคโยนดาบในมือที่เหลือแต่ด้ามดาบทิ้งไปอีกด้านนึง
ไว้จัดการล้างบางซอมบี้ที่อยู่ในเมืองให้หมดแล้วค่อยออกไปหาวัตถุดิบมาทำอาวุธแล้วกัน
เอริคมีอาวุธชนิดหนึ่งที่อยู่ในใจของเขา ที่เขา้าสร้างมันขึ้นมา
เป็ศาสตราวุธคู่กายของเขาในชาติที่แล้ว
ดาบัเหมันต์!
1ใน7ศาสตราระดับเทพเ้า!
ตามหลักแล้วศาสตราระดับเทพเ้านอกจากจะ้าช่างฝีมือที่มีฝีมือสูงส่งแล้วยังต้องรวบรวมวัตถุดิบหายากระดับเทพเ้าเพื่อนำมาสร้างอีกด้วย
วัตถุดิบระดับเทพเ้าแต่ล่ะอย่างหายากเทียมฟ้าบางอันก็มีสัตว์กลายพันธ์ขั้นที่9หรือสูงกว่าคอยปกปักษ์รักษาคุ้มครองอยู่
ชีวิตที่แล้วของเอริคกว่าเขาจะสร้างดาบัเหมันต์ได้ก็เป็หลังจากเขาอยู่ระดับนัมเบอร์แล้ว
นอกจากวิธีสร้างอาวุธของเขาแล้วเขายังรู้วิธีการสร้างอีก 2ศาสตราระดับเทพเ้าด้วยซึ่งได้มาจากการแลกเปลี่ยนกับนัมเบอร์ทั้งสองคน เขาแลกมาด้วยความที่อีกฝ่ายจำเป็ต้องใช้ของบางอย่างที่เขามีแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจจะแลกอะไรกับอีกฝ่ายเป็พิเศษอีกฝ่ายก็เลยมอบวิธีสร้างอาวุธระดับเทพเ้าของตนให้มาแทน ที่ทั้งสองยอมแรกก็เพราะว่าพวกเขารู้ว่าการจะรวบรวมวัตถุดิบแต่ล่ะอันจำเป็ต้องใช้ชีวิตเข้าแลกเป็ตายในการให้ได้มาซึ่งสักอันเพราะงั้นให้ไปก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีผลกระทบกับตนแต่เอริคก็ไม่ได้สนใ เขาแลกมาส่วนหนึ่งก็เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับพวกนัมเบอร์คนอื่นที่สำคัญมูลค่าของวิธีการสร้างศาสตราเทพเ้าก็มีราคามหาศาลอย่างมากต่อให้มีเงินก็ไม่อาจซื้อได้
หึหึ ตอนนั้นข้าก็แค่แลกมางั้นๆแต่ใครจะมาคิดว่าตอนนี้จะมีประโยชน์มหาศาล
ถ้าไอ้พวกสองตัวนั้นยังไม่ตายคงได้ร้องไห้เป็สายเืแน่ที่ถูกเขาแย่งชิงศาตราวุธคู่กายในอนาคตของพวกมันไป
แต่สำหรับเอริคในตอนนี้เขาคงทำได้แค่สร้างอาวุธระดับหายากเท่านั้น
พื้นที่ที่จะมีวัตถุดิบระดับเทพเ้าในอนาคตนั้นเอริคย่อมรู้ว่าอยู่ที่ไหนเป็ธรรมดาตอนนี้โลกยังไม่กลายเป็พื้นที่ของซอมบี้เขาสามารถไปยึดครองพื้นที่พวกนั้นหรือกำจัดสัตว์กลายพันธ์ที่ปกปักษ์รักษาวัตุดิบหายากตอนที่พวกมันยังอ่อนแออยู่ได้ก่อนที่ซอมบี้จะแข็งแกร่งหรือสัตว์กลายพันธ์บรรลุไปอีกระดับนึง
หึหึ ซอมบี้เอ๋ย ข้าจะเป็ผู้พิชิตพวกเ้าเอง
ผู้พิชิตซอมบี้!!
“สำหรับซอมบี้ขั้นที่2อย่างเ้าข้าคงไม่จำเป็ต้องใช้อาวุธในการสังหารเ้าหรอกระมัง”
เอริคหลุดออกจากภวังค์ความคิดก่อนที่มองไปทางซอมบี้ที่มองเขาด้วยความระแวดระวัง
“มาจบเื่นี้กันเถอะ เดี๋ยวพี่สาวแสนสวยของข้าจะรอนานเกินไป “
“วิชาเหมันต์เยือกแข็งมรณะ กระบวนท่าที่ 2 เกราะัเหมันต์!”
พริบตาที่เอริคใช้กระบวนท่าที่ 2ก็เกิดเกราะน้ำแข็งปกคลุมทั่วร่างของเอริคโดยที่ฝ่ามือได้ปรากฏกรงเล็บที่แหลมคมราวกับจะตัด์หั่นปฐีให้แยกออกเป็สองส่วนได้ปรากฏขึ้นมาที่ฝ่ามือของเอริค
“เอาล่ะถึงเวลาตายของเ้าแล้ว”
เอริคก้าวขาออกไปก่อนที่จะหายไปแล้วไปปรากกตัวอยู่ที่ด้านหลังของซอมบี้แล้วเงื้อมกรงเล็บเข้ามาฟาดใส่หลังซอมบี้
โฮกกกกกกก
ซอมบี้ร้องออกมาด้วยความเ็ปก่อนที่จะเหวี่ยงเข้าใส่ตัวเอริค
เอริคเพียงยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะยื่นฝ่ามือออกไปรับหมัดของมัน
ตูมมมมมมมมมมมมม
พื้นถนนและอาคารบ้านเรือนโดยรอบพลันถูกแรงกระแทกทำลายจนแตกเป็เสี่ยงๆ
“มีแรงแค่นี้เอง?”
เอริคเงยหน้ามองซอมบี้ก่อนที่ซอมบี้จะทันได้ตอบสนองเอริคก็สะบัดกรงเล็บออกไป
ฉัวะ ตึง
หัวซอมบี้ขนาดใหญ่หล่นลงมากองที่พื้น
ครืนนนนนนนนนนนน
พลังปราณจากภายในคริสตัลของซอมบี้ถูกเอริคดูดกลืนเข้ามาจนหมดพร้อมกับพลังปราณของซอมบี้ขั้นที่1 ที่ได้รับาเ็จาการต่อสู้ระหว่างเขากับซอมบี้ก็ถูกดูด
เข้ามาในร่างของเขาทันที
“เอาล่ะ”
เอริคมองไปรอบๆว่ายังมีซอมบี้ที่เหลือรอดอยู่อีกไหม
“อืมกลับบ้านดีกว่า”
พูดจบเอริคก็ก้าวเท้าออกมาก่อนที่จะเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วกลับไปที่คฤหาสน์
ตระกูลัทมิฬ
“เอวาแล้วเอริคล่ะ”
ทันทีที่เอวากลับมาถึงคฤหาสน์คนในครอบครัวก็รีบเข้าถามเธอทันที
“เอริคเขา....”
เอวาเม้มริมฝีปากแน่นไม่กล้าพูดออกมา
“เร็วเข้ารีบบอกมาอย่าได้ชักช้า!”
เมสันเมื่อไม่เห็นเอริคเขาก็ร้อนรนกลัวว่าจะได้ยินข่าวร้าย
“เอริค...เขาล่อซอมบี้ที่ดูอันตรายตัวนึงไปอีกทาง...”
“เอวาเ้าปล่อยให้เอริคไปล่อซอมบี้คนเดียวได้อย่างไร เ้าบ้าไปแล้วรึ!”
เมสันตวาดเอวาด้วยความโมโห
“ท่านพ่อโปรดใจเย็นก่อนที่เอวาทำเช่นนี้ต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน”
ลูคัสเมื่อเห็นพ่อของเขาเริ่มโมโหจึงรีบเข้ามาพูดเพื่อให้พ่อของเขาใจเย็นลง
“ท่านพ่อข้าไม่ได้คิดที่จะทิ้งเอริคเลยแม้แต่น้อยแต่ที่ข้าปลอยให้เอริคไปเป็คนล่อก็เพราะด้วยความสามารถของพวกข้าทั้งสองยังไงก็ไม่สามารถจัดการซอมบี้ตัวนั้นได้อย่างแน่นอนและที่สำคัญเลยก็คือเราได้แบกร่างของพ่อบ้านหยางไว้อยู่ทำให้เอริคต้องซื้อเวลาเพื่อให้เราจากมา”
“เ้าว่าอะไรนะ?พ่อบ้านหยาง?ไม่ใช่ว่าเขากลับบ้านเกิดไปรึแล้วทำไมเขามาอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้”
เอวาได้เล่าเื่เื่ั้แ่ต้นส่วนรายละเอียดที่ทำไมพ่อบ้านหยางถึงถูกจับมานางก็ไม่ได้เล่าออกไปเพราะว่านางเองก็ไม่รู้เช่นกันต้องรอเอริคกลับมาอธิบายอีกที
“บัดซบ พวกเหยี่ยวทมิฬไม่คิดเลยว่าพวกมันจะต่ำช้าได้ขนาดนี้”
เมสันถึงกับกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ คนอื่นๆเองก็โกรธเป็อย่างมากเช่นกัน
“ท่านพ่อ ตอนนี้เื่สำคัญกว่าคือพี่เอริคยังไม่กลับมาเลยนะขอรับ”
น้องชายอีกคนของเอริคนามว่าเซน รีบพูดออกมาด้วยความร้อนรน
“ใช่ถ้าพวกท่านยังไม่รีบออกไปตามหาข้าจะไปเองคนเดียวก็ได้!”
อาเรียเห็นทุกคนยังไม่ออกไปตามหาเอริคก็ทนไม่ไหวคิดจะออกไปหาเอง”
“อย่ามาพูดไม่คิดนะอาเรียเ้าออกไปคนเดียวเกรงว่าจะไปเป็อาหารซอมบี้เหอะ”
ลูคัสเห็นอาเรียทำท่าจะวิ่งออกไปข้างนอกด้วยตัวคนเดียวก็รีบพูดห้ามนางไว้ทันที
“งั้นพวกท่านจะปล่อยท่านพี่ไว้ข้างนอกรึ”
อาเรียเริ่มน้ำตาคลอเบ้าแล้วเมื่อเห็นว่าพี่ชายสุดที่รักของนางยังไม่กลับมาสักที
“เื่นี้.....”
ลูคัสเองก็ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นเพราะเขาเองก็เป็ห่วงเอริคไม่น้อยไปกว่าทุกคนเหมือนกัน
“ไม่ต้องไปตามหาข้าหรอกข้าอยู่นี่แล้ว”
เอริคเมื่อกลับมาเห็นครอบครัวกำลังจะออกไปตามหาเขาก็ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นหัวใจเป็อย่างมาก
ช่างเป็ครอบครัวที่แสนอบอุ่นยิ่งนัก...
เอริคเห็นดังนั้นจึงรีบเดินเข้าไปหาพวกเขา
“เอริค!!”
เอวาเห็นเอริคกลับมาอย่างปลอดภัยนางก็โผเข้ามากอดเขาอย่างแแ่ด้วยความดีใจ
“ท่านพี่...ข้ากลับมาแล้ว”
เอริคกอดเอวากลับด้วยความเขินอายเล็กน้อย
“ฮือออ เ้ารู้ไหมว่าเ้าทำให้ข้าเป็ห่วงมากแค่ไหน”
เอวากอดเอริคไปพลางร่ำไห้ไปด้วย
“ท่านพี่ข้อขอโทษด้วยที่ทำให้ท่านเป็ห่วง”
เอริครู้สึกผิดเป็อย่างมากที่ทำให้นางเป็ห่วงตนขนาดนี้
ขณะที่เอริคกำลังกอดเอวาอยู่นั้นก็มีเสียงดังมาขัดพวกเขา
“อะแฮ่มๆเอริคเ้ากลับมาก็ดีแล้วเ้าช่วยอธิบายเื่ของพ่อบ้านหยางให้ข้าที”
เมสันเห็นพวกเขายังกอดกันไม่เลิกจึงกระแอมไอขัดจังหวะขึ้นมา
เอวาเมื่อรู้สึกตัวว่ามีคนอื่นๆอยู่รอบจึงรีบผละตัวออกจากเอริคด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
“ขอรับท่านพ่อ”
เอริคเองก็รีบเรียกสติกลับมาก่อนที่จะเริ่มอธิบาย
“เื่นี้.......”
1K
