ปฐมกาลบุษบาทมิฬ
ตอนพิเศษ บุษบาทมิฬปะทะฆาตกรผู้โเี้
23.00 น. 18 พฤศจิกายน 2025
ณ คฤหาสน์รับรองรัฐมนตรีชั่วคราว
ฝนตกปรอย ๆ เงียบงัน มีบอดี้การ์ดติดอาวุธเดินตรวจตรา 12 คน
เสียง ปึง เบา ๆ ดังขึ้น
บอดี้การ์ดคนหนึ่งทรุดลงทันที รอยะุเจาะผ่านขมับอย่างแม่นยำ ก่อนที่ร่างจะล้ม เสียงปึงที่สองก็ดังตามด้วยอีกศพ
บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม อัญชันมรณะ ลดลำกล้องปืนลง ยิ้มบาง ๆ
“ระยะสวย ลมดี คืนนี้โชคเข้าข้าง”
ประตูด้านหลังคฤหาสน์ถูกเปิดออกอย่างไร้เสียง เงาหนึ่งเลื้อยผ่านกล้องวงจรปิด ไฟสถานะกล้องดับทีละจุด
มะลิราตรี ขยับปลายนิ้ว ใบมีดสะท้อนแสงจันทร์เพียงเสี้ยววินาที บอดี้การ์ดที่หันหลังอยู่ ไม่ทันได้ร้อง ลมหายใจสุดท้ายหายไปพร้อมเสียงฉึก มะลิปล่อยร่างลงกับพื้นอย่างเบามือ
ด้านหน้าอาคารบอดี้การ์ดคนหนึ่งหันปืน “หยุดนะ”
ยังไม่ทันจบประโยคร่างหนึ่งพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง ลีลาวดีเพลิง หมัดแรกกระแทกกระดูกอกแตก หมัดที่สองคอหัก และศอกกระแทกหน้าจนสลบ เสียงปืนดังขึ้นสองนัด ลีลาวดีวิ่งหลบะุเฉี่ยวไหล่ ก่อนที่เธอจะพุ่งไปถีบกลับเต็มแรง ร่างบอดี้การ์ดลอยกระแทกกำแพง “อย่านอนขวางทางสิ”
ภายในห้องประชุม รัฐมนตรีชายวัยกลางคนกำลังโทรศัพท์ มือสั่น “ผมจะทำตามที่บอกทุกอย่าง ขอเวลาแค่...”
ทันใดนั้นเงาดอกไม้สีดำค่อย ๆ แผ่ขึ้นจากพื้น กลีบกุหลาบแหลมคมล้อมรอบเก้าอี้ กุหลาบดำ ยืนอยู่ตรงหน้าดวงตาเ็า “ถ้าพวกเราไม่มาก็คงไม่ยอมทำตามที่อิลลูมินาติสั่งสินะ มันสายไปแล้วละ”
เขาพยายามลุก แต่หนามกุหลาบแทงทะลุขา เสียงกรีดร้องถูกกลืนด้วยพลังมืด “ดีแล้ว” เธอพูดเบา ๆ “เพราะแกทำให้พวกเราได้มาปลดปล่อยแบบนี้” กลีบกุหลาบหุบลงห้องเงียบอีกครั้ง
เสียงฝีเท้าหนักดังขึ้นจากโถงทางเดิน ปืนกลหมุน ยิงกราด แต่ะุทั้งหมดหยุดกลางอากาศ สนามแม่เหล็กสั่นะเื ดอกบัวเหล็ก ก้าวออกมา ดวงตาเรืองแสง วิเคราะห์ทุกความเป็ไปได้ “ก็เห็นอยู่ว่าะุยิงฉันไม่ได้ก็ยังจะยิงอีก ไม่เข้าใจระบบประมวลผลพวกนายจริง ๆ” เธอปล่อยกระแสไฟฟ้า ร่างบอดี้การ์ดทรุดลงพร้อมกัน
บนดาดฟ้าอัญชันมรณะยิงนัดสุดท้าย บอดี้การ์ดคนสุดท้ายล้มลงเหมือนตุ๊กตาไร้ชีวิต เธอหมุนปืนเข้าซอง “งานคืนนี้ง่ายจังเลยนะ”
ไม่นานนัก ทั้งห้าคนยืนรวมกันหน้าคฤหาสน์ ไฟยังสว่าง แต่ภายในไม่มีชีวิตหลงเหลือ
เสียงไซเรนเริ่มดังไกล ๆ อัญชันมรณะหัวเราะเบา ๆ “พรุ่งนี้คงมีข่าวใหญ่แน่เลย”
01.00 น. 19 พฤศจิกายน 2025
อัญชันมรณะนอนแผ่อยู่บนโซฟา “น่าเบื่อจัง มะลิทำไรอยู่เหรอ”
มะลิราตรี “ฉันวางแผนปลูกดอกไม้ใหม่นะ”
อัญชันมรณะ “น่าเบื่อ กุหลาบดำละ”
กุหลาบดำ “อย่ายุ่งนะ”
อัญชันมรณะ “น่าเบื่อ”
ลีลาวดีเพลิง “อย่าถามฉันนะ”
อัญชันมรณะ “ดอกบัวเหล็กหายไปไหนนะ”
ลีลาวดีเพลิง “นางกำลังรายงานงานเราไปให้อิลลูมินาตินะ”
อัญชันมรณะ “น่าเบื่อ”
ลีลาวดีเพลิง “ไหงงั้น หืม ไปอาบน้ำดีกว่า”
อัญชันมรณะเ้าเล่ห์
ลีลาวดีเพลิงถอดเสื้อผ้าออกเปลือยเปล่าเข้าไปยังห้องอาบน้ำ น้ำจากฟังบัวไหลไปตามร่างกายและกล้ามเนื้อเธอ
ทันใดนั้น แชะ เสียงพร้องแสงไฟจากแฟลชดังขึ้น
ลีลาวดีเพลิงพุ่งไปตามแสงและเสียง และพบกับอัญชันมรณะที่กำลังถ่ายรูปเธออยู่
อัญชันมรณะ “งะ โดนจับได้แล้ว ลืมปิดแฟลชกับเสียง”
ลีลาวดีเพลิง “นี้เธอแอบถ่ายฉันตอนโป๊เหรอ”
อัญชันมรณะ “งื้อ ๆ ฉันชอบสะสมรูปเพื่อน ๆ ตอนโป๊นะ”
ลีลาวดีเพลิง “หืม เพื่อน ๆ เหรอ แสดงว่าฉันไม่ใช่คนแรกสินะ”
ลีลาวดีเพลิงจับอัญชันมรณะไปนั่งหน้าโซฟาขณะที่ทุกคนล้อม ขณะที่ทุกคนเปิดดูภาพถ่ายในกล้องที่เต็มไปด้วยภาพทุกคนตอนโป๊
อัญชันมรณะนั่งเกรงตัวสั่น
มะลิดูเสร็จไม่สนใจแล้วกลับไปวาดรูปดอกไม้
ลีลาวดีเพลิง “ว้าว ภาพพวกนี้หลุดไปคงแย่แน่”
อัญชันมรณะ “ฉันไม่ได้ส่งให้ใครดูจริง ๆ นะ แค่ชอบสะสมไว้ดูเองนะ”
กุหลาบดำ “โรคจิต แต่ถ่ายรูปฉันออกมาสวยใช้ได้นิ”
ดอกบัวเหล็กกลับมาจากการรายงาน “ไงทุกคน ยังไม่นอนกันเหรอ”
กุหลาบดำ “ก็ยัยพูดมากนี้มันแอบถ่ายพวกเราโป๊นะสิ”
ดอกบัวเหล็ก “ฉันเตือนเธอเื่นี้แล้วนะอัญชันมรณะ”
กุหลาบดำ “นี้เธอรู้มาตลอดเลยเหรอ”
ดอกบัวเหล็ก “นางชอบเอาภาพมาให้ฉันวิเคราะห์ว่าใครเซ็กซี่สุดนะ”
กุหลาบดำ “น่าสนุกนิ ฉันไม่ติดหรอกนะ”
อัญชันมรณะ “ไม่หลุดแน่ ฉันแค่ชอบสะสมจริง ๆ ภาพฉันเองก็มีนะ”
ลีลาวดีเพลิง “เธอก็เป็ผู้หญิงเหมือนกันฉันเลยไม่อายนะ ไม่อยากขวางความสุขเธอด้วยสิ งั้นเธอห้ามทำหลุดนะ”
อัญชันมรณะ “เย้ นึกว่าทุกคนจะโกรธซะอีก”
22.00 น. 19 พฤศจิกายน 2025
อัญชันมรณะหาวบิดี้เีพึ่งตื่น “วันนี้หวังว่าจะไม่ต้องทำงานน่าเบื่ออีกนะ”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
ดอกบัวเหล็กรับสาย “คะ คะ รับทราบคะ เข้าใจแล้วคะ”
กุหลาบดำพ้นควันบุหรี่ “ว่าไง”
ดอกบัวเหล็ก “คำสั่งจากท่านเคนเนดี้นะ ท่าน้าให้เราปกป้องท่านจากฆาตกร PALMER46 ที่ฐานห้องทดลองของด็อกเตอร์พลอย”
อัญชันมรณะ “ฆาตกรค่าหัว 10 ล้าน PALMER46 นั้นคนดังในข่าวนิ คนที่ถล่ม FIB ด้วยตัวคนเดียว งานนี้ไม่น่าเบื่อแล้วสิ”
ลีลาวดีเพลิง “อยากลองวัดมานานแล้ว”
00.00 น. 20 พฤศจิกายน 2025
PALMER46 กำลังเดินอย่างสงบเบื่องหน้าของทางเข้าห้องวิจัยใต้ดินของอิลลูมินาติ PALMER46
เคนเนดี้เดินมาคนเดียวอย่างสงบ “ฉันรู้นะว่านายจะมาที่ รู้ว่านายจะมาทำอะไร ปีศาจตัวนั้นมันแอบกระซิบบอกฉันมา”
PALMER46 “ปีศาจมันรู้ความคิดปีศาจด้วยกันสินะ แถมยังอุส่าไปบอกเธออีก”
เคนเนดี้ “เราไม่ต้องเป็ศัตรูกันก็ได้นะ”
PALMER46 “ถ้ามันจำเป็ก็ต้องทำ”
เคนเนดี้ “ไร้สาระ”
PALMER46 “ปีศาจมันได้บอกไหมละ ว่าฉันมีคนรัก และการมอบเวลาให้คนที่รักนั้นยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใด”
เคนเนดี้ “สรุปจะเป็ศัตรูกับฉันสินะ”
เคนเนดี้ปรบมือส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง
จู่ ๆ หญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่งพุ่งเข้าหา PALMER46 ด้วยความเร็วที่สูงมาก PALMER46 หลบได้อย่างฉิวเฉียด เธอพลิกตัวแล้วพุ่งซ้ำไป PALMER46 ดึงมีดออกมารับ
PALMER46 “เร็ว เร็วมาก”
เธอคนนั้นเคลื่อนไหวโจมตีพุ่งไปรอบทิศทางด้วยความเร็วสูงมาก
ในขณะที่สมาธิ PALMER46 อยู่กับหญิงสาวที่กำลังพุ่งไปรอบทิศทาง
จู่ ๆ มีหญิงสาวผิวแทนและเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพุ่งมาอีกคน เธอต่อยเข้าไปทีเผลอแต่ PALMER46 ยังคงใช้สัญชาตญาณหลบได้ เธอถีบซ้ำ PALMER46 ยกแขนมากกันไว้ทันแต่แรงนั้นเยอะมากจน PALMER46 ลอยกระเดนไป
PALMER46 รีบตั้งหลักลุกขึ้นทันดันนั้นมีกลีบดอกกุหลาบสีดำร่วงโรยลงมาจากฟ้าช้า ๆ “อะไรนะ”
จู่ ๆ กลีบกุหลายก็พุ่งลงอย่างรวดเร็ว กลีบหนึ่งเฉียดแขน PALMER46 มันคมอย่างกับใบมีด จังหวะนั้น PALMER46 เห็นหญิงสาวอีกคนที่เต็มไปด้วยลอยสักบนตัว PALMER46 รีบพุ่งไปหวังจะโจมตีเธอ “ฝีมือเธอสินะ”
ทันใดนั้นมีหญิงสาวผมสีฟ้าในชุดเมดโผล่มายืนหน้าหญิงสาวที่เต็มไปด้วยรอยสัก เธอมาพร้อมปืน minigun
PALMER46 รีบพุ่งหลบจากทิศทางยิง “เวร เล่นอาวุธหนักเลยเหรอ”
PALMER46 หันไปอีกด้านเห็นไซบอร์กยืนอยู่ เธอประสานมือสองข้างแล้วชาร์จกระแสไฟฟ้า และปลดปล่อยกระแสฟ้ามหาศาลมาทาง PALMER46
PALMER46 รีบพุ่งหลบด้วยความเร็วสูงจนแทบไม่มีใครมองได้ทัน
PALMER46 โผล่มายืนด้านหลังหญิงสาวผมสีฟ้าใบมีดจ่อคอเธอ หญิงสาวผมสีฟ้าในชุดเมดใเลยปล่อย minigun ในมือและยกมือขึ้น
PALMER46 “ทุกคนหยุดไม่งั้นฉันจะฆ่านางนี้”
เคนเนดี้ปรบมือชื่นชม PALMER46 “ว่าแล้วเชียว ขนาดบุษบาทมิฬยังเอานายไม่ลง”
PALMER46 “บุษบาทมิฬเหรอ”
เคนเนดี้ “กลุ่มนักฆ่าที่ฉันตั้งกลุ่มขึ้นมานะ พวกนางค่อนข้างมือใหม่อยู่ ถ้าให้ฝึกอีกจะเก่งขึ้นมากเลย นายว่าไหม”
เคนเนดี้ชี้ไปทางหญิงสาวในชุดกระโปรงขาวผมสั้นถือมีดคู่ ๆ “เด็กคนนั้นมะลิราตรี นางเป็นักฆ่าประเภทเดียวกับนายนั้นแหละ”
เคนเนดี้ชี้ไปทางหญิงสาวกล้ามแน่นในชุดสปอร์ตบาร์สีแดง “เด็กคนนั้นลีลาวดีเพลิง นักสู้มือเปล่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ นางมีร่างกายที่แข็งแกร่งเอาเื่ อย่าคิดวัดแรงกับนางเชียว”
เคนเนดี้ชี้ไปทางหญิงสาวในชุดอย่างกับนักดนตรีชาวร็อคและเต็มไปด้วยรอยสัก “นั้นกุหลาบดำ แม่มดดำผู้มีพลังมืด”
เคนเนดี้ชี้ไปทางไซบอร์กสาว “นั้นดอกบัวเหล็ก ไม่ต้องอธิบายก็นางคือไซบอร์กที่มีเทคโนโลยีอาวุธของอิลลูมินาติ”
เคนเนดี้ชี้ไปทางหญิงสาวในชุดเมดผมสีฟ้าที่ PALMER46 กำลังเอามีดจ่อคออยู่ “และที่นายกำลังเอามีจ่ออยู่คือ อัญชันมรณะ ก็แค่เด็กเอาแต่ใจที่ยิงปืนเก่งนะ”
อัญชันมรณะ “หา อะไรนะ ฉันไม่ได้แค่ยิงปืนเก่งนะ นายท่านคะ”
เคนเนดี้ “นี้ก็คือ บุษบาทมิฬ กลุ่มนักฆ่าที่ฉันรวบรวมไว้ทำงานไว้ในประเทศแห่งนี้”
อัญชันมรณะ “เดี๋ยวก่อนนะคะนายท่าน ฉันไม่ได้แค่ยิงปืนเก่งนะ แต่โครตเก่งเลยต่างหาก ไหนจะความสามารถด้านสืบสวนและข่าวกรองอีก”
เคนเนดี้ “คิดว่านายตอนนี้จะเอาชนะทั้ง 5 ได้ไหมละ”
PALMER46 “ที่แน่ ๆ ตอนนี้ฉันฆ่าไป 1 ก่อนได้สบาย”
อัญชันมรณะหน้าซีดและใสุดขีด “เอ๋ไม่เอานะ ฉันไม่อยากตาย ขอร้องอย่าฆ่าฉันเหรอ”
เคนเนดี้ “ฆ่าไป 1 ก็ยังสุดยอดฝีมืออีก 4”
อัญชันมรณะ “เดี๋ยวก่อน อย่าพึ่งนับว่าหนูตายไปแล้วสิ”
PALMER46 “ฉันจะฆ่าอีก 4 และต่อไปก็จะเป็เธอเคนเนดี้”
อัญชันมรณะ “เดี๋ยวก่อน หนูยังไม่ตายนะ ยืนพูดหัวโด่อยู่นี้ ฟังกันหน่อยสิ”
เคนเนดี้ “งั้นก็ลองดู”
PALMER46 เคลื่อนเข้าไกล้ อัญชันมรณะ แล้วกระซิบข้างหู “ยืนดูอยู่เฉย ๆ ฉันให้โอกาสเธอแล้วนะ”
อัญชันมรณะพยักหน้า
PALMER46 เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงมากกลมกลืนไปกับความมืดแล้วมายืนโผล่ตรงกลางท่ามกลางบุษบาทมิฬทั้ง 5
มะลิราตรี “ไม่ฆ่าอัญชันมรณะเหรอ ทำไมละ”
PALMER46 ยืนเงียบ
ลีลาวดีเพลิงกำหมัดแน่งแล้วพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็วใช้แรงมหาศาลต่อยไปที่ PALMER46 “หยามกันเหรอ”
หมัดของเธอเหมือนทะลุร่าง PALMER46 ไป PALMER46 โผล่ด้านข้างเธอตอนไหนเธอก็ไม่รู้ตัว
PALMER46 ปล่อยหมัดอย่างรวดเร็วต่อยรัว ๆ ใส่ ลีลาวดีเพลิง ลีลาวดีเพลิงยกการ์ดขึ้นมากัน หมัดของ PALMER46 รุนแรงและรั่ว หมันต่อเนื่องจนเธอกันไหม่ไหว หมัดเข้าร่างเธอรัว ๆ จนยืนไม่ไหวล้มลงไป
มะลิราตรีรีบพุ่งไปหา PALMER46 อย่างรวดเร็วเพื่อช่วยลีลาวดีเพลิง เธอฟันใบมีดรัว ๆ ไปที่ PALMER46 “ลีลาวดีเพลิง”
PALMER46 ดึงมีดมากันได้หมด จังหวะนึงมะลิราตรีคิดว่าฟันเข้าโดนและฆ่าได้แน่ ๆ แต่ใบมีดกับทะลุร่างไป PALMER46 ยืนอยู่ด้านหลังมะลิราตรี ใน่พริบตานั้นไม่มีใครที่มองทันเลย PALMER46 ถีบมะลิราตรีเข้าท้องไปอย่างแรง
มะลิราตรีทรุดล้มลงนอนกับพื้น
กุหลาบดำรีบปล่อยพลังงานมืดจากมือใส่ PALMER46 เข้าหลบและวิ่งเข้าหาเธอ “หมอนั้นใช่มนุษย์ไหมเนี้ย”
กุหลาบดำกดมือลงพื้น “สวนกุหลาบแห่งความตาย”
ดอกกุหลาบงอกออกจากพื้นระหว่างทางปิดและบริเวณรอบตัวเธอไม่ให้ PALMER46 วิ่งเข้าหาเธอ กุหลาบพวกนั้นมีใบมีดแหลมคม และพิษที่ัันิดเดียวก็ตายในทันที
เธอคิดว่าป้องกันได้แน่ แต่แล้วใบมีดแหลมคมจ่อที่คอเธอแล้ว
กุหลาบดำ “เร็วมาก มาั้แ่เมื่อไหร่ อัญชันมรณะ ดอกบัวเหล็ก ช่วยฉันด้วย”
ดอกบัวเหล็ก “ถ้าฉันทำอะไรไป คุณอาจไม่ได้ ฉันคำนวณจากความเร็วของเขาแล้ว คุณไม่มีโอกาสรอดชีวิตเลย พวกเราช่วยเธอไม่ได้”
กุหลาบดำ “ไม่นะ นี้เรากำลังจะถูกฆ่าเหรอ”
PALMER46 “ฉันชนะแล้ว เคนเนดี้”
เคนเนดี้ “ก็ไม่เห็นมีใครตายเลยนิ นายยังไม่ชนะหรอก”
PALMER46 “แค่เลิกยุ่งกับฉันสักทีมันยากนักรึไง แค่ปล่อยฉันให้เป็อิสระ”
เคนเนดี้ “ยิ่งเห็นนายเอาชนะบุษบาทมิฬแบบนี้ ฉันยิ่งอยากได้นายมาครองเลย”
PALMER46 “ยัยอำมหิต ลูกน้องของเธอกลัวขนาดไหนแล้วรู้บ้างไหม”
เคนเนดี้ “เพราะฉันรู้ไงว่านายจะไม่ฆ่าผู้หญิง ฉันเลยไม่กลัวนายยังไงละ”
PALMER46 “แต่ถ้าไม่มีทางเลือกฉันก็ต้องทำ”
เคนเนดี้ “งั้นฉันขอเสนอทางเลือกให้หน่อย แล้วฉันจะเลิกยุ่งกับนาย นายจะได้รับอิสระจากฉัน ใช่ ฉันสัญญาเลย ฉันจะเลิกกวนว่าของนาย ปล่อยให้นายได้อยู่กับคนรักได้ใช้เวลาน้ำเน่าอะไรนั้น”
PALMER46 วางมีดลง
2K
