ตอนที่ 4 ดอกแก้วอยากเป็ของพี่พัดชา
“พี่จะทำอะไรหนูเหรอคะ?” ดอกแก้วถามอย่างใสซื่อ
“พี่ไม่ทำอันตรายน้องหรอกจ้ะ” พัดชาแอบแสยะยิ้มเ้าเล่ห์บนมุมปากเล็กน้อย
‘ไม่ทำอะไรมากหรอก นอกจากหลอกกินตับเด็ก’ สาวผมสีเขียวมินต์นึกในใจ
‘เ้านายกูนี่แหละตัวอันตรายเลย คุณพลาดแล้วล่ะ คุณลูกค้า’ นอกจากซิลเวอร์จะเบิกตาโตแล้ว ยังส่ายศีรษะอีกด้วย เขานึกในใจ
หากพูดออกไปก็ดูเสียมารยาท เขายังไม่อยากถูกไล่ออก เพราะยังอยากอยู่ใกล้ ๆ คนที่ตัวเองตกหลุมรัก ทำได้เพียงแต่ถอนหายใจเท่านั้น “เฮ้อ~”
“รู้สึกร้อน ๆ จัง” มือเล็กลูบแขนตัวเอง
ที่ดอกแก้วรู้สึกแบบนั้น เป็เพราะเ้าของโรงแรม แอบให้บาร์เทนเดอร์หนุ่มเหยาะยาบางชนิดลงไปเล็กน้อยในแก้วเครื่องดื่มของเธอ
“สรุปแล้วพี่คนสวยชื่ออะไรคะ?”
“มานั่งคร่อมตักพี่ แล้วร่อนXXสิ พี่จะบอกชื่อให้”
“ถอดกางเกงในมานั่งบนตักสิคะ สาวน้อย” มือเรียวของพัดชาถกกระโปรงตัวเองขึ้น จนเห็นหน้าขาผิวเนียนกริบ
“ถ้าหนูไปนั่ง พี่จะบอกชื่อจริง ๆ ใช่ไหมคะ?” ดอกแก้วถามเ้าของโรงแรมสาววัยสามสิบสองปีอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“พี่บอกจริงจ้ะ ไม่โกหกหรอก ไม่อยากหลอกเด็ก” พัดชาอมยิ้มเอ่ย
‘เด็กคนนี้หน้ามันเขี้ยวจริง ๆ น่าตีตูดให้ลายเลย’ เธอนึกในใจ
“ก็ได้ค่ะ” สายตาหวานเยิ้มมองไปรอบข้างเล็กน้อยราวกับกังวลใจ โชคดีที่ตอนนี้ผู้คนไม่พลุกพล่าน
ดอกแก้วอยากรู้ชื่อของอีกคนจึงลุกขึ้นไปยืนตรงหน้าของเธอ พร้อมกับค่อย ๆ ถอดกางเกงในออกมาวางไว้บนโซฟาตรงที่นั่งของตัวเอง
“มานั่งบนตักพี่เลยค่ะ คนสวย” สาวผมสีเขียวมินต์นึกเอ็นดูคนตัวเล็ก จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ค่ะ” เรียวขาเล็กของดอกแก้วจึงค่อย ๆ ก้าวขึ้นคร่อม และทิ้งบั้นท้ายกลมกลึงลงบนตักของเลสเบี้ยนสาว
“คราวนี้พี่บอกหนูได้หรือยังคะ? ว่าพี่ชื่ออะไร”
“พี่ชื่อ ‘พัดชา’ ค่ะ คนดี”
“ถ้างั้นหนูลุกได้แล้วใช่ไหมคะ?” ขณะที่เ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังจะลุกขึ้น ก็มีสองมือเรียวของเ้าของโรงแรมคว้าเอวคอดของเธอไว้ ร่างบอบบางจำต้องนั่งลงบนตักของอีกคน