ตกเย็นใต้เท้ากู้กลับมาจากศาลาว่าการเมือง เขาเรียกบุตรสาวที่สีหน้าไม่สู้ดีเข้าไปคุยในห้องทำงาน “เยว่เอ๋อร์ หน้าตาเ้าคล้ายมีเื่ทุกข์ใจอยู่มาก เกิดอันใดขึ้นหรือ?”
กู้เยว่ฉีเล่าเหตุการณ์วันนี้ให้บิดาฟัง “ท่านพ่อ ซื่อจื่อมีเป้าหมายอยู่ที่ข้าจริงด้วยเ้าค่ะ วันนี้พอเสี่ยวเฉินไปพบเขา เขาก็รีบตามข้าไปที่อู่ต่อเรือ”
ใต้เท้ากู้ยกยิ้มมุมปาก “เขาชอบเ้าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?” ในหัวของ กู้เจินยังไม่รู้สึกถึงอันตรายที่กู้เยว่ฉีพยายามจะเตือนเลยสักนิด
“ท่านพ่อ ข้าไม่คิดว่าเขาจะชอบข้าเช่นนั้นนะเ้าคะ”
“เยว่เอ๋อร์ ั้แ่กลับมาจากหายตัวคืนนี้ พ่อรู้สึกว่าเ้าเปลี่ยนไปมาก ก่อนหน้านี้เ้าวางแผนกำจัดสตรีที่อยู่บนลำดับชั้นก่อนเ้าไปทีละคน จนเหลือเพียงแค่คุณหนูสองตระกูลสุดท้ายแล้ว เหตุใดจึงได้เปลี่ยนใจเสียเล่า? เ้าเองไม่ใช่หรือที่บอกกับพ่อว่าเ้าต้องเป็ชายาของซื่อจื่อให้ได้? ตอนนี้เ้าดูเหมือนมีเื่ที่กลัวอยู่อย่างมาก บอกพ่อมาเถิดว่าเ้ามีปัญหาใดกันแน่?”
กู้เยว่ฉีรู้ว่ายามนี้ในหัวของบิดาคงเต็มไปด้วยฝันหวานที่จะได้เป็ท่านพ่อตาของหลิงอ๋องซื่อจื่อ ความทะเยอทะยานของบิดาก็เป็เช่นเดียวกับนางก่อนหน้านี้ แต่นางรู้ว่าหากพูดความจริงออกไป ท่านพ่อของนางนอกจากจะไม่เชื่อแล้วก็อาจจะจับนางไปขังแล้วเรียกหมอมาตรวจรักษา
บิดาของนางเป็คนหัวแข็ง การจะเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจ ต้องมีมูลเหตุที่เชื่อได้ว่าจะได้รับอันตรายหรือความเสียหายอย่างรุนแรง
...หากนางพูดถึงเื่ฝันร้ายและการกลับมามีชีวิตอีกครั้ง นางจะหมดสิ้นความน่าเชื่อถือในทันที...
“วันนี้ข้าไปหาท่านอา ได้ยินว่ากองทัพประจำมณฑลเพิ่มทหารมากขึ้นและบุตรชายของแม่ทัพมู่สองคนจะกลับมาจากเมืองหลวงแล้วเ้าค่ะ”
ใต้เท้ากู้พยักหน้า “เป็เช่นนั้น เพราะมีข่าวว่ามีเรือสินค้าหายไปสองลำ ตอนนี้ยังหาไม่พบ”
“เกี่ยวข้องกับโจรสลัดเกาะยูซานใช่หรือไม่เ้าคะ?”
กู้เจินนิ่วหน้า “เ้ารู้เื่นี้ด้วยหรือ?”
“ข่าวนี้ ท่านอาบอกข้าเ้าค่ะ เรือสำเภาสองลำนั่น อาจจะถูกโจรสลัดเกาะยูซานปล้นเอาไป” กู้เยว่ฉีถอนหายใจ “ท่านพ่อ เมื่อคืนเหล่าไป๋กลับมาบอกข้าว่าในศพของพวกที่ลอบสังหารซื่อจื่อมีรอยสักที่บั้นเอว พวกเขาเป็โจรสลัดเกาะยูซานเ้าค่ะ”
“จริงหรือ?” ใต้เท้ากู้หรี่ตาลง “เหตุใดจวนอ๋องจึงได้เกี่ยวพันกับโจรพวกนั้น? เสิ่นหยางเคยบอกพ่อว่าบนเกาะยูซานมีพวกชาวบ้านที่แอบทำตัวเป็โจรอยู่กลุ่มหนึ่ง บางครั้งพวกเขาจะออกปล้นเรือ ไม่คิดเลยว่าตอนนี้จะกลายเป็ชุมโจรใหญ่”
เสิ่นหยางที่บิดาของกู้เยว่ฉีเอ่ยถึงก็คือน้องชายของอนุเสิ่น อนุภรรยาคนแรกของบิดาซึ่งเป็หัวหน้าหน่วยมือปราบหน่วยที่หนึ่งของเมืองหรงเฉิน ก่อนหน้านี้เสิ่นหยางเป็เพียงมือปราบเล็กๆ ที่ไร้เส้นสาย แต่ใต้เท้ากู้เห็นว่าสกุลเสิ่นมีผู้เป็ขุนนางและทำงานให้กับสำนักว่าการเมืองหรงเฉิน จึงได้สู่ขออนุเสิ่นเพื่อสานสัมพันธ์
บิดาของอนุเสิ่นเป็เสมียนในอำเภอเล็กๆ เล็งเห็นว่าใต้เท้ากู้ผู้นี้น่าจะอนาคตสดใสจึงได้มอบบุตรสาวให้ คนสกุลเสิ่นจึงได้รับการสนับสนุนจากกู้เจิน ทำให้ก้าวหน้าในการงาน เสิ่นหยางได้รับคำชี้แนะจากใต้เท้ากู้ เขาจึงขยับขึ้นมาเป็หัวหน้าหน่วยมือปราบ ส่วนญาติคนอื่นๆ ก็ค่อยๆ ขยับตำแหน่งสูงขึ้นในแต่ละหน่วยงาน ตอนนี้นับว่าสกุลเสิ่นเป็หูเป็ตาที่ดีให้กับสกุลกู้
“ท่านพ่อได้ตามคดีลอบสังหารหรือยังเ้าคะ?”
ใต้เท้ากู้ส่ายหน้า “วันนี้พ่อวุ่นวายกับเื่เรือสำเภาที่หายไปทั้งวัน เพราะนั่นเป็เรือสินค้าของสกุลลี้ เื่ลอบสังหารพอเ้ายืนยันว่าคนพวกนั้นเป็คนของซื่อจื่อ พ่อคิดว่าพวกเขาก็น่าจะแสร้งทำเป็ติดตามแล้วก็ปล่อยให้คดีเงียบหายไป”
สกุลลี้เป็ตระกูลคหบดีเก่าแก่ของเมืองหรงเฉิน ลี้ฮ่าวหร่านกับบุตรชายคนโตนามลี้เจียวจิ้นเป็คนทำการค้าที่เก่งกาจ พวกเขามีทั้งเรือสำเภา เรือประมง ร้านค้า และที่ดินจำนวนมาก บุตรสาวคนรองชื่อลี้อิ่ง คือหนึ่งในสองของสตรีที่มีโอกาสได้เป็ซื่อจื่อเฟย
“ไม่เลยเ้าค่ะ เหล่าไป๋ตามไปพบแค่ศพ คนร้ายพวกนั้นถูกฆ่าปิดปาก แต่จากการนับจำนวนคน คาดว่าอาจมีคนรอดชีวิตเ้าค่ะ น่าเสียดายที่เหล่าไป๋ตามหาไม่พบ”
“ฆ่าปิดปาก?” ใต้เท้ากู้ตกตะลึง “ซื่อจื่อฆ่าปิดปากโจรพวกนั้นหรือ? หากเขาว่าจ้างมาเอง จะฆ่าปิดปากทำไมกัน?”
“เื่นี้ข้าไม่รู้เ้าค่ะ ด้วยเหตุนี้ข้าจึงรู้สึกกลัวว่าการที่ซื่อจื่อพยายามเข้าหาพวกเราอาจจะซ่อนจุดประสงค์ร้ายเอาไว้ หากตามหาคนที่รอดชีวิตไปได้ เราอาจจะมีเบาะแสสำคัญ”
ใต้เท้ากู้รู้สึกมึนงงราวกับโดนทุบหัว หลิงอ๋องซื่อจื่อใช้คนมาแสร้งลอบสังหารเป็โจรสลัด ซ้ำยังพอเสร็จงานก็ฆ่าปิดปากอีก “นี่มันเื่อะไรกัน?”
“นั่นน่ะสิเ้าคะ ข้าเองก็ใเหมือนกัน ซื่อจื่อผู้นี้ใช้งานโจรสลัดได้ และจบงานก็ฆ่าพวกเขาทิ้ง ตอนนี้ยังทำเหมือนตามติดข้า บางทีเขาอาจจะวางแผนใช้งานสกุลกู้อยู่ก็ได้เ้าค่ะ”
กู้เจินถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ระยะนี้ก็มีข่าวลือบางอย่างมาเข้าหูพ่อเหมือนกัน แต่พ่อไม่ค่อยอยากจะเชื่อนัก”
“ข่าวลือนั่นว่าอย่างไรเล่าเ้าคะ?”
ใต้เท้ากู้ขยับไปใกล้บุตรสาว ลดเสียงลง “บัดนี้ฮ่องเต้ทรง้ากวาดล้างอิทธิพลของบรรดาอ๋องหัวเมือง หลังจากที่เริ่มส่งขุนนางระดับล่างจากส่วนกลางมาทำงานที่หัวเมืองแล้ว ต่อไปจะเริ่มลิดรอนอำนาจขุนนางที่บรรดาอ๋องแต่งตั้ง รวมทั้งลดฐานะของลูกหลานอ๋องลงด้วย”
กู้เยว่ฉีหน้าซีด ศีรษะผงะออก จ้องหน้าบิดา “ท่านพ่อรู้เื่นี้มาจากผู้ใดเ้าคะ?”
“มีคนทำกระดาษที่เขียนข้อความพวกนี้ตกไว้ข้างศาลาว่าการ วันนั้นพ่อไปทำงานเช้ามากเพราะลืมของเอาไว้ที่ห้องทำงาน บังเอิญเห็นเข้าจึงเก็บมาอ่าน จากนั้นก็นึกได้ว่าหากตนโวยวายอาจจะกลายเป็ผู้สมรู้ร่วมคิดจึงทิ้งกระดาษแผ่นนั้นเอาไว้ที่เดิมแล้วหลบไป ต่อมาได้ยินว่ามีขุนนางกลุ่มหนึ่งมาพบเข้า พวกเขาหยิบขึ้นมาอ่านแล้วรีบเอาไปฟ้องตุลาการตง เื่นี้มีคนรู้ไม่มาก คนเ่าั้ถูกหลิงอ๋องสั่งให้ปิดปากให้สนิท”
กู้เยว่ฉีกับบิดาพากันรินน้ำชาดื่มเงียบๆ ในหัวของสองพ่อลูกเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย
“เยว่เอ๋อร์ หากว่าวังหลวงพยายามกำจัดอำนาจของขุนนางท้องถิ่น ไม่นานเมืองหรงเฉินต้องเกิดความปั่นป่วน ตำแหน่งของพ่อก็คงจะได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน”
ขุนนางวัยกลางคนทำสีหน้าหนักใจ ตำแหน่งของเขาเกิดจากการแต่งตั้งของหลิงอ๋อง หากลมเปลี่ยนทิศ คงยากที่จะไม่ถูกร่างแหไปด้วย
“ท่านพ่อบอกว่าปีที่แล้ว วังหลวงแต่งตั้งขุนนางมาที่หรงเฉิน หากมีข่าวลือเช่นนี้มิใช่ว่าปีนี้จะส่งขุนนางออกมาอีกหรือเ้าคะ?”
“พ่อก็กำลังสงสัยเหมือนเ้า ปีก่อนวังหลวงแต่งตั้งขุนนางขั้นเจ็ดกับขั้นแปดมาสี่สิบคน ถ้าหากมีการวางแผนลิดรอนอำนาจของหลิงอ๋อง ปีนี้น่าจะส่ง ขุนนางออกมาอีก ถ้าสิ่งที่เขียนในกระดาษเป็ความจริง พ่อไม่คิดว่าหลิงอ๋องจะอยู่เฉย และไม่แน่ว่าปีนี้อาจจะมีการโยกย้ายสับเปลี่ยนขุนนาง”
“เหตุใดท่านพ่อไม่เล่าเื่นี้ให้ข้ารู้ก่อนหน้านี้เ้าค่ะ?”
ใต้เท้ากู้สีหน้าเคร่งเครียด “ข่าวลือทำนองนี้เคยมีมาหลายหนแล้ว ที่ผ่านมาล้วนเป็การยุแหย่ให้หลิงอ๋องหมางใจกับวังหลวง ครั้งนี้ก็ไม่แน่ว่าจะเป็เช่นนั้น แต่การที่ซื่อจื่อพยายามเข้าหาเ้าด้วยการวางแผนซับซ้อนจนนำไปสู่การฆ่าคนปิดปากจำนวนมาก ไม่แน่ว่าข่าวลือนี้อาจมีมูล”
กู้เยว่ฉีขมวดคิ้ว “ไม่รู้ว่าหลิงอ๋องคิดจะใช้สกุลกู้เป็หมากเพื่อการใด? การเพิ่มกำลังทหารจากเมืองหลวงเองก็น่าสงสัยนะเ้าคะ”
ใต้เท้ากู้ผงะ “เยว่เอ๋อร์ เื่นี้ห้ามแพร่งพรายกับผู้ใดเป็อันขาด เราต้องพยายามทำตัวให้นิ่งเข้าไว้ คอยจับตาดูสถานการณ์ทุกอย่างก้าว”
“เ้าค่ะ ท่านพ่อ”
คนเ้าเล่ห์อย่างกู้เจินเดินขบคิดไปมาอยู่ครู่หนึ่งก็หันหน้าไปมองบุตรสาว “เยว่เอ๋อร์ หากว่าซื่อจื่อพยายามดึงเอาพวกเราไปเป็พวก เ้าคิดเห็นเช่นไร?”
“ตอนนี้สกุลกู้คงต้องสงวนท่าทีเ้าค่ะ หากข่าวลือที่ท่านพ่อทราบมีมูล อีกไม่นานต้องมีคนสำคัญปรากฎตัวขึ้นแน่ๆ”
กู้เจินผงกศีรษะ “น่าจะเป็เช่นนั้น เพียงแต่ไม่รู้ว่าผู้ใดจะเป็คนออกมาหยั่งเชิง ถ้าไม่รู้เื่การฆ่าปิดปากกับข่าวลือนั่น พ่อก็คงจะสนับสนุนเ้าให้เป็ซื่อจื่อเฟยโดยเร็วที่สุด” ใต้เท้ากู้รีบรินน้ำชาขึ้นดื่มอีกครั้งเพื่อดับความร้อนรนในใจ แผนที่เขาขบคิดกับบุตรสาวมาก่อนหน้านี้ คงต้องพักเอาไว้ก่อน
“ดูให้ชัดก่อนเถิดเ้าค่ะ ข้าไม่อยากให้สกุลกู้กลายเป็หนังหน้าไฟ”
“อืม....พ่อว่าตามเ้า”ดื่มน้ำชาไปอีกจอก กู้เจินก็ค่อยนึกได้ “เสี่ยวเฉินไปไหนเล่า?”
“เขาไปดื่มสุรากับซื่อจื่อที่จวนอ๋องเ้าค่ะ ซื่อจื่อออกปากชวนข้าด้วย แต่ข้าปฏิเสธไปเ้าค่ะ”
“เ้าคิดจะทำเช่นใดต่อไป?”
“ข้าต้องเข้าไปในจวนอ๋องแน่เ้าค่ะ แต่รอให้พวกเขาจัดงานเลี้ยงเสียก่อน หากข้าเข้าไปโดยไม่เหตุอันควรเช่นนี้ ข้าคงต้องกลายเป็เป้าสายตาแน่”
“ก็ดี ก่อนหน้านี้หวังเฟย เชิญบุตรสาวสกุลตงเข้าจวนได้ไม่นาน ก่อนหน้านั้นก็เป็บุตรสาวสกุลลี้ นางทั้งสองเป็ตัวเลือกของการเป็ซื่อจื่อเฟย ถ้าเ้าพรวดพราดเข้าไปยามนี้ สองตระกูลต้องเขม่นพวกเราแน่”
กู้เยว่ฉีพลันนึกขึ้นได้ว่าในฝันร้ายนั้น หลังจากนางช่วยชีวิตหลิงเจาเหว่ยแล้วก็เข้าจวนไปอย่างย่ามใจ ในงานเลี้ยงน้ำชาของจวนอ๋อง นางได้แต่งกลอนข่มคุณหนูทั้งสอง ทำให้ซื่อจื่อผู้สง่างามประทับใจมาก เขาแสดงความสนใจในตัวนางอย่างเปิดเผย ไม่นานนักจวนอ๋องก็ส่งแม่สื่อมาทาบทามนาง
**************
ไรเตอร์แนะนำ...อีบุ๊กเซ็ทนิยายรักแนวนางเอกเก่ง "เ้าสาวมือปราบ"
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE5NDg4NiI7fQ
69K
![ชาติก่อนข้าคืออดีตรัชทายาท [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742380268_23942756.webp)