แสงสีทองแห่งพระอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องทั่วอณูแห่งท้องนภา จุดชนวนให้นกน้อยเปล่งเสียงร้องบรรเลงท่วงทํานอง ใบไม้สะท้อนแสงระยิบระยับราวกับกระเบื้องโมเสครวมถึงน้ำค้างยามเช้าที่เป็ประกายบนใยแมงมุมและหย่อมหญ้า แสงแห่งรุ่งอรุณซึมแทรกเข้ากับผ้าม่านสีขาวบางสู้ภายในห้องนอนหรูจนห้องกลายเป็สีเหลืองทอง มันตกกระทบลงบนใบหน้าหวานที่กำลังหลับใหลในอ้อมกอดของชายหนุ่ม เฟรย่าขยี้ตาและยกมือขึ้นมาป้องแสงแดดจ้าที่รบกวนม่านตา เธอค่อยๆ ลืมตาและมองไปรอบๆ ห้องอย่างสะลึมสะลือ เธอลุกขึ้นนั่งเบาๆ และเหยียดกายไปในทิศทางของดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงสีทองอันอบอุ่นเหนือูเา หญิงสาวหันมามองชายหนุ่มในร่างกำยำที่เปลือยเปล่าท่อนบนกำลังนอนหลับอย่างเงียบสงบเผ้าผมยุ่งเหยิง เธอคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ร่างบางขยับตัวขึ้นลุกยืนอย่างอ่อนเพลียจากความเหนื่อยล้าจากบทบรรเลงรักในค่ำคืนที่หนาวเหน็บ ฝ่ามือขาวเนียนเอื้อมลงหยิบผ้าคลุมที่ถูกสลัดกองลงบนพื้นก่อนจะนำมาสวมใส่ปกคลุมเรือนร่างที่เปลือยเปล่า
ครืดดด
เฟรย่าเอื้อมมือไปคว้าม่านและดึงมันจนสุดขอบม่านก่อนจะคล้องเข้ากับเชือกที่ถูกถักอย่างประณีต แสงระยิบระยับจากพระอาทิตย์ทําให้เรือนร่างของเธออาบด้วยทองคําอันอบอุ่น เธอหายใจเข้าลึก ๆ ต้อนรับวันใหม่ที่ได้เริ่มขึ้นแล้ว บรรยากาศภายนอกบานประตูกระจกดูช่างน่าอัศจรรย์ ผืนหญ้าที่ถูกตัดแต่งจะสั้นเตียนเปล่งประกายภายใต้ความอบอุ่นยามเช้าและน้ำค้างยังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจนบนใบหญ้าทุกต้น และนกน้อยที่กำลังอาบน้ำอย่างเพลิดเพลินในน้ำพุประดับสวน
“อรุณสวัสดิ์นะที่รัก…”
ใบหน้าสวยหวานหันไปมองยังที่มาของน้ำเสียงงัวเงียด้านหลัง ชายหนุ่มยังคงหลับตาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หญิงสาวเอื้อมสองมือเขย่ากล้ามแขนจนร่างกำยำแกว่งไปแกว่งมา
“นี่ตื่นเดี๋ยวนะ ละเมอหรือไง ใครที่รักคุณไม่ทราบ หื้ม?”
“คร่อก ฟี้…”
“เอ๊ะ!อย่าขี้เซาอย่างนี้สิ วันนี้เราต้องเตรียมแพ็คกระเป๋าไปเม็กซิโกพรุ่งนี้เช้านะคุณ”
หมับ
“อุ้ย!” ร่างบางถูกดึงเข้าโอบกอดภายในท่อนแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ ชายหนุ่มยังคงหลับตาอยู่อย่างนั้นหากแต่ว่าริมฝีปากบางกระตุกยิ้มเ้าเล่ห์ยังพึงพอใจ
“คุณ ฉันอึดอัด ปล่อยฉันนะ!”
“ไม่ปล่อย ทำไมผมต้องทำตามคำสั่งคุณด้วย ดื้ออย่างนี้โดนจัดอีกสักรอบดีไหม หื้ม?” อีริคเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มห้าวแตกพร่าแฝงมนต์สะกดล่อลวงใจ และมันได้ผลเธอหยุดดิ้นชะงัก
“พัก! ถึงฉันจะเป็ Sex lover ฉันก็เหนื่อยเป็เหมือนกัน ไม่มีใครบ้าเซ็กส์ได้อย่างคุณแล้วล่ะอีริค”
“ก็คุณเนี่ย มันน่ากินยังไงล่ะ หึหึ…
หญิงสาวช้อนดวงตาขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเป็ประกายแวววับ
...ไม่ได้นะเฟรย่า อย่าหลงกลผู้ชายคนนี้ที่หวังแต่จะตักตวงความสุขทางเพศ...
ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในสมองเธออีกครั้ง มันเหมือนภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำๆ ในหัวของเธอ ซึ่งเธอเองก็รู้ดีว่าตอนจบจะเป็อย่างไร แต่เธอก็ไม่สามารถหนีหายออกจากชีวิตเขาได้สักที เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะรีบลุกออกจากอ้อมกอดของเขา
********************************************************
ณ บ้านทาวน์เฮาส์ในซอยเล็กๆ ใจกลางเมืองหลังหนึ่ง…
เอี๊ยดดด กึก
ใบไม้แห้งที่ร่วงหล่นสู่ท้องถนนปลิวไสวเมื่อรถหรูที่แล่นมาด้วยความเร็วพลันจอด
“ขอบใจนะที่มาส่ง เจอกันพรุ่งนี้ล่ะ”
สิ้นเสียงเล็กใสของหญิงสาว ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากพลางพยักหน้าเบาๆ ภายใต้แว่นกันแดดสีดำสุดเท่ ในขณะที่หญิงสาวเก็บกระเป๋าสะพายขึ้นเกี่ยวไหล่ของเธอและเปิดประตูรถออกไปอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มลอบมองเธอผ่านหน้าต่างฝั่งคนขับจนกระทั่งหญิงสาวเปิดประตูเข้าบ้านไปเขาจึงขับรถออกไปทันทีทันใด
********************************************************
ตกเย็นของวันเดียวกัน…
“ห้ะ!อะไรนะ พรุ่งนี้แกจะบินไปพักทริปหรูที่เม็กซิโกกับนายอีริค!” ลิลลี่เพื่อนซี้ของเฟรย่าทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงตรงหน้าเฟรย่าพลางจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธอที่กำลังขะมักเขม้นในการจัดเตรียมเสื้อผ้าลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่
“ใช่”
“ทริปสุดหรูกับชายหนุ่มสุดหล่อและฮอต แกมันโชคดีสุดๆ เฟรย่า” ลิลลี่เอ่ยพลางประสานมือและเงยหน้าขึ้นรำพึงราวกับเด็กสาวเพ้อฝันในรักแรกแย้ม
“นี่แกคบกับเขาแล้วเหรอ? ฉันตกขาวอะไรไปกันเนี่ย” ลิลลี่ยิงคำถามอย่างตั้งอกตั้งใจ
“เดี๋ยวๆ ตกข่าวย่ะ ฮิฮิ คือ…มันจำเป็น่ะ”
“แล้วมันจะเป็อย่างไรต่อไปน่ะ ในเมื่อไม่ได้เป็อะไรกัน” ลิลลี่ถามด้วยสีหน้าเป็ห่วงเป็ใย
“ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าแท้จริงแล้วอีริคคิดอย่างไรกับฉัน แต่เชื่อเถอะ สักวันฉันจะทำให้ตาคนนี้ตกหลุมรักฉันโงหัวไม่ขึ้นให้ได้! หึหึ”
“ยังงี้มันต้องมีทีเด็ด!”
“ที่เด็ดอะไรของแกลิลลี่?”
“ชุดนอนไม่ได้นอนที่ฉันให้แกเป็ของขวัญวันเกิดยังไงเล่า!” ลิลลี่เอ่ยพลางเอามือป้องปากหัวเราะชอบใจ
“นี่ คนอย่างตาอีริคน่ะ ฉันใส่ชุดคอเต่าก็โดนจ่ะ”
“เอาน่า ถือว่าเป็สีสัน… ไหนล่ะแกเก็บไว้ตรงไหน?” ลิลลี่เอ่ยพลางชะเง้อมองไปรอบๆ ห้องนอน
เฟรย่าลุกขึ้นไปยังตู้เสื้อผ้าของเธอแล้วเปิดลิ้นชักก่อนจะคว้าชุดนอนยั่วเพศลูกไม้สีแดงเืนกที่ยังบรรจุในถุงออกมา เธอแกะถุงพลาสติกออกแล้วพับชุดจนเล็กพอที่จะซ่อนไว้ซอกเล็กๆ ของกระเป๋าเดินทาง
1K
