ดวงใจมือสอง (โดยพุธระกา)

ตอนที่ 36 ไม่ได้ขู่ก็แค่เตือนทนายอนิรุทธิ์

หลักฐานก็คือท่านผู้กำกับไงครับนาย ท่านอรรคพลท่านสั่งให้ผู้กำกับยัดข้อหานี้ให้กับคุณนิกับเพื่อนครับ" 

ไทเกอร์ พยัคฆ์น่ารับรู้ 

"ใช้อำนาจในทางไม่ชอบสินะ"

"คงอย่างนั้นมั้งครับ"

"ดีถ้าชอบใช้อำนาจกันมากนัก!ฉันก็จะสอนให้พวกมันรู้ว่าอำนาจจริงๆ มันเป็นยังไง'"ไอเกอร์พูดด้วยสีหน้านิ่งเรียบ  

พูดจบเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนตัวเล็กของเขาทันทีเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ไม่กี่อึดใจก็มีเสียงหวานๆ  ดังมาตามสาย 

ตืด!  ติด!  ติด!

"สวัสดีค่ะคุณเสือ"

"ว้าไม่เห็นเรียกตามชื่อที่ผมเมมเอาไว้ให้เลย เขาพูดล้อเลียนหญิงสาว"

นิรากรอกตามองบนให้กับความกะล่อนของเจ้าของเสียงพลางอมยิ้มน้อยๆ

"คุณเสือโทรมาป่านนี้มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ"

"เปล่าผมก็แค่คิดถึงอยากได้ยินเสียงหวานๆ ของคุณก็แค่นั่น"

"จริงหรอคะนิควรจะเชื่อคุณดีหรือเปล่าเนี่ย!'  

"ฮ่าๆๆสาวน้อยของผมหลอกไม่ง่ายเลยจริๆ"

"ใครสาวน้อยของคุณมิทราบหญิงสาวแหวกลับมาตามสาย!?"

"ผมก็นึกว่าคุณรู้แล้วก็คุณไงสาวน้อยของผม"

"คุณนิคิดตู่จริงๆ เลยคุณเสือ"

"ฮ่าๆๆมันเป็นความสุขของผมนะครับ!"

นิรายิ้มน้อยๆ ให้กลับปลายสายก่อนจะถามปลายสายออกไปเสียงเรียบ

"ว่าแต่คุณเสือแน่ใจนะคะว่า โทรมาแค่จะบอกนิว่าคิดถึงแค่นี้"

"ว้าว!! คุณรู้ทันผมอีกแล้ว..สาวน้อย ผมแค่เป็นห่วงคุณเรื่องเมื่อวานไม่เห็นคุณจะบอกผมสักคำว่า!คุณโดนลอบยิง?"

"นิเห็นว่า นิก็ไม่เป็นอะไร นิก็เลยไม่ได้บอกคุณน่ะค่ะ แล้วอีกอย่างนิก็เกรงใจคุณด้วย"เธอตอบ

"ผมบอกคุณแล้วไงสาวน้อยว่าเรื่องของคุณก็คือเรื่องของผม"เขาตัดพ้อเสียงเสียงต่ำ

"ขอบคุณค่ะที่คุณเสือเป็นห่วงนิ"  

"ครับ!เรามาเจอกันหน่อยไหมสาวน้อย"

"คุณอยากเจอนิหรือคะ"เธอถาม

"ครับ"

"โอเคค่ะ แล้วเจอกันค่ะคุณเสือ!"

"แล้วเจอกันครับ" 

"ท่านผู้กำฯ กับครับมีคนมาขอพบครับ"

"ใคร?"

"เห็นบอกว่าเป็นทนายของคู่กรณีคุณอรวี ครับ"

"ทนายของคุณนิรา สิรเวช ครับ"

"ให้เข้ามา"

"ครับ" 

"สวัสดีครับท่านผู้กำกับฯ ผมอนิรุทธ์เป็นทนายของคุณนิรา สิรเวชครับ"

"ท่านผู้กำกับฯ อดิศักดิ์ ชญานนท์ พยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงรับรู้"

"เชิญนั่งครับคุณทนาย ไม่ทราบว่าคุณมาขอพบผมด้วยเรื่องอะไรครับ"เขาถามออกไปเพราะความสงสัย

"เรื่องของลูกความผมนะครับ" 

"ยังไงเหรอครับลูกความของคุณมีปัญหาอะไรเหรอครับ"

"มีแน่นอนครับปัญหาเพราะลูกความของผมไม่ได้ทำอะไรผิด!แต่ท่านผู้กำกับฯ จะออกหมายจับลูกความของผม!ผมคิดว่ามันไม่ยุติธรรมนะครับ"

"ไม่ยุติธรรมยังไงครับถ้าคุณคิดว่าลูกความของคุณไม่ได้ทำผิดก็ไปสู้กันในชั้นศาลสิครับ?"นายตำรวจใหญ่พูดขึ้นอย่างเป็นต่อ

"คุณแน่ใจนะครับผู้กำกับฯ ว่าคนจะออกหมายจับลูกความของผมจริงๆ ผมขอให้คุณคิดดูใหม่อีกที?นะครับเผื่อคุณอยากจะเปลี่ยนใจ"

"ผมคิดดีแล้วครับผิดก็ว่าไปตามผิด"นายตำรวจใหญ่พูดออกมาเสียงเข้ม

"แค่เรื่องทะเลาะวิวาทเนี่ยนะครับ!คุณถึงกับออกหมายจับเป็นข้อหาพยายามฆ่า?มันไม่มากไปหน่อยเหรอครับ หรือเป็นเพราะว่าคู่กรณีของลูกความผม!เป็นลูกสาวของท่านทูตครับ"อนิรุทธิ์ถามเสียงเข้ม

"คุณเอาอะไรมาพูดคุณทนาย?ผมทำตามหน้าที่!ก็เห็นๆอยู่ว่าผู้เสียหายนอนแอ็ดมิทอยู่ที่โรงพยาบาลและเจ็บมากแค่ไหน" 

อนิรุทธิ์ยิ้มเย็น'มันก็แค่เรื่องทะเลาะวิวาทตามประสาผู้หญิงไม่ใช่เหรอครับ?"

"นั่นก็ต้องไปคุยกันที่ชั้นศาลครับ"ผู้กำกับฯอดศักดิ์ยังคงยืนกราน

"ท่านผู้กำกับฯ ผมเตือนคุณแล้วนะครับถ้าคุณใช้อำนาจในทางไม่ชอบแบบนี้!ผมว่าตัวคุณเองจะเดือดร้อน!อาจจะตกออกจากเก้าอี้เอาง้ายๆ!"

"นี่คุณทนายคุณอย่ามาขู่ผมนะ!คุณก็รู้ว่าผมเป็นใคร!"

"ก็ผมรู้ไงครับว่าคุณผู้กำกับฯเป็นใคร!ผมถึงต้องเตือนคุณเพราะผมหวังดี คุณอย่าลืมสิครับยิ่งอยู่สูงถ้าตกลงมามันก็ยิ่งเจ็บนะครับท่าน" อนิรุทธิ์พูดด้วยสีหน้านิ่งสงบไม่มีอาการเกรงกลัวต่อคนตรงหน้าใดๆ!

"คุณคิดว่าคุณเป็นใครคุณทนาย คุณถึงได้มาขู่ผม คุณรู้ใช่ไหมคุณทนายว่าการข่มขู่เจ้าหน้าที่พนักงานมีความผิดร้ายแรงแค่ไหน?"ผู้กำกับอดิศักดิ์ขู่เสียงเย็น

"รู้สิครับก็ผมเป็นทนาย!ทำไมผมจะไม่รู้!แล้วผู้กำกับฯ ล่ะครับรู้ไหมครับว่าการที่เจ้าหน้าของรัฐที่ใช้อำนาจในทางมิชอบความผิดมันร้ายแรงแค่ไหน?"อนิรุทธิ์ถามเสียงเย็นเช่นกัน

"คุณทนายคุณจะหาว่าผมใช้อำนาจในทางไม่ชอบอย่างนั้นเหรอ?"นายตำรวจยศใหญ่ถามอนิรุทธิ์เสียงแข็ง

"ก็ไม่รู้สิครับ!ตัวของท่าน!ท่านรู้ตัวเองดีที่สุดว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่ถ้าท่านกำลังคิดจะทำอะไรกับลูกความของผม ผมขอให้ท่านคิดดูให้ดีๆ อีกทีนะครับ..จะว่าไปลูกความของผมเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างจะอารมณ์ขึ้นๆ ลงซะด้วยสิๆ ถ้าเธอได้โกรธขึ้นมาจริงๆ เธอไม่สนใจหน้าหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนเสียด้วยสิครับ!"

"แล้วคุณคิดว่าลูกความของคุณเป็นใคร?ใหญ่มาจากไหน!คุณถึงได้กล้ามานั่งขู่ผมได้อยู่แบบนี้?"

"ถ้าผู้กำกับฯอยากจะรู้ว่าลูกความผมเป็นใคร!ท่านก็ไปสืบดูสิครับ.แต่ถ้าท่านสืบแล้วไม่เจอนั่นก็แสดงว่าลูกความของผมไม่ธรรมดาจริงไหมครับท่านผู้กำกับฯ  ผมมีเรื่องที่จะพูดกับท่านผู้กำกับฯเพียงแค่นี้ล่ะครับผมขอตัวกลับก่อนสวัสดีครับ" ทนายอนิรุทธิ์ ถือโอกาสที่ ท่านผู้กำกับอดิศักดิ์ ชญานนท์ ที่นั่งนิ่งเพราะความโกรธ 

ผู้กำกับฯ อดิศักดิ์เพื่อเห็นทนายอนิรุทธิ์ออกไปจากห้องเรียบร้อยแล้วเขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาท่านอรรคพลทันที 

ตืด! ตืด! ตืด

 ไม่นานก็มีเสียงตอบรับ

"ว่าไงท่านผู้กำกับฯ"ปลายสายตอบกลับมา

"ท่านครับ!เมื่อกี้ทนายของคู่กรณีของคุณอรวีเข้ามาพบผมที่ ส.น ครับ!เขามาขู่ผมเรื่องที่ผมจะออกหมายจับคู่กรณีของคุณอรวีนะครับท่านแน่ใจนะครับ!ว่าคู่กรณีของคุณอรวีเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น"

"ผมมั่นใจผู้กำกับฯ มันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนนึงที่จ้างบอดี้การ์ด 3-4 คนเดินตามหลังเล่นๆก็แค่นั้น"

"ท่านสืบมาดีแล้วหรือยังครับท่าน?"

"ไม่จำเป็นต้องสืบหรอกท่านผู้กำกับฯ ผมดูก็รู้และอีกอย่างอดีตสามีของผู้หญิงคนนั้นก็เป็นคนรักของเพื่อนของลูกสาวผมเอง!ถ้ามีอะไรมากไปกว่านั่นอดีตสามีของเธอก็ต้องรู้สิ!คนอยู่ด้วยกันมาตั้ง 3-4 ปีมีเหรอจะไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของกันและกันคุณว่าจริงไหมผู้กำกับฯ"ท่านทูตอรรถพลถามปลายสาย

"ก็จริงครับท่านถ้าอย่างนั้นผมจะเดินหน้าต่อเลยแล้วกันนะครับ"

"ดีมากท่านผู้กำกับฯ ผมจะทำให้คุณได้เลื่อนขั้นให้ไวกว่านี้"

"ขอบคุณครับท่าน"

"ไม่เป็นไรเราลงเรือลำเดียวกันแล้วนี่!"

"ครับงั้นก็แค่นี้นะครับท่าน สวัสดีครับครับ"

"สวัสดีท่านผู้กำกับฯ"หลังจากวางสายจากผู้กำกับอดิศักดิ์แล้วก็ได้ยินเสียงถามจากภรรยา

"ผู้กำกับฯ โทรมาทำไมเหรอคะคุณพี่?"คุณหญิงอนงค์นาตถามสามีด้วยความอยากรู

"เปล่าหรอกแค่โทรมาถามเฉยๆว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่"

"มันจะเป็นใครได้ล่ะคะคุณพ่อ มันก็แค่ผู้หญิงที่ถูกสามีทิ้ง!แล้วก็เป็นผู้หญิงขายตัวธรรมดาๆ ก็แค่นั้น"เธอพูดด้วยสีหน้าดูถูกคู่กรณีของตัวเอง

"ใช่ค่ะคุณพี่ ทำไมท่านผู้กำกับฯ ถึงได้โทรมาถามแบบนั้นล่ะคะหรือว่าท่านสงสัยอะไร"

"ก็ทนายของฝั่งโน้นไปขู่ผู้กำกับอดิศักดิ์เอาไว้น่ะ!ผู้กำกับฯ ก็เลยโทรมาถามผม"

"มันกล้ามากนะคะคุณพ่อที่ส่งทนายไปขู่ท่านผู้กำกับฯ ถึงที่ทำงาน"

"พ่อก็ว่าอย่างนั้น"ท่านอรรคพลตอบบุตรสาวอย่างไม่คิดอะไร 

"คุณพ่อค่ะ ถ้าให้วีอยู่ร่วมโลกกับผู้หญิงคนนี้!วีคงนอนไม่หลับแน่ๆ เลยค่ะคุณพ่อ"

"เอาน่าใจเย็นๆ เดี๋ยวพ่อจะจัดการให้ลูกไม่ต้องคิดมากค่ะ!"

"ค่ะคุณพ่อ!"

"ฟ้ารดาได้แต่นอนยิ้มอย่างสะใจ ดีเธอไม่ต้องลงมือลงแรงทำอะไรก็มีคนมาจัดการแทนเธอให้ไปเสียหมดทุกอย่างมันช่างดีจริงๆ "เธอยิ้มอย่างอารมณ์ดี  

ทางด้านธีรวัฒน์ยังคงคาใจกับอดีตภรรยาที่เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

"เขตชัยนายไปหานักสืบมือดีสัก 2 คนสืบเรื่องของนิราให้ฉันหน่อยสิ เอาทุกเรื่องเพื่อนทุกคนเรียนที่ไหนทำงานอะไรและตอนนี้อยู่กับใครเอามาให้หมด"

"ทำไมหรือครับนาย อยู่ดีๆ นายถึงจะให้ผมไปสืบเรื่องของคนนิ"เขตชัยไม่เข้าใจในความคิดของผู้เป็นเจ้านายเลยสักนิด

"ไม่รู้สิ!ฉันคิดว่าฉันยังรู้จักนิไม่ดีพอ!ฉันคิดว่ามีอะไรอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับตัวของนิ!"ธีรวัฒน์บอก

"แล้วถ้าเจ้านายรู้ว่ามีอะไรมากกว่าทีเรารู้แล้วเจ้านายจะทำยังไงต่อครับ?"เขตชัยถามผู้เป็นเจ้านายอีกครั้ง

"ไม่รู้สิ ฉันขอคิดดูก่อนว่าจะเอายังไง"

"ผมว่าเจ้านายถึงจะรู้เรื่องของคนนิ มากไปกว่านี้เจ้านายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีล่ะครับ เพราะเจ้านายได้หย่าขาดจากคุณนิแล้วนะครับ"เขตชัยชี้แจ้งให้เจ้านายได้เข้าใจ

ธีรวัฒน์นั่งนิ่งคิดตามที่ลูกน้องพูดออกมา

"ให้ถึงเวลานั้นก่อนเดี๋ยวฉันจะเป็นคนคิดเอง"

"ครับนาย"เขตชัยได้แต่ตอบรับถึงเขาอยากจะออกความคิดเห็นมากไปกว่านี้เขาก็ไม่กล้าเพราะมันเป็นเรื่องของเจ้านาย 

"งั้นผมขอตัวนะครับ"

”อืม..ไปเถอะ"ธีรวัฒน์พยักหน้าให้ลูกน้องเบาๆ

,????????????