-ที่บ้านฟ้า
" เรากลับก่อนนะฟ้า " หลังจากที่ทั้งสองกลับจากสยามเซ็นเตอร์ อาต ก็ได้มาส่งฟ้าที่บ้าน
" เดี๋ยวก่อน! " เมื่อเห็นว่าอาตกำลังจะไป เธอก็เลยเรียกออกไป
" มีอะไรเหรอ?"
" คือว่า...ขอบคุณนะ"
"ขอบคุณอะไร"
" ก็ที่นายยอมคบกับเราไง " ฟ้าพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงขึ้นอีกครั้ง
" อะไรกัน! เป็นเราต่างหากที่ต้องขอบคุณฟ้า"
อาตพูดพลางยื่นมือออกมากุมมือของฟ้า แล้วพูดออกมาว่า "ขอบคุณนะ"
"อือ" ฟ้าตอบรับด้วยใบหน้าอายอาย
" เอาล่ะ รีบเข้าบ้านเร็วเดี๋ยวจะไม่สบายเอา"
" นายก็ดูแลตัวเองด้วยนะ " พูดจบคนทั้งสองต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ในระหว่างทาง " วันนี้ฉันโชคดีจริงๆ ในที่สุดฉันก็เป็นแฟนกับฟ้าแล้ว. อ๊ะ พูดถึงโชคดี ฉันยังไม่ได้เสี่ยงโชคเลยนี่นา"
พูดจบอาตก็ได้เปิดหน้าต่างระบบและเข้าไป กดปุ่มหมุนรูเล็ตต่อ โดยครั้งนี้ลูกเหล็ก ก็ได้ไปตกที่ช่องอีกครั้ง luck
=ยินดีด้วย คุณได้ค่าluck เพิ่มขึ้น 50 แต้ม =
" โอ๊!ค่า luck ประมาณ 300 แต้มแล้วสินะ. นี่ขนาดค่า luck แค่นี้ แต่ยังโชคดีขนาดนี้ ถ้าวันไหนถึง 1 ล้านแต้ม คงไม่ใช่ว่าจะมีเงินตกมาใส่หัวหรอกนะ.พูดไปนั่น " อาตกลับบ้านพร้อมฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์
-- ตอนรุ่งเช้า
อาตรีบตรงไปที่ธนาคาร แล้วไปถอนเงินอีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็นั่งแท็กซี่ไปเยาวราชต่อ ใช่แล้วในวันนี้เขามาหาซื้อทองคำมาเก็บไว้ โดยเขาได้กระจายไปซื้อทองคำมาจากทุกร้านเท่าที่จะหาได้ โดยแต่ละร้านที่เค้าไปซื้อต่างก็เป็นร้านที่น่าเชื่อถือด้วยกันทั้งสิ้น โดยเบ็ดเสร็จในวันนี้อาตได้ทองคำจำนวน 750 บาท แล้ววันรุ่งขึ้นของอีกวันเขาก็ได้ไปถอนเงินที่สาขาอื่นเพื่อที่จะไม่ได้เป็นการผิดสังเกตมากเกินไป และร่วมไปถึงการซื้อทองคำที่ร้านด้วย โดยภายในเดือนนี้อาตได้ทองคำมาเก็บไว้ในมิติเก็บของเป็นจำนวน 8000 บาท โดยเป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 40 ล้านบาท ในตอนนี้เขามีเงินเหลือในบัญชีแค่ 20 ล้าน และอยู่กับตัวประมาณ9ล้านกว่าบาท
ในระหว่างนี้เขาก็ได้เล่นรูเล็ตเป็นประจำ แต่จะว่าโชคดีก็ได้โชคร้ายก็ไม่ผิด เพราะหลังๆมานี้เขาได้แต่ค่า luck มาโดยตลอด รวมรวมแล้วก็ประมาณ 1000 กว่าแต้ม และที่น่าตลกไปกว่านั้น หวยที่เขาซื้อมาเสี่ยงดวงเล่นๆมันยังถูกซะอีก ถึงไม่ใช่รางวัลใหญ่แต่มันก็เป็นรางวัลที่ 4 โดยอาตได้ยกให้กับแม่ของเขาไป หลังจากวันนั้นสายตาขอคนแถวบ้านเขาก็เปลี่ยนไป เพราะในแต่ละวันต้องมีบรรดาลุงๆป้าๆ มาขอหวยกับเขาไม่เว้นแต่ละวัน
ระหว่างที่อาตกำลังเหมอหน้าทีวีเขาก็ได้ยินเสียงแม่เรียกเค้ามาแต่ไกล
“อาตๆ ผลเอนทรานซ์ออกมาแล้วลูก” แม่ของอาตวิ่งออกมาหน้าตาตื่น แล้วยื่นซองจดหมายที่บรรจุผลเอนทรานซ์เอาไว้ให้กับเขา
" ยังไงผมก็ผ่านอยู่แล้วครับแม่" อาตพูดออกมาอย่างสบายๆ เพราะเขารู้อยู่แล้วยังไงล่ะ
" อะไรกันลูกคนนี้ พูดอย่างกับรู้อนาคตอย่างงั้น"
" งั้นก็เปิดดูสิครับ "
"ว๊าย! จริงด้วยลูก ลูกผ่านจริงๆด้วย"เมื่อแม่ของอาตเปิดซองจดหมายดู ก็พบว่าลูกของเธอสอบผ่านจริงๆ
" เห็นไหมผมบอกแล้ว "
"จ้าจ้า พ่อคนเก่ง"
'กริ๊งๆ' ในขณะนั้นเองก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา
"แม่ เดี๋ยวผมไปรับโทรศัพท์ก่อนนะครับ"
"ครับ! อาตรับสายครับ"อาตหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพูดออกไป
"ฮัลโหลอาต นี่เราเอง"
"อ้าวว่าไงฟ้า มีอะไรงั้นเหรอ"
"ทำไม ถ้าไม่มีธุระจะคุยกับแฟนตัวเองบ้างไม่ได้เหรอ"ฟ้าพูดออกมาอย่างงอลๆ
"จ้า ผมผิดไปแล้วครับคนสวย เพื่อเป็นการไถ่โทษเดี๋ยวจะพาไปเลี้ยงขนมนะ"เมื่อได้ยินเสียงปลายสายเริ่มงอน อาตก็ได้รีบง้อโดยทันที ไม่รู้ว่าทำไมพักหลังมานี้ เด็กน้อยคนนี้เริ่มจะเกาะติดเขาไปทุกที แต่อาตก็ชอบที่มันเป็นอย่างนี้ก็เลยไม่ได้ว่าอะไร
" พูดแล้วนะ! อ่อใช่ นายได้รับผลการสอบแล้วใช่ไหม เป็นไงบ้างผ่านไหม"
"แน่นอนสิ ผ่านอยู่แล้ว"
" แล้วนายจะไปเรียนที่ไหนหรอ " ฟ้าถามกับมาด้วยน้ำเสียงเบาเบา
" เราว่าจะไปเรียนบริหารที่ มช น่ะ " เมื่ออาตสังเกตได้ถึงน้ำเสียงที่ผิดปกติ เขาจึงรีบบอกไป เพราะว่าที่ที่ฟ้าจะไปเรียนก็เป็นที่มหาลัยนี้ และเพื่อเป็นการไม่ให้เด็กน้อยคนนี้เครียดจนเกินไป เขาจึงเลือกที่จะไปมหาลัยนี้ด้วยเช่นกัน
" นายพูดจริงนะ. ฉันก็จะไปเรียนที่นั่นเหมือนกัน"
" พรุ่งนี้เรามาเจอกันนะ เดี๋ยวฉันคนนี้จะพาเธอไปเที่ยวเอง " อาตเอ่ยปากชวนออกไป
"อือ พรุ่งนี้เจอกันที่ตลาดนะ"
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็วางสายกันไป
"ใครโทรมาหานะลูก"
"แฟนผมโทรมาครับแม่" อาตพูดออกไปอย่างเขินเขิน
"อย่าทำมาเป็นพูด ใครเขาจะเอาแกเป็นแฟนกัน"
"โหแม่ ผมคนนี้ก็มีเสน่ห์เหมือนกันนะ " อาตได้แต่ยิ้มเจื่อนเจื่อน
"แล้วจะตัดสินใจหรือยัง ว่าจะไปเรียนที่ไหน"
"ผมว่าจะไปเรียนบริหาร ที่ มช ครับแม่"
" ตั้งใจเข้าล่ะ " แม่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเอ็นดู
"ครับแม่ ผมจะพยายามให้ดีที่สุด"
--ในวันรุ่งขึ้น อาตกับฟ้าก็ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนเช่นเคย โดยชีวิตระหว่างนี้ อาตก็ได้วางแผนและจัดลำดับว่าเขาควรซื้อหุ้นหรือที่ดินเท่าไหร่และที่ไหนบ้าง เพื่อเตรียมความพร้อมกับวิกฤตฟองสบู่แตกที่กำลังจะมาถึง โดยเค้าคาดการณ์ว่าไม่เกิน 5 ปีจากนี้เขาจะมีสินทรัพย์โดยรวมไม่ต่ำกว่า 1 พันล้านบาท
และในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่ประเทศไทยได้พบกับวิกฤตฟองสบู่แตกจนได้ ผู้คนที่เคยได้รับเงินเดือนจากบริษัทจำนวนมากมายต่างก็ได้แต่ก้มหน้าเตะฝุ่นกันไป บริษัทหลายแห่งที่เคยผุดเป็นดอกเห็ดต่างก็ทยอยปิดกิจการไปตามตามกัน จะมีก็แต่บริษัทใหญ่ๆที่ยังคงมีทรัพย์สินมากพอที่จะพยุงบริษัทเอาไว้ และในตอนนี้ราคาทองคำก็พุ่งขึ้นมาเป็นอย่างมาก
โดยช่วงแรกของวิกฤตฟองสบู่แตก อาตไม่ได้ขยับตัวอะไร แต่เขากำลังรออย่างใจเย็นเพื่อที่เขาจะสามารถทำกำไรให้ได้มากที่สุด เขาจึงจำเป็นต้องรอ รอให้ราคาหุ้นและราคาที่ดินเป็นราคาที่ต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และในวันนี้เองอาตได้แต่งตัวไปธนาคาร เพื่อไปหาซื้อที่ดินที่บริษัทต่างๆนำมาจำนองไว้ สาเหตุที่เข้ามาซื่อที่นี่โดยตรงก็เพราะว่าถ้าเขาไปซื้อกับตัวเจ้าของที่เอง เขาก็อาจจะโดนรีดราคามากขึ้นกว่าเดิม แต่ถ้าเขาซื้อที่ธนาคารเขาก็จะไม่รู้สึกขาดทุนอะไรมากมายนัก
"เอาล่ะ มาเริ่มแผนการก้าวเป็นเศรษฐีกันดีกว่า" พูดจบ อาต ก็เดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อติดต่อธุรกรรมในทันที ในครั้งนี้นั้นอาตโชคดีเป็นอย่างมากเพราะเข้าได้ที่ในเขตสาทรและแถวสุขุมวิท รวมรวมแล้วก็เป็นจำนวนหลายไร่เลยทีเดียวโดยเค้าเสียทองคำไปแค่ 2000 กว่าบาท แถมในตอนที่ซื้อขายนั้นก็ดูเหมือนว่าทางธนาคารก็พยายามจะรีดเงินเขาเหมือนกัน แต่พอเห็นว่าคนที่มาซื้อจ่ายด้วยทองคำแท่ง ทางธนาคารก็เปลี่ยนการกระทำโดยทันที ด้วยการปฏิบัติกับเขาราวกับเป็นพระเจ้าเลยทีเดียว ต้องเข้าใจด้วยว่าในช่วงนี้ธนบัตรไม่ค่อยมีความหมายเท่าไหร่เมื่อเทียบกับทองคำ
เมื่อเสร็จสิ้นการทำธุรกรรม เขาก็ต้องรอให้ทางธนาคารโอนโฉนดมาเป็นชื่อเขา ซึ่งมันก็ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 1 อาทิตย์ในการโอน โดยระหว่างนี้เขาก็ได้ทำการซื้อหุ้นของบริษัท cenxxxxx เป็นจำนวนกว่า 2 ล้านหุ้น ซึ่งการทำธุรกรรมในครั้งนี้ก็เป็นไปได้ด้วยดี
"หลังจากนี้ ฉันคงไม่ต้องกังวลเรื่องเงินไปอีกพักใหญ่ๆแล้วละนะ" อาตพูดออกมาพร้อมกับฮัมเพลงอยู่หน้าทีวี