กายเดินต่อไปในความมืด ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยหมอกบางๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ แสงจันทร์ยังคงส่องกระทบพื้นดินเป็เส้นแสงยาว ขณะที่เขาก้าวเดินผ่านทุ่งหญ้าที่รกร้าง ทุกสิ่งดูเหมือนจะหยุดนิ่ง ความเงียบรอบตัวเขาแปลกประหลาดจนทำให้รู้สึกถึงความกดดัน
ระหว่างทาง เขารู้สึกเหมือนมีบางสิ่งที่กำลังจับจ้องเขาอยู่ แต่เมื่อหันไปก็ไม่พบอะไร นอกจากเงามืดที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความรู้สึกที่ว่ามีใครบางคนเดินตามเขาอยู่ไม่เคยหายไป ทุกย่างก้าวเหมือนจะถ่วงร่างของเขาให้หนักขึ้นเรื่อยๆ
"ความจริงที่เธอต้องเผชิญนั้นมันยากเกินไปสำหรับเธอ" เสียงจากเงามืดที่เคยพูดกับเขาก่อนหน้านี้ดังขึ้นอีกครั้งในใจของเขา
กายยิ้มขมขื่นกับตัวเอง เขารู้สึกเหมือนทุกอย่างกำลังถูกควบคุมจากบางสิ่งที่เขาไม่สามารถเห็นหรือเข้าใจได้ เขาเคยคิดว่าตัวเองสามารถเลือกเส้นทางของตัวเองได้ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าทุกการตัดสินใจของเขากำลังถูกกำหนดขึ้นแล้ว
เมื่อเขามาถึงปลายทางที่ซึ่งไม่มีอะไรนอกจากความมืดมิด เขาหยุดยืนตรงนั้น ชั่วขณะนั้นโลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดหมุน ทุกสิ่งดูนิ่งสนิท ราวกับเวลาหยุดไว้
"เธอถึงเวลาที่จะเลือกแล้ว..." เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้งจากมุมมืด
กายรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งในใจของเขากำลังจะขาดสะบั้นไป เขาหลับตาลงเพื่อรวบรวมความคิด แต่เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าโลกทั้งหมดรอบตัวเขามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
"มันคือทางเลือกที่ไม่มีทางเลือก" เขาพึมพำ
ทันใดนั้น เขาก็เห็นร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากหมอก มันเป็ร่างของชายคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา แต่ใบหน้าของเขาดูแปลกประหลาด และในท่ามกลางแสงจันทร์เขาก็สามารถเห็นว่ามันคือผู้ชายคนเดียวกับที่เคยพูดกับเขาก่อนหน้านี้
“ฉันรู้ว่าเธอกำลังสงสัย... แต่ถึงเวลาที่เธอต้องรู้จักตัวเองมากขึ้น” ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเศร้า "สิ่งที่เธอกำลังจะเผชิญมันไม่ใช่แค่เื่ของเธอ มันเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เธอเคยรักและเคยสูญเสียไป"
กายมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย “หมายความว่าไง? ทุกสิ่งที่ฉันเคยรัก... คืออะไร?”
ชายคนนั้นยิ้มขมขื่น "ในวันหนึ่งที่เธอไม่คาดคิด เธอจะรู้ว่าไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ทุกสิ่งที่เราทำ… ทุกการตัดสินใจของเราล้วนมีผลกระทบ... นี่คือเวลาที่เธอต้องเผชิญกับมัน"
เมื่อคำพูดเ่าั้จบลง กายรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต้านทานได้เหมือนเขาถูกดึงเข้าไปในห้วงลึกของความมืด ที่ซึ่งมีคำตอบที่เขากำลังมองหา
เขาก้าวไปข้างหน้า ท่ามกลางหมอกหนาและแสงจันทร์ที่เริ่มเจือจาง
แต่พอเขาก้าวไปอีกไม่กี่ก้าว เขาก็พบว่าตัวเองยืนอยู่ในสถานที่แปลกประหลาด ที่มีเพียงกำแพงหินสูงใหญ่ล้อมรอบเขา ในกลางห้องนั้นมีแสงไฟสลัวจากตะเกียงเล็กๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้เก่าๆ
“มันคือทางเลือกของเธอ…” เสียงชายคนเดิมดังขึ้นรอบๆ ห้อง
กายหันไปมอง เขาเห็นชายคนนั้นยืนอยู่ข้างๆ โต๊ะไม้ ท่าทางสงบแต่เต็มไปด้วยความลึกลับ
"ทางเลือกของเธอคือ… ต้องตัดสินใจว่าจะยอมรับมันหรือปฏิเสธ" ชายคนนั้นพูดช้าๆ ดวงตาของเขากลายเป็สีหม่น ขณะที่เขาจ้องมองไปที่กาย "สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้จะกำหนดทุกอย่างในอนาคต… ไม่ว่าจะเป็ความรักหรือความตาย"
กายรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังจะหลุดออกจากอก ความกลัวเข้ามาแทรกซึมในจิตใจ เขารู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังเดินอยู่ในเส้นทางที่ไม่มีทางย้อนกลับได้
“ถ้าเธอตัดสินใจได้แล้ว... ฉันจะบอกสิ่งที่เธอต้องทำ” ชายคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นมือออกมา
กายมองมือลังเล แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ เขายื่นมือไปจับมือของชายคนนั้น ซึ่งในทันทีที่มือเขาัักัน เขาก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่แปลกประหลาด—เหมือนจะถูกดูดเข้าสู่บางสิ่งที่เขาไม่อาจควบคุมได้