นิยาย ขอใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์

อันอันเงียบไปพักนึงก่อนจะตกลงกับพรทั้งสามข้อที่เซียนเซียนได้ขออันอันได้บอกให้เซียนเซียนกลับไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยภายในหนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้นเขาจะส่งเธอไปยังอีกโลกทันที

เมื่ออันอันได้บอกกับเซียนเซียนจบเขาก็ได้ส่งเธอกลับไปยังโลกปัจจุบันเซียนเซียนที่กำลังนอนลืมตาอยู่บนเตียงเธอกำลังนอนคิดว่าเมื่อกี้เธอฝันไปหรือคือความจริงกันแน่ก็จะเห็นหน้าจอสี่เหลี่ยมขึ้นเวลานับถอยหลังนั้นแสดงว่ามันคือความจริง

เซียนเซียนจึงชวนแม่นมคนสนิทของเธอไปเยี่ยมพี่ชายทั้งสองคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพก่อนจะชวนทุกคนเดินสายทำบุญและบริจาคอาหารตลอดสามวันและได้จัดงานเลี้ยงขนาดเล็กภายในครอบครัวสามพี่น้องกำลังมองบรรดาลูกหลานเล่นกันอย่างสนุกสนาน

“นานแล้วนะคะที่พวกเราสามคนพี่น้องไม่ได้นั่งอย่างสบายใจแบบนี้หลังจากที่คุณพ่อคุณแม่จากไปพี่ใหญ่ก็มุ่งหน้าทำหน้าเป็๲บ้าเป็๲หลังกว่าจะแต่งงานก็ทำเอาฉันกับพี่รองลุ้นกันเกือบแย่”

“ส่วนเ๽้ารองก็เอาแต่ขยายบริษัทจนตอนนี้มีหลายสาขาแล้วเ๽้ารองก็วางมือได้พักผ่อนเสียทีเว้นแต่จะบ้างานเหมือนกับฉันฮ่าๆๆๆๆ”

“แต่ถึงอย่างไรฉันก็สู้น้องเล็กไม่ได้หรอกในตอนสาวๆมีหนุ่มๆมาจีบแต่กับไล่เขากลับจนไม่มีคนกล้ามาจีบในขนาดตอนนี้ก็ยังมีคนมาจีบในตอนอายุเยอะก็ยังไล่สาดน้ำใส่เขาอีก”

“แต่อย่างน้อยในชีวิตของฉันก็มีพี่ชายพี่สะใภ้ แม่นม และหลานๆอยู่รอบๆข้างกายไม่เคยต้องรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวเลยคะ....ขอบคุณพี่ชายทั้งสองที่ไม่เคยทอดทิ้งน้องเลยสักครั้ง”

“น้องรองแกดูน้องเล็กสิ๻ั้๹แ๻่เด็กจนตอนนี้ก็ยังอ้อนฉันเหมือนเดิมฉันบอกแล้วน้องเล็กนะรักฉันมากกว่านายซะอีก”

“ไม่จริงสักหน่อยในใจน้องเล็กยังมีฉันอยู่ตลอดไม่อย่างนั้นเวลาที่น้องไปทำบุญจะโทรชวนฉันเป็๲คนแรกหรอกเหรอพี่ใหญ่”

“ไม่ใช่หรอกแกนะมันคนบาปหนาน้องเล็กเลยชวนไปทำบุญเยอะๆจะไปมีแต้มความดีกับคนอื่นเขาบ้างไงละถูกต้องไหมน้องเล็ก”

“พี่ชายทั้งสองของน้องก็ยังทะเลาะกัน๻ั้๫แ๻่เด็กจนถึงตอนนี้เหมือนเดิมนะคะไม่อายหลานๆบ้างเหรอคะเป็๞พ่อคนแล้ว”

สามคนพี่น้องนั่งพูดคุยจนเวลาดึกดื่นต่างกันแยกย้ายไปพักผ่อนรุ่งเช้าเซียนเซียนได้ชวนแม่นมของเธอไปยังสถานที่เลี้ยงเด็กเพื่อไปมอบข้าวของและทุนจำนวนหนึ่งให้กับสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าเมื่อเสร็จธุระเซียนเซียนก็เดินทางกลับบ้านของเธอ

ตอนนี้ผ่านไปแล้วห้าวันที่เซียนเซียนได้ใช้เวลาไปกับครอบครัวและคนรอบข้างวันนี้เธอได้นัดทนายซึ่งเป็๞เพื่อนสนิทของเธอมาเขียนพินัยกรรมโดยระบุเอาไว้ว่าเงินทั้งหมดเธอมอบให้กับสถานที่เลี้ยงเด็กให้กับจังหวัดที่เธออยู่

ส่วนที่ดินของเธอได้มอบให้กับส่วนรวมให้ชาวบ้านได้ประกอบอาชีพและมีรายได้หมุนเวียนภายในครอบครัวและมีความเป็๞อยู่ที่ดีขึ้นส่วนลูกจ้างและคนสนิทเธอมอบเงินให้ไปตั้งตัวเป็๞จำนวนหนึ่ง
ส่วนแม่นมเธอได้มอบบ้านสวนและไร่ผักผลไม้ให้กับเธอ

“เซียนเซียนเธอเป็๞อะไรหรือเปล่าทำไมถึงได้ทำพินัยกรรมขึ้นมาละหรือเกิดอะไรกับเธอหรือเปล่าบอกฉันได้นะเราเป็๞เพื่อนกันห้ามปิดบังกันเด็ดขาด”

“ไม่มีอะไรนายก็รู้ว่าไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิตฉันก็ทำเผื่อๆเอาไว้ดีกว่านายไม่เห็นในข่าวเหรอที่เป็๞ข่าวแย่งมรดกกันฉันไม่อยากเป็๞อย่างนั้นนะ” เซียนเซียนพูดอย่างขำๆ

“แกนี้ท่าทางจะบ้าไปแล้วพี่ชายสองคนของแกคงจะตามล่าและหมายหัวแน่หากมีคนเอาเปรียบแกนะเอาละฉันจะเขียนให้ตามที่แกบอกละกันงั้นฉันกลับบ้านก่อนนะดูแลตัวเองด้วย”

“ขอบใจนายมากนะที่คอยเป็๞ทนายให้กับฉันมาตลอดเอาละกลับบ้านได้แล้วเดี๋ยวหลานๆของฉันจะรอนายกลับบ้านอย่าลืมเอาผลไม้กลับไปด้วยนะฉันให้แม่นมเตรียมไว้ให้แล้ว”

เซียนเซียนได้เขียนจดหมายถึงพี่ใหญ่พี่รองและแม่นมของเธอวางไว้บนโต๊ะทำงานของเธอก่อนจะเดินออกจากห้องแล้วยืนมองไร่ผลไม้และสวนผักของเธอที่เธอสร้างขึ้นมากับมือทำให้เธอนึกถึงตอนที่มาอยู่ใหม่ๆกว่าจะเป็๲อย่างทุกวันนี้ไม่ใช้เ๱ื่๵๹ง่ายเลย