วันแรกที่อาทิตย์ไปเรียนแทนเมษา เขาก็ได้เจอกับแบงค์ทันทีแต่ทว่า เขาไม่รู้เื่ราวเกี่ยวกับเมษาเลย อาทิตย์จึงไม่รู้ว่าจะพูดคุยกับแบงค์ยังไงแต่เขาก็แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ โดยการเดินหนีไปให้ไกลเพื่อหลีกเลี่ยงการพูดคุยกันนั่นเอง
"ไอ้บ้าเอ้ย!!มาวันแรก ก็เจอแฟนของยัยเตี้ยนั่นแล้ว นี่ยัยนั่นชอบคนแบบนี้หรอ รสนิยมแปลกชะมัด ฟู่ววว!!"
"อ้าวเมย์..เพิ่งมาหรอไปกินข้าวด้วยกันไหม?" อาทิตย์จ้องหน้าของผู้หญิงคนนั้นแล้วนึกอยู่ในใจ...ใครอีกวะเนี้ย...แต่เขาก็แก้ปัญหาโดยการยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้นแล้วเดินจากไปเงียบๆโดยที่ไม่ตอบอะไรเลย ในระหว่างที่อาทิตย์กำลังเผชิญอยู่ในดงของคนที่ไม่รู้จักนั้น อีกฟากฝั่งหนึ่งก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น กริ้งๆๆ กริ้งๆๆๆ เมย์ที่นั่งอยู่โซฟาข้างโทรศัพท์ก็รีบยกหัวขึ้นมาคุยกันที ปลายสายที่โทรมานั้นคือเสียงผู้หญิงด้วยความที่เธอรู้เื่ของอาทิตย์ดีอยู่แล้วเธอจึงรับสายยังไม่เก้อเขิน
"สวัสดีครับ อาทิตย์พุธครับ"
"(แหม รับสายเป็ทางการจังเลยนะคะอาทิตย์ หมวยแค่จะโทรมาถามว่าที่นั่นเป็ไงบ้างคะ?)"
"หมวย?..หมวยเล็ก..อ๋อ..ที่นี่ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ คุณหมวยสบายดีไหมครับ?"
"(แปลกๆนะคะอาทิตย์ ทำไมวันนี้ถึงเรียกหมวยว่าคุณล่ะคะ ปกติก็เรียกว่าที่รักนี่)"
"เื่นั้นน่ะหรอ ผมก็แค่อยากทำให้คุณแปลกใจเท่านั้นแหละ"
"(คุณนี่มีเื่อะไรมาให้หมวย ตื่นเต้นตลอดเลยนะคะ ถ้างั้นเดี๋ยว หมวยขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ ไว้หมวยว่างแล้วจะโทรหาใหม่ค่ะ รักคุณนะ)"
"รักครับ" เมย์วางหูโทรศัพท์ พร้อมกับทำท่าพะอืดพะอมเหมือนจะอ้วก ถ้อยคำที่หมวยเล็กคุยกับเธอนั้น มันทำให้เธอรู้สึกขนลุกขนพอง เพราะั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยพูดหวานๆแบบนี้กับผู้หญิงที่ไหนเลย
"ทีคุยกับเราอ่ะเหมือนขวานผ่าซาก พอคุยกับแฟนเท่านั้นแหละเฮะ!กุ๊งกิ๊งขึ้นมาเชียว จะบ้าตาย หวังว่านายนั่นคงจะไม่ทำให้เราเสียชื่ออะไรหรอกนะ" เมย์หันมาเปิดหนังสือนิตยสารดูต่อ ก่อนที่แมกซ์กับไมค์จะวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น เมย์สังเกตเห็นสีหน้าของพวกเขาแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าต้องเกิดเื่อะไรขึ้นแน่ๆ
"อย่าบอกนะว่า……!!!"
"ใช่ครับ..ลูกค้าของนายโทรมา บอกว่าอยากคุยกับนายด่วนครับ"
"เขาได้บอกไหมว่าคุยเื่อะไร...เมย์จะได้เตรียมตัวถูก"
"เห็นบอกว่าเป็สินค้าล็อตล่าสุดนะครับ ถ้าคุณเมย์ไม่รู้เื่นี้เดี๋ยวให้พวกผมสองคนคุยแทนไหมครับ? เพราะอีก 10 นาทีเขาก็จะมาถึงที่นี่แล้วครับ"
"เดี๋ยวเมย์คุยเอง เเต่ต้องให้พวกพี่สองคนช่วยเมย์ด้วยนะคะ เมย์กลัวว่าถ้าลูกค้าไม่เห็นนายอาทิตย์นั่งคุยกับเขา ลูกค้าจะมองว่าเราไม่ให้เกียรติเขานะคะ
"สมแล้วที่ได้รับรางวัลมารยาทดีนะครับ เอาเป็ว่าเดี๋ยวพวกผมจะช่วยเสริมอยู่ข้างหลังเองครับ"
"ขอบคุณค่ะ งั้นเมย์ขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ ชุดนี้คงไม่เหมาะเท่าไหร่กับการคุยธุรกิจใหญ่ๆแบบนี้" เมย์เดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชั้นบนพร้อมกับลงมาด้วยชุดสูทสีดำและนั่งรอลูกค้าอยู่ที่โซฟา ไม่นานแม็กซ์ก็พาลูกค้าเดินเข้ามาพอดี
"สวัสดีครับคุณอาทิตย์ ผมสนั่นเป็ตัวแทนเข้ามาคุยธุรกิจกับคุณวันนี้ครับ"
"สวัสดีครับ เชิญนั่งก่อนครับ สินค้าล็อตใหม่ของเราตอนนี้มันมีจำกัดนะครับ ก่อนอื่นผมต้องขอถามก่อนว่า คุณสนั่นตั้งงบไว้ให้พวกเราเท่าไหร่ครับ?"
"ก่อนที่ผมจะมาร่วมธุรกิจกับคุณ ผมก็ได้ยินชื่อเสียงของคุณในวงการมานานมากแล้ว ผมรู้ว่าสินค้าของคุณดีแค่ไหนเพราะฉะนั้นผมมีงบทุ่มให้คุณได้ไม่อั้น"
"ถ้าเช่นนั้นผมจะให้ลูกน้องส่งรายละเอียดให้คุณได้ศึกษาก่อน หากคุณสงสัยตรงไหนก็ถามกับลูกน้องทั้งสองคนของผมได้เลย โอเคไหมครับ"
"ปกติผมคิดว่า คุณจะแข็งๆห้วนๆกว่านี้นะครับ ไม่คิดเลยว่าคุณจะพูดจาดีขนาดนี้"
"อ๋อ..มันน่าจะขึ้นอยู่กับลูกค้าด้วยละมั้งครับ ถ้าลูกค้าดีผมก็พูดดี แต่ถ้าลูกค้าไม่ดีผมก็ไม่พูดด้วยครับ เอาเป็ว่าผมส่งรายละเอียดให้คุณเลยนะครับ แม็กซ์รายละเอียด"
"ผมไมค์ครับ คุณเมย์"
"ขอโทษค่ะ พอดีว่ายังไม่ชิน" ลูกน้องคนสนิทของเธอยื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างๆหูเบาๆเพื่อไม่ให้เธอเขินอายกับลูกค้าที่เรียกชื่อเขาผิด
"นี่เป็รายละเอียดสินค้าทั้งหมดของเราครับ สินค้าในสต๊อกของเราตอนนี้มีอยู่ 3,000 กว่าชิ้น รวบรวมมูลค่าแล้วก็จะตกอยู่ที่ประมาณ 300 ล้านบาทครับ คุณสนั่นจะรับหมดเลยหรือเปล่าครับ ผมจะได้ order ให้ก่อนล่วงหน้า"
"ผมมั่นใจอยู่แล้วว่า สินค้าของพวกคุณมันมีคุณภาพ ฉะนั้นผมสั่งเลย 3,000 ชิ้นและผมขอออเดอร์เพิ่มอีก 7,000 ชิ้น ผมส่งขายต่างประเทศ จำเป็ที่จะต้องใช้ของเยอะ ไม่ทราบว่าทางโรงงานของคุณพอที่จะผลิตให้ผมไว้ไหม?" เมย์หันไปมองลูกน้องคนสนิททั้งสองคนด้วยสายตาที่เหลือกราน เธอใมากที่สินค้า 3,000 ชิ้นในสต๊อกหมดไปภายในวันเดียวแล้วยังมีออเดอร์เพิ่มอีก 7,000 ชิ้น ซึ่งปกติเป็ราคารวมๆแล้วก็หลายร้อยล้าน
"เื่นี้ผมขอติดต่อกับโรงงานก่อนครับ แล้วผมจะให้คำตอบคุณให้เร็วที่สุด"
"ได้ครับ งั้นวันนี้ผมจ่ายสดไปก่อนเลยนะครับ 1,000 ล้านบาท เพราะผมมั่นใจในสินค้าและการทำงานของพวกคุณ นี่ครับเช็ค 1,000 ล้านบาทครับ" เมษาใกับจำนวนเงินจนไม่กล้ารับเช็คจากสนั่น เธอนั่งสั่นเพลงคล้ายจะหน้ามืด แม็กซ์กับไมค์เห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบรับเช็คจากสนั่นและออกไปส่งสนั่นที่รถทันที ในระหว่างที่แมกซ์กับไมค์ไปส่งลูกค้าที่รถ เมย์ก็ยังนั่งเกร็งอยู่ที่โซฟาไม่หายในชีวิตของเธอไม่เคยได้จับเงินเยอะขนาดนี้มาก่อน จนกระทั่งแมกซ์กับไมค์กลับเข้ามาสะกิดตัวเธอให้ได้สติ ในขณะที่ธุรกิจของอาทิตย์นั้น เมย์จัดการให้เรียบร้อยและเป็ไปได้สวยแต่ในด้านเื่ราวของเมย์เองนั้น อาทิตย์กับทำพังเละไม่มีชิ้นดีโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าอาทิตย์ทำอะไรในโรงเรียนบ้าง เื่ราวจะเป็ยังไงติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ