เมื่อรู้สึกอกหักแล้วต้นก็หันหน้าไปถามเจมส์เพื่อนรักของเขาด้วยความไม่พอใจ
"เฮ้ย! ไอ้เจมส์ฉันเคยบอกแกกี่ครั้งแล้ววะเื่ที่ฉันแอบชอยพี่อีฟให้รู้ได้แค่เราสองคนห้ามให้คนอื่นรู้เด็ดขาดฉันบอกแกตั้งกี่ครั้งแล้วไอ้เจมส์ฉันย่ำนักย่ำหนาแล้วว่าเื่แล้วว่าเื่นี้ถ้าคนอื่นรู้มันจะเป็เื่ใหญ่เอาได้แกก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพี่อีฟเขาดังขนาดใหนเป็ถึงดาวโรงเรียนและยังมีแมวมองจากกรุงเทพอยากจะพาเขาไปเป็นีกแสดงแต่เธอก็ปฏิเสธไปเพราะเธออยากเรียนให้จบก่อนแล้วเข้ามหาวิทยาลัยดีๆแล้วจบปริญญามาแล้วหางานที่มั่นคงทำตอนนี้คนอื่นรู้หมดแล้วฉันคงไม่มีทางที่จะมองหน้าพี่อีฟเขาได้หรอกนะถ้าแกไม่พูดความลับออกไปเราก็คงเป็เพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ตอนนี้ความเชื่อใจและไว้ในในฐานะเพื่อนรักมันหมดไปตั้งนานแล้ววะเจมส์!" ต้นพูดกับเจมส์ด้วยความโกรธ ฝนที่นั้งอยู่กับต้นได้ยินว่าต้นจะตัดขาดกับเจมส์เธอก็พูดว่า
"ต้นค่อยๆพูดจากันดีๆก็ได้เจมส์เขาอาจจะมีเหตุผลที่เขาบอกความจริงออกไปก็ได้" ฝนกล่าวแล้วก็หันไปมองที่เจมส์เมื่อเห็นสายตาเฉียบแหลมของฝนเขาก็ไม่กล้าสู้หน้าเมื่อฝนเห็นดังนั้นเธอก็พูดถามเจมส์เพื่อนของเธอว่า
"นี้เจมส์นายเป็อะไรของนายเนี้ยทำไมนายเอาความลับที่ต้นบอกกับนายมาพูดให้คนทั้งโรงเรียนรู้กันหมดโรงเรียนนายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าพี่อีฟเขาทั้งสวยทั้งดังแค่ใหนในโรงเรียนตอนนี้ทั้งโรงเรียนอาจจะโกรธต้นอยู่ก็ได้มันไม่ใช่เื่เล่นๆนะเจมส์เื่เอาความลับเพื่อนมาบอกอย่างนี้เท่ากับแระจานเพื่อนของตัวเองเลยนะ!" ฝนกล่าวเตือนเพื่อนของเธอเพราะเธอก็โมโหเหมือนกันตอนแรกเธอกะว่าจะไม่โมโหแต่ว่าตอนนี้เธอกลับโมโหให้เจมส์เพื่อนของเธอซะเองเมื่อเจมส์ได้ยินอย่างนั้นแล้วเขาก็พูดด้วยความรู้สึกผิดว่า
"ฝนเรารู้ว่าเราผิด แต่ในตอนนั้นเราไม่ทันคิดเราก็ไม่สามารถควบคุมปากหมาๆของเราได้ ต้นฉันขอโทษแกนะเพื่อนฉันไม่ได้ตั้งใจแกจะโกรธ ด่าว่าฉันยังไงฉันก็ไม่โกรธไม่ว่าแกเลยแต่ฉันจะบอกให้แกรู้ไว้ว่าฉันก็ยังรักแกเหมือนเพื่อนคนหนึ่งเหมือนเดิมแกจะเป็เพื่อนฉันตลอดไปหวะไอ้เพื่อนรัก" เจมส์กล่าวพร้อมกับโค้งคำนับด้วยความรู้สึกผิดอย่างมากเมื่อต้นได้ฟังแล้วเขาก็ค่อยๆหายโกรธเจมส์แล้วเขาก็พูดออกมาว่า
"ก็ได้วะไอ้เจมส์ครั้งนี้ถือว่าเป็บทเรียนให้แกก็แล้วกันแต่ครั้งหน้าถ้ามีอีกฉันจะไม่ยกโทษให้แกแล้วนะ" ต้นกล่าวเมื่อเจมส์ได้ยินเขาก็ดีใจมาก
"ขอบใจมากเลยเพื่อนรักฉันรักแกที่สุดเลยหวะเพื่อน!" เจมส์กล่าวพร้อมกับกอดต้นเขย่าๆไปมาเมื่อต้นเห็นดังนั้นเขาก็ขมวดคิ้วแล้วก็พูดเตือนว่า
"เออ ฉันรู้แล้วแต่แกก็รีบปล่อยฉันได้แล้วเดี๋ยวใครมาเห็นเข้าพวกเขาจะเข้าใจผิดคิดว่าฉันกับแกเป็คู่เกย์กันนะ" ต้นกล่าวเมื่อเจมส์เห็นดังนั้นเขาก็รีบผละออกอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ใครเข้าใจผิดได้
"โทษทีหวะเพื่อนฉันดีใจมากเกินไปจนลืมตัวไป" เจมส์กล่าวออกมาฝนที่นั้งฟังเพื่อนรักทัั้งสองคนของเธอปรับความเข้าใจกันเธอก็ดีใจจนเป็อย่างมาก
"ฉันดีใจกับพวกแกทั้งสองคนด้วยนะที่สามารถปรับความเข้าใจกันได้ซักทีเจมส์ต่อไปจะพูดอะไรก็ระวังคำพูดด้วยนะก่อนพูดเราเป็นายของคำพูดแต่พอพูดออกไปแล้วคำพูดเป็นายของเราสุภาษิตนี้ยังใช้ได้เสมอจำไว้เลยนะเพื่อน" ฝนกล่าวเตือนเจมส์เพื่อนรักของเธอเมื่อเจมส์ได้ยินเพื่อนรักของเขากล่าวเตือนเขาก็พูดว่า
"รับทราบครับผม!" เจมส์กล่าวแล้วฝนก็ถามถึงชมรมที่พวกเพื่อนๆของเธอจะเข้าร่วมในปีนี้
"ต้น! เจมส์! พวกนายปีนี้จะเลือกเข้าชมรมอะไรกันเหรอ?" ฝนกล่าวถามเพื่อนทั้งสองของเธอ เจมส์เป็คนแรกที่กล่าวออกมาว่า
"ชมรมที่เราจะเข้าเหรอ? อืม! เป็ชมรมวิทยาศาสตร์หนะเพราะคุณครูบอกกับเราว่าเธอจะให้เราและเพื่อนในห้องอีก2คนไปแข่งขันโครงงานวิทยาศาสตร์เเละเราก็ชอบวิชาวิทยาศาสตร์ด้วยเหมือนกัน!" เจมส์บอกชมรมที่เขาจะเข้าร่วมกับในเมื่อฝนได้ฟังเช่นนั้นเธอก็พยักหน้าแล้วก็มองไปที่ต้นด้วยความอยากรู้
"ต้นแล้วนายหละอยากเข้าชมรมอะไรเหรอ?" ฝนถามต้นเพื่อนของเธอเมื่อต้นได้ยินดังนั้นเขาก็บอกว่า
"เราเหรอเราจะไปสมัครเข้าชมรมฟุตบอลกับทางโรงเรียนความฝันของเราคือการเป็นักฟุตบอลที่เก่งที่สุดในโลกเหมือนโรนัลโด้และเมสซี่และเราอยากจะพาทีมชาติไทยไปฟุตบอลโลกแล้วคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกมาครองให้ได้!" ต้นกล่าวเมื่อฝนได้ยินคำกล่าวของต้นเธอก็ถึงกับอึ้งเลยเธอไม่เคยได้ยินใครตอบด้วยความมั่นใจแบบนี้