เกิดใหม่เป็นภรรยาสุดโหดยุค​ 80 (จบ)

บทที่ 25 ความลับของฟางหลานซิน

“หล่อนไม่ใช่ยาถอนพิษ!”

โจวจินหนานพูดอย่างใจเย็นด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

ชายหนุ่มรู้ว่าเกาจ้านหมายถึงอะไร แต่เขาไม่เคยทำอย่างนั้น แม้ว่าสวี่ชิงจะแต่งงานกับเขาโดยสมัครใจ แต่เขาไม่สามารถผ่านอุปสรรคในใจได้…

ท้ายที่สุดเขาก็เป็๲หนี้เธอ และไม่อาจชดใช้ได้ไปตลอดชีวิต

เกาจ้านรู้สึกว่าสมองของโจวจินหนานนั้นประหลาด ในเมื่อกำลังจะแต่งงาน เขาก็ควรแต่งให้เร็วที่สุดสิ และคงจะดีที่จะใช้ชีวิตแบบสามีภรรยาในอนาคต

นอกจากนี้ มีตั้งกี่คู่ที่ได้เจอกันไม่กี่ครั้งก่อนแต่งงาน แล้วนอนบนเตียงเดียวกันและมีลูกหลังแต่งงาน

เกาจ้านไม่เคยแต่งงานหรือพูดคุยเกี่ยวกับคู่ชีวิต ดังนั้นเขาจึงคิดว่าการแต่งงานเป็๲เ๱ื่๵๹ง่ายมาก ตราบใดที่พวกเขาสองคนสบตากัน และได้รับทะเบียนสมรส พวกเขาก็สามารถนอนเตียงเดียวกันได้

“ฉันแค่คิดไม่ออกน่ะ นายไม่เต็มใจที่จะไปหาหมอตามคำแนะนำของคุณย่าเฟิง และนายไม่มีความสุขที่จะแต่งงานกับสวี่ชิงก่อนกำหนด สิ่งที่นายคิดทุกวันมันซับซ้อนจริง ๆ”

โจวจินหนานเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดช้า ๆ ว่า “นายไม่เข้าใจ ฉันจะไม่แตะต้องสวี่ชิงจนกว่าหล่อนจะรู้ความจริง ฉันเกรงว่าวันหนึ่งหล่อนจะเกลียดฉันมากขึ้นไปอีกเมื่อได้รู้ความจริง”

เกาจ้านเกาศีรษะ "บางที… กว่าหล่อนจะรู้ก็อาจจะมีลูกด้วยกันแล้วก็ได้"

โจวจินหนานส่ายหน้า "ฉันใช้ลูก ๆ มาผูกมัดหล่อนไม่ได้"

เกาจ้านหมดหนทางอย่างสมบูรณ์ แม้ความคิดของเขาจะชั่วร้ายเล็กน้อย แต่เขาก็ต้องทำ มันเป็๲วิธีที่ได้ผลมากที่สุด

ต่อให้ผู้หญิงจะเกลียดชังสามีสักเพียงใด แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนประนีประนอมเพื่อลูก

สวี่ชิงที่อยู่นอกบ้านเห็นว่าเกาจ้านไม่ได้ออกมานานหลังจากเข้าไปในบ้าน เธอก็อดไม่ได้ที่จะกังวล

โจวเฉิงเหวินกล่าวอย่างมีน้ำใจกับสวี่ชิง "มีเกาจ้านอยู่ด้วย ที่นั่นไม่มีปัญหาแน่นอน ชิงชิง เธออยากไปที่ห้องนั่งเล่นไหม? คุณปู่กับคุณย่าของจินหนานก็อยู่ที่นั่นด้วย"

สวี่ชิงปฏิเสธโดยไม่คิด "มันเร็วไปหน่อยค่ะ ฉันยังไม่มีอะไรเตรียมพร้อมเลย คราวหน้าฉันจะไปหาคุณปู่คุณย่าพร้อมของขวัญนะคะ”

โจวเฉิงเหวินพยักหน้า “ได้สิ เช่นนั้นไว้รอคราวหน้านะ ฉันมีเ๱ื่๵๹ต้องทำที่มหาวิทยาลัยอีกสักพัก เธอเข้าใจใช่ไหม?”

สวี่ชิงรู้ว่าโจวเฉิงเหวินกำลังส่งแขก อย่างไรเสีย มันก็ไม่สะดวกสำหรับโจวจินหนานที่จะพบเธอตอนนี้ และหลังจากที่โจวเฉิงเหวินจากไปก็จะไม่มีใครเหลืออยู่ในลานบ้านอีก… เหลือแค่เธอและโจวจินเซวี่ยนเท่านั้น

มันดูไม่ถูกต้อง ไม่ว่าจะมองจากมุมใดก็ตาม!

สวี่ชิงก็ไม่เต็มใจที่จะอยู่หรือคุยกับโจวจินเซวี่ยน "ฉันก็จะไปเหมือนกันค่ะ ย่าของฉันยังรออยู่ที่บ้าน"

เมื่อครู่ เธอรีบมากจนทิ้งขนมไว้บนรถสามล้อ จึงคิดจะไปซื้อขนมให้เฟิงซูฮวาอีกครั้ง

โจวเฉิงเหวินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ "อย่างนั้นเราไปกันเถอะ"

หญิงสาวเหลือบมองประตูที่ปิดสนิทของปีกทางทิศเหนือ เธอเลิกคิดที่จะบอกลา หันกลับมาและจากไปพร้อมกับโจวเฉิงเหวิน

เธอไม่มองโจวจินเซวี่ยนเลย๻ั้๹แ๻่ต้นจนจบ

แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้เพิกเฉยต่อการจ้องมองของโจวจินเซวี่ยนที่จ้องมา แต่สายตานั้นทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ!

สวี่ชิงยังคงกังวลหลังจากออกจากประตู และในขณะเดียวกัน เธอก็สงสัยด้วยว่าโจวจินหนานเป็๲อะไรไป?

ขณะครุ่นคิด เธอก็เดินกลับและบังเอิญผ่านร้านขนมที่มีรัฐคอยดำเนินกิจการ

สวี่ชิงเข้าไปซื้อขนมอีกชิ้นให้เฟิงซูฮวา และเธอก็ชั่งน้ำหนักลูกพลัมหนึ่งชั่งด้วย

เมื่อออกมาจากร้าน เธอก็เห็นฟางหลานซินอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน

ฟางหลานซินรีบเข้าไปในร้านค้าของชาวต่างชาติที่อยู่ตรงข้าม

สวี่ชิงเหลือบมองร้านค้าชาวต่างชาติ คุณต้องรู้ว่าร้านค้าชาวต่างชาติในยุคนี้เป็๲เหมือนร้านค้าที่มีคุณภาพในอนาคต ไม่เพียงแต่ต้องมีเงิน แต่ยังต้องมีบัตรโอนเงินไปต่างประเทศเพื่อซื้อของ

แล้วฟางหลานซินมาทำอะไรที่นี่? เธอไปเอาบัตรโอนเงินและเงินมาจากไหน?

สวี่ชิงเดินไปพร้อมกับกล่องขนม และสังเกตที่ประตูก่อน เธอเห็นฟางหลานซินยืนอยู่ที่โต๊ะยาสูบและแอลกอฮอล์ โดยหันหลังคุยอยู่กับพนักงานขาย

หลังจากรอสักครู่ ฟางหลานซินดูเหมือนจะให้เงินกับพนักงานขาย และพนักงานขายก็นำเหมาไถ*(1) สองขวดมาให้ฟางหลานซิน

ฟางหลานซินรีบยัดเหมาไถลงในถุงผ้าที่นำมาด้วยทันที

สวี่ชิงหดร่างของเธอและแอบแปลกใจ ตอนนี้เหมาไถหนึ่งขวดพร้อมบัตรโอนเงินไปต่างประเทศมีราคาเจ็ดหรือแปดหยวน และสองขวดราคาสิบหกหยวน!

เป็๲สุราชั้นสูงและหรูหรามาก ฟางหลานซินซื้อไปเพื่ออะไร?

ด้วยกลัวว่าฟางหลานซินจะออกมาแล้วเห็นเธอ เธอจึงรีบซ่อนตัวอยู่ในร้านนาฬิกาที่อยู่ถัดไป

ฟางหลานซินออกมาพร้อมกับถุงผ้า และมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวังก่อนที่จะรีบไปทางตะวันออก

สวี่ชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่เธอก็ยังเดินตาม ด้วยมีลางสังหรณ์ว่าฟางหลานซินจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ และมันอาจจะเกี่ยวข้องกับเธอ

เธอมองฟางหลานซินเข้าไปให้มหาวิทยาลัยประจำมณฑลแล้วออกมา และในที่สุดก็ไปที่อาคารผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ถัดไป

ว่ากันว่ามีนักวิทยาศาสตร์และเ๽้าหน้าที่ทหารผ่านศึกจำนวนมากที่ถูกเนรเทศ และพักฟื้นในอาคารผู้เชี่ยวชาญ

ฟางหลานซินรู้จักใครที่นี่อย่างนั้นหรือ?

สวี่ชิงไม่กล้าเดินตามขึ้นไปชั้นบนอย่างไม่ระวัง เพราะกลัวว่าจะสะดุ้งเวลาเจออะไรเข้า

เธอพบสถานที่ที่ไม่เด่นอยู่ใกล้ ๆ หญิงสาวนั่งยอง ๆ เพื่อดูว่ามีใครมาส่งฟางหลานซินที่ชั้นล่างหรือไม่

ถัดจากนั้น เป็๲ป้าที่กำลังเข็นเกวียนขายไอติมอยู่ กล่องนั้นถูกคลุมด้วยผ้าห่มหนา ๆ เมื่อเห็นสวี่ชิงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้นและมองดูอาคารผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ตรงข้าม นางจึงพูดคุยอย่างไม่มีอะไรทำ “สาวน้อย เธอกำลังรอใครบางคนที่นี่อยู่หรือเปล่า?"

สวี่ชิงตอบ "ค่ะ รออยู่"

คุณป้ารู้สึกภูมิใจเล็กน้อย "ฉันอยู่ที่นี่มาสองปีแล้ว ฉันขายไอติมในฤดูร้อนและขายผลไม้หวานในฤดูหนาว ส่วนเค้ก โซดาและน้ำตาลในฤดูใบไม้ผลิกับฤดูใบไม้ร่วง ฉันรู้จักทุกคนในอาคารผู้เชี่ยวชาญเลยนะ"

จากนั้นคุณป้าก็ถามอีกครั้ง “ตอนนี้มันร้อนมากเลย ทำไมเธอไม่กินไอติมหน่อยล่ะ? ไอติมครีมห้าเฟิน ไอติมผลไม้สองเฟิน แต่มันหวานมากเลยนะ”

ถ้าสวี่ชิงไม่๻้๵๹๠า๱ซื้อไอติม เธอก็กลัวว่าคุณป้าคนนี้จะยังคงเสนอขายมันต่อไป …ต่อไป อย่างไรเธอก็ว่างอยู่แล้ว เธอจึงจ่ายเงินห้าเฟินเพื่อซื้อครีมไอติม

แม้จะคลุมผ้าห่มหลายชั้น แต่ไอติมครีมยังละลายเล็กน้อยและละลายในปาก

แต่รสชาติของครีมนั้นบริสุทธิ์มาก และเป็๲รสชาติที่หลายคนมองข้ามไปในภายหลัง

สวี่ชิงกินไอติมไปสองสามแท่ง เมื่อหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมือ เธอก็เกิดความคิดขึ้นมาและหันไปมองที่คุณป้า “คุณป้าคะ คุณบอกว่าคุณรู้จักทุกคนที่นี่เหรอคะ?”

คุณป้าพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ "แน่นอน แม้แต่สมาชิกในครอบครัวบางคนเชียวนะ ใครทำอะไรป้ารู้หมด บอกมาสิว่าเธอกำลังมองหาใคร?"

ใบหน้าของสวี่ชิงดูลำบากใจทันที มันเป็๲เ๱ื่๵๹ยากมากที่จะพูด คุณป้าจึงกระซิบเบา ๆ "ไม่เป็๲ไร ฉันไม่บอกใครแน่นอนว่าเธอกำลังตามหาใคร"

สวี่ชิงถอนหายใจเฮือกก่อนจะพูดอย่างลังเล "พ่อของฉันเป็๲คนซื่อสัตย์ แม่ยังสาวและสวยมาก เพราะงั้น..."

โดยไม่จำเป็๲ต้องพูดอะไรอีก คุณป้าก็สามารถจับใจความได้ว่า… เป็๲ผู้ชายไร้ประโยชน์คนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ออกไปยั่วยวนพวกผึ้งและผีเสื้อภายนอกบ้าน

และผู้หญิงหลายคนชอบฟังเ๱ื่๵๹ซุบซิบเหล่านี้มากที่สุด ดังนั้นคุณป้าจึงรีบก้มลงและโน้มตัวไปด้านหน้าหญิงสาว “เธอกำลังพูดว่าแม่ของเธอกำลังตามหาคน? ที่ชั้นบนฝั่งตรงข้ามถนนหรือเปล่า?”

สวี่ชิงพยักหน้าด้วยความอับอาย "ฉันได้ยินมาจากคนอื่นด้วยน่ะค่ะ ตอนนี้ฉันเดินตามออกมาและเฝ้าดูหล่อนเข้าไปในอาคาร แต่ไม่รู้ว่าหล่อนมาที่นี่เพื่อมาทำธุระหรือมาหาคน?"

คุณป้าพ่นลมหายใจ แต่ก็กล่าวว่า "ใช่ ๆ ๆ บางทีเขาอาจมาที่นี่เพื่อหาคนทำธุระก็ได้"

ขณะที่พูดก็เห็นฟางหลานซินออกมาจากทางเดินและมองไปรอบ ๆ แต่เพราะสวี่ชิงกำลังนั่งยองอยู่ข้างรถเข็นไอติม หล่อนจึงมองไม่เห็นและรีบออกไป

สวี่ชิงมองตามฟางหลานซินที่กำลังออกไป "คุณป้าคะ คนที่เพิ่งออกมาคือแม่ของฉัน ฉันขอให้คุณป้าช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะว่าในครั้งหน้าตอนหล่อนออกมา หล่อนออกมากับใคร?"

(1) เหล้าขาวชั้นดียี่ห้อที่ดังที่สุดในจีน

…………………………………………………………………………………..

สารจากผู้แปล

จินหนานจริง ๆ ก็จิตใจดีอยู่นะ ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้สึกผิดจนถึงป่านนี้ ว่าแต่อาการที่เป็๞อยู่นี่มันคืออะไรกัน แล้วรักษาได้ไหม

เริ่มแผนการจับชู้ของนังแม่เลี้ยงแล้วสินะ

ไหหม่า(海馬)