ข้ามเวลามาเป็นน้องเพื่อน : ฟางหนิง
ฟางหนิง “ขอบคุณนะเจ้าคะ”หลังจากที่เสียงนั้นหายไปหม่อนไหมที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงก็พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีเพื่อลืมตาขึ้นมามองสิ่งรอบตัว แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้เลยซักนิดเดียว “ที่นี้ที่ไหนเนี่ย!”เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างตัว ทำให้เธอที่กำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปลือยอยู่นั้นต้องละออกจากความคิดของตัวเองมาสนใจเสียงนั้นแทนนั้นเสียงใครอีกล่ะ!เมื่อเธอลองค้นความทรงจำของร่างนี้จึงได้รู้ว่าเจ้าของเสียงหวานใสนั้นที่จริงแล้วเป็นเสียงของ ‘ฟางหนิง’ หรือ ‘พี่สาม’ พี่สาวของของร่างนี้ ฟางหนิงเป็นน้องสาวฝาแฝดของฟางลู่ลูกสาวคนรองของครอบครัวตะกูลฟาง โดยฟางหนิงคนนี้นั้นมีพลังธาตุน้ำเป็นธาตุประจำตัวและที่สำคัญพี่สาวคนนี้นี่ล่ะที่ลื่นล้มหัวฟาดกับโขดหินในวันที่หนิงฟางเซียนตาย“โอ้ย! ปวดหัว”เสียงเด็กผู้หญิงคนนั้นดังขึ้นอีกครั้งแต่คราวนี้กับไม่ใช่ประโยคคำพูดเหมือนตอนแรกแต่เป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแทนเด็กคนนั้นเป็นอะไรนะ!หม่อนไหมตกใจกับเสียงร้องนั้น เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กผู้หญิงคนนั้นเพราะเธอไม่สามารถลืมตาขึ้นมาดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้เธอทำได้แค่นอนฟังเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเด็กผู้หญิงคนนั้นและการเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นข้างๆตัวเพียงเท่านั้น เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไม่มีใครเข้ามาในห้องนี้เลยซักคนเดียว เสียงร้องของเด็กผู้หญิงคนนั้นออกจะดังเสียจนเธอเองยังแสบแก้วหูเลยทำไมพ่อกับแม่ของเด็กคนนี้ไม่เข้ามาล่ะ แต่เธอก็ได้แค่คิดเท่านั้นเพราะทำอะไรไม่ได้คงต้องปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเร็วๆเท่านั้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ใช้เวลาไม่นานประมาณสิบนาทีน่าจะได้ความเคลื่อนไหวและเสียงร้องข้างตัวก็เงียบลงตายยัง!หม่อนไหมได้แต่คิดในใจเพราะไม่สามารถเอ่ยถามออกไปได้ ทำให้เธอไม่รู้ว่าเด็กคนนั้นตายหรือยัง แต่ก่อนที่หม่อนไหมจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นก็มีเสียงการเคลื่อนไหวข้างๆตัวเธอตรงที่เด็กคนนั้นนอนอยู่เฮ้อ! ยังไม่ตายสินะ โล่งอกไปที"จะร้องไห้ นี่ฉันกลายเป็นผู้หญิงโดนไม่ต้องศัลยกรรมใดๆเลยเหรอเนี่ย ปลื้มอ่ะ"เสียงเด็กที่ชื่อฟางหนิงดังขึ้นอีกครั้งหลังจากที่เหตุการณ์ก่อนหน้านั้นสงบลง แต่เดี๋ยวนะ! ทำไมประโยคเมื่อกี้มันแปลกๆอ่ะ หรือว่าจะมีคนมาเกิดเหมือนกันกับเธอด้วย!ชัวร์เลยล่ะ! เพราะโลกนี้ไม่น่าจะมีใครรู้จักการทำศัลยกรรมแน่นอนแต่จะเป็นใครล่ะ?สวรรค์เจ้าขา หนูขอให้คนที่หลุดมาอยู่ในร่างฟางหนิงเป็นคนที่หนูรู้จักทีเถอะค่ะ สาธุ"เฮ้อ! แต่จะว่าไปก็อดเสียดายไม่ได้อ่ะ ถ้ายัยหม่อนไหมรู้ว่าฉันมาเกิดเป็นผู้หญิงแบบไม่ต้องผ่านมีดหมอแถมมีมดลูกด้วยมันต้องกรี๊ดแน่นอน"เสียงฟางหนิงดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงถอดหายใจอย่างเเสนเสียดายเธอมั่นใจล่ะว่าพี่สาวของเด็กน้อยคนนี้น่าจะตายไปพร้อมกันเลยและคงไม่ต้องเดาหรอกนะว่าวิญญาณที่มาอยู่ในร่างของยัยเด็กฟางหนิงคนนั้นนะเป็นใครยัยเบลลี่!เพื่อนรักเพื่อนเลิฟของเธอยังไงล่ะ“ไม่รู้ว่าตอนนี้ยัยหม่อนไหมจะเป็นยังไงบ้างนะ จะว่าไปก็คิดถึงมันเหมือนกันนะเนี่ย”เสียงของฟางหนิงยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยไม่รู้เลยว่าคนที่เจ้าตัวกำลังคิดถึงอยู่ตอนนี้นั้นนอนอยู่ข้างตัวแล้ว เธอไม่รู้ว่าจะบอกมันยังไงเหมือนกันเพราะลำพังแค่จะลืมตายังยากเลยแล้วจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปบอกมันได้ล่ะ คงได้แต่ปล่อยให้มันคิดไปเองคนเดียวก่อนเอาไว้ถ้าเธอมีแรงพูดได้เมื่อไหร่ค่อยบอกมันที่หลังก็ยังไม่สายเพราะยังไงก็คงต้องอยู่กับมันอีกนานเลยล่ะยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยหรือว่าเราควรนอนก่อนดีเผื่อจะมีแรงมากกว่านี้“เอ๋! ยัยชะนีน้อยนี่ใครกันนะ”เสียงของฟางหนิงเอ่ยขึ้นมาด้วยความแปลกใจเพราะหลังจากที่เจ้าตัวคิดเองเออเองเสร็จสับแล้วจึงได้หันมาสนใจสอดส่องสภาพแวดล้อมรอบตัวทำให้เห็นว่ามีร่างของใครอีกคนนอนอยู่ไม่ไกลจากตรงที่เธอนั่งมากนัก ทำให้เบลที่อยู่ในร่างหมิงฟางหนิงต้องเค้นความทรงจำของร่างเดิมเพื่อระบุตัวตนของเด็กที่นอนอยู่ข้างตัว“อ่อ ยัยนี้เป็นน้องสาวคนที่ห้าของยัยเด็กฟางหนิงนี่เอง น่าสงสารจังเลย”เสียงนั้นเอ่ยขึ้นพร้อมกับเอามือมาลูบหัวของหม่อนไหมด้วยความสงสารกับเรื่องราวที่เด็กคนนั้นต้องเจอเท่าที่เบลรู้มาจากความทรงจำของหมิงฟางหนิงโอ้ย!! จะลูบทำไมเนี่ย!หม่อนไหมได้แต่อุทานขึ้นในใจจากการกระทำของเพื่อนรักอย่างเบล เธอไม่ใช่เด็กแล้วนะเธออายุยี่สิบห้าแล้วถึงร่างนี้จะยังเด็กอยู่ก็เถอะ หม่อนไหมได้แต่โอดครวญอยู่ภายในใจเท่านั้นเพราะเธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้แม้สักครึ่งคำโอ้ย! ทรมาน“ไม่เป็นไรนะหนูน้อยต่อไปนี้พี่สาวคนสวยคนนี้จะดูแลหนูเองนะ”เสียงฟางหนิงยังคงดังขึ้นอีกครั้งทำให้หม่อนไหมที่ได้ยินอดที่จะกรอกตามองบนไม่ได้กับคำพูดของเพื่อนรักใครจะดูแลใครกันแน่เนี่ย!โอ้ย ! ถึงกับปวดหัวเลยทีเดียว “ออกไปข้างนอกดีกว่า”หลังจากที่นั่งลูบหัวของหม่อนไหมจนพอใจแล้วเบลที่อยู่ในร่างของฟางหนิงก็พูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องนี้ทิ้งให้หม่อนไหมนอนอยู่ในห้องนั้นคนเดียว เมื่อภายในห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งทำให้หม่อนไหมมีเวลาได้ครุ่นคิดเรื่องราวต่าง ๆที่เกิดขึ้นพร้อมกับวางแผนอนาคตของตัวเธอและครอบครัวนี้ไปด้วยว่าจะทำยังไงต่อไปอันดับแรกเลยคือเธอต้องทำให้ครอบครัวนี้มีอันจะกินให้ได้ก่อนพร้อมกับรักษาขาทั้งสองข้างนี้ไปด้วยเพราะเธอไม่มีวันเป็นคนพิการไปตลอดชีวิตหรอกนะ เธอยังมีเรื่องที่อยากทำอีกตั้งเยอะแยะหลังจากที่หม่อนไหมได้วางแผนอนาคตของตัวเองเสร็จแล้วเธอก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลียเพราะร่างกายนี้พึ่งฟื้นตัวได้ไม่นานแถมก่อนหน้านี้ยังเจ็บปวดบ่อยๆอีกส่งผลให้หม่อนไหมเข้าสู่ห้วงนิทราได้อย่างไม่ยากนัก