หญิงสาวนอนหลับสนิทข้างๆโต๊ะทำงานในห้องบัญชีของห้างสรรพสินค้าเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินตรวจอาคาร มองผ่านกระจกหน้าต่างพบธีรญานอนหลับสนิทลุงรามูพูดกับตัวเอง “จะขยันอะไรขนาดนั้น วันนี้ไม่ปลุกดีกว่า ห้างฯเปิด 10 โมงเช้า ปล่อยให้นอนหลับสบายๆ “ลุงยามอายุ 62 ปี เอ็นดูและสงสารธีรญาเป็พิเศษ สอดปลายนิ้วมือปลดสลักเข้าเปิดประตูห้อง หยิบกระติกน้ำชาเดินลงไปซื้อน้ำชาและอาหารเช้าให้เธอ เดินกลับขึ้นมาวางอาหารเช้าบนโต๊ะทำงานของเธอคู่กับกระติกน้ำชาร้อนรุ่นจิ๋ว
เวลา9.45 น เพื่อนร่วมงานเริ่มเข้างานทุกคนเข้ามาในห้องทำงานพบเธอนอนหลับสนิท สภาพห้องสะอาดไร้ฝุ่นละออง ใต้เก้าอี้ไร้เศษกระดาษ ที่นั่งถูกเช็ดอย่างสะอาดเรียบร้อย “ตื่นได้แล้ว สาวน้อยประจำห้องบัญชีของห้างสรรพสินค้า “ เสียงหัวหน้าหญิงปลุก ธีรญาลืมตาขึ้นมาใบหน้าของทุกคนก้มลงมองเธอพร้อมรอยยิ้ม “นี่ฉันจะบอกอะไรให้นะ เธอควรหาผู้ชายดีๆแต่งงานซะเธอไม่มี พ่อแม่ พี่น้อง ตอนแก่ก็จะไม่มีใครดูแล“ คำพูดของรุ่นพี่คนหนึ่งในที่ทำงานพร้อมส่งน้ำชาร้อนในกระติกให้เธอกับมือ เสียงสนทนาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้องบัญชีของห้างสรรพสินค้า ชีภร์นั่งฟังอย่างสนอกสนใจ เขารู้สึกสลดใจ ธีรญาไม่มีพ่อแม่ พี่น้อง ไม่มีใครดูแลเธอใช้ชีวิตแบบไหนกัน ชีภร์จ้องมองภาพเคลื่อนไหวของเธอจากหน้าจอคอมฯหญิงสาวลุกจากที่นอน เก็บที่นอน เปิดกระเป๋า หยิบเสื้อผ้า เครื่องใช้ในห้องน้ำ หายไปจากหน้าจอคอมฯ การพูดคุยเื่ของเธอไม่ได้หยุดแค่นั้น “ คิดไปคิดมาน่าสงสารนะ เช่าบ้านอยู่คนเดียว ลุงกับป้าก็ไม่ยอมเลี้ยงดู นี่ดีนะ น้องชายที่ชื่อไอ้เสือร้ายมันรักรับส่งพี่สาวทุกวัน ธีรญาก็เป็คนบ้างาน วันนี้ฉันจะให้ลางาน เพราะงานพวกเราเด็กคนนี้ทำคนเดียวเสร็จหมดแล้ว ฉันอายตัวเองจริงๆ“ รุ่นพี่ในที่ทำงาน วัย35 ปี กันนาสสาวชาวธิเบตอาศัยในอินเดีย อัธยาศัยดีน่ารัก ชอบช่วยเหลือธีรญาเสมอ
ชีภร์นั่งฟังเรืองราวของเธอ เสียงกริ่งของข้อความในจอภาพดังขึ้น “ ว่าไง น้องสาวพี่ “ น้องสาวของชีภร์ วัย21 ปี มักจะออนไลน์คุยกับพี่ชายในเวลามีปัญหา “พี่ชาย หนูโดนทำโทษ งานที่ทำไปผิดหมดเลย “ สมุดงานถูกยกโชว์ให้พี่ชายดู สองพี่น้องนั่งคุยกันจนเวลาล่วงไปเที่ยงคืน ชีภร์ขอตัวเข้านอน แท้จริงเขาสนในเื่ราวของธีรญามากกว่าเื่ใดๆ เขาคลิกกลับมาอีกห้องคุยระหว่างเขากับเธอ
เสียงกลุ่มผู้หญิงส่งเสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าว ภาพธีรญษกำลังหวีผมต่อหน้าเขา ภาพเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ เธอเป็หญิงสาวน่ารักมาก ดวงตาโตกลมสีดำ คิ้วโก้งโค้งรับกับหน้าผากกลม ใบหน้าเรียวรูปไข่ มองใบหน้าด้านข้าง ยิ่งน่าชวนมอง นิ้วมือของเขาลูบไล้ใบหน้าเธอในจอภาพ เขาขยายหน้าจอคอมฯ “เธอมีเสน่ห์จริงๆ ผู้หญิงคนนี้น่ารัก เรียบร้อย“ ชีภร์ชื่นชมเธอจนเวลาล่วงไปถึงสองนาฬิกาของวันใหม่ “ ถ้าเราปิดหน้าจอ ครั้งหน้าจะคุยด้วยกันไหม“.
ธีรญานั่งแต่งหน้า สายตาเธอหยุดมองที่มุมจอของคอมพิวเตอร์ เธอกำลังจะเอื้อมนิ้วมือกดเข้าอ่านหัวหน้าหญิงเรียกเธอก่อน หญิงสาวลุกเดินออกจากที่นั่งเข้าห้องทำงานของหัวหน้า เสียงคนร้องไชโยดังขึ้น ทันใดนั้นเสียงเพลงวันเกิดดังขึ้น ชีภร์้ารู้ว่า วันนี้วันคล้ายวันเกิดของใคร “ธีรญาอายุครบ 23 ปี วันนี้ 20 กรกฎาคม พวกเรามาตัดเค้กป้อนเธอเร็วๆ"เสียงชายหนุ่มเดินมาอวยพรให้เธอ “ ขอให้มีความสุข เจอคนที่ถูกใจนะครับ “ ชีภร์ก้มหน้าพิมพ์ข้อความ “ Happy Birthday “ เขาตัดสินใจปิดหน้าจอคอมฯลงอย่างใจหาย “ราตรีสวัสดิ์ ขอบคุณมากค่ะ “ ข้อความของเธอเข้ามาทันที” พรุ่งนี้คุยต่อนะครับ “ เขาฝากความหวังที่จะคุยกับเธออีกครั้งหนึ่ง
สองเดือนต่อมา หนุ่มสาวสองคนนี้กลายเป็เพื่อนคุยกันทางออนไลน์ใน่เวลาระหว่าง 9.00- 12.00 น ทุกวัน ชีภร์สร้างความสัมพันธ์ที่เขา้าเป็แค่เพื่อนออนไลน์ ระยะเวลาเพียงแค่หกสิบวัน ทำให้เขาผูกพันเพิ่มมากขึ้นเกินคำว่าเพื่อนสนิท วันที่05 พ.ย. ชีภร์ส่งข้อความั้แ่เช้า “ธีรญา ผมจะกลับอินเดียวันที่ 15 พ.ย นี้ คุณมารับผมที่สนามบินได้ไหม“ ธีรญาอ่านข้อความอย่างเร็ว “คุณจะกลับมาทำไมค่ะ โดนไล่ออก หรือว่า“ ข้อความของเธอทำให้เขาหัวเราะภาพสติกเกอร์รูปหัวเราะใหญ่มากเด้งขึ้นเต็มหน้าจอ “เปล่า ผม้าเจอหน้าเพื่อนคนที่ผมคุยด้วยคนนี้ “ ความรู้สึกของชีภร์้าจะรู้จักเธอให้มากกว่านี้ ในคืนนี้เขาไม่ได้คุยกับเธอนาน เพราะเพื่อนหญิงของเขาเดินทางกลับมาจากยุโรป ลูกสาวนายธนาคารชื่อปรีธาเรียนจบด้าน IT ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างฝ่ายยินดีให้คู่นี้แต่งงานด้วยกัน แต่ชีภร์ไม่เคยรับปากเื่การแต่งงาน หรือรับหมั้นกับปรีธา
“ คืนนี้ ฉันขอค้างด้วยได้ไหมคะ ข้างนอกอากาศหนาวมาก หิมะตกมาตลอดทั้งทาง“ บรรยากาศในห้องเริ่มอุ่นขึ้นจากเครื่องปรับอากาศ ใจของชีภร์คิดถึงธีรญามากกว่าทุกวัน เขาไม่ได้สนใจคำพูดของปรีธาที่ถอดเสื้อกันหนาวแขวนไว้ที่มุมห้อง ชีภร์เชิญเธอร่วมทานอาหารค่ำกับเขา เมื่อทั้งคู่รับประทานอาหารค่ำเรียบร้อย ปรีธาเดินสำรวจภายในห้องพัก จากนั่งเล่นเดินเข้าในห้องนอนของชีภร์ ชายหนุ่มยืนแก้วไวน์ให้เธอ “ขอบคุณค่ะ ห้องนอนของคุณอบอุ่นจริงๆค่ะ” สาวสวยวัย24ปี วางแก้วไวน์เดินตรงเข้าสอดมือคล้องลำคอหนา หญิงสาวรุกเร้าใช้ความร้อนแรงยั่วยวนเขาด้วยการจูบ ริมฝีปากแดงงามฉกจูบริมฝีปากอุ่นชีภร์ก้าวถอยหลัง ฝ่ามือทั้งสองของเขาจับหัวไหล่เธอแน่น “ ผมยังไม่้ามีความสัมพันธ์อะไรกับคุณ ผมไม่้าการผูกมัดด้วยการมีเซ็ก หวังว่าคุณเข้าใจผมนะครับ“ สีหน้าแดงของหญิงสาวปรากฎขึ้น เมื่อถูกชายหนุ่มปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้า “คุณไม่มีอารมณ์หรือ ทำไม่เป็กันแน่ ชีภร์ ข้ออ้างเื่การผูกมัดมันอยู่ในยุคโบราณนะคะ“
”ปรีธา คุณพูดอะไรออกมา “ น้ำเสียงไม่พอใจ รอยยิ้มจางหายไป แววตาไร้มิตรภาพทำให้ปรีธาถอยหลังเช่นกัน“ไม่ต้องเสนอตัวให้ผม ผมไม่้าผูกมัด ผมพูดตรงๆคุณน่าจะเข้าใจ“ เขาเน้นย้ำคำพูดเดิมอีกครั้งหนึ่ง
เช้าวันต่อมาในที่ทำงานของชีภร์ติดริมชายหาดในไมอามี่ ชีรภ์ยืนที่ระเบียงมองท่าเรือเงียบสงัดเนื่องจากหิมะตกหนัก ความงามของสีขาวทำให้เขาแทบมองไม่เห็นเรือจอดเทียบท่าหลายลำ
“ทำไมนายไล่เธอแบบนั้นวะ ถ้านายไม่ชอบเธอพูดดีๆก็ได้ “ เพื่อนชายในที่ทำงานเดินมาชนถ้วยกาแฟในมือของชีภร์พูดคุยกันเื่ของปรีธา “ ผมบอกเธอไปแล้วว่าเราคบกันเหมือนเพื่อนธรรมดาเท่านั้น ถ้าผมนอนกับเธอเมื่อคืน อะไรจะเกิดขึ้น วันนี้คงจะมีพิธีแต่งงานของผมแน่นอน“ น้ำเสียงของเขาไม่มีเยื้อใยอะไรกับปรีธาแม้แต่นิดเดียว “คุณมีคนอื่นในใจ หรือว่า ไม่ชอบเธอจริงๆ“ โคลินเริ่มสงสัยในตัวชีภร์เพื่อนร่วมงาน “ผมยังไม่พร้อมจริงๆ ขอเวลาก่อน ผมกำลังสนุกกับงานและ ้าใช้ชีวิตโสดสักพัก “ เสียงเป่าลมออกจากปากของโคลิน“ ถ้าเป็ผม รับหมั้นและแต่งงานกับปรีธาทั้งสวยและรวย“
”งั้นผมขอยกเธอให้คุณ ตกลงไหม โคลิน“ ไม่มีคำพูดใดๆระหว่างสองหนุ่มที่ยืนมองดูท่าเรือใต้พายุหิมะ
2K
