กลลวงรักเจ้าชายเถื่อน

    Chapter1. บทนำ

    ประเทศเทซาเนีย

                หญิงสาวลดกล้องถ่ายรูปลงแล้วมองเวิ้งทะเลทรายตรงหน้าอย่างตื่นตะลึงใบหน้าหวานยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้นดีใจ คิดไม่ผิดจริงๆที่ทุบกระปุกเงินเก็บมาเที่ยวประเทศเทซาเนีย ประเทศที่โอบล้อมไปด้วยทะเลทรายมันช่างแสนวิเศษและสวยงามกว่าที่เธอเซิร์สหาข้อมูลก่อนเดินทางเสียอีก

                ‘สวยเหลือเกิน’ หญิงสาวพึมพำเหมือนละเมอ แล้วเดินมารวมกลุ่มกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆการมาเยี่ยมชมทะเลทรายครั้งนี้ เธอจำเป็๞ต้องมาพร้อมไกด์นำทางทั้งที่อยากท่องเที่ยวด้วยตัวเองแต่ในพื้นที่ที่ดูสวยงามอย่างนี้อาจมีอันตรายซ่อนอยู่ก็เป็๞ได้

                สาริศา กวินนาถให้รางวัลตัวเองที่เรียนจบปริญญาตรีและเป็๲การฉลองวันเกิดปีที่ยี่สิบสองของเธอด้วยเดินทางมาท่องเที่ยวต่างประเทศเธอเลือกเทซาเนียเพราะเห็นข่าวการเปิดประเทศในหน้าจอโทรทัศน์ เธอเคยเรียนในโรงเรียนประจำก่อนที่จะมาเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษด้านการดนตรีการที่ต้องเรียนด้วยทำงานไปด้วยเป็๲เ๱ื่๵๹ที่เหนื่อยแสนสาหัสแต่เมื่อความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั้น ใบปริญญาที่ฝันใฝ่จึงคว้ามาได้ในกำมือ

                ‘เทซาเนีย’ประเทศที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าสองร้อยปี ทว่าเป็๞ประเทศใหม่ในแผนที่โลกเพราะ ‘ชีคอาเหม็ด อับดุลเราะฮ์มาน’ ทรงมองเห็นการณ์ไกลเปิดประเทศที่ถูกโอบกอดด้วยทะเลทรายในฐานะประเทศที่มีแหล่งท่องเที่ยวแปลกตาและทรัพยากรล้ำค่าที่งดงามนั้นก็คือเหมืองเพชรรวมทั้งบ่อน้ำมันอีกด้วย โรงแรมระดับห้าดาวอย่าง‘Blue Star’น่าจะเป็๞คำตอบที่ดีที่หมายถึงความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนัก       แต่ในขณะเดียวกันวิถีชีวิตแบบธรรมชาติของชาวเทซาเนียดั้งเดิมก็ยังน่าสนใจอีกด้วย

            สาริศาพลิกอ่านแผ่นพับซึ่งเป็๲แผนที่และการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเทซาเนียหญิงสาวขยับแว่นกันแดดเล็กน้อยก่อนจะย้ายสายตาจากแผ่นพับในมือมองไปยังเมืองเบื้องหน้า  หลังจากกลับจากทะเลทรายแล้วเธอก็มาโบกมือลาไกด์ของเธอมานั่งจิบน้ำส้มคั้นที่ร้านอาหารน่ารักๆบนถนนเส้นหลักใจกลางเมืองบิเบวา-เมืองหลวงของเทซาเนีย ช่างเป็๲เมืองแสนสงบในแบบที่นักท่องเที่ยวใฝ่ฝันแม้ว่าสาริศาจะอยู่เทซาเนียมาสัปดาห์หนึ่งแล้วแต่เธอแทบไม่ได้ออกไปไหนไกลนัก สามวันแรกเธอก็มีอาการแพ้อากาศจนออกไปนอกที่พักไม่ไหวกว่าร่างกายจะฟื้นก็วันที่สี่เข้าไปแล้ว ถึงจะวางแผนท่องเที่ยวไว้ถึงสามสัปดาห์แต่ก็อดเสียดายเวลาที่หมดไปไม้ได้

    วันนี้เป็๞วันแรกที่เธอได้ใช้วันหยุดในการเดินชมเมืองเก่าแก่แห่งนี้ ตึกรามบ้านช่องยังคงรูปลักษณ์ดั้งเดิมเพียงแต่ถูกปรับปรุงให้ดูแข็งแรงขึ้น เ๹ื่๪๫นี้คงต้องเอ่ยชมผู้ปกครองเมืองที่ยังอนุรักษ์เมืองให้คงความงามเช่นเดิมแต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่จะเป็๞เมืองเก่าไปเสียทีเดียวเพราะไม่ไกลนักก็มีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ตั้งอยู่      ซึ่งไม่ต่างจากเมืองใหญ่อื่นๆหรือในกรุงเทพฯ บ้านเกิดที่เธอจากมาหลายปี

                ‘บ้านเกิด’

            สาริศาพึมพำกับตัวเองเธอไม่ผูกพันกับบ้านเกิดของเธอเลย อาจครอบครัวที่ไม่อบอุ่นเหมือนคนอื่นทำให้เธอไม่มีความทรงจำดีๆอะไรหลงเลยอยู่ นอกจากแม่ที่เจ็บป่วยแม้จะอยากดูแลใกล้ๆ แต่เพราะ ‘พ่อเลี้ยง’ ที่ถูกผีพนันเข้าสิงทำให้เธอต้องอยู่ห่างๆแต่ก็ยังดีที่มี ‘กวิน’หลานชายที่แม่ของเธอรับมาอุปการะคอยดูแลทำให้เธอมาร่ำเรียนต่อต่างประเทศได้อย่างไม่กังวลมากนักนอกจากเพื่อนรักที่เรียนโรงเรียนประจำด้วยกันแล้ว ก็ดูว่าเธอไม่มีใครให้ต้องคิดถึงอีกแล้วหญิงสาวยิ้มเศร้าให้กับตัวเองเธอพับแผ่นพับใส่กระเป๋าแล้วเรียกพนักงานคิดเงินค่าเครื่องดื่ม

            ‘เริ่มแรกไปพิพิธภัณฑ์ก่อนละกันนะ’

            สาริศาลุกขึ้นหยิบกระเป๋าสะพายคล้องไหล่ซ้ายแล้วก้าวออกมาจากร้านอาหารเล็กๆริมถนน จากจุดที่เธออยู่สามารถเดินไปที่หมายในเวลาประมาณสิบนาที เธออยากเดินละเลียดอารมณ์ไปเรื่อยๆมากกว่าจะเรียกรถแท็กซี่ซึ่งก็มีให้บริการ            สาริศาแหงนหน้ามองตึกเก่าริมถนนซึ่งมีลักษณะคล้ายตึกเก่าสไตล์อังกฤษ 

            หญิงสาวเดินมาหยุดที่หน้าพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเธออ่านคู่มือทบทวนสิ่งที่ต้องทำอีกครั้งก่อนเดินเข้าไปที่ช่องจำหน่ายตั๋วเพื่อขอซื้อบัตรเข้าชม  ภาษาอังกฤษสำเนียงแปร่งหูแต่ก็ไม่ยากเกินจะเข้าใจอาจเพราะคุ้นชินกับการอยู่เมืองนอกพูดภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทยทำให้สาริศาไม่มีปัญหาเ๱ื่๵๹การสื่อสาร เธอจดจำภาษาเทซาเนียได้เพียงแค่คำง่ายๆอย่างคำว่า ‘สวัสดี’ ‘ขอบคุณ’ ‘ขอโทษ’ แต่ถ้าได้ยินคนเทซาเนียพูดเต็มๆประโยค เธอจะแยกคำไม่ออกเลยทีเดียว

            แผ่นพับถูกอ่านอีกครั้งความจริงสาริศาศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับเทซาเนียมาบ้างแล้ว บ้านเมืองที่แสนสงบสุขรอดพ้นจากการเป็๞เมืองขึ้นสมัย๱๫๳๹า๣โลกครั้งที่สองมาแล้ว   การปกครองโดยมีกษัตริย์เป็๞ประมุขคล้ายกับประเทศไทยชนเผ่าต่างๆ ที่อยู่ในการปกครองของ ชีคอาเหม็ด อับดุลเราะฮ์มาน แต่พระองค์ทรงมีพระชมน์มายุมากถึงหกสิบพรรษาแล้วแว่วว่าจะมีการแต่งตั้งชีคองค์ใหม่ แต่ชีคอาเหม็ดก็มีพระโอสรหลายองค์ แต่ละองค์ก็มีข่าวลือว่าจะได้ขึ้นเป็๞ชีคไม่น้อยไปกว่ากัน

            ‘เ๱ื่๵๹การเมืองประเทศไหนก็ยุ่งเหยิงทั้งนั้น’

            สาริศาถอนหายใจเบาๆขณะเดินชมภาพพิมพ์เก่าแก่อายุนับร้อยปีที่บอกเล่าเ๹ื่๪๫ราวความเป็๞มาของเทซาเนีย            อาคารพิพิธภัณฑ์เป็๞พระราชวังเก่าแก่แห่งหนึ่งของบิเบวาเดิมเป็๞ขององค์ราชินีพระองค์ก่อนเมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปพระนางก็มีพระประสงค์จะกลับไปพำนักที่บ้านเกิดจึงยกพระราชวังแห่งนี้ให้ชีครุ่นต่อมาแต่เพราะการเมืองภายในประเทศที่วุ่นวายพระราชวังแห่งนี้ถึงถูกปล่อยทิ้งรกร้างมานานกว่าห้าสิบปี จนเมื่อสี่ปีก่อนองค์รัชทายาทรงบูรณะใหม่และทำเป็๞พิพิธภัณฑ์

            ร่างเพรียวลมในชุดเดรสกระโปรงยาวคลุมเข่าเดินไปจนถึงส่วนที่เป็๲อุทยานหญิงสาวถึงกับตื่นตะลึงกับภาพตรงหน้า ดอกไม้นานาชนิดกำลังเบ่งบานอวดสีสันความสวยงามจนน่าหลงใหล ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีสถานที่งดงามเช่นนี้อยู่กลางเมืองหลวง

            ‘สวยงามเหลือเกิน’หญิงสาวเดินเข้าไปราวกับต้องมนต์  ดอกกุหลาบขนาดใหญ่สีขาวพิสุทธิ์แย้มบานอย่างเชิญชวน สาริศาเอื้อมมือออกไปหมายใจจะชื่นชมอย่างเบามือ 

            “ห้ามจับดอกไม้! อ่านป้ายไม่ออกหรือไง!”  

            “!!!”

            สาริศาสะดุ้งสุดตัวเธอหันไปตามเสียงตวาดด้านหลัง แล้วร่างของเธอก็แข็งเป็๲หินด้วยความหวาดกลัวกับบุรุษร่างสูงใหญ่ที่สวมชุดดำคล้ายชุดทหารเธอไม่คิดว่าเขาจะเป็๲เ๽้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ หรือถ้าเขาจะเป็๲รปภ.ก็ดูจะสูงสง่าเกินไป

            “ขอโทษค่ะ”