ตอนที่14ภูตแห่งความตาย
“เลเวล 20 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี
พลังกาย14 ปัญญา 54 จิตใจ 24
สกิล1 ควบคุมความตาย(สมบูรณ์) 2 พลังจิต(เลเวล1/3)3 ”
“คุณได้รับสกิล การสร้างสรรค์งานศิลปะจากซากศพ ใช้ 3 ปัญญาเพื่อใช้งานสกิล”
ผมจ้องมองลงไปที่หน้าจอเล็กน้อยตอนนี้สกิลควบคุมความตาย ของผมสมบูณ์แล้วผมได้สกิลใหม่มาด้วยถึงผมจะไม่รู้ว่ามันใช้งานยังไงแต่ที่นิ้วนางของผมมีสัญลักษณ์ของแหวนขึ้นมาอีกแล้วมันมีสัญลักษณ์เป็รู้กางเขนกลับหัวที่มีดวงตาสีแดงราวกับดวงอาทิตย์อยู่้า
ผมไม่ได้สนใจสักนิดผมดีดนิ้วทันทีเพื่อที่จะใช้สกิลความคุมความตายสกลิที่สามซอมบี้ทั้งสามของผมะเิออกนั้นทำให้ผมใมากผมไม่ได้ใช้สกิลที่สองสักหน่อยนิแต่แล้วเศษซากของเืเนื้อไส้สมองและกระดูกก็ไหลขึ้นมาบนอากาศก่อนที่จะมีแสงสีดำเหมือนกับหลุมดำดูดพวกมันทั้งสามเข้าไปและะเิออกมานั้นใมากเลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่นานเมื่อแสงทั้งหมดหายไปก็ปรากฏซอมบี้ที่มีความสูงประมาณสองเมตรและมีกรงเล็บที่แหลมคมสีดำที่มือของมันตัวของมันยังมีตั้งสี่ตาแต่ละดวงมีสีเขียวิัของมันสีเทาแต่ดูท่าทางจะเหนี่ยวมากผมนั้นยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเห็นว่าสกิลที่สามของ สกลิความคุมความตายนั้นสุดยอดมาก แต่แล้วก็มีแสงสว่างออกมาจากหน้าจออีกครั้ง
“คุณได้ทำการสร้างซอมบี้ชนิดใหม่ได้สำเร็จคุณได้รับค่าจิตใจเพิ่มขึ้น 2 แต้ม และซอมบี้นี้ได้รับสกิลติดตัวเป็สกิล เงาเคลื่อน ใช้ 4ปัญญาเพื่อใช้งานสกิล”
ผมยิ้มออกมาอย่างยินดีเมื่อได้เห็นว่าผมได้รับแต้มค่าสถานะเพิ่มทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรมากเท่าไหร่เลยทุกคนที่อยู่ฝ่ายเดียวกับผมต่างใไม่มีใครคิดเลยว่าผมจะสรร้างซอมบี้ขึ้นมาเองได้แบบนี้แล้วผมก็ดีดนิ้วอีกครั้งก็อบลินทั้งสามก็ะเิออกและมีหลุมดำดูดพวกมันเข้าไปอีกครั้ง
ไม่นานเมื่อแสงหายไปก็มีซอมบี้ก็อบลินขนาดใหญ่เกือบสามครึ่งตัวของมันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งแสงที่หน้าจอก็สว่างขึ้นมาอีกครั้งผมจึงยิ้มและหันไปมองที่จอ
“คุณได้สร้างซอมบี้ก็อบลินชนิดใหม่ได้สำเร็จคุณได้รับค่ากายเพิ่ม 2 แต้ม และซอมบี้ก็อบลินั์ได้รับสกิลติดตัวเป็สกิล กายาของั์ ใช้3 กายเพื่อใช้สกิล”
นั้นทำให้ผมประหลาดใจมากผมไม่คิดว่ามันจะได้ค่าสถานะแบบสุ่มแต่ในเมื่อได้มาแล้วผมก็ไม่ได้ว่าอะไรจากนั้นผมก็เดินไปหาเกรชและเอาขวานใหญ่โยนไปให้ก็อบลินั์ของผมมันถึงได้อย่างเหมาะมือมา ผมเลยยิ้มออกมาไม่นานโซเดนก็กลับมาแต่ตัวของมันเต็มไปด้วยเืจำนวนมากนั้นทำให้ผมประหลาดใจ
“เกิดอะไรขึ้น”
“เซเดนมันแข็งแกร่งเกินไปข้าไม่รู้ว่ามันได้รับสิ่งใดมาแต่มันแข็งแกร่งเกินกว่าที่ข้าจะรับมือได้”เมื่อมันพุ่งลงมาตรงหน้าของผมสี่ภูตสาวก็รีบรักษามันผมรีบถามเพราะอย่างรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นโซเดนรีบตอบผมทันทีไม่นานก็มีภูตร่างอ้วนที่เต็มไปด้วยเหงื่อกับภูตที่ใส่ชุดเกราะจำนวนมากตรงมากทางผมผมขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
แน่นอนผมไม่รอให้มันเข้ามาใกล้แน่ผมเล็งหน้าไม้ไปที่มันแล้วยิงออกไปจำนวนมากเท่านั้นนั้นทำให้พวกมันใแต่ภูตร่างอ้วนก็สามารถก็จะสะบัดมือเรียกกระแสลมออกมาป้องกันได้นั้นทำให้ผมประหลาดใจแล้มันก็สะบัดมืออีกครั้งส่งลูกศรทั้งหมดมาที่ผม ผมกระแทกไม่คทาแห่งปัญญาในมือของผมลงพื้นปรากฏโล่สายลมเข้าล้อมร่างกายของผมและคนของผมทันที
“แฮะแฮะ”
“ท่านกาย”ผมหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าเพราะใช้ค่าปัญญาไปมากจริงๆเลเดนรีบวิ่งเข้ามาหาผมก่อนที่จะฟื้นฟูพลังทั้งหมดของผมกลับมาก่อนที่จะล้มลงผมรีบคว้าตัวเธอเอาไว้และโบกมือก่อนที่จะดีด สกิลของซอมบี้นักดาบ ซอมบี้ร่างสูงซอมบี้ก็อบลินั์ทำงานทันที
ซอมบี้นักดาบแยกออกเป็สองร่างซอมบี้ร่างสูงเคลื่อนไหวเร็วเหมือนเงารอบโจมตีพวกมันจากด้านหลัง และซอมบี้ก็อบลินั์นั้นขยายร่างกายของมันขึ้นจนมันมีขนาดเท่ากับห้าเมตรขวานในมือของมันเหวี่ยงเข้าใส่เหล่าภูตร่างอ้วนทันทีเมื่อภูตร่างอ้วนเรียกโล่ลมออกมาอีกครั้งผมก็ถูกซัดไปออกไปทั้งๆอย่างนั้นเลย
ผมประหลาดใจในความแข็งแกร่งของซอมบี้ก็อบลินั์มากไม่นานภูตมากมายก็ตามลงเพราะความเร็วของซอมบี้ร่างสูงส่วนซอมบี้นักดาบในตอนนี้ทำอะไรไม่ได้มากนักแต่มันก็ยังคงโจมตีเข้าใส่พวกภูตอยู่ดีผมนั้นเดินพาเลเดนไปพักก่อนที่จะกลับไปยิงหน้าไม้ใส่พวกมันอีกครั้ง
“เ้าสวะกล้าดียังไงถึงได้กล้าโจมตีพวกเราเหล่าภูตกัน”
“แล้วไงต่อให้เป็ภูตผมก็ฆ่าได้เหมือนกัน”ภูตร่างอ้วนนั้นเต็มไปด้วยความโกรธแค้นในระหว่างที่มันสู้อยู่กับซอมบี้ก็อบลินั์อยู่มันก็คำรามใส่ผมซึ่งผมไม่แม้แต่จะหันมองมันผมตอบกลับไปแบบไม่ใสใจพร้อมกับยิงศรเวทย์เข้าใส่พวกภูตจำนวนมากอีกครั้ง
“เ้าตัวเดรัจฉาน”ภูตร่างอ้วนนั้นคำรามออกมาอย่างดุร้ายซึ่งผมไม่ได้สนใจเมื่อเห็นภูตเกาะตายเป็จำนวนมากผมก็ดีดนิ้วทำให้พวกภูตสามตัวเป็ซอมบี้ของผมจากนั้นก็ดีดนิ้วอีกครั้งเพื่อที่จะทำให้มันเป็ซอมบี้ภูตชนิดใหม่แต่กับมีสิ่งที่ผมไม่คาดคิดเกิดนั้นเพราะว่าเมื่อหลุดดำเกิดขึ้นมันกับหายไปไม่มีอะไรออกมาเลยนั้นทำให้ผมใมาก
“เกิดอะไรขึ้นหรือว่ามันจะไม่สำเร็จหรอ”ผมนั้นพึมพำออกมาอย่างตกตะลึงพร้อมกับสีหน้าเปลี่ยนเป็เศร้าใจพร้อมกับที่ดีดนิ้วอีกครั้งเพื่อเรียกซอมบี้ภูตออกมาอีกครั้งสิบตัวพร้อมกับที่ให้พวกมันโจมตีเหล่าภูตเพิ่มอีกผมเดินกลับมาหาสี่ภูตสาวพร้อมกับให้พวกเธอเพิ่มพลังทั้งหมดของผมที่ใช้ไปไม่นานผมก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง
พร้อมกับที่ผมยิ้มและดีดนิ้วซอมบี้ภูตทั้งสิบะเิออกและถูกหลุมดำดูดเข้าไปนั้นทำให้เหล่าภูตตกตะลึงไม่นานค่าปัญญาของผมก็ลดไปอีกสิบหน่วยไม่นานผมก็ยิ้มออกมาเพราะว่าผมนั้นสามารถที่จะทำให้ภูตสีดำตัวเล็กประมาณร้อยห้าสิบเิเเดินออกมานั้นแสดงว่าผมยิ้มอย่างมีความสุขเพราะว่าผมนั้นทำสำเร็จแล้ว
“คุณได้ทำการสร้างภูตแห่งความตายได้สำเร็จคุณได้รับค่าปัญญา5 แต้ม และภูตแห่งความตายได้รับสกิลติดตัวเป็สกิล ควบคุมอำนาจแห่งความตาย ใช้ 10แต้มปัญญาเพื่อใช้สกิล”
“เลเวล 20 สมุทร เวเดฟ อายุ20ปี
พลังกาย16 ปัญญา 59 จิตใจ 26
สกิล1 ควบคุมความตาย(สมบูรณ์) 2 พลังจิต(เลเวล1/3)3 ”
แสงที่หน้าจอส่องสว่างขึ้นผมเลยรีบดูเมื่อดูผมก็ต้องใผมได้ภูตแห่งความตายไม่ใช้ซอมบี้และมันยังดูแข้งแกร่งมาด้วยเพราะสกิลของมันนั้นใช้ค่าปัญญาของผมต้องสิบแต้มเลยผมก้มดูค่าสถานะที่กำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆนั้นก็ทำให้ผมมีความสุขมากขึ้นเหล่าภูตมากมายเต็มไปด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นภูตแห่งความตายถึงมันจะไม่มีปีกแต่ยังก็ยังสามารถที่จะลอยได้
“ไหนลองดูสิ”ผมนั้นพูดออกมาอีกครั้งตอนที่มองไปยังเ้าภูตร่างอ้วนและดีดนิ้วทันทีภูตแห่งความตายนั้นยกมือเล็กๆของมันขึ้นเล็งไปที่ภูตร่างอ้วนจากนั้นบรรยากาศก็เริ่มเปลี่ยนเป็สีดำเกิดก้อนสีดำที่มือของภูตแห่งความตายแล้วมันก็เพิ่มขนาดใหญ่จนใหญ่หลายสิบเมตร
“ฟุมตูมมม”เมื่อมันมีขนาดใหญ่มากพอภูตแห่งความตายก็ยิงออกไป ภูตร่างอ้วนสะบัดมือสร้างกระแสลมป้องกันแต่ก้อนสีดำนั้นก็ทำลายโล่ลมของภูตร่างอ้วนทันทีก่อนที่จะกระแทกเข้ากับร่างกายของภูตอ้วนจนเกิดะเิขึ้นผมนั้นใมากในความรุนแรงของก้อนสีดำนั้นแต่ถึงยังงั้นมันก็ยังคงช้าเกิดไปที่จะใช้กับศัตรูที่รวดเร็ว
“อ้ากกกก”ภูตอ้วนนั้นกรีดร้องออกมาอย่างเ็ปเมื่อแขนข้างหนึ่งของมันถูกะเิสลายหายไปแล้วผมยิ้มออกอีกครั้งเมื่อเห็นว่าตัวของภูตอ้วนนั้นไม่ได้ระวังตัวเลยเมื่อมันเ็ปซอมบี้ร่างสูงของผมปรากฏที่ด้านหลังของมันก่อนที่จะแทงกรงเล็บของมันผ่านร่างของภูตอ้วนจนทะลุอีกฝั่งเืสีฟ้ามากมายไหลออกมาไม่สิ้นสุดเลย
“ภูตแห่งความตายได้ทำการสังหาราาภูตได้สำเร็จภูตแห่งความตายได้เลื่อนเข้าสู่การเป็าาภูต ภูตแห่งความตายได้รับสกิลควบคุมอำนาจสายลม ใช้ 3 แต้มปัญญาเพื่อใช้งานสกิล”
“ฮ่าฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”เมื่อแสงสว่างปรากฏที่หน้าจออีกครั้งผมรีบดูทันทีปรากฏขอความที่ทำให้ผมต้องหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งผมในตอนนี้มีทั้งซอมบี้ชนิดใหม่ซอมบี้ก็อบลินั์ และยังได้รับาาภูตแห่งความตายมาอยู่ในมืออีกด้วยนั้นทำให้เหล่าภูตเต็มไปด้วยความหวาดกลัวแต่ผมไม่สนผมสังเกตเห็นบางอย่างที่ดรอปจากาาภูตเซเดนด้วย
“เจ๋งกำลัง้าเลย”ผมรีบเดินไปดูปรากฏว่ามันดรอปสร้อยคอสีเขี้ยวกับหนังสกิลมาสองเล่มหนึ่งสกิลเล่มแรกคือ โล่สายลม ซึ่งผมไม่จำเป็ต้องใช้เมื่อมีคทาแห่งปัญญาแล้วหนังสืกสกิลเล่มที่สองคือ ดวงตาแห่งภูตสกิลติดตัว (ไม่ได้ใส่ในช่องสกิลทั้งสาม)นั้นทำให้ผมประหลาดใจมาก ผมสแกนสร้อยคอดู เพิ่มค่าปัญญา1หน่วยทุกๆ1นาทีเมื่อสวมใส่ผมะโออกมาอย่างมีความสุขมันเขียนว่าหนึ่งหน่วยไม่ใช้หนึ่งแต้มแสดงว่ามันจะเพิ่มเมื่อใช้ปัญญาไปแล้ว