ปีที่ 5 แห่งการครองราชย์ของเฉินเทียนอี้หรือเฉินจงฮ่องเต้แห่งแคว้นเว่ยเหนืออันอุดมสมบูรณ์
ณ ห้องบรรทมในวังของชินอ๋องผู้โด่งดัง บุรุษร่างกายกำยำผู้หนึ่งกำลังนอนหลับสนิท แต่แล้วไม่นาน..ใบหน้าหล่อเหลาก็เริ่มย่นยู่ คิ้วโก่งดุจคันศรขมวดแน่นอย่างไม่พอใจขณะที่ริมฝีปากหยักขยับเอ่ยวาจาขึ้นโดยไม่รู้ตัว..
"เ้าเป็ใคร!? ออกไปเดี๋ยวนี้นะ! ทหาร!" เสียงกราดเกรี้ยวะโออกไปหลายครั้ง แต่ที่ตอบกลับมามีเพียงความเงียบก่อนจะต่อด้วยเสียงหัวเราะเบาๆของใครบางคน
"เรียกไปก็เจ็บคอเปล่าๆ ท่านกำลังอยู่ในฝันนะ..ไม่รู้ตัวหรือไง?" เสียงกังวานใสเจือด้วยแววเยาะเย้ยนิดๆดังขึ้นพร้อมกับร่างบางในชุดนอนตัวในสีชมพูอ่อนจนแลเห็นเอี๊ยมแดงเป็รูปเป็ร่างค่อยๆย่างกรายใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
"หน้าไม่อาย! ขาดการอบรมชัดๆ! เ้าเป็สตรีไร้ยางอายที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา!" ใบหน้าคมสันสง่างามเชิดขึ้นอย่างเหยียดหยันกับภาพตรงหน้า จะความฝันหรือความจริงก็ช่าง! แต่ที่แน่ๆคือสตรีผู้นี้ต้องไม่ใช่สตรีที่ดีแน่ๆ!
"เพ้ย! มีเืขัตติยะแท้ๆไฉนวาจาจึงหยาบคายราวกับมีสุนัขอยู่ในปากได้เช่นนี้เล่า!?"
639
