King - of - Element - ตอนที่ 48

“หัวหน้า! ฉันหาคนคุ้มกันคนสุดท้ายมาได้แล้วนะ!” ชายร่างยักษ์ตะโกนบอกหัวหน้าของเขาที่กำลังยืนกอดอกหันหน้าออกไปทางทะเลอยู่ “ไหน! คนไหน หวังว่าคงไม่เอาคนกากๆมาคุ้มกันเรือของฉันหรอกนะ!” ผู้ที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าหันหลังกลับมาดูผู้ที่จะทำหน้าที่คุ้มกันเรือของเขา ซึ่งเจ้าตัวยังดูเด็กอยู่เลย เขาสวมชุดผ้าสบายๆคล้ายชุดจีน คาดว่าคงไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้แน่ ผมที่เดินตามหลังพี่บิ๊กเบิ้มขึ้นเรือมาก็พบกับชายที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าเข้า เขาพลางเดินสำรวจตัวผมไปรอบๆอย่างละเอียด “หืมๆ หน่วยก้านดีนี่ ไอเทมที่ใส่ก็ระดับสูงเลยทีเดียว ระดับก็ตรวจสอบไม่ได้ คงระดับสูงกว่าฉันสินะ แต่ชุดแบบนี้มันคุ้นๆน๊า เหมือนเคยเห็นที่ไหนกัน......ชั่งเถอะ ฉันรับนายเข้าทำงานเลยละกัน เอาล่ะทุกคนเตรียมออกเรือได้!.......จริงสิๆ เรียกฉันว่า ยูชินนะ ถ้านายคุ้มกันฉัน และของพวกนี้ไปถึงฝั่งอย่างปลอดภัย ฉันจะตบรางวัลพิเศษให้อย่างงามเลยล่ะ ไปๆ ไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว!” ยูชินเลื่อนหน้าเข้ามากระซิบข้างหูผมใกล้ๆก่อนจะไล่ผมไปทำหน้าที่ของตัวเอง เขาคงหวังพึ่งผมเพราะคิดว่าผมคงมีระดับที่สูงมาก หรืออาจจะสูงที่สุดในเรือลำนี้แล้ว และอาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้เมื่อผมพลางเดินสำรวจคนคุ้มกันที่เหลือประมาณ 4 คนได้ คนพวกนั้นมีระดับเฉลี่ยอยู่ที่คลาส 7 เท่านั้นเอง ผมไม่ได้เข้าไปทักทายพวกเขา แต่เลือกที่จะปลีกตัวออกมาไปอยู่ด้านท้ายของเรือแทน ตอนนี้เรือขนส่งสินค้าได้ออกจากท่าเรือแล้ว โดยมีปลายทางคืออาณาจักรปฐพี ตลอดการเดินทางนั้นเงียบสงบดี เสียงนกร้องจิ๊บๆบวกกับเสียงคลื่นที่ถูกลมพัดพาไปเบาๆฟังแล้วลื่นหู บรรยากาศในวันนี้ปลอดโปร่งมีแดดจ้าแต่กลับไม่ร้อนเลยซักนิด ออกจะเย็นสบาย และเพลิดเพลินไปกับทะเลที่สวยสดงดงามโดยรอบเสียมากกว่า ผมปล่อยตัวนอนเอามือเท้าหัวอยู่ที่ท้ายเรือ บรรยากาศแบบนี้มันชั่งเหมาะสมแก่การพักผ่อนเสียจริง ผมนอนฟังเสียงคนในเรือคุยกันเบาๆ กับเสียงคลื่นกระทบกับตัวเรือ เปลือกตามันก็เริ่มล้าพลันเผลอหลับลงไปจนลืมหน้าที่คุ้มกันเรือของตัวเองไป...ผู้เล่นพบ อสูรใต้ท้องทะเลลึก คราเคน คลาส 7 ระดับ 785 ธาตุน้ำ ค่ะ ก๊าซ.....ตู้ม....!!!จู่ๆคราเคนยักษ์ก็โผล่ขึ้นเหนือน้ำพร้อมกับใช้หนวดอันทรงพลังของมันฟาดไปทุกทิศทุกทางจนเกิดเป็นเคลื่นซัดตัวเรือให้โครงเครงไปมา ผู้เล่นที่อยู่บนเรือต่างตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่ทว่าผู้เล่นที่ทำหน้าที่คุ้มกันเรือนั้นยังมีสติครบถ้วนอยู่ และเริ่มเตรียมการรับมือทันที “อ๊ากกก ใครก็ได้ช่วยด้วย มอนสเตอร์บุกแล้ว!” เด็กหนุ่มยูชินวิ่งโวยวายไปมาทั่วเรือเพื่อเอาตัวรอดพลางตะโกนบอกพวกลูกเรืออย่างสุดเสียงให้ดูแลเหล่าสินค้าบนเรือให้ดียิ่งกว่าชีวิตของตัวเอง “คุณยูชินหลบไปก่อนครับ เดี๋ยวทางนี้ให้พวกผมจัดการเอง!” หนึ่งในผู้คุ้มกันเรือพูดขึ้นกับนายจ้างของเขา ชายคนนี้เป็นเด็กหนุ่มอาชีพการ์เดียน เขาสวมเกราะหนักสีฟ้าอ่อนครบเซตพร้อมดาบกับโล่ทรงกลมในมือ “ต่อ! มันจะเข้ามาแล้วนะ เตรียมรับมือ!” สาวนักเวทย์สุดห้าวตะโกนบอกการ์เดียนหนุ่มให้ตั้งรับการโจมตีของคราเคนที่กำลังใกล้เข้ามา ในขณะที่ตัวของเธอเองนั้นกำลังปล่อยเวทย์สายฟ้าเพื่อขัดขวางการเคลื่อนไหวของมันให้ช้าลง โดยไม่ลืมที่จะหันไปบอกเพื่อนร่วมปาร์ตี้ให้ร่ายบัพเสริมเพิ่ม “มด ร่ายบัพให้พวกพี่ที และอย่าลืมใส่ดีบัพให้คราเคนด้วย!” “ได้ค่ะพี่ผึ้ง” มดสาวน้อยร่างเล็กร่ายบัพเสริมพลังให้ตามคำขอ และไม่ลืมที่จะร่ายดีบัพใส่คราเคนด้วยเช่นกัน ต่อ การ์เดียนประจำกลุ่มรับหน้าที่รับดาเมจ และคอยปัดการโจมตีของคราเคนตัวโตนั้นเอาไว้ไม่ให้โดนเรือ แต่หนวดของคราเคนนั้นใหญ่กว่าโล่เหล็กของเขาจะทานไหว ทำให้เขาไม่สามารถรับการโจมตีนั้นได้หมดจนต้องกระเด็นถอยหลังไปอยู่หลายครั้งหลายครา อสูรใต้ทะละคราเคนนั้นไม่ได้ใจดีปล่อยให้เขาได้พักเหนื่อย หนวดอันทรงพลังของมันถูกเหวี่ยงเข้าใส่ชายหนุ่มอีกครั้ง แต่วินาทีก่อนที่หนวดจะถึงตัวเขามันกลับถูกสกัดเอาไว้ ฟิ้ว...ฉึก...!ลูกธนูจากอาเชอร์ที่ซุ่มอยู่หลังกล่องสินค้าพุ่งทะลุหนวดของคราเคนไป ทำให้มันต้องรีบดึงหนวดของมันกลับอย่างไวอย่างช่วยไม่ได้“ขอบใจมากนะแตน!” ต่อขอบคุณแตนที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ต่อไม่รอช้ารีบลุกขึ้นมาปกป้องเรือเอาไว้อีกรอบ “เดี๋ยวฉันจะล่อมันเอาไว้ แล้วนายค่อยอาศัยจังหวะที่มันเผลอโจมตีใส่มันเอานะ!” ต่อเสนอเป็นตัวล่อให้แตนโจมตีจากข้างหลัง เขาใช้สกิลยั่วยุให้คราเคนหันมาโจมตีเพียงเขาแค่คนเดียวเท่านั้น หนวดของมันถูกเหวี่ยงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ต่อบัพเพิ่มอัตราการหลบหลีกของตัวเองไว้แล้วจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับเขา หนวดยักษ์ถูกฟาดผ่าหมากลงมาตรงๆ ต่อเห็นดังนั้นจึงกระโดดพุ่งตัวใช้โล่เข้ารับการโจมตีนั้นเอาไว้ แตนที่เห็นว่าการโจมตีของมันชะงักลงแล้วก็รีบระดมการโจมตีใส่หนวดของมันจะเละเทะไม่เหลือชิ้นดี คราเคนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่มันยังมีหนวดที่เหลืออยู่อีกมาก ไม่รอช้ามันรีบระดมการโจมตีด้วยหนวดนับสิบเส้นใส่ตัวเรือทันที ตู้มๆๆๆๆ...!!!เสียงจากการโจมตีดังขึ้นถี่ยิบ น้ำทะเลสั่นไหวอย่างรุนแรงจากการเคลื่อนไหวของคราเคนยักษ์ แต่เรือส่งสินค้ากลับยังอยู่ดี เพราะการโจมตีของคราเคนไม่โดนตัวเรือแม้แต่น้อยเนื่องจากรอบๆตัวเรือกำลังถูกครอบไปด้วยบาเรียสายฟ้าที่ถูกสร้างขึ้นจากนักเวทย์ของกลุ่ม “เห้อ เกือบร่ายเวทย์ไม่ทันแล้วสิ ทุกคน จังหวะนี้แหละ รุมโจมตีมันเลย!” ผึ้ง นักเวทย์ของกลุ่มเป็นคนร่ายบาเรียสายฟ้าป้องกันไว้ได้ทัน จากนั้นเธอจึงจัดการร่ายเวทย์สายฟ้าบทใหญ่โจมตีคราเคนทันที เปรี้ยง! ตู้ม!เกิดสายฟ้าน้ำสิบๆเส้นผ่าใส่คราเคนจนตัวมันแทบจะไหม้เกรียม และติดสถานะตัวชาทันที มันเป็นธาตุน้ำอยู่แล้วจึงแพ้ทางธาตุสายฟ้าเต็มๆ ต่อเห็นดังนั้นจึงรีบพุ่งตัวไล่ตัดหนวดที่น่ารำคาญนี้ทิ้งไปทีละเส้นสองเส้น แตนเองก็ช่วยระดมยิงสกิลเสริมอยู่ไม่ไกลจากต่อมากนัก ส่วนมดก็ไม่ลืมที่จะบัพเสริมพลัง และร่ายดีบัพไปเรื่อยๆเช่นกัน “ดีๆๆ แบบนั้นแหละๆ ค่อยสมกับค่าจ้างที่ต้องจ่ายให้หน่อย รออะไรกันอยู่ จัดการมันสิ รีบๆจัดการมันเร็ว!!” ยูชินออกมาชมปนโวยวายอยู่ด้านหน้าแนวรบ เขาชะล่าใจที่เห็นสภาพของคราเคนนั้นจวนจะตายแล้วจึงออกมาข้างนอก และด้วยเหตุนี้มันจะเกิดปัญหาขึ้นอย่างแน่นอน “นี่ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย มันอันตรายนะ กลับเข้าไปได้แล้ว!” ผึ้งตวาดใส่นายจ้างของตัวเองให้กลับเข้าไปหลบในตัวเรือ แต่เหมือนจะสายไปเสียแล้วเมื่อคราเคนอาศัยจังวะที่ทุกคนกำลังสนใจยูชินอยู่นั้นมันจึงรีบมุดลงทะเลหนีไป “ฮ่าๆ ไหนอันตรายของเธอกัน ฉันบอกแล้วให้รีบๆจัดการมันไง เห็นมั้ยว่ามันหนีไปได้แล้ว ถ้ามันย้อนกลับมา และทำลายเรือของฉันอีกจะทำไงเนี่ย บ้าเอ้ยๆๆๆ” ยูชินยังไม่หยุดโวยวาย เขาเป็นห่วงเรือลำนี้ และสินค้าที่อยู่บนเรือมากกว่าชีวิตของผู้เล่นคนอื่นเสียอีก “ไม่ต้องห่วงน่าคุณยูชิน มันปางตายแบบขนาดนั้นแล้ว มันไม่กลับมาให้โดดเชือดง่ายๆหรอก” ต่อพูดด้วยท่าทีที่มั่นใจว่าต้องจัดการคราเคนได้อย่างแน่นอนหากมันกลับมาอีกครั้ง “อย่าเพิ่ง มันแปลกๆนะแบบนี้ ทำไมมันถึงยอมถอยไปง่ายๆแบบนี้ล่ะ?” เป็นแตนที่ตั้งข้อสงสัยขึ้นมา มอนสเตอร์ระดับสูงแบบนั้นมันไม่ควรจะอ่อนแอจนเสียท่าง่ายๆแบบนี้สิ “ไม่น่ามีอะไรหรอกมั้ง คิดมากไปรึเปล่าแตน” ผึ้งเองก็ยังไม่ปักใจเชื่อ “แต่หนูก็ว่ามันแปลกๆเหมือนกันนะคะ ก่อนขึ้นเรือมาหนูได้ยินพวกเดินเรือเขาพูดถึงคราเคนว่า การจะฆ่ามันนั้นต้องฆ่ามันแบบม้วนเดียวจบ เพราะไม่อย่างนั้นแล้วมันจะดำลงไปใต้ทะเลลึกเพื่อฟื้นฟู และจะกลับมาอีกครั้งด้วยความแข็งแกร่งที่มากขึ้นกว่าเดิม!” ทันทีที่มดพูดจบผืนน้ำก็เกิดแรงสั่นสะเทือนจนเรือนั้นโยกโครงเครงไปมา คลื่นขนาดใหญ่เข้าซัดตัวเรือจนแทบจะทนแรงกระแทกของน้ำไม่ไหว ฟุ่มมม!!!คราเคนโผล่ออกมาเหนือผิวน้ำอีกครั้งสร้างความตกใจให้กับคนในเรือเป็นอย่างมาก มาคราวนี้มันต่างจากก่อนหน้าราวกับไปลอกคราบมาใหม่ มันดูตัวโตกว่าเดิม แถมบาดแผล รอยไหม้เกรียมทั่วตัวของมันก็ได้หายไปหมดแล้ว หนวดที่ถูกฟันจนขาดก็งอกขึ้นมาใหม่แถมยังดูแข็งแรงทนทานกว่าเก่าด้วย “อ๊ากก เห็นมั้ยๆ ฉันบอกแล้วว่าอะไรรีบจัดการมันไงเล่า ถ้าสินค้าฉันเสียหายละก็พวกนายจะไม่ได้ค่าจ้างแม้แต่เหรียญเดียว!!” ยูชินลุกขึ้นโวยวายทันที เขาห่วงสินค้าของตัวเองยิ่งกว่าอะไรดีจนแทบจะพุ่งเข้าไปกอดสินค้าพวกนั้นเอาไว้อย่างเร็ว “บ้าเอ้ย นี่ไม่ใช่เล่นๆแล้วนะ!” ต่อแสดงสีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาแค่มองร่างของคราเคนตรงหน้าก็ประเมินได้แล้วว่ามันต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างไม่ต้องสงสัยเลย “อย่าพึ่งพูดมาก! ตั้งแนวป้องกันได้แล้ว!” ผึ้งพูดเตือนสติทุกคนอีกครั้ง และเธอก็กำลังเตรียมร่ายเวทย์บทใหญ่อีกครั้งหนึ่งโดยมีต่ออยู่หน้าสุดคอยทำหน้าที่บล็อกการโจมตี แตนคอยโจมตีเสริมไปอีกขั้นหนึ่ง และมดบัพ และดีบัพเช่นเดิม ทุกอย่างเหมือนจะไปได้สวย แต่มันกลับไม่ได้ง่ายแบบตอนแรกแล้ว หนวดของคราเคนถูกยกฟาดลงมาอีกครั้ง มันต้องการจะพังเรือลำนี้เสีย แต่มีหรือที่การ์เดียนประจำกลุ่มจะยอม เขากระโดดขึ้นใช้โล่รับการโจมตีนั้น พร้อมบัพเพิ่มพลังป้องกันของตัวเองขึ้น 300 % เขายอมโดนมันโจมตีกลางอากาศแม้จะไม่สามารถขยับร่างกายได้เนื่องจากผลข้างเคียงของสกิลก็ตาม ตู้มม....ฟิ้วว...จุ๋ม...!!ต่อทำหน้าที่ของเขาได้สำเร็จในการป้องกันการโจมตีนั้นได้ แต่ตัวเขาเองก็ถูกปัดตกลงไปในทะเลเช่นกัน พรรคพวกที่เหลือเห็นดังนั้นก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ แต่ไม่สามารถทิ้งตรงนี้ และปลีกตัวไปช่วยได้เลย แตนอาศัยความเร็วของสายอาชีพตัวเองไต่ขึ้นหนวดของมันไปเรื่อยๆจนทั่วตัวของมันพร้อมกับระดมการโจมตีใส่ตลอดทางที่เขาผ่าน ฉึก....ฉึก....ฉัวะ....!!แตนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าการโจมตีของเขาจะได้ผลบ้าง แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น เพราะ HP ของคราเคนลดน้อยลงกว่าที่ควรจะเป็นมากนัก หนำซ้ำตัวเขายังถูกคราเคนสะบัดออกจากตัวมันจนเขากระเด็นตกไปที่เรือดังเดิม ต่อ และแตน ดึงดูดความสนใจได้ดีมากแล้ว เพราะมันทำให้ผึ้งนั้นร่ายเวทย์บทใหญ่จนเสร็จ หมู่เมฆดำกำลังเคลื่อนย้ายรวมกลุ่มอยู่เหนือหัวของคราเคน ประจุสายฟ้าเป็นประกายเต็มหมู่เมฆดำนั้น และมันก็เริ่มปล่อยพลังงานออกมาอย่างรุนแรง เปรี้ยง!..เปรี้ยง!...เปรี้ยง!สายฟ้าเส้นใหญ่สีเหลืองนับสิบเส้น กำลังผ่าใส่ตัวของคราเคนเข้าอย่างจัง และบวกกับน้ำที่เป็นตัวนำไฟฟ้าได้ดีเยี่ยมจึงทำให้ฟ้าผ่านั้นรุนแรงกว่าเท่าตัว อสูรทะเลคราเคนได้รับดาเมจไปพอควรแต่ก็ไม่อาจจะสังหารมันลงได้ มันดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดพร้อมสะบัดหนวดไปทั่วทิศทางจนไปปัดโดนตัวเรือขนส่งสินค้าจนเรือแทบจะล่ม เรือเกิดความเสียหายชำรุดอย่างหนัก แต่โชคดีที่น้ำยังไม่ไหลเข้ามาข้างใน และแน่นอนว่าสินค้าภายในเรือนั้นกระจัดกระจายเละเทะไปทั่ว เมื่อยูชินเห็นดังนั้นจึงโวยวายขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง “อ๊ากก ไม่น๊า สินค้าของฉัน! นี่พวกเธอทำงานกันยังไงเนี่ย ไหนว่าอวดตัวเองว่าเก่งนักเก่งหนาไง แล้วนี่อะไรแค่คราเคนกากๆตัวเดียวยังจัดการกันไม่ได้ บ้าเอ้ย!” ยูชินโวยวายใส่พวกคนคุ้มกันพร้อมกับก้มหน้าก้มตาไล่เก็บสินค้าของตัวเองไป “นี่! ทำไมนายไม่แหกตาของนายดูล่ะว่ามันมีระดับมากกว่าพวกเราน่ะ ถ้ารู้ว่ามาแล้วจะเจอคราเคนระดับนี้ฉันก็ไม่ขึ้นเรือลำนี้ให้เสียเวลาหรอกย่ะ!!” ผึ้งที่กำลังฝืนตัวเองให้ลุกหลังจากเสียหลักล้มลงไปตอนที่คราเคนใช้หนวดเข้ากระแทกเรือเมื่อครู่ เธอทนไม่ไหวกับนายจ้างขี้โวยวายแบบนี้ก็เลยสวนกลับไปบ้าง ทั้งสองเถียงกันไปมาอยู่พักหนึ่งก็มีเสียงใสๆดังขึ้นมาขัด “พี่ๆคะ นี่ไม่ใช่เวลามาเถียงกันนะคะ ดูสิมันหายไปอีกแล้ว!” เป็นมดที่พูดออกมาเพราะเธอนั้นจับตามองคราเคนอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งมันดำลงน้ำไปอีกครั้ง “ไม่นะ! มันหายไปอีกแล้ว เพราะเธอแหละเห็นไหม ทำไมไม่รีบจัดการมันให้จบๆไปเล่า!” “ก็เพราะนายนั่นแหละที่มัวแต่โวยวายเสียงดังจนทำให้ฉันเสียสมาธิน่ะ ชิ!” ทั้งสองก็ยังคงเถียงกันไม่หยุด และเหมือนว่าทางฝั่งคนคุ้มกันจะถอดใจกันไปแล้วเมื่อมองไม่เห็นหนทางการเอาชนะ และไม่นานคราเคนก็โผล่ออกมาเหนือผิวน้ำอีกครั้ง ฟุ่มมม!!!คราเคนโผล่ขึ้นมาอีกครั้งด้วยร่างกายที่สดใหม่เช่นเคย มันพร้อมจะบดขยี้ศัตรูตรงหน้าที่ทำให้มันดำผุดดำโผล่อยู่หลายครั้ง มันยกหนวดนับสิบเส้นขึ้นมาเหนือผิวน้ำพร้อมโจมตีใส่เรือตรงหน้าทันที “อ๊ากกก ตายแน่ ฉันต้องตายแน่ๆ ใครก็ได้ทำอะไรซักอย่างที! นี่เธอทำอะไรซักอย่างเซ่!” “ฉันจะทำอะไรได้ยะ กว่าจะร่ายเวทย์เสร็จก็คงโดนมันฆ่าไปแล้ว แทงค์ก็จมน้ำหายไปไหนก็ไม่รู้ ส่วนอาเชอร์ก็นอนหัวทิ่มอยู่ตรงนั้นจนป่านี้ก็ยังไม่ฟื้นซักที สาวน้อยตรงนี้ก็ไม่มีสกิลโจมตี แต่เดี๋ยวนะ! นายรับคนมาเพิ่มไม่ใช่รึไง!?”ผึ้งพลางนึกขึ้นได้ว่าก่อนออกเรือมีคนมาสมัครเป็นคนคุ้มกันเรือเพิ่ม และถ้ามองไม่ผิด คนๆนั้นต้องเป็นผู้เล่นระดับสูงอย่างแน่นอนถ้ามองจากชุดที่สวมใส่อยู่ “ใช่แล้ว! เจ้านั่นอยู่ไหน มันหายไปไหนกัน! ทำไมถึงไม่ออกมาช่วยสู้!” “หนูว่าเค้าอาจจะไม่ใช่ผู้เล่นระดับสูงก็ได้ อาจจะแค่พวกใส่ชุดแฟนซีตบตาพวกซื่อบื้อเพื่ออ้างขึ้นเรือฟรีข้ามไปอาณาจักรปฐพีก็ได้นะคะ!?” มดถือโอกาสนี้แอบด่ายูชินที่โวยวายอยู่นานทันที “นี่เธอกำลังว่าใครหะ! จะบอกว่าฉันดูคนพลาดงั้นหรอ! ไม่มีทา-...ง......อ๊ากกก ใครก็ได้ช่วยด้วย!! ถ้าใครฆ่ามันได้ฉันจะตบรางวัลให้อย่างงามเลย ไปฆ่าไปมัน! เร็วเข้า!!” ยูชินร้องโวยวายอีกครั้งเมื่อเห็นหนวดที่น่ารังเกียจกำลังจะฟาดลงบนเรือของเขาเอง ธุรกิจของเขาต้องจบลงแค่นี้งั้นหรอ เพราะคนคุ้มกันที่ไม่ได้เรื่องงั้นหรอ แต่วินาทีนั้นเขากลับได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ซึ่งเป็นน้ำเสียงโทนต่ำที่ปนโมโหอยู่หน่อยๆ พร้อมกับร่างของชายในชุดเกราะอ่อนสีแดงกำลังไต่ขึ้นไปอยู่เหนือหัวของคราเคนยักษ์อย่างรวดเร็ว “ให้ตายเถอะ งี้ก็ไม่ต้องหลับต้องนอนกันแล้ว...เสียงดังกันจริง!!” เพลิงสวรรค์ทลายดารา – เสริมคุณสมบัติธาตุไฟตู้ม.......!!!!!ลูกศรที่ถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีทองจากทักษะ พลังมหาศาลที่ถูกอัดแน่นจนกลายมาเป็นศรลูกเล็กๆเพียงลูกเดียว พลันเมื่อศรธนูพุ่งเข้าชนกับคราเคนส่งผลให้เกิดระเบิดขึ้นอย่างแรง ตัวของมันถูกไฟสีทองไหม้ไปทั่วร่างแม้ร่างบางส่วนจะอยู่ใต้ทะเล เปลวเพลิงสีทองนั้นร้อนมากถึงขั้นทำให้น้ำทะเลรอบๆตัวของมันระเหยออกมา มันกรีดร้องอย่างทรมานหลังจากถูกไฟคลอกทั้งเป็น และไม่ช้ามันก็กลายเป็นแสงหายไป “…..”“……”“ *0* !!”“!!!”...

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้