ตอนที่ 6 จูบ
"โอ๊ย อกอีแป้นจะแตก!!" ดรีมเกาะไหล่ฉันไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองทรุดลงไปกับพื้น
ส่วนฉัน...สติแตกไปเลยจ้า บ้าบออะไรก็ไม่รู้
"จำได้แล้วใช่ไหม"
"จำบ้าจำบออะไร!!" ฉันขึ้นเสียงใส่เขา ก่อนจะเดินหนีไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ข้างตึกแคนทีน ขอเวลาตั้งสติแป๊บ กะว่าจะลองนึกดูถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนว่าฉันกับเขา เรามีอะไรกันหรือเปล่า...
ตอนนั้น ฉันแค่เห็นว่าเขาหน้าตาดี ร่างกายเซ็กซี่ ก็เลยเผลอปากชวนไปนอนด้วย...หลังจากฉันพาเขาขึ้นไปบนห้องในโรงแรมด้วยสภาพกึ่งเมา ฉันก็ผลักเขาจนหลังติดกำแพง ขยับใบหน้าเข้าไปมองใกล้ๆ
'นี่...มีแฟนยัง'
'...'
'พูดดิ...นายมีแฟนยัง'
'ยัง'
'งั้น...งั้นั้แ่นี้ต่อไป นายเป็แฟนของฉัน'
'ห๊ะ'
'ห๊ะเหอะอะไรเล่า...แฟนหยิบน้ำเย็นให้หน่อยสิ' ฉันทำเสียงอ่อนก่อนจะเดินโซซัดโซเซไปทิ้งตัวนอนบนเตียง บอกตามตรงว่าสมองกำลังเบลอมาก คิดอะไรไม่ออกนอกจากอยากจะทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองออกมาจากวังวนของการชอบอาติให้ได้เร็วที่สุด
พอนึกถึงอาติ น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ก็ไหลออกมา ฉันยกมือขึ้นปิดดวงตาเพื่อซ่อนความอ่อนแอไม่ให้คนอื่นรับรู้ หัวใจบีบรัดแน่นจนเจ็บไปหมด เจ็บจริงๆ เจ็บจนฉันแทบอยากจะกรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจ
'คุณ...เป็อะไรหรือเปล่า' เสียงผู้ชายคนนั้น ทำให้ฉันปาดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นนั่งและดึงแขนเขาให้นั่งลงบนเตียง
'นายว่าฉันสวยปะ'
'...'
'นายว่าฉันสวยไหม'
'สวย...คุณสวยมาก'
'จริงเหรอ'
'ครับ'
'งั้น...นายลองจูบฉันสิ'
'...'
'ถ้าฉันสวย นายก็จูบฉันสิ'
อาเจียว!!! บ้าไปแล้วเหรอ ไปให้ผู้ชายแปลกหน้ามาจูบได้ยังไง รับไม่ได้ ไม่ไม่ไม่
ฉันเปิดก๊อกน้ำ ล้างหน้าตัวเองให้ฟื้นคืนสติ ดวงตาที่มองกระจกสะท้อนเห็นใบหน้า ขอบตาดำคล้ำ ก่อนจะยกมือขึ้นขยับคอเสื้อยีน ทำให้เห็นร่องรอยสีแดงอมม่วงบริเวณลำคอชัดเจนมากขึ้น
แล้วรอยบ้านี่ เป็รอยที่เราสองคนมีอะไรกันใช่ไหม
จะมามัวคิดอะไร ออกไปถามให้จบก็หมดเื่!!
ฉันถอนหายใจ กระชับเสื้อคลุมให้เรียบร้อย แล้วเดินออกจากห้องน้ำ สอดส่องสายตามองไปยังกลุ่มผู้ชาย 5 คนที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากที่ที่ฉันนั่ง เอาวะ เดินเข้าไปถามเลยอาเจียว
ฉันตัดสินใจเดินเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น ยืนอยู่ข้างโต๊ะ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะโต๊ะเบาๆ
"ขอคุยด้วยหน่อย"
ผู้ชายสี่คนหันมามองฉันเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ว่าคนอย่างฉันจะเดินมาเพื่อขอคุยกับเพื่อนของพวกเขา ก็แหงสิ ปกติฉันไม่ได้ยุ่งกับผู้ชายคนไหนนอกจากเพื่อนสนิท แถมในมหาลัยก็รู้อยู่แล้วว่าฉันตามจีบอาติอยู่ ก็จะมีบางจำพวกที่อยากลองเข้ามาจีบเผื่อฉันเล่นด้วย
แต่โทษที ฉันไม่เอาค่ะ!
"ไอ้ฐา มึงรู้จักอาเจียวด้วยเหรอ" เพื่อนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาถามขึ้น
"อืม"
"เชี่ย!! รู้จักได้ไง แค่เพื่อนผู้หญิงในห้องมึงยังจำชื่อไม่ได้เลยด้วยซ้ำ" เพื่อนผู้ชายอีกคนพูดแทรกขึ้น
"อาเจียวแฟนกู"
"!!!?? "
"!!!?? " ไม่ใช่แค่เพื่อนเขาที่ใ ฉันก็ใไม่แพ้กัน
"อยากคุยใช่ปะ ไปคุยกันตรงโน้นก็แล้วกัน" เขาลุกขึ้นแล้วจูงมือฉันเดินไปข้างสนามมวยที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลยสักคน เป็พื้นที่ที่เหมาะสำหรับการคุยเื่ส่วนตัวมากที่สุด "อยากคุยอะไรครับ"
"นี่...นี่...เรา...เรามะ...ไม่ได้...มีอะไร...กันใช่ปะ"
"หื้ม"
"ฉะ...ฉันถาม...ก็ตอบสิ"
"แล้วคุณคิดว่ายังไง"
"ก็...ก็ฉันถามนายอยู่"
"ผมก็ถามคุณกลับไง"
แทนที่จะตอบให้ตรงคำถาม ดันมาถามฉันกลับแล้วจะให้ฉันตอบยังไงเล่า ให้ตายเถอะ มีอะไรกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่รู้จัก อย่างน้อยก็คงไม่ต้องมาเจอกัน แต่พอมาเป็คนในมหาลัย มัน...
"เมื่อคืน ฉันพูดอะไรบ้าง นายลองพูดให้ฉันฟังสิ"
"คุณอยากฟังอะไร..." เขาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ จนฉันต้องถอยหนีหลังติดผนัง "อยากฟังรายละเอียดที่เรานอนด้วยกัน หรือ..."
"เอ่อ...มะ...ไม่ต้องขนาดนั้น ฉันอยากรู้แค่ว่า เรามีอะไรกันหรือยัง" ร่างกายของฉันเกร็งจนแทบจะชาอยู่แล้ว อย่าขยับเข้ามาใกล้ได้ไหมเนี่ย
จู่ๆเขาก็ยกมือขึ้นชันกำแพงกันไว้ไม่ให้ฉันออก ใบหน้าของเขาค่อยๆขยับเข้ามาใกล้ริมฝีปากก่อนจะหักหลบเฉียดใบหูของฉันไปนิดเดียว...
"รอยที่คอแดงขนาดนั้น คุณคิดว่า ยังเหลืออะไรอยู่อีกเหรอ"
"..."
"ทำอะไร!!" เสียงผู้ชายบุคคลที่สามทำให้ฉันผลักร่างชายตรงหน้าโดยอัตโนมัติ ก่อนจะหันไปมองตามเสียง
เขามาทำอะไรที่นี่…
"อา..."
หมับ!
"งามหน้านักนะ อยู่ในเขตมหาลัยยังทำตัวประเจิดประเจ่อ" ฉันถูกอาติกระชากแขนให้หลบไปยืนใกล้ๆก่อนจะทำหน้าดุใส่
"อะไรของอา"
"เราล่ะ ทำอะไร"
"คุณเป็ใครครับ" ผู้ชายที่ชื่อฐานัสถามขึ้น
"แกน่ะ เป็ใคร"
"ผมเป็แฟนอาเจียว"
"แฟน?"
"พูดบ้าอะไรของนาย!!"
"รอยที่คอนั่น ก็น่าจะบอกได้แล้วนะ"
อาติพยายามจะเดินเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นแต่ฉันจับแขนเขาดึงไว้ได้ทัน ดูจากสีหน้าท่าทางน่ากลัวเหมือนจะฆ่าใครได้ของอาติแล้ว ฉันขนลุกไปหมดเลย
ไม่ได้จะให้เกิดเื่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
"อาติอย่านะ!!"
"ปล่อย!!"
"อาติ อย่ามาทำอะไรที่นี่ ไม่เห็นเหรอว่ามีคนมองอยู่" อาติหยุดนิ่งแล้วมองไปรอบด้าน มีทั้งผู้หญิงผู้ชายถือโทรศัพท์แล้วกำลังถ่ายทั้งรูปทั้งคลิปเต็มไปหมด เขาหันมามองฉันแล้วจับข้อมือพลางเดินออกจากกลุ่มคนที่มุงดูอย่างรวดเร็ว
เห็นการกระทำของเขาแบบนี้ บางทีก็อดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าอาอาจจะกำลังหึงฉันอยู่ก็ได้
หลังจากเดินออกมาไกลแล้ว อาติก็ปล่อยมือออก ก่อนจะยกมือขึ้นนวดขมับที่เต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปน
"ไหนบอกสิ ว่าผู้ชายคนนั้นเป็ใคร"
"อาจะอยากรู้ไปทำไมกัน" ฉันค่อยๆก้มหน้าลงมองรองเท้าของเขา เพื่อปกปิดอะไรบางอย่าง
"เจียวเจียว!!"
"เขา...เขา..." เอาไงดี ฉันกลัวอาติจะเข้าใจผิดมากเลยนะ แต่...อาจะเข้าใจผิดได้ยังไงในเมื่อ เขาก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว "เขา...เป็เพื่อน"
"เมื่อคืนไปนอนกับผู้ชายคนนั้นมาใช่ไหม"
"หนู..." นอนหรือเปล่า...อยู่บนเตียงเดียวกันก็คงเรียกว่านอนด้วยกันมั้ง แต่มีอะไรกันไหม ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน "หนู..."
"ฉันจะบอกจี"
"ไม่นะ!! อาติจะไปบอกอาจีว่าอะไร"
"ว่าหลานสาวไปนอนค้างกับผู้ชาย"
"อาติ!! หนูโตแล้วนะ หนูจะไปนอนกับใครมันก็เื่ของหนู!!"
"เดี๋ยวนี้กล้าพูดแบบนี้แล้วใช่ไหม"
"ใช่!! กล้า!! หนูจะไปนอนกับใครจะเอากับใครก็..."
ผัวะ!!
จู่ๆอาติก็กำหมัดแล้วชกเข้าไปที่กระจกรถหรูของตัวเองอย่างแรงจนร้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและไม่พอใจ
ฉันได้แต่ยืนนิ่ง ห่อไหล่ พยายามทำตัวให้เล็กที่สุด เพราะไม่เคยเห็นเขาเป็แบบนี้มาก่อน ปกติอาติจะเก็บอารมณ์เก่ง ไม่เคยแสดงความหงุดหงิดจนเผลอทำอะไรรุนแรงออกมาให้ใครเห็น
เขาหันมามองฉันด้วยแววตาที่เต็มเป็ด้วยโทสะก่อนจะเดินขึ้นรถแล้วขับออกไป..
“เฮ้อ…” ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพ่นลมออกมา เมื่อกี้ แทบไม่กล้าจะหายใจด้วยซ้ำ ไม่รู้ไปโกรธใครมาถึงมาพาลใส่ฉัน
คนนิสัยไม่ดี!!
ฉันเดินเชิดหน้ากลับไปในแคนทีน เพื่อนั่งกินข้าวเหมือนเดิม แต่แล้วก็มีคนมายืนขวางทางไว้ก่อน
"อาเจียว" ผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว คนที่ชื่อฐานัส จะเอายังไงกับผู้ชายคนนี้ดีเนี่ย
"อะไร"
"เมื่อกี้คือคุณติสรณ์ใช่ไหม"
"อืม"
"คนที่เธอตามจีบนะเหรอ"
"อืม"
"หิวหรือยัง"
"นี่!! ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าเราสองคนมีอะไรกันหรือเปล่า แต่ถือว่าเป็วันไนท์ก็แล้วกัน ไม่ต้องเก็บคำพูดของฉันไปคิดเพราะคนเมาจะพูดอะไรก็พูดได้ทั้งนั้นแหละ" ฉันพูดจบก็เดินเลี่ยงเขา
"เดี๋ยวสิ"
"อะไรอีก"
"เธอเป็คนบอกเองนะว่าให้ฉันเป็แฟนเธอ"
อะไรกัน คนเมาพูดจาน่าเชื่อนักหรือไง ฉันกรอกตาบนด้วยความหงุดหงิด หยุดเดินแล้วหันไปมองเขา
"งั้นดูปากของฉันนะ 'เราเลิกกันเถอะ'" พูดจบ ฉันก็กลับหันหลังแล้วก็เดินจากไป
22.00 น.
หน้าห้องคอนโด
ฉันรู้สึกไม่สบายใจกับเหตุการณ์เมื่อตอนเที่ยง แถมโทรหาอาติตั้งหลายสายก็ไม่มีคนรับแถมยังตัดสายแล้วปิดเครื่องใส่อีกด้วย แล้วสุดท้าย คนที่ต้องมาตามง้อก็คือฉันเองจ้า
เจริญเถอะ!!
ตึ้ง!
ได้ยินเสียงลิฟต์ปุบก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปดู ปรากฏว่าไม่ใช่ผู้ชายที่ฉันรออยู่ 4 ทุ่มครึ่งแล้วนะ ทำไมยังไม่กลับมาอีก
ครืด ครืด ครืด ครืด
"ว่าไง"
[อาเจียว!! แกอยู่ไหน]
"คอนโดอาจี"
[แกมาที่นี่ด่วนเลย]
"อะไรของแก"
[อาติแกดูเหมือนกำลังเมาว่ะ และตอนนี้ก็มีผู้หญิงล้อมเยอะเลยด้วย]
"อะไรนะ!!"
ผับ 5G
22.40 น.
กว่าจะหาแท็กซี่เจอก็ปาไปยี่สิบนาทีล่ะ นี่ถ้าไม่รักไม่มาหรอกนะ
"อาเจียว!! มานี่!!" ฉันเดินไปตามเสียงเรียกของดรีมที่นั่งเกือบในสุดของร้าน "ทำไมมาช้าจัง สามีในอนาคตแกกำลังจะโดนเขมือบแล้ว"
"ใคร!!"
"นั่น"
ฉันมองไปตามนิ้วชี้ของดรีม ก็เห็นชายหนุ่มรูปงามนั่งอยู่ที่โต๊ะ มีเหล้าสองขวดที่หมดไปแล้ว ข้างกายมีผู้หญิงขนาบข้างสองคน มือวนเวียนอยู่ที่หน้าอกและต้นขา
บ้าบอ!!! มันจะมากไปแล้วนะ!!!
"ขอนะ" ฉันหยิบแก้วเหล้าในมือดรีมมาก่อนจะเดินเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นอย่างโมโห ควันออกหูจนแทบจะพ่นเป็ไฟได้อยู่แล้ว
ซ่า!!
"อร๊าย...ทำบ้าอะไรของแก" ฉันโยนแก้วเหล้าที่เพิ่งสาดไปลงบนพื้นจนแตกละเอียด
"ดับไฟร่านไง!! ออกไปได้แล้ว!! เ้าของตัวจริงมาแล้ว!!"
"เหอะ!!"
"ออกไป!! หรือจะเอา!!"
อาจเป็เพราะหน้าฉันมันดุเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว พวกผู้หญิงส่วนมากเลยไม่ค่อยอยากหาสักเื่เท่าไหร่ ผู้หญิงสองคนนั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกไป
ฉันก้มลงมองชายหนุ่มตัวปัญหาที่กำลังปรายตามองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับไปดื่มเหล้าตามเดิม
"อาติ ทำไมต้องดื่มเหล้าขนาดนี้ด้วย" ฉันนั่งลงข้างกายเขาก่อนจะทำสีหน้าไม่พอใจ "ถ้าจะดื่มก็น่าจะเปิดห้องวีไอพี เวลาเมาจะได้หลับไปเลย"
ขณะที่ฉันยังบ่นอยู่ เขาก็เอาแต่ดื่มเหล้าไม่สนใจสิ่งรอบข้าง
"อาไม่เห็นหนูเหรอ หนูมาเพราะเป็ห่วงอานะ!!"
ฉันหยิบแก้วออกมาจากมือของเขา เอาวางไว้บนโต๊ะจนเสียงดัง
"อาจะไม่คุยกับหนูหน่อยหรือไง!!"
ตอนแรกก็อยากจะปรับความเข้าใจกับเขานะ แต่พอเจอกันในสภาพแบบนี้ ยิ่งหงุดหงิด ปกติเขาไม่เคยปล่อยตัวเองอยู่ในสภาพเมามายดวงตาแดงก่ำขนาดนี้เลยนี่นา หรือว่าที่บริษัทกำลังมีปัญหา
"อย่ายุ่ง..." ถึงเสียงจะเบา แต่ก็ยังฟังได้ยินอยู่
"อย่ายุ่งอะไร ผู้หญิงล้อมวงขนาดนั้น อาอยากโดนข่มขืนหรือไง"
"..."
"ลุกขึ้นได้แล้ว เดี๋ยวหนูขับรถให้" ฉันจับแขนของเขามากอดไว้เพื่อพยายามพยุงเขาลุกขึ้น แต่... "ลุกสิคะ"
เขากลับนั่งนิ่ง ทิ้งตัวไว้กับเก้าอี้จนฉันทำอะไรไม่ได้
ฟึ่บ!
เขาสลัดมือฉันทิ้งอย่างแรงจนเกือบเซล้ม ทำให้ฉันขมวดคิ้วและยืนจ้องหน้าเขาด้วยความไม่เข้าใจ
ทำตัวเป็ผู้หญิงอารมณ์แปรปรวนไปได้
"อาคะ...หนูจะพากลับห้อง"
"จะไปไหนก็ไป"
"เอ้า!! อะไรเนี่ย อามาหงุดหงิดอะไรหนู"
เขาลุกขึ้นแล้วเดินเกาะเสาออกไปโดยไม่สนใจฉันอีกตามเคย ทำไมถึงเป็คนแบบนี้นะ หรือต้องให้ใช้ยานอนหลับถึงจะพากลับได้!
ฉันค่อยๆ เดินตามเขาไปที่หลังร้าน มองดูห่างๆ เห็นเขาเดินเซไปเซมา ดูก็รู้ว่าเมาขนาดไหน แต่ก็ยังจะลากสังขารตัวเองเพื่อเดิน
"อ่ะ..." เซจนเกือบล้มใส่ผู้หญิงนมใหญ่ที่เดินสวนมาอยู่แล้ว ดีนะที่ยังมีสติจับกำแพงพยุงตัวเองทัน
แต่...ดูเหมือนจะไม่จบ
"เป็อะไรไหมคะ คุณ..." แหมหล่อน หน้าอกกำลังจะโดนแขนอาอยู่แล้ว!!!
"นี่!! อย่ามายุ่ง!!" ฉันรีบเข้าไปควงแขนอาแล้วลากออกไปจากร้านทันที "ทำไมต้องเมาขนาดนี้ด้วย น่าจะจับข่มขืนซะเลย หมั่นไส้"
ที่ฉันไม่ทำอะไรเพราะยังเกรงใจเขาอยู่หรอกนะ ไม่อย่างนั้น เขาจะต้องเป็ของฉันแน่ๆ
ขณะที่กำลังบ่นพึมพำ สายตาก็เห็นรถคันหนึ่งที่คุ้นเคย
"วันนี้เอารถอะไรมา...ใช่แลมโบปะ"
"..."
"ไม่ตอบงั้นคงใช่ ทำไมต้องเอารถแพงมาด้วยล่ะ ไม่กลัวขโมยเหรอ"
ฉันลากเขามายืนข้างรถก่อนจะปล่อยมือแล้วล้วงหยิบกุญแจที่กระเป๋าเสื้อของเขา
"จะทำอะไร" เขาเอ่ยถามเสียงเบา
"หากุญแจ...กุญแจรถอยู่ไหน"
"ทำดีๆ เจียวเจียว" เขาพยายามปัดป้องมือของฉันที่กำลังลวนลามกระเป๋าเสื้อและกระเป๋ากางเกงของเขาอยู่
"อยู่ไหนเนี่ย"
หมับ!
เอ่อ...อาติดันหลังฉันติดตัวรถ จับข้อมือของฉันตรึงไว้ก่อนจะดันตัวเข้ามา ใบหน้าที่มีสีเืฝาดเพราะฤทธิ์เหล้ากำลังขยับเข้ามาใกล้ จมูกของเขากำลังคลอเคลียอยู่บริเวณแก้มของฉัน
ตึกตึก ตึกตึก
"อะ...อา...จะทำอะไร"
"กลัว?"
"เปล่า"
"กลัวอะไร เห็นปกติชอบอ่อยไม่ใช่เหรอ"
"อาคะ...กุญแจอยู่ไหน...หนู...หนูจะพากลับคอนโด"
"เจียวเจียว..." อาติผงกศรีษะมองหน้าฉันอีกครั้ง
"คะ..."
"ทำไม...ทำไม...ต้องทำแบบนั้น ทำไมไม่มาถาม"
"หนู...หนูทำอะไร"
"..."
แววตาคาดคั้นของเขา้าคำตอบอะไร...ฉันทำอะไร...หรือเื่เมื่อตอนเที่ยง...อาต้องคิดว่าฉันมีอะไรกับผู้ชายคนนั้นแน่ๆ
"อ่อ....หนู...หนูจำไม่ได้ว่านอนกับ..."
ไม่ทันได้พูดต่อก็ถูกริมฝีปากประกบลงมาไม่ทันได้ตั้งตัว เป็ครั้งที่สองที่ฉันได้…ได้จูบกับอา เขาขบเม้มแ่เบา ก่อนจะจับคางฉันเงยหน้าขึ้นแล้วใช้ลิ้นร้อนลวกพยายามดันปากของฉันให้เปิดออก...
1K
