ฉันจึงเล่าเื่เมื่อคืนให้หย่งหลุนฟัง และถามเขาเกี่ยวกับหยางเค่อ ซึ่งฉันรู้สึกว่าหยางเค่อดูเป็ผู้ชายไม่ธรรมดา ดูฉลาด กะล่อน คล่องแคล่ว และแปลกคน หย่งหลุนจึงเล่าว่าหานหยางเค่อมีฐานะทางบ้านร่ำรวยมีผู้คนนับหน้าถือตา
เบื้องหน้าทำกิจการค้าขายอัญมณีเครื่องประดับ แต่มีข่าวลือกันว่าเื้ัแอบทำการค้าขายของโบราณกับกลุ่มชนเผ่านอกเมืองทางตอนใต้ และพวกเศรษฐีที่้าของโบราณต้องห้ามแปลกๆผิดกฏหมาย แต่ทางการยังจับไม่ได้เพราะยังไม่มีหลักฐานเอาผิด
หยางเค่อจะมาเที่ยวที่หอนี้เป็บางครั้งบางคราว ส่วนใหญ่จะนอนค้างคืนในห้องของหยู่เยียน นอกจากหยู่เยียนไม่ว่างหรือตรงกับวันงดรับแขกหยางเค่อจึงจะนอนค้างคืนห้องสาวอื่นๆแทน สาวๆที่หอนี้ชอบหยางเค่อเพราะเขาเป็ลูกค้ากระเป๋าหนัก ไม่เคยทำร้ายผู้หญิงในหอ เมาแล้วไม่อาละวาด
ซูเจินเคยปรนนิบัติหยางเค่อครั้งหนึ่งแต่หยางเค่อแค่มานั่งดื่มเหล้าแล้วกลับออกไปกลางดึก หย่งหลุนยังบอกอีกว่าเมื่อคืนหยางเค่อปฏิเสธหยู่เยียนและเลือกค้างคืนกับฉัน พวกคนในหอพูดถึงเื่นี้กันยกใหญ่ ทำให้หยู่เยียนโมโหใส่อารมณ์พาลคนในหอไปทั่ว หย่งหลุนจึงบอกให้ฉันอยู่แต่ในห้องเพื่อหลีกเลี่ยงหยู่เยียนมาอาละวาดหาเื่ทะเลาะ
ตกเย็นฉันไปพบเถ้าแก่เพื่อขอจ่ายเงินงดรับแขก แต่เถ้าแก่บอกว่าวันนี้ฉันงดรับแขกไม่ได้เพราะหานหยางเค่อจ่ายเงินล่วงหน้าจองฉันไว้แล้วคืนนี้ เถ้าแก่บอกว่าหยางเค่อสามารถอยู่กับฉันได้ตลอดจนถึงตอนเช้าโดยไม่มีปัญหาและไม่มีใครได้รับาเ็ ฉันจึงควรอยู่ปรนนิบัติหยางเค่อคืนนี้ ไม่เช่นนั้นเถ้าแก่จะส่งลูกค้าคนอื่นที่ให้ราคาสูงกว่ามาอยู่กับฉันแทน
อีกทั้งยังข่มขู่ทวงหนี้ให้ฉันชดใช้คืนโดยเร็ว ฉันจึงตัดสินใจอยู่กับหยางเค่ออีกคืนหนึ่ง ซึ่งน่าจะหนักใจน้อยกว่าอยู่กับแขกคนอื่น ฉันจึงจ่ายเงินงดรับแขกให้ซูเจินแทน จากนั้นฉันก็แวะไปที่ห้องพักของซูเซิลอยู่พูดคุยกันเพลินไปหน่อยจนมืดค่ำ
จนมีสาวใช้เดินมาตามฉันและบอกว่าหานหยางเค่อมาแล้วให้ฉันออกไปต้อนรับ ซึ่ง่หัวค่ำเริ่มมีลูกค้าเข้ามาเที่ยวในหอ ผู้คนดูคึกคักคงเพราะคืนนี้มีการแสดงเต้นรำเทพธิดาดอกไม้ของหยู่เยียนจึงมีแขกมาที่นี่เยอะเพื่อมาดูหยู่เยียนเต้นรำ ฉันเดินก้มหน้าเดินตามสาวใช้เพื่อไปนั่งกับหยางเค่อที่กำลังนั่งดื่มเหล้าที่โถงรอชมการแสดงของหยู่เยียน ฉันเดินผ่านลูกค้าหลายคนจนเดินชนกับชายสูงวัยร่างท้วมเตี้ยคนหนึ่ง ที่มายืนขวางทางและโผเข้ามากอดรัดฉันไว้ไม่ให้เดินผ่านแล้วพูดว่า...
เศรษฐีฮวน : เ้าคือคนที่อยู่ห้องหัวมุมสุดนั้นใช่มั้ย คืนนี้ข้าจะซื้อเ้า เ้าต้องทำให้ข้าร้องครางกระเส่าเหมือนที่เ้าทำกับเ้าหนุ่มคนเมื่อคืน ข้าอยากได้แบบนั้น ข้าชอบเด็กดื้อ ฮ่าฮ่า
สาวใช้ : เอ่อ…นายท่าน คืนนี้คุณชายหานซื้อตัวมี่จื่อแล้วเ้าค่ะ
เศรษฐีฮวน : ซื้อได้ยังไง ก็ข้าเจอก่อน ข้าเห็นนางเพิ่งเดินเข้ามานี่เอง เถ้าแก่อยู่ไหนล่ะไปเรียกเถ้าแก่มา ข้าจะซื้อเด็กคนนี้
มี่จื่อ : ไอ้แก่! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!
เศรษฐีฮวน : เ้าเรียกข้าว่าไอ้แก่รึ?!
ฉันกัดฟันพูดเพราะเริ่มโมโหมองตาขวางที่ชายสูงวัยเข้ามากอดฉันไว้ไม่ให้เดินผ่านไป ลูกค้าคนอื่นๆที่มาเที่ยวต่างหันมามองทางฉันว่าเกิดอะไรขึ้น และบางคนก็พูดนินทาว่า "สงสัยชายสูงวัยจะเมาลวนลามหญิงคณิกา" "หญิงคณิกาคนนี้นี่เองที่ทำร้ายท่านกังกับคุณชายชุนจนเดินไม่ได้ไปหลายวัน" "คราวหน้าข้าจะลองซื้อนางดูบ้าง" "แต่ข้าได้ยินมาว่าต้องจ่ายเงินตอบคำถามให้ถูกต้องนางถึงจะยอมปรนนิบัติ ถ้าไม่ตอบคำถามนางจะทุบตีจนถึงกับเดินไม่ได้เชียวนา"
เมื่อฉันได้ยินคำนินทาเกินจริงของคนเ่าั้ก็ยิ่งทำให้ฉันหงุดหงิดโมโหอารมณ์ขึ้นหน้า และทำท่าจะเอาหน้าผากโหม่งจมูกชายสูงวัยเพื่อให้เขาเจ็บและปล่อยฉัน ขณะที่ฉันกำลังสุดลมหายใจลึกๆเพื่อรวบรวมกำลังพร้อมจะโหม่ง ก็ได้ยินเสียงเถ้าแก่ร้องเรียกเสียงดังแว๊ด! มาแต่ไกลจนฉันใหยุดชะงักทันที
เถ้าแก่ : มี่จื่อ!!! หยุดนะ! ฮื่ม! ดีนะที่ข้ามาทันไม่งั้นข้าต้องเสียเงินเพราะเ้าอีกแน่ๆ!
เศรษฐีฮวน : เถ้าแก่! ข้าจะซื้อนางคืนนี้
เถ้าแก่ : ไม่ได้เ้าค่ะนายท่าน คุณชายหานซื้อนางไปแล้ว ปล่อยนางเถอะ
เศรษฐีฮวน : ข้าจะเพิ่มเงินให้มากกว่าเขา
หยางเค่อ : ท่านฮวน! มาที่นี่วันนี้ฮูหยินฮวนนอนหลับไปแล้วรึ ข้าได้ยินข่าวมาว่าฮูหยินฮวนไม่ชอบให้ท่านมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ ระวังฮูหยินฮวนตามอาละวาดท่านที่นี่ จะหาว่าข้าไม่เตือน ทางที่ดีรีบปล่อยผู้หญิงของข้าจะดีกว่า
เศรษฐีฮวน : นี่เ้า! ฝากไว้ก่อนเถอะ!!
เถ้าแก่ : เอาล่ะ! ไม่มีอะไรแล้ว ทุกท่านเชิญสนุกกันต่อ หยู่เยียนแต่งตัวใกล้เสร็จแล้ว อีกสักพักหยู่เยียนจะเต้นระบำเทพธิดาดอกไม้ ทุกท่านกรุณาอดใจรอ
ชายสูงวัยปล่อยฉันด้วยความโมโหที่หยางเค่อข่มขู่ว่าจะไปฟ้องภรรยาเขาที่บ้าน หยางเค่อเดินหัวเราะกอดคอฉันพาไปนั่งที่โต๊ะตัวเล็กๆที่มีขวดเหล้าและถ้วยเหล้าวางอยู่ซึ่งเป็โต๊ะชนิดแบบนั่งพื้น และมีหญิงคณิกาอีกคนหนึ่งเดินมานั่งรินเหล้าหยอกล้อกอดหอมแก้มเขาอยู่ข้างๆ
ซึ่งทำให้ฉันที่นั่งอยู่ด้วยก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจนิดหน่อย ที่ต้องมานั่งมองดูพวกเขาลูบไล้กอดหอมแก้มกัน ฉันจึงหันหน้ามองไปทางอื่น ก็พบกับสายตาของลูกค้าบางคนมองมาแต่ฉันแกล้งทำเป็ไม่สนใจ จึงหันหน้าไปอีกทางหนึ่งก็หันไปสะดุดกับสายตาคู่หนึ่งที่มองมาจากโต๊ะที่นั่งอยู่ห่างออกไปทางด้านขวามือ เขาเป็ชายหนุ่มผิวขาวรูปร่างบางสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลา ตาคม คิ้วเข้ม สวมใส่เสื้อผ้าสีขาว มีลวดลายเล็กๆบนเสื้อผ้าเป็สีฟ้าอ่อนจางๆ มาดสุขุมกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่กับผู้ชายอีกคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็เพื่อนกัน
ซึ่งเพื่อนของชายชุดขาวนั้นใส่เสื้อผ้าสีเข้มบุคลิกเหมือนคนกะล่อน เ้าชู้ นั่งดื่มเหล้าและคลอเคลียสาวอย่างเพลิดเพลิน ฉันมองสบตากับชายชุดขาวที่มองมาครู่หนึ่งเรามองสบตากันจนฉันรู้สึกประหม่าเป็ฝ่ายหลบหลบสายตาก่อน
หยางเค่อจึงเอื้อมมือมาจับมือฉันแล้วทำเป็กระแซะบอกให้ฉันรินเหล้าแล้วออดอ้อนป้อนเหล้าให้เขาดื่มหน่อย ฉันทำตามที่เขาขอจึงรินเหล้าใส่ถ้วยแล้วป้อนเหล้าให้เขาดื่ม หยางเค่อเบียดตัวกระแซะแล้วพูดใกล้ๆหูฉันว่า เขากลับมาตอบคำถามที่ยังค้างไว้เมื่อคืน ซึ้งฉันเองก็รู้ว่านั่นเป็เพียงข้ออ้างของหยางเค่อที่จะกลับมาหาฉันมากกว่า
เรานั่งดื่มเหล้ารอเวลาหยู่เยียนขึ้นเวทีแสดงระบำเทพธิดาดอกไม้ ฉันแอบเหลือบมองไปที่โต๊ะชายชุดขาว ก็เห็นเขายังมองมาที่ฉันอยู่บ่อยครั้ง ฉันคิดในใจว่าเขาจะมองทำไมนักนะ บางทีอาจจะมองฉันเพราะเหตุการณ์ทะเลาะกับท่านฮวนก่อนหน้านี้
หรือไม่ก็มองเพราะสนใจอยากเข้าห้องกับฉันแน่ๆ ชิ! ผู้ชายที่เข้ามาเที่ยวหอนางโลมก็ต้องคิดแบบนี้กันทั้งนั้น คงไม่มีใครเข้าหอนางโลมเพราะอยากมาสวดมนต์นั่งสมาธิหรอก คอยดูนะถ้าเขามาเข้าห้องฉันเมื่อไหร่ล่ะก็ แม่! จะจัดลูกเตะผ่าปฐีและตามซ้ำด้วยหมัดัผงกเศียรเอาให้เดี้ยงไปเลย! ฉันคิดในใจ...แล้วสักพักฉันก็เห็นเพื่อนของชายชุดขาวชวนเขาพูดคุย ฉันจึงละสายตาจากชายชุดขาวแล้วหันไปดูการแสดงบนเวที
หลี่จวิน : เหยียนเหล่ย เ้ามองจ้องขนาดนั้นเ้านั่นก็รู้ตัวกันพอดี
เหยียนเหล่ย : ทำไมเ้าต้องลากข้ามาที่นี่ด้วย เ้ามาคนเดียวก็ได้นี่นา
หลี่จวิน : ก็ลี่ถังน่ะซี่คอยจ้องจับผิดข้า ถ้าไม่บอกว่าข้ามาที่นี่กับเ้า นางก็ไม่เชื่อว่าข้ามาทำงาน
เหยียนเหล่ย : ข้าเองก็ยังคิดเลยว่าเ้ามาเที่ยว ว่าแต่...หยางเค่อเขาแค่มาเที่ยวหรือนัดพบกับใครที่นี่กันแน่ เขามาที่นี่สองคืนติดกันแล้ว
หลี่จวิน : จับตาดูต่อไปเถอะน่า
จนกระทั่งถึงเวลาการแสดงของหยู่เยียนอยู่ในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยเผยให้เห็นทรวดทรงกลมกลึงเดินขึ้นเวทีแสดงโยกย้ายส่ายสะโพกเย้ายวนชวนมอง มือแขนโอนอ่อน และสายตายั่วยวนเวลามองดูเชิญชวนนัก ด้วยความที่ฉันก็ไม่ค่อยชอบหยู่เยียนสักเท่าไหร่
ฉันจึงกระซิบบอกหยางเค่อว่าฉันนั่งนานๆแล้วรู้สึกเมื่อยขอตัวขึ้นไปรอเขาบนห้อง หยางเค่อบอกว่าให้ฉันขึ้นห้องไปก่อนสักครู่เขาจะตามไป ฉันจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินไปขึ้นบันไดไปชั้นสอง ขณะกำลังเดินจะไปที่บันไดทางขึ้น มีชายรูปร่างล่ำสันแข็งแรงคนหนึ่งโผล่พรวดเข้ามาหาจนฉันใ
เขาถามอะไรตอนแรกที่ฉันฟังไม่เข้าใจ ฉันจึงทำนิ้วชี้ชูขึ้นเป็ภาษามือว่าให้เขาพูดอีกครั้งหนึ่ง เขาก็พูดอีกครั้งฉันก็ยังฟังไม่เข้าใจ ฉันจึงตั้งใจฟังเขาพูดอีกครั้งจนจับใจความได้ว่า "ห้องน้ำไปทางไหน?" ฉันจึงชี้นิ้วบอกว่าให้เขาเดินไปทางนั้นเลี้ยวซ้ายตรงประตูออกไปจะเจอห้องน้ำ ชายคนนั้นทำหน้าประหลาดใจและดีใจที่ฉันเข้าใจที่เขาพูด และยังถามฉันอีกว่า "ร้านตีเหล็กไปทางไหนจะรีบไปร้านตีเหล็ก"
ชายหนุ่มล่ำสันล้วงมือเข้าไปในเสื้อหยิบแผ่นหนังคล้ายแผนที่ออกมากางให้ฉันดูว่าเขาจะไปร้านตีเหล็กสกุลจาง ฉันจึงถามสาวใช้ที่เดินถือกาเหล้าผ่านมาพอดี ให้บอกทางหนุ่มล่ำสันแต่สาวใช้ไม่เข้าใจภาษาที่เขาพูดฉันจึงต้องช่วยแปลให้ สาวใช้จึงบอกทางไปร้านตีเหล็กจากนั้นจึงเดินจากไป หนุ่มล่ำสันที่คอห้อยสร้อยคอคล้ายเครื่องรางทำจากไม้สีดำสนิทกล่าวขอบใจฉัน แล้วบอกต่ออีกว่าเขาชื่อซิ่นปิง จะไปร้านตีเหล็ก พอดีเขาเห็นที่นี่มีคนคึกคักจึงเดินเข้ามาดู จึงรู้ว่าที่นี่เป็หอนางโลม เขาจึงเดินมาหาห้องน้ำเข้าก่อนและจะไปทำธุระต่อที่ร้านตีเหล็ก
จากนั้นจึงกล่าวขอบใจฉันอีกครั้งและเดินออกจากหอไป ซึ่งขณะนั้นฉันเองก็ไม่รู้ว่ากำลังถูกจ้องมองจากใครบางคนอยู่ และขณะที่ฉันกำลังจะเดินก้าวขึ้นบันได หยางเค่อจู่ๆก็ลุกขึ้นเดินมาหาฉันแล้วถามว่าพูดคุยอะไรกับชายหนุ่มนั่น ฉันจึงเล่าให้หยางเค่อฟังว่าชายหนุ่มแค่มาถามทางไปร้านตีเหล็กสกุลจาง หยางเค่อจึงหยุดดูระบำทันทีแล้วเดินกอดคอพาฉันเข้าไปในห้องและปิดประตู
●
●
●
หมายเหตุ
*มี่จื่อ แปลว่า เด็กปริศนา
*หวังหย่ง (นักเลงคุมหอนางโลม) แปลว่า กล้าหาญ
*หย่งหลุน (คนดูแลคอกม้าหอนางโลม) แปลว่า กล้าหาญ มีคุณธรรม
*ซูเจิน (หญิงคณิกา) แปลว่า ความแท้จริงที่สวยงาม
*หยู่เยียน (หญิงคณิกา) แปลว่า หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มทรงเสน่ห์
*หยางเค่อ แปลว่า ชายผู้มีความสามารถ
*หลี่จวิน แปลว่า แข็งแรง เข้มแข็ง กองทหาร
* เหยียนเหล่ย แปลว่า ภาษา/วาจา ใหญ่โต
*ลี่ถัง แปลว่า น้ำตาลหรือขนมหวานที่น่ารัก
*ซิ่นปิง แปลว่า ความศรัทธาและน้ำแข็ง
*กุ้ยฮวา แปลว่า ดอกไม้ที่ล้ำค่า
1K
