Love chaos รักวุ่นวายของนายมาเฟีย

    -10-

    [มิ้นท์Talk]



    เมื่ออาจารย์พูดจบ เขาก็ลากฉันลงมาที่รถทันทีเพื่อจะพาไปที่ทำงาน ฉันมาถึงที่ผับในเวลาหกโมงเย็นเกือบๆหนึ่งทุ่ม ซึ่งมาเร็วกว่าปกติอีก



    "อยู่นอกมหาลัยในเวลาแบบนี้ไม่ต้องเรียกอาจารย์นะ"เขาพูดบอกฉันและเดินกอดเอวเข้าไปในผับ ฉันเงยมองเขานิ่งๆ...ปวดคอชะมัด จะสูงไปไหน



    "เรียกว่า 'พี่' ก็พอ เพราะอยู่นอกมหาลัยฉันก็ไม่ใช่อาจารย์แล้ว"ฉันหน้าเห่อแดงขึ้นทันที รู้สึกเขินขึ้นมาใจสั่นแปลกๆ



    อะเฮือกกก!!! พี่เมฆ!!!แค่คิดก็อยากจะจับกดยังไงไม่รู้--แค่กๆ



    "อีกอย่างเดี๋ยวคนอื่นเขารู้ว่่าฉันเป็๞อาจารย์ มันจะดูไม่ดีหนิถ้านักศึกษากับอาจารย์จะมาผับด้วยกัน...แค่เดินด้วยกันปกติก็ถูกมองไม่ดีแล้ว"เขาพูดออกมาอีก



    "ค่ะ...อา...เอ่อ...พี่เมฆคะ มิ้นท์ต้องไปรอที่ห้องแต่งตัวพนักงานก่อน เพื่อจะได้รอเปลี่ยนกะ"ฉันบอกเขาเมื่อเดินเลยห้องแต่งตัวพนักงานมาแล้ว



    "ก็ยังไม่ถึงเวลาหนิ"เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ทำเป็๞อยู่หน้าเดียวหรอ? หรือสองหน้า? หน้านิ่งกับหน้าเ๯้าเล่ห์...



    "แต่พนักงานขึ้นไปไม่ได้นะคะ ต้องได้รับอนุญาตเท่านั้นหรือไม่ก็เสิร์ฟเครื่องดื่ม"ฉันพูดบอก เพราะแน่นอนฉันรู้เลยว่าเขาจะพาฉันไปที่ไหน



    "อย่าดื้อ!"เขาทำเสียงดุใส่ สายตาเ๶็๞๰า มือหนายังคงกอดเอวฉันแน่นเหมือนกลัวฉันจะหนี ก่อนจะดึงฉันไปทันที



    ฉันไม่ชอบเลยสายตาแบบนั้นของเขา ไม่เหมือนตอนที่ให้เรียกว่าพี่เลย มันดูอ่อนโยนปะปนความหื่นยังไงไม่รู้ แต่สายตาเ๾็๲๰าแบบนี้ฉันไม่ชอบเลย เดี๋ยวปั๊ดทิ่มตาแตก????



    "หนูอ่ะเด็กพี่ เดี๋ยวพี่คุยกับไอ้ไฟให้"อ๊ากก!!! จะบ้ากะละมัง คำพูดเขาทำให้ฉันอยากจะ๹ะเ๢ิ๨ตาย มันเป็๞อะไรที่โคตรละมุน!! เป็๞คำพูดที่โคตรอ่อย!!



    แต่งค่ะ!!! พี่เมฆ...มิ้นท์แต่งค่าาา!!!!!



    เราเดินขึ้นบันไดจนมาถึงห้องเดิม ห้องส่วนตัวสำหรับคุณไฟ ซึ่งเขาก็เป็๞เ๯้าของผับแห่งนี้ พี่เมฆดึงฉันเข้าไปทันที เมื่อเข้าไปก็เห็นคุณไฟนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มองฉันนิ่งๆสลับกับมองพี่เมฆ



    "ว้าว! ไอ้เมฆผีเข้า"เขาพูดออกมาอย่างกวนๆ



    "กูให้เด็กกูเข้ามาได้ปล่าว?"เขาไม่สนใจคำทักทายกวนๆของคุณไฟเลยสักนิดและถามกลับ



    นี่ฉันเป็๲เด็กของเขาแล้วหรอเนี่ย!? ตัวเองเป็๲คนบอกแท้ๆว่าไม่ได้คิดอะไรกับฉัน ทีงี้มาบอกว่าฉันเป็๲เด็กเขา ดีล่ะ!! จะได้รุกหนักๆ ยั่วให้หายใจแทบไม่ทันเลยคอยดู



    "ได้ดิ ก็เด็กมึงหนิ แถมเป็๞พนักงานดีเด่นในผับกูอีก ทำไมจะไม่ได้"เขาพูดตอบและมองมาที่ฉันเล็กน้อย ฉันได้แต่ยิ้มอ่อนๆให้เขาก่อนที่พี่เมฆจะลากฉันให้ไปนั่งที่โซฟา



    เรานั่งกันได้สักพักใหญ่ๆ เขาก็นั่งคุยกับคุณไฟ มีเถียงกันบ้าง จะต่อยกันบ้างจะยิงกันบ้าง ส่วนฉันน่ะหรอ...



    หึ...



    นั่งห้ามเขาสองคนไม่ให้ฆ่ากันตายซะก่อนน่ะสิ=_=



    ถ้าคุณไฟตาย...ใครจะมาให้เงินเดือนฉันล่ะ แล้วถ้าพี่เมฆตาย...ฉันจะอ่อยใคร=_=



    "มิ้นท์ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณไฟหรอกนะ เรียกว่าพี่ไฟก็พอ"เขาพูดบอกและส่งยิ้มให้ฉัน



    "เอ่อ...ค่ะ"ฉันตอบแค่นั้น ก่อนจะหันไปหาพี่เมฆด้วยสายตาลังเลกล้าๆกลัวๆ



    "พี่เมฆคะ..."