เย่ถังไม่คิดเลยว่าเขาจะเล่นพิเรนทร์แบบนี้ กำลังจะผลักออกไปแต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายสมองทำงานไม่ปกติ แถมเธอยังมาที่นี่เพื่อขอร้อง ด้งนั้นจึงอรุ่มอร่วยเป็พิเศษ
นอกจากนั้นเด็กคนนี้คงไม่มีพิษมีภัย ให้เล่นแค่หน้าอกสักนิดคงไม่เป็ไรหรอก
“มันเรียกว่าหน้าอก มีเฉพาะผู้หญิงเท่านั้น ถ้าหากนายน้อยเนี่ยชอบ ก็เล่น...กับมันเยอะๆ นะคะ” เย่ถังขบริมฝีปากอวบอิ่ม ปล่อยให้เขาเล่นหน้าอกต่อไป
“ฮี่ฮี่ งั้นผมจะเล่นให้เยอะๆ เลย อีกอย่างหนึ่งมันจะต่างกันหรือเปล่ากับหน้าอกของป้าเย่และพี่สาวเย่” เนี่ยฝานหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ตรงนั้น ตามโครงเื่หลักหล่อนมีแฟนแล้ว แต่เป็ผู้ชายไม่ได้เื่ ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลเครือสกุลเนี่ย เป็แค่บุรุษพยาบาลเงินเดือน 3000 หยวนเท่านั้น
เย่ปิงปิงค่อนข้างประหม่า จะอย่างไรหล่อนก็มีแฟนแล้ว แต่เมื่อเห็นแม่ขยิบตาให้จึงต้องนั่งลงบนพื้น ยื่นหน้าอกไปข้างหน้า
ชายหนุ่มไม่ปฏิเสธ รีบใช้มือสอดเข้าไปใต้เสื้อ้า ก่อนที่จะหัวเราะหึหึ
“สุดยอดเลย ของพี่สาวเต่งตึงดีนะแต่เล็กกว่าของป้า ส่วนของป้าเย่นั้นค่อนข้างยาน สงสัยเพราะแก่แล้วละมั้ง”
“ปากเสีย! พูดแบบนี้แล้วจะจับทำไม” เย่ถังอยากจะพูดแบบนั้นออกไปเหลือเกินแต่ไม่กล้า ในตอนที่เด็กสองคนเกิดหล่อนไม่มีเงินซื้อนมผง จึงต้องให้กินนมจากเต้า ดังนั้นมันเลยค่อนข้างยาน กอปรกับการมีลูกทั้งสองและขนาดของหน้าอกใหญ่ๆ ต้องหย่อนคล้อยเป็ธรรมดา
ไม่นานเหวินจิงก็กลับมาพร้อมของเล่นสำหรับคุณหมอ หล่อนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสองแม่ลูก แต่สั่งให้คนวางของเล่นไว้บนโต๊ะแล้วค่อยออกไปจากห้อง
หล่อนไม่กังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของนายน้อย เป็ไปไม่ได้ที่เย่ถังจะกล้าทำอะไร ไม่งั้นหล่อนต้องรู้ถึงผลที่จะตามมา
เนี่ยฝานหยิบกล่องของเล่นขึ้นมาก่อนจะแกะมันออก มันเป็เครื่องช่วยฟังเสียงเต้นหัวใจ เป็ของปลอมสำหรับเด็ก รูปลักษณ์น่ารักๆ สีชมพูหวาน
เนี่ยฝานใส่หูฝังทั้งสองแล้วหยิบตัวช่วยฟังก่อนจะหันไปมองสองคนแม่ลูก
“ฮี่ฮี่ พี่สาวเย่ผมขอตรวจสอบอัตราการเต้นของหัวใจหน่อย”
“ได้สิ” เมื่อครู่ถูกจับหน้าอกไปแล้วครั้งหนึ่ง คราวนี้ก็แค่ของเล่นไม่เห็นมีอะไรต้องเสียหาย ดังนั้นหล่อนจึงไม่มีเหตุผลต้องปฏิเสธ
เนี่ยฝานเริ่มฟังการเต้นของหัวใจ ก่อนจะตบต้นขาหญิงสาวตรงหน้าอย่างแรง จนเธอต้องร้องโอ๊ย เสียงครางดังลั่นห้อง
“นายน้อยเนี่ย ตีพี่สาวทำไมเหรอคะ” เย่ปิงปิงถามด้วยความไม่เข้าใจ เนี่ยฝานทำเสียงจมูกฮึดฮัด
“ถามแปลกๆ ก็เพราะผมไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยน่ะซิเลยต้องตี”
“เอ่อ...นั่นมัน” หล่อนอยากจะพูดเหลือเกินว่าเป็ของปลอมจะใช้งานจริงได้ไง แต่ก่อนหน้านั้นเนี่ยฝานได้แทรกขึ้น
“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว”
“เข้าใจ...อะไรเหรอคะ”
“ฮี่ฮี่ เนื่องจากร่างกายของผมไม่ค่อยแข็งแรงจึงต้องตรวจสุขภาพทุกเดือนเป็อย่างต่ำ จำได้ว่าพี่หมอบอกให้ผมถอดเสื้อแล้วใช้เครื่องตัวนี้ ดังนั้นเมื่อพี่สาวไม่ถอดเสื้อผมจะได้ยินเสียงเต้นของหัวใจได้ยังไง”
ความหมายนั้นชัดเจน เย่ปิงปิงต้องถอดเสื้อออก
หญิงสาวกัดฟันแน่น หล่อนมีแฟนแล้วเป็ตัวเป็ตน นอกจากนั้นการทำแบบนี้ไม่ใช่เื่ดี มันไม่ต่างจากการทรยศแฟนหนุ่ม
เย่ถังจับมือลูกสาว ส่ายหน้าบอกว่าไม่เป็ไร หลังจากนั้นเย่ปิงปิงก็ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจแล้วแกะกระดุมเสื้ออย่างช้าๆ หน้าอกสีขาวและบราสีขาวทะลักออกมาจากเสื้อราคาถูก ูเาสองลูกค่อนข้างเล็กก็จริงแต่ไม่ได้หน้าเกลียด นอกจากนั้นนี่คือราคาที่หล่อนต้องจ่าย แล้วทำไมจะต้องแคร์
“ถอดให้หมด!” เนี่ยฝานเพิ่มน้ำเสียงลงไป ด้วยความไม่มีทางเลือกจึงต้องทำตาม ยอดถันสีชมพูอ่อนๆ เผยให้เห็นผ่านดวงตาทั้งสอง ผู้หญิงคนนี้คงต้องกระตุ้นอารมณ์ก่อน จะเห็นได้ว่าผลเชอรี่สีชมพูบุ๋มลงไปในูเาสีขาวเล็กๆ ไม่ชูชันท้าทายสายตา
เนี่ยฝานแสร้งยื่นหน้าไปใกล้ๆ จมูกส่งเสียงฟุดฟิด เย่ปิงปิงหลับตาพริ้ม ริมฝีปากสั่นระริก
“หอม หอมมากๆ ไม่คิดเลยว่าหลังจากถอดเสื้อออกแล้วพี่สาวจะหอมขนาดนี้ เอาละเพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลาผมจะเริ่มตรวจสอบคลื่นเสียงของหัวใจจากที่เคยเรียนผ่านคุณหมอแล้วนะ” เนี่ยฝานยังมีจรรยาบรรณของความเป็แพทย์มืออาชีพ ไม่สิต้องบอกว่ามีจรรยาบรรณในการแสดงบทละครต่างหาก
ในเมื่อบอกว่าต้องเล่นหมอกับคนไข้ก็ต้องทำให้สมจริง จะออกนอกลู่นอกทางไม่ได้เด็ดขาด
ของเล่นสีชมพูเริ่มถูไถยอดถันเล็กๆ เบาๆ ปฏิเสธไม่ได้ว่านิ้วเล็กๆ ของเขาต้องโดนก้อนเนื้อสีขาว ดังนั้นการััระยะประชิดแบบนี้แถมยังถูกจ้องมองย่อมทำให้เย่ปิงปิงสั่นสะท้านไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง
เย่ถังมองอยู่ข้างๆ ไม่ได้เข้าไปรบกวน สำหรับเธอไม่มีอะไรผิดปกติ นายน้อยเนี่ยก็แค่อยากเล่นเท่านั้น พวกเธอแค่ต้องสนองความพึงพอใจของเขา หลังจากนี้ชีวิตของเย่ซวนจะได้ราบรื่น
“โอเคคลื่นหัวใจเต้นปกติ คนต่อไปคุณป้าเย่ กรุณาถอดเสื้อออกด้วยครับ”
เย่ปิงปิงรีบใส่เสื้อแต่ใบหน้ายังแดงปลั่ง ถูกเล่นโดยเด็กอายุเท่าน้องชาย แม้ว่าสมองจะไม่โตตามวัยแต่มันก็เป็ความรู้สึกประหลาดจริงๆ ที่ถูกเขาจับ
เย่ถังถอดเสื้อค่อนข้างเร็ว บราของหล่อนเป็แบบลายลูกไม้ของผู้ใหญ่ หน้าอกค่อนข้างหย่อนคล้อยลงมาถึงสะดือ นอกจากนั้นหัวนมยังดำคล้ำ
“ทำไมมันดำแบบนี้ เป็ไปได้ไหมว่าป้าเย่เป็โรคบางอย่าง” เนี่ยฝานแสร้งเป็ใ แต่กลับทะลึ่งเข้าไปดูใกล้ๆ ชนิดที่ลมหายใจปะทะก้อนเนื้อสีขาวทั้งสอง
“ป้าไม่ได้เป็โรค ที่มันเป็แบบนี้เพราะถูกเด็กๆ ดูดตอนเกิด นอกจากนั้นสามีของป้า...” หล่อนไม่กล้าพูดว่าถูกสามีดูดบ่อยๆ มันค่อนข้างน่าอาย นอกจากนั้นยังอยู่ต่อหน้าลูกสาว
“เป็แบบนี้เองเหรอ แต่ผมไม่เชื่อ สิ่งนี้ต้องพิสูจน์!” เนี่ยฝานโยนเครื่องมือสีชมพูทิ้งแล้วดึงยอดถันทั้งสองมาด้านหน้า เนื่องจากหน้าอกหล่อนค่อนข้างใหญ่และยานจึงคล้อยตามแรงดึง ในขณะเดียวกันเม็ดช็อกโกแลตยังใหญ่กว่าลูกสาวมาก จับเต็มมือเต็มไม้
“นายน้อย...!” เย่ถังพยายามกลั้นเสียงคราง หล่อนรู้สึกเ็ปที่เขาทำรุนแรงแต่ในขณะเดียวกันกลับปราถนาสิ่งเหล่านี้ มันแปลกใหม่ ผิดกับที่เคยเผชิญกับสามี
“ป้าทำเสียงแปลกๆ แล้ว ดูเหมือนว่าการรักษาของผมจะได้ผล งั้นคงต้องใช้แรงขึ้นอีกนิด!” เนี่ยฝานขึ้นไปนั่งอยู่บนต้นขาของเย่ถัง สองมือออกแรงดึงหน้าอก เม็ดเชอร์รี่กลายเป็สีแดงระเรื่อ ในขณะเดียวกันใบหน้าอีกฝ่ายเริ่มเหยเกขึ้นเรื่อยๆ แถมยังเอามือปิดปาก ส่งเสียงครางเบาๆ ที่ลำคอ
เย่ปิงปิงเอามือล้วงเข้าไปใต้กางเกง พยายามช่วยตัวเองระหว่างดูแม่กำลังเล่นกับเนี่ยฝาน ชายหนุ่มไม่สามารถใช้แรงได้เกินไป ไม่งั้นเม็ดช็อกโกแลตทั้งสองคงได้ขาดจากเต้า นี่คือจุดเสียวของผู้หญิง หากไม่มีหัวนมสิ่งเร้าคงไม่มีความหมาย ดังนั้นเวลากระตุ้นจึงต้องระวังสิ่งนี้ไว้ให้ดีๆ
เนี่ยฝานใช้เวลาเล่นกับสองแม่ลูกราว 1 ชั่วโมง ก่อนจะบอกให้หล่อนลุกขึ้นยืน ตามด้วยกล่าว
“วันนี้ผมสนุกมาก ฮี่ฮี่ ไว้มาเล่นด้วยกันอีกนะ”
สองแม่ลูกมองหน้ากันและกัน ทำได้เพียงพยักหน้าก่อนจะขอตัวกลับบ้าน
เนี่ยฝานไม่จำเป็ต้องให้เงินเหมือนซูิจู การทำธุรกรรมทั้งสองนั้นต่างกัน หล่อนเข้ามาขอความเมตตาด้วยตัวเอง ในขณะที่ซูิจูทำเพื่อค่าเช่าร้าน
“น่าเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายไว้ หากเก็บรูปสวยๆ แล้วส่งให้เย่ซวนดูโดยไม่ระบุชื่อ สีหน้าของเขาคงน่าสนใจมากแน่ๆ เมื่อรู้ว่าพี่สาวและแม่ถูกกระทำยังไง” เนี่ยฝานนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขาอาจจะเครียดที่เข้ามาอยู่ในนวนิยายเื่นี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องเก็บกด คิดแต่ต่อแข็งแกร่งไปวันๆ เขาไม่ใช่ตัวละครเหมือนเครื่องจักรอย่างนั้น อย่างน้อยเขาก็มีอารมณ์เป็มนุษย์ รู้จักที่จะผ่อนคลายและเคลื่อนไหวให้อยู่ในสภาวะที่พอเหมาะ
หลังจากนั้นไม่นานเหวินจิงเข้ามาแจ้งข่าวอีกอย่าง
“นายน้อยคะ เพื่อนที่มหาลัยของนายน้อยมาหาค่ะ หล่อนชื่อว่าซูหยวน จะให้เข้ามาเลยไหมคะ”
“ไม่ต้อง บอกว่าผมนอนหลับไม่พร้อมพบใครทั้งนั้น” เนี่ยฝานไม่จำเป็ต้องใส่ใจนางเอกคนนี้ แม้ว่ามันจะสนุกที่ต้องแบล็กเมลตัวเอกอย่างเย่ซวน แต่นางเอกคนนี้คือคนที่เขาเกลียดจริงๆ
“อะไรนะ เขาหลับอยู่เหรอ...แล้วเขาจะตื่นเมื่อไหร่” ตอนแรกซูหยวนคิดว่าจะได้เข้าไปข้างในซะอีกหลังจากแจ้งชื่อ ไม่คิดเลยว่า รปภ จะมอบคำตอบนี้ให้กับเธอ
“ผมเองก็ไม่รู้ครับ และนี่คือรายงานตามคำสั่งจากเบื้องบน”
“เอาล่ะ เอาล่ะเข้าใจแล้ว หลังจากนี้นายก็แจ้งให้เนี่ยฝานทราบด้วยแล้วกันว่าใครมาหา ให้เขามาหาฉันที่บ้านเร็วๆ ด้วย”
รปภ มองไปยังหญิงสาววัย 19 ปีที่เดินออกไปจากประตูด้วยความรู้สึกที่ไม่ถูกต้อง
ผู้หญิงคนนี้ประสาทหรือเปล่า ถึงได้กล้าพูดคำนี้ออกมา แน่นอนว่าเมื่อรายงานขึ้นไป้าเหวินจิงถึงกับโกรธ ในขณะที่เนี่ยฝานหัวเราะเยาะขบขัน
“ซูหยวน ตัวละครของเธอน่ะความคิดมันบิดเบี้ยวจริงๆ มิน่าละถึงเป็นางเอกที่ถูกเกลียดที่สุดในนวนิยายชุดนี้” เนี่ยฝานนั่งอยู่บนเก้าอี้ รอยยิ้มมุมปากค่อนข้างดูถูก
277
