ทางด้านสุวณิชเมื่ออยู่คนเดียวภายในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวสะอาดตาความเงียบเหงาของชีวิตวัยโสดจึงปรารถนาที่จะมีใครสักคนเข้ามาอยู่เคียงข้างเมื่อวันนั้นมาถึงคงจะมีความสุขมากกว่าที่เป็อยู่ทุกวันนี้
“น้ำตาล เด็กดี น่ารัก ขยันทำงานไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหน หน้าตาก็ดี เราน่าจะคุยกับเธออย่างจริง ๆ จัง ๆเสียที”
เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะคบกับน้ำตาลซึ่งเป็น้องสาวของเพื่อน สุวณิชคิดว่าคงไม่ใช่เื่ยากที่จะทำอย่างนั้น
ในเมื่อน้ำทองก็ไม่รังเกียจเคยเปิดทางให้เขาเข้าหาน้ำทองหลายครั้ง แต่ว่าเขาไม่กล้าที่จะก้าวเดินไปเองเพราะยังเกรงต่อคำว่า น้องสาวเพื่อน
“ตอนนี้เรามั่นใจแล้วว่า ฐานะมั่นคงพร้อมที่จะดูแลผู้หญิง และลูกตัวน้อย ๆ ที่จะเกิดขึ้นมา”
หลังจากมีความมั่นอกมั่นใจที่จะเข้าหาน้ำตาลผู้หญิงที่คิดว่าดีที่สุด จึงตัดสินใจโทรศัพท์ไปหาน้ำทองเพื่อปรึกษาในเื่นี้
“เพื่อน เราเองนะ”
“อ้าว! ณิช มีปัญหาอะไรหรือเปล่าทำไมถึงโทร. มาจนเกือบห้าทุ่ม”
“ขอโทษด้วยเพื่อนที่เราโทร. มาในเวลานี้ก็คือว่า เราอายุก็พอสมควรแล้ว ฐานะก็โอเค อยู่ดี กินสบาย มีเงินใช้ไม่ขาดมือเรามีความคิดว่า ควรที่จะมีใครสักคน เพื่อเป็เพื่อนคู่คิด มิตรคู่ตัว”
“แสดงว่านายมีคนที่หมายตาเอาไว้แล้วสิ”
“แน่นอน เราหมายตามานานแล้ว และชอบเธอมากขึ้นทุกวันเื่นี้แหละที่เราโทรศัพท์มาขอคำปรึกษาจากนายล่ะ”
“ใครน๊า ผู้หญิงที่โชคดีคนนั้น”
น้ำทองเอ่ยถามด้วยความอยากรู้และลุ้นว่าผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็น้องสาวของตัวเอง แต่อีกใจก็เสียดายว่าถ้าเธอคนนั้นไม่ใช่น้องสาวของตน
แต่เขาก็ทำใจแล้วว่าเื่แบบนี้อยู่ที่บุญวาสนาของแต่ละคน ถ้ามีบุญร่วมกันคงจะได้อยู่เป็คู่เคียงกัน เพราะรู้ว่าคนดี ๆ อย่างสุวณิชหาไม่ได้ง่ายๆ
“ก็น้องของนายไง น้ำตาล”
“นี่ นายหมายความว่า นายปิ๊งยายน้ำตาลหรือ”
“ใช่ เราดูน้ำตาลมานานแล้วรู้ว่าเป็คนที่ดี ใช้ได้เชียวล่ะ เราไม่หาผู้หญิงคนไหนอีกแล้วนอกจากน้ำตาลเพียงคนเดียวเท่านั้น”
ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่ามีความ้าที่จะสานความสัมพันธ์กับน้ำตาลซึ่งก็สร้างความประทับใจแก่น้ำทองอย่างที่สุด
“ขอบใจมากนะเพื่อนที่เมตตาน้องสาวเราแต่เื่แบบนี้ต้องอยู่ที่ยายน้ำตาลด้วย ว่าจะคิดอย่างไรกับนาย ถ้าแม่นั่นไม่โอเคเราก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงแล้ว”
“ถึงตรงนั้นนายก็ต้องเข้ามาช่วยเราด้วยล่ะ”
“ได้ เรายินดีเป็อย่างยิ่งที่จะช่วยนายและเราเองก็มีความยินดีที่จะให้นายมาเป็แฟนของน้องสาวเรา”
“ขอบใจมากเพื่อน เอ อย่างนี้ก็เรียกว่าพี่ชายได้ไหม”
“อย่าเพิ่งเลยให้ตกลงกันเรียบร้อยก่อนก็แล้วกัน จะได้ไม่ต้องเขิน ดีไหมเพื่อน”
“ได้ ขอบใจนายมากนะที่ไม่รังเกียจเราที่จะเข้ามาเป็คนรักของน้องสาว”
สุวณิชกล่าวทิ้งท้ายด้วยความดีใจเมื่อรู้ว่าเพื่อนไม่ได้รังเกียจตนเองที่จะมาเป็คนรักของน้ำตาลแต่ก็ต้องลุ้นฝ่ายหญิงว่าจะเอาอย่างไร มีความยินดีที่จะรับเขาเป็คนรักหรือไม่เื่นี้อยู่ที่ความสามารถของเขาแต่เพียงผู้เดียว