EP : 1 ตายในหน้าที่
ตึก ตึก ตึก
“ผู้กอง งานนี้สำเร็จเราไปเลี้ยงฉลองกันนะ” เสียงหวานเอ่ยบอกผู้เป็นหัวหน้าที่กำลังจ้องมองไปยังลูกน้องของตัวเองที่กำลังล่อซื้อยาด้วยความเคร่งเครียด เพราะอีกฝ่ายมีคนเยอะกว่า ตอนนี้เธอให้ลูกน้องกระจายตัวไปล้อมรอบตึกร้างนี้เอาไว้แล้ว
“อืม” ร่างบางที่อยู่ในชุดตำรวจขานรับเบาๆ มือทั้งสองจับปืนแน่น งานนี้เธอจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด เธอตามพวกมันมาสองปีแล้ว และวันนี้พวกมันจะต้องเข้าคุก
“มันเป็นพวกตำรวจ!! ”
ปัง!!
เพียงไม่นานที่พวกมันก็ตะโกนขึ้นลูกน้องของเธอก็ถูกยิง ก่อนที่ทุกอย่างจะผิดพลาด ทั้งสองฝ่ายต่างพากันระดมสาดกระสุนใส่กัน อย่างไม่กลัวลูกกระสุนจะหมด เธอพยายามหลบมุมพร้อมกับยิงใส่พวกมัน
ปัง!!
“ฆ่าพวกมันให้หมด” หัวหน้าฝั่งทางนั้นตะโกนบอกพร้อมกับยิงปืนใส่ลูกน้องของเธอไปด้วย ข้างนอกก็มีเสียงระเบิดไปด้วย
ตู้ม!!
งานนี้เธอไม่คิดว่าจะมีระเบิดด้วย แย่แล้ว เธอต้องถ่วงเวลาให้กำลังเสริมมาให้ทัน ไม่อย่างนั้นเธอและลูกน้องตายกันหมดแน่ๆ
“เฝิงหลี่ เธอติดต่อพวกนั้นแล้วถามว่าเมื่อไรจะมา” ลั่วเฟยหันไปบอกลูกน้องหญิงตัวเล็กของเธอ ก่อนจะหันกลับไปยิงฝ่ายตรงตามไปด้วย งานนี้ต้องเอาหัวหน้าของแก๊งค้ายามาลงโทษให้ได้ ส่วนลูกน้องของมันจะตายก็ช่าง
“ค่ะหัวหน้า”
ตู้ม!!
ปัง!!
“อย่าให้พวกมันรอดไปได้” หัวหน้าแก๊งค์ค้ายาตะโกนบอกลูกน้องตัวเอง ก่อนจะยิงปืนสวนไปด้วย พร้อมกับหาทางมองทางหนีไปด้วย
ปัง!!
ของหัวหน้าแก๊งค้ายาที่กำลังจะหลับหนีไป แผนการนี้เธอวางมาเป็นอย่างดีจะไม่มีทางให้มันมาพังงานนี้แน่ๆ
“นายท่านถูกยิง คุ้มกันนายท่านเร็ว” เสียงลูกน้องฝ่ายนั้นตะโกนบอกพร้อมยิงใส่ลูกน้องของเธอเพื่อจะพาหัวหน้าแก๊งค้ายาหนีออกไปจากสถานที่นี่ แต่เธอไม่ยอมหรอก
ปัง!!
เธอยิงปืนออกไปอีกครั้งก่อนจะหลบลูกกระสุนของอีกฝ่ายที่ยิงสวนเธอกลับมาด้วย ตอนนี้ตึกร้างแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงปืนและระเบิด เธอหันไปมองลูกน้องของตัวเองที่กำลังติดต่อกับกำลังเสริมให้มาสมทบเร็วๆ
“หัวหน้ากำลังเสริมใกล้มาแล้วค่ะ” เฝิงหลี่ร้องบอกพร้อมกับยิงปืนตอบโต้อีกฝ่ายไปด้วย งานนี้เธอสู้สุดใจขาดดิ้นเลย เพราะถ้าทำงานนี้สำเร็จพวกเธอจะได้เลื่อนขั้นแน่
“อืม” ลั่วเฟยครางรับ ก่อนจะยิงปืนสวนอีกฝ่ายไปด้วย พร้อมกับวิ่งตรงไปหาลูกน้องของตัวเองที่ถูกยิงที่หัวไหล่ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายไปหลบมุม
“ขอบคุณครับหัวหน้า” ชายหนุ่มร้องบอก พลางมองไหล่ของตัวเองที่ถูกยิ่ง ก่อนจะถูกเฝิงหลี่ช่วยห้ามเลือดเอาไว้ก่อน ชายหนุ่มเอ่ยบอกเฝิงหลี่เบาๆ
“ขอบคุณ”
“ไม่เป็นไรๆ” เฝิงหลี่เอ่ยตอบพร้อมกับช่วยผู้เป็นหัวหน้าของตัวเองยิงอีกฝ่ายไปด้วย อยากจะจบงานนี้เร็วๆ แล้วไปเลี้ยงฉลองจะแย่อยู่แล้ว
“ระวัง!! ”
ลั่วเฟยที่เห็นว่าเฝิงหลี่ออกไปในตอนที่อีกฝ่ายยิงปืนส่วนออกมาก็ได้แต่ร้องบอก แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ทันเสียแล้ว เธอตัดสินใจกระโดดเอาตัวไปบังเฝิงหลี่เอาไว้ พร้อมกับเตรียมใจกับความเจ็บปวด
“อึก!! ”
“หัวหน้า!! ” เฝิงหลี่ร้องเรียกพร้อมกับน้ำตาไหวพรากทันที เมื่อเห็นว่าหัวหน้าของตัวเองถูกยิงโดยสาเหตุมาจากเธอที่ไม่ระวังตัว เธอดึงลั่วเฟยมากอดก่อนจะดึงมาหลบมุมพร้อมกับมองจุดที่ลั่วเฟยถูกยิง ยิ่งเธอเห็นว่าจุดนั้นเป็นจุดตายเธอก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม“อึก!! อย่าร้อง” ลั่วเฟยพึมพำเบาๆ ก่อนที่เธอจะรู้สึกง่วง อ่า นี่เธอกำลังจะตายสินะ
“กำลังเสริมมาแล้ว จับหัวหน้าแก๊งได้แล้ว” เสียงตะโกนเสียงมากระทบให้เธอได้ยินก่อนที่เธอจะไม่รู้สึกอะไรอีก ได้แต่คิดว่าแค่นี้เธอก็นอนได้ตาหลับแล้ว เพียงว่าแต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอเสียดายนิดหน่อย นั้นก็คือก็ยังเป็นสาวโสดไม่เคยมีแฟน อย่างน้อยก่อนตายก็น่าจะมีบ้าง แต่นี่ไม่มีเลยสักนิด เธอช่างอาภัพรักซะจริงๆ
“เจียเจียตื่นได้แล้ว” ร่างบางที่ใส่ชุดสีแดงที่เป็นชุดแต่งงานนอนหลับอยู่บนเตียง หลังจากที่ตัวเองเพิ่งจะเสร็จพิธีแต่งงาน เจียเจียได้ดื่มน้ำชารอผู้เป็นสามีก่อนจะหลับ
อะไรกัน เธอชื่อลั่วเฟยไม่ได้เจียเจียสักหน่อย หรือไม่ได้เรียกเธอกันนะ ว่าแต่ทำไมร่างกายของเธอถึงได้หนักแบบนี้นะ เดี๋ยวนะ!! เธอยังไม่ตายเหรอ
เมื่อคิดได้แบบนั้นร่างบางก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับสบตากับชายหนุ่มรูปงามที่ก้มหน้าลงมาเกือบจะชิดอยู่แล้ว
“อ๊ะ” เธอร้องออกมาเบาๆ เมื่อความเจ็บที่หัว ก่อนจะพบว่าเธอนั้นได้มาอยู่ในมิติหนึ่ง พร้อมกับมีสามีเป็นถึงท่านอ๋องรูปงาม หมิงเจียเจียที่ไม่คิดจะมีคู่ครองเหมือนกับเจ้าของร่างนี้ที่ถูกว่างยาพิษในน้ำชา
“เจียเจียเจ้าเป็นอะไร” ซิวเหวยหลงเอ่ยมองหมิงเจียเจียด้วยใบหน้านิ่งๆ เพราะเห็นมือบางเอื้อมไปกุมที่หัวของนางใบหน้าแสดงออกถึงความเจ็บปวด
“อ๊า” ลั่วเฟยร้องออกมาในครั้งสุดท้ายก่อนจะสลบไป ทิ้งให้ซิวเหวยหลงมองผู้เป็นพระชายาของตัวเองสลบไป จากนั้นก็เอื้อมมือไปคว้าข้อมือบางเล็กแล้วตรวจดูอาการของคนร่างบาง
“นางถูกวางยา” ซิเหวยหลงพูดขึ้นหลังจากที่ข้อมือของหมิงเจียเจีย และเขาก็ทำการรักษานางอย่างรวดเร็ว
อะแฮ่มๆๆ ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยน่าท่านอ๋องจะหลอกกินเด็กหรือเปล่านะ
5K
