ตอนที่ 3 บ้าน้องสาวเกินเยียวยา
ม่อไท่อู่ที่ไม่เคยยกยอคน อยู่ในท้องพระโรงเคร่งขรึมน่าเกรงขาม ตบบ่าม่อไท่เหวินแทบหัก ยิ้มหน้าบานเอ่ยชมไม่หยุดปาก “เ้ารอง เ้าทำได้ดีมาก!”
ม่อติ้งฟังดีใจจนอยู่ไม่สุขแล้ว โหวกเหวกโวยวายว่าต้องจัดงานเลี้ยงเชิญบรรดาสหายเก่ามาดื่มสักจอก ลืมสนิทว่าตัวเองยังป่วย ยังไม่ได้หยุดยา ทว่าฮูหยินใหญ่ก็ไม่ได้เข้มงวดกับนายท่านใหญ่อย่างหายาก นางแค่หัวเราะเบิกบาน จูงมือของสวีจิ้งเหนียง ซักถามอย่างเป็ห่วงเป็ใหญ่ด้วยกันกับลูกสะใภ้คนโตอวี๋ซูเจิน
อารมณ์ของม่อไท่เหวินเวลานี้ยากจะบรรยาย ั้แ่ที่เขาละทิ้งการเล่าเรียนไปค้าขายโดยพลการ ทำเอาบิดาโกรธจนกระอักเื ถูกขับออกจากจวนสกุลแล้ว ก็ไม่เคยได้รับคำชมจากคนในครอบครัวขนาดนี้ ยามนี้เห็นคนในครอบครัวมีความสุขจนเป็แบบนี้ ม่อไท่เหวินรู้สึกว่าความพึงใจในชีวิตคนก็มีเพียงเท่านี้
อารมณ์ของสวีจิ้งเหนียงไม่ต่างกับม่อไท่เหวิน ั้แ่นางแต่งเข้าสกุลม่อ ก็ไม่เคยได้รับความสนใจมากล้นเหมือนตอนนี้ รู้สึกราวกับสายตาที่ทุกคนมองตนมีแสงเปล่งประกาย ต่อให้เป็วันที่ม่อไท่เหวินแต่งนางเข้าสกุล ก็ยังไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้เลย!
สี่พี่น้องม่อผิงชูมองมารดาของตนที่ยังสวยงามปานดอกไม้อย่างระมัดระวัง สายตากวาดผ่านหน้าท้องที่แบนราบเหมือนเมื่อก่อนหลายครา ม่อผิงชูทนไม่ไหวอ้าปากถาม “ท่านแม่ ท่านมีน้องสาวแล้วจริงๆ หรือ”
สวีจิ้งเหนียงมองสี่พี่น้องที่ตื่นเต้นไม่หยุดอย่างหมดคำพูด โดยเฉพาะม่อผิงชูบุตรชายคนโตที่ฉลาดกว่าใคร สุขุมอยู่ตลอด ลูกคนนี้โง่แล้วหรือ ทำไมบอกว่านางมีน้องสาวแล้ว
แม้มีคำพูดว่า ‘ตั้งครรภ์หนึ่งครั้งเขลาสามปี’ แต่นางยังไม่โง่เสียหน่อย ลูกชายชิงโง่ก่อนแล้วหรือ
ม่อผิงชูที่เมื่อถามพลันตระหนักว่าตนทำตัวโง่เสียแล้ว ชั่วพริบตาก็หน้าแดง เห็นท่าทางอับอายอันหาได้ยากของลูกชาย สวีจิ้งเหนียงอดหัวเราะอย่างอ่อนโยนไม่ได้ “แม่ตั้งครรภ์แล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าเป็น้องสาวหรือน้องชาย แม่บอกก่อนว่าถึงตอนนั้น ต่อให้มิใช่น้องสาว เป็น้องชาย พวกเ้าก็ห้ามรังเกียจเขา เข้าใจหรือไม่”
เมื่อนึกถึงสายตาสิ้นหวังท้อแท้ของทุกคนหลังคลอดแปดน้อยแล้ว สวีจิ้งเหนียงก็อดหลั่งน้ำตาเศร้าโศกรันทดเห็นใจบุตรชายคนเล็กไม่ได้ โดยเฉพาะม่อผิงชู ั้แ่เล็กไม่ว่าน้องชายคนไหนก็ขัดหูขัดตาเขา หลังแปดน้อยเกิดแล้ว เขาเหมือนจะหมดความอดทน ลากน้องชายสองคนมาวอแว ร่ำๆ ให้ส่งแปดน้อยไปเอาน้องสาวกลับมา
ตอนที่แปดน้อยหกเดือน สหายสนิทของตนแวะมาเยี่ยมเยียนที่บ้าน พอได้ยินตนบ่นกลัวมากที่คลอดบุตรชาย จึงพากันหยอกสนุกปากว่าชอบบุตรชาย หวังจะอุ้มสักคนกลับไป ผลคือม่อผิงชูที่อายุหกขวบก็ลากอีกฝ่ายมากระซิบ
ได้ยินแค่ม่อผิงชูพูดกับสหายสนิทว่า “ข้าส่งของขวัญให้ท่านดีหรือไม่”
สหายสนิทแปลกใจเป็ธรรมดา “เ้าจะส่งอะไรให้ข้าหรือ”
ม่อผิงชูชี้ม่อผิงเจียนที่งับนิ้วตัวเองเล่นอย่างโง่เง่า “ทั้งที่ท่านแม่ข้าบอกว่าจะคลอดน้องสาวให้ข้า แต่นางคลอดผิด คลอดน้องชายแทน ท่านชอบบุตรชาย เช่นนั้นท่านก็อุ้มไปเถอะ!”
ถึงจะผ่านไปนานมากแล้ว สวีจิ้งเหนียงยังไม่ลืมท่าทางของสหายสนิทเมื่อตอนนั้น มองม่อผิงเจียนที่ยังไร้เดียงสาน่ารักน่าชัง คิดถึงสติปัญญาที่นับวันยิ่งพัฒนาไปในทางเ้าเล่ห์ของม่อผิงชู สวีจิ้งเหนียงก็วางใจไม่ลงอย่างยิ่ง!
สวีจิ้งเหนียงพูดเสียงเข้ม “ถ้าพวกเ้าไม่รับปาก ข้าก็ไม่คลอดแล้ว!”
ม่อผิงชูพาเหล่าน้องชายสาบานต่อฟ้าดินทันที ต่อให้มารดายังคลอดน้องชาย ก็จะปฏิบัติต่ออีกฝ่ายอย่างดี จะไม่เกลียดอีกฝ่ายแค่เพราะไม่ใช่น้องสาว จะคอยส่งเสียอยู่ร่ำไป
สวีจิ้งเหนียงมองสี่พี่น้องประกาศจุดยืนแล้ว จึงยอมวางใจ ในใจอดน้ำตาไหลอาบหน้าไม่ได้ บ้าน้องสาวเกินเยียวยาแล้ว แม่ที่มีลูกชายบ้าน้องสาวสี่คนรับไม่ได้!
ถึงสวีจิ้งเหนียงย้ำอีกสามครั้ง แต่ม่อผิงชูยังมั่นใจแน่นอนว่าแม่ของตนตั้งครรภ์บุตรี ดังนั้นในสายตาของเด็กหญิงกลุ่มหนึ่งที่สำนักศึกษา คุณชายชูของพวกนางระยะนี้ผิดปกติเหลือเกิน!
เวลาพักระหว่างคาบเรียน เด็กหญิงสามถึงห้าคนของระดับต้นรวมกลุ่มกันซุบซิบเสียงเบา ระยะนี้คุณชายชูอารมณ์ดีมาก ยิ้มแย้มทั้งวัน เหตุใดจึงผิดปกติไปเช่นนี้
เด็กหญิงหนึ่ง “ปกติคุณชายชูเ็าไม่เป็สองรองใคร จู่ๆ ก็ยิ้มพราวเสน่ห์ ช่างน่าดูเสียเหลือเกิน ข้าคิดถึงรอยยิ้มของเขาทั้งวัน ฟังที่ท่านอาจารย์พูดไม่เข้าหัวสักตัวอักษรเดียว!”
เด็กหญิงสอง “วันนี้ตอนที่คุณชายชูผ่านหน้าประตูห้องเรียนพวกข้า มุมปากยังยกยิ้มอ่อนโยนด้วย ช่างน่าหลงใหลเกินไปแล้ว!”
เด็กหญิงทั้งหมดตกอยู่ในห้วงรัก...
“เก็บน้ำลายหน่อย ที่สำคัญคือทำไมคุณชายชูผิดปกติแบบนี้” เด็กหญิงสามที่ค่อนข้างมีเหตุผลดึงประเด็นกลับมา
เด็กหญิงสี่ตอบอย่างใ “หรือว่าคุณชายมีคนที่ชอบแล้ว”
ฉับพลันทั้งหมดเบิกตากว้าง ไม่ยอมรับความเป็ไปได้อันน่ากลัวนี้เด็ดขาด ตกอยู่ใต้สายตาโกรธขึ้งไร้ความเมตตาของทุกคน เด็กหญิงสี่ขดตัวที่มุมห้องวาดวงกลมอย่างน้อยใจ
“นางพูดถูกแล้ว ม่อผิงชูผิดปกติขนาดนี้เป็เพราะเด็กผู้หญิง!” เพื่อนสนิทพ่วงตำแหน่งญาติผู้น้องฝั่งมารดาของม่อผิงชู สวีิเซิงโพล่งกะทันหัน เด็กหญิงทั้งหมดถูกเขาทำให้ใ เลยรุมประเคนหมัดใส่สวีิเซิงทันที สวีิเซิงที่หาญกล้าพูดขวานผ่าซากกุมหัวกระเจิงหนีทันควัน
ส่วนตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดความวุ่นวายขนาดย่อมนี้...ม่อผิงชู ตอนนี้นั่งอยู่ที่ที่นั่ง เท้าคางมองนอกประตูทางเข้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มปานภาพฝันโดยไม่รู้ตัว ทำเอาหัวใจสาวน้อยของเด็กหญิงห้องข้างๆ ที่เดินผ่านประตูทางเข้าโดยบังเอิญเต้นไม่เป็ส่ำ เผลอหน้าแดง
เหล่าเด็กหญิงระดับต้นกัดผ้าเช็ดหน้าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจ้องเด็กหญิงคนนั้น พวกหญิงแก่ของชั้นเรียนระดับสูงกล้าแย่งคุณชายชูของพวกเรา รนหาที่ตาย!
ม่อผิงชูไม่รู้ตัวว่ารอยยิ้มที่เผลอไผล ได้นำปัญหาใหญ่หลวงมาให้เด็กหญิงคนนั้น ทั้งยังสร้างเื่ราวรักใคร่ให้ตัวเองไปอีกระยะหนึ่ง
แน่นอนว่านี่เป็เื่ที่ต้องคุยกันภายหลัง ความจริงไม่ได้มีม่อผิงชูเพียงคนเดียวที่ผิดปกติในสกุลม่อ เพื่อไม่เป็การเพิ่มภาระให้แก่สวีจิ้งเหนียง คนสกุลม่อจึงไม่มีใครกล้าพูดเื่บุตรสงบุตรสาวอะไรต่อหน้านาง แต่ความตื่นเต้นที่ใกล้จะได้เติมเต็มความปรารถนานั้นยังจำเป็ต้องแบ่งปันแก่ผู้อื่น ในบ้านพูดไม่ได้ เช่นนั้นออกไปพูดนอกบ้านเสียก็สิ้นเื่
ด้วยเหตุนี้ ั้แ่สวีจิ้งเหนียงตั้งครรภ์ จำนวนครั้งที่ผู้ชายทั้งหลายในสกุลม่อออกไปข้างนอกก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ยามนี้นายท่านใหญ่ร่ำสุราอยู่ที่จวนของตงผิงจวิ้นกงนามว่าเฉิงเลี่ย กลุ่มนายท่านใหญ่ดื่มอย่างเ้าหนึ่งถ้วยข้าหนึ่งจอก นายท่านใหญ่เอ่ยกับเฉิงเลี่ยที่แต่ก่อนเป็ผู้ใต้บัญชา แต่บัดนี้เป็สหายดื่มสุราว่า “เ้าโง่ เ้าว่ามาซิวาสนาข้านี้ มองด้วยตาหมดหวังแล้ว ใครจะนึกเล่าว่าลูกสะใภ้รองจะตั้งท้องอีก นี่เป็อย่างคำพูดดีๆ ที่ว่า เื่ผิดพลาดไม่เกิดซ้ำๆ ลูกสะใภ้รองของข้านี้นางคลอดบุตรชายสี่คนแล้ว คราวนี้รับรองต้องได้บุตรสาวแน่ ข้าจะบอกให้...” พูดพลาง กวักมือบอกใบ้ให้เฉิงเลี่ยเอียงหูมา
เฉิงเลี่ยกลั้นยิ้ม เอียงหูเข้าไปใกล้ นายท่านใหญ่ยิ้มตาหยีเอ่ยเสียงเบา “ข้าน่ะนะ หาผู้เชี่ยวชาญมาคำนวณแล้ว บอกว่าครั้งนี้ต้องสมปรารถนาแน่นอน นั่นยังไม่หมายความว่าข้าจะได้อุ้มหลานสาวหรอกหรือ” พูดจบ ก็ยกถ้วยเหล้าขึ้นอย่างเบิกบาน ดื่มหมดรวดเดียว!
เฉิงเลี่ยดูนายท่านใหญ่ดีใจจนเนื้อเต้นเต็มประดา ต่อมาเมื่อเว่ยตงพ่อบ้านชราที่ติดตามนายท่านใหญ่เห็นนายท่านใหญ่ดื่มไปพอสมควรแล้ว รีบเอ่ยขวาง “นายท่านใหญ่ วันนี้ท่านดื่มไปไม่น้อยแล้ว ดื่มต่อไม่ได้แล้วนะขอรับ กลับไปฮูหยินผู้เฒ่าอาจโกรธเอานะขอรับ!”
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/0278e9df5d182182d98848bc2c6b22f2
1K
