"ฟัง ฟับ ฟับ ฟับ หวืด หวืด หวืด หวืด"
"มึง ตายยยยยยยยยยยยยยย"
ชายชราไล่ฟันอาเบลอย่างบ้าคลั่ง แม้เขาจะอ่อนแรงลงเรื่อยๆก็ตาม ก็ยังไม่ลดละความพยายาม อาเบลที่ออกแรงหลบดาบของชราด้วยท่าทีสบาย และสังเกตหาทางเข้าใกล้ชายถือปืนลูกโม่ให้ได้
"ย้ากกกกกกกกกกกกก"
ชายถือขวานอันใหญ่ก็เริ่มเข้ามารวมวงกับชายชรา เขาพุ่งเข้ามาง้างขวานไปที่หัวของอาเบลโดยหวังจะผ่าครึ่งให้เละจะได้จบๆงานไป
"ตู้มมมมมมมมมมมม"
อาเบลพลิกตัวหลบขวานของชายตัวใหญ่ที่เหวี่ยงด้านคมมา้าหัวของเขาอย่างเฉียดฉิว จนทำให้ขวานอันใหญ่สับเข้าที่ตอไม้ฝั่งเข้าไปลึก ชายตัวใหญ่ใช้แขนที่มีกำลังมากดึงขวานออกพยายามดึงด้วยแรงทั้งหมดที่ตัวเองมี แต่ขวานฝั่งเข้าลึกเกินไปด้วยเพราะความคมของมัน เมื่อสบโอกาสนี้อาเบลใช้มีดสั้นจ้วงแทงไปที่บริเวณเอวด้านขวาที่เปิดโล่งเล็งแทงเข้าไปจุดตายของมนุษย์ เพราะตัวชายคนนี้ใหญ่เกินไปอาเบลจึงแทงย้ำๆ ไปหลายทีเพื่อให้แน่ใจว่าส่งมันไปนรกจริงๆ
"สวบ สวบ สวบ สวบบบบบบบบ"
"อ้ากกกกกกกกกก"
เพราะชายคนนั้นตัวใหญ่ความเคลื่อนไหวของเขาจึงช้ากว่าคนปกติมาก แล้วความเร็วของอาเบลก็เร็วยิ่งกว่า.เขสจึงแทงมีดได้อย่างแม่นยำและรวดเร็ว จนชายตัวใหญ่คนนั้นเสียเืมาก และสติก็ดับวูบถึงแก่ความตายโดยทันที
เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มแย่ลงนักฆ่าทุกคนก็เริ่มลงมือ สาวสองใช้แส้ฟาดใส่หลังอาเบลแต่เพราะอาเบลฆ่าชายตัวใหญ่เสร็จแล้วเขาจึงระวังตัวมากและััได้ถึงแส้ที่กำลังจะฟาดเข้าที่หลังจึงเบี่ยงตัวหลบง่ายๆ นินจาที่หลบซ่อนตัวอยู่ปาดาวกระจายใส่ด้าน ข้างที่เป็จุดบอดมองไม่เห็น แต่ด้วยสัญชาตญาณที่เฉียบคมของอาเบลเขาหลบได้อย่างง่ายดาย นักฆ่าทั้งหมดเริ่มเข้ามาโลมลันกันอย่างชุลมุม แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้ลงมือเลยนั่นก็คือชายถือปืนลูกโม่แม็กนั่ม เขาเป็หัวหน้าชุดนักฆ่ากลุ่มนี้เพราะมีฝีมือต่างจากทุกคน เขามั่นใจในฝีมือและอาวุธของตัวเองมาก จึงได้แต่ยืนดูและประเมินการต่อสู้ของนักฆ่าทุกคน
"ฟับ ฟับ ฟับ ฟับ"
เมื่ออาเบลลากนักฆ่าทุกคนค่อยๆเข้าใกล้ชายถือปืนลูกโม่แม็กนั่ม เขารอโอกาสที่ดี
"เคร้ง เคร้ง"
"ฟับ ฟับ ฟับ ฟับ"
"ไอหนุ่มน้อย ยอมซะดีๆ ถ้ายอมให้พี่สาวเอาหนุ่มน้อยนายจะตายอย่างหล่อเหล่า แต่ถ้าไม่ ก็นึกถึงความสยดสยองของการถูกหัดเป็ชิ้นๆเลยแล้วกัน ญาติมิตรจะจำหน้าสภาพตอนมีชีวิตไม่ได้เลย"
ชายแต่งหญิงฟาดแส้ด้วยความเร็วสูง จนอาเบลวิ่งหลบไปมาอย่างกับหนูโดนน้ำร้อนล้วกจนถึงจุดที่เขา้าจัดการชายคนนั้นแล้ว เขาเปลี่ยนทิศทางวิ่งเข้าหาชายถือปืนลูกโม่โดยทันที ระยะห่างไม่ไกลมาก
"หาที่ตายยยยย"
ชายถือปืนลูกโม่เล็งมาที่อาเบลก่อนจะเหนี่ยวไก เขาถูกมีดสั้นที่อาเบลปามาที่มือปักเข้าจนสุดด้าม เสียจังหวะในการเล็ง
"อ้ากกกกกก"
ชายถือปืนลูกโม่กัดฟันยกแขนอีกข้างมาจับปืนและเล็งยิงใหม่ แต่ไม่ทันแล้วอาเบลวิ่งเข้ามาประชิดถึงตัวได้อย่างรวดเร็วจน เขาพยายามถอยหลังแต่ถูกอาเบลที่ถือมีดอีกเล่มจ้วงเข้าใส่ที่คออย่างเร็วและรัวๆ
"สวบ สวบ สวบ สวบ สวบ สวบ"
"ปุ๊ด ปุ๊ด ปุ๊ด ปุ๊ด ปุ๊ด"
แทงไปที่คอโดยไม่หยุด จนร่างกายชายคนนั้นยืนแน่นิ่งไปแล้ว อาเบลคว้าจับที่มือ เอาปืนออกมาถือ ก่อนจะหันมารับมือกับ นินจาที่ตามอาเบลมาทัน
"เคร้งงงงงงงงงง"
อาเบลดึงปืนออกมาจากมือได้ทันและนำมันมารับดาบสั้นที่ฟันมาที่หลังได้ทันท่วงที นักฆ่าใกับการตอบสนองที่รวดเร็วแบบนี้มาก แต่ก็ไม่หยุดการโจมตี เขาเปลี่ยนการโจมตีไปที่แขนอีกข้าง แทงมีดที่ซุกไว้ด้านหลังแทงไปที่เอวของอาเบล
"พลั่ว"
อาเบลยกขาข้างขวาถีบแขนที่มีดของนักฆ่าอย่างแรง หมุนตัวฟาดส้นไปที่คอตอนที่นักฆ่าเสียหลัง แรงฟาดที่ข้อรุนแรงมาก กระแทกมาที่คอ จนนักฆ่าสลบไปทันที
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว"
ไม่มีเวลาให้หยุดพัก อาเบลพุ่งถอยหลังหลบลูกธนูที่ยิงมาอย่างรวดเร็ว และหันมองนักฆ่าที่เหลือ อยู่4คนที่กำลังพุ่งมาประชิดตัวอาเบล
"ตายซะ"
เหมือนเก็บแรงมาเพื่อเอามาไล่ฟันอาเบล ชายชราพุ่งถือดาบมาด้วยความรวดเร็ว แต่ต้องบอกว่าแย่หน่อย เพราะตอนนี้อาเบลมีอาวุธปืนที่สามารถปิดชีวิตมนุษย์ได้ง่ายๆ เขาเล็งยิงไปที่ชายชรา
"ปัง!!!!!!!!!"
ลูกโม่แม็กนั่มที่ปรับพิเศษมาอย่างดี เพราะโรคจิตชนิดหนึ่งของชายถือปืนเขา้าให้เสียงที่ออกมาดังกระหึ่มเพื่อเพิ่มความตื่นเต้นเล้าใจ แต่ตอนนี้ มันกลับตาลปัตเสียงที่ออกมากระหึ่มดังลั่นได้ทำลายขวัญและกำลังใจของนักฆ่าทุกคนแล้วหลังจากได้ยินเสียงปืนที่ยิงใส่ชายชรา
ะุพุ่งเข้าใส่หัวกระโหลกศีรษะอย่างแม่นยำ แม้ชายชราจะพยายามหลบแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่มีผลต่ออาเบล
"หนี!!!!!!"
"ปัง!!!!!!"
นักฆ่าคนอื่นๆ ต่างะโออกมาและเตรียมวิ่งเข้าป่าเพิ่มหลบเอาชีวิตรอดหนีตาย ถึงจะมีกี่ชีวิตก็ไม่พอถ้าต่อสู้ซึ่งๆหน้ากับคนที่ถือปืน อาเบลเล็งหานักฆ่าที่ อยู่ไกลสุดก่อนเพราะมันใกล้จะวิ่งถึงป่าแล้ว ถ้าหลุดไปได้คงลำบากตามหาอีก อาเบลไม่อยากเสียเวลาอีก เขาเหนี่ยวไกทันที
"ปัง!!!!!"
ะุนัดที่สองก็พุ่งตรงไปที่กระโหลกศีรษะอย่างแม่นยำ เสียชีวิตไปอีกราย อาเบลไม่รอช้า หันเล็งไปนักฆ่านินจา ก่อนจะเหนี่ยวไกเป็รายที่สามที่เสียชีวิตเพราะปืนลูกโม่
"ยอมแล้ว อย่า อย่า อย่า ฆ่าฉัน ไม่ๆ อย่า"
ชายแต่งหญิงรู้ตัวว่าคงไม่รอดแน่ นักฆ่าคนอื่นๆที่มีฝีมือตอนนี้ก็เหลือเขากับนักธนูที่แอบอยู่ในป่า และเพื่อเอาชีวิตรอดเขาคุกเขาหมอบกราบร้องขอชีวิตตัวทันที อาเบลเดินมาใกล้อย่างเชื่องช้า เพราะเขาััได้ว่านักธนูไม่ยอมวิ่งหนี ถ้าวิ่งหนีอาเบลคงตามล่าทันทีแล้ว เขาเลือก1คนระหว่างนักธนูหรือชายแต่งหญิง เมื่อตัดสินใจได้แล้ว อาเบลเล็งปืนไปที่หัวของชายแต่งหญิงและเหนี่ยวไกจัดการฆ่ามันทันที
"ปัง!!!!!!"
อาเบลยิงกระบาลของชายแต่งหญิงอย่างเยือกเย็น
"ออกมาซะ"
พูดออกมาสั้น เพราะนักธนูก็คงจะรู้ตัวว่าหนีไปก็คงไม่รอด จากเหตุการณ์ที่ต่อสู้มา เขารู้ได้ทันทีเลยว่าอาเบลมีประสบการณ์มาก เพราะขนาดถูกลุมโจมตียังหาทางขยับเข้าใกล้นักธนูได้ และยังรู้ตำแหน่งอย่างเจาะจงด้วย
"ตึก ตึก ตึก ตึก"
เสียงฝีเท้าก้าวออกมาจากความมืดมิดในป่าชื้น อาเบลจ้องมองด้วย สายตาเ็า ตอนแรกกะจะฆ่าให้หมดทุกคนแล้ว แต่เพราะมือธนูสามารถหนีได้แต่ไม่ยอมหนีหรือขอร้องให้ไว้ชีวิตเลย อาเบลเริ่มสนใจเล็กน้อยจึงไว้ชีวิตก่อนเพื่อพูดคุยออกมา
"ซ่า ซ่า ซ่า"
อาเบลมองเห็นคนใส่สีดำรูปร่างสูงแต่ตัวผอมบางใส่ชุดปิดดำทั้งตัวจะคล้ายหญิงก็ไม่ใช่ชายก็ไม่เชิง เขาไม่ได้สนใจจุดนั้นมากนัก จึงหันไปคุยด้วยท่าทีสุภาพ
"ทำไมถึงไม่หนี หรือสู้ตาย"
อาเบลถามออกมาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นพร้อมจะฆ่านักธนูได้ทันทีโดยไม่กระพริบตา เขาสั่นกลัวเล็กน้อยก่อนจะเริ่มพูดออกมา
"เพราะ้าร่วมมือ"
"ร่วมมือทำอะไร"
นักธนูลังเลสักนิดก่อนจะตอบเหตุผลของเขาออกมา
"ฆ่าฮาเรน หัวหน้าแก๊งมาเฟียสิงโตคลั่ง"
"แล้วทำไมผมต้องร่วมมือกับนายด้วย"
"นายตัวคนเดียว ถ้าไม่มีฉันช่วย ผู้หญิงรอบๆตัวนายจะเดือดร้อนเพราะฮาเรน้าจับตัวพวกเธอไปบำเรอลูกน้องของตัวเอง"
"พูดว่าอะไร"
อาเบลพุ่งไปด้วยความเร็วสูงจนเกิดภาพติดตา ขว้าคอนักธนูออกแรงบีบเล็กน้อย นักธนูถูกยกสูงขึ้น อาเบลใช้ปืนจ่อไปที่หัวเตรียมจะยิง นักธนูที่มองหน้าอาเบลอยู่หน้าซีดเลย เขาใกับใบหน้าที่โเี้ของอาเบล อาเบลโกรธจนเืขึ้นหน้า
"แก๊ก"
"ก็ได้ ผมจะไว้ชีวิตนายแลกกับข้อมูลทั้งหมดของแก๊ง"
อาเบลสงบสติอารมณ์ได้จึงปล่อยคอของนักธนูลงพื้น เพราะอย่างน้อยนักธนูก็บอกข้อมูลแผนการของแก๊งสิงโตคลั่งให้อาเบลรับรู้ก่อนจะมีปัญหาตามมา
"แค่ก" "ซ่าาา" "แค่ก" "ซ่าาา" "แค่ก" "ซ่าาา" "ขอบคุณ" "ซ่าาา"
นักธนูรอดพ้นความตายมาได้ เขากวาดกลัวจนตัวสั่นใครบ้างที่ไม่กลัวความตาย เขาขอบคุณแต่เสียงของเขาเริ่มแปลกๆไปเหมือนเครื่องแปลงเสียงจะเสียหาย
"อะนี่ ข้อมูลจำเป็ทั้งหมด ที่ฉันรวบรวมมา" "ซ่าาา"
นักธนูยื่นแฟลชไดร์ฟข้อมูลให้อาเบล
"ได้งั้นก็ไปซะ อย่ามาให้เห็นหน้าอีก"
อาเบลเตรียมจะหันไปก็ถูกหยุด
"ห่ะ นายว่ายังไงนะ" "ซ่าาา"
"ใส่หัวไปซะ"
อาเบลไล่ให้นักธนูไปไกลๆ และเลิกยุ่งเื่นี้
"อย่าบอกนะว่านายจะทำลายแก๊งสิงโตคลั่งแก๊งมาเฟียอันดับสามของเมืองด้วยตัวคนเดียว"
เครื่องเลียนเสียงเสียหายหนักมากจนหยุดทำงานพอดี เสียงที่ออกมาจากภายใต้หน้ากากนั้น ดูเล็กแหลม น่ารักๆ และดูยังไงก็เป็เสียงของเด็กผู้หญิง
"ใช่ หืม เป็ผู้หญิงหรอกเหรอ"
"ไม่มีทางเป็ไปได้ แค่คนๆเดียวจะไปทำอะไรได้กัน ให้ฉันช่วยเถอะ ฉันสามารถช่วยนายได้ทุกอย่าง ขอแค่บอกมา ฉัน้าแก้แค้น ให้ฉันช่วยเถอะนะ"
อาเบลมองดูเธอที่ขอร้องอ้อนวอน อยากที่จะช่วยเหลืออาเบลเพื่อล้างแค้น เธออยากแก้แค้นกับมือของตัวเอง แม้จะเล็กน้อยเธอก็อยากเดิมพันกับชายคนนี้ที่มีความสามารถด้านการต่อสู้
"ก็ได้ งั้นถอดหน้ากากออก ผมจะได้รู้จักเธอ"
เมื่ออาเบลได้ยินว่าเธอ้าแก้แค้น และพยายามมีส่วนร่วมให้มากที่สุด ก็ทำให้เขานึกถึงอดีตของเขาขึ้นมา ก่อนจะสบัดหน้าไล่ความคิดนี้ไป
เธอลังเลเล็กน้อย จะถอดหรือไม่ถอดดี คงไม่เสียหายอะไรถ้าอาเบลที่เป็คนกุมชะตาชีวิตของเธอไว้ในกำมือแล้ว เพราะยังไงก็ต้องทำตาม เขาก็สามารถใช้กำลังสั่งเธอได้ เธอจึงไม่มีปัญหาและเริ่มถอดออก
ฝากติดตามด้วยครับ นกฟ้า ShoTToWrite