สินีประคองร่างของชายหนุ่มมาที่โซฟา ยังดีที่แม้เขาจะเมามากแต่ยังสามารถปลุกให้ลุกขึ้นเดินเองได้ถึงจะตุปัดตุเป๋ไปก็ตามแถมเขายังพูดจาพร่ำเพ้อไปตลอดทางแต่หล่อนก็ขี้คร้านจะใส่ใจ หล่อนจัดแจงให้เขานอนลง และด้วยเห็นแก่ความเป็เพื่อนมนุษย์ หล่อนคิดว่าควรจะนำผ้าห่มมาให้เขาเสียหน่อย
พชรลืมตาขึ้นมาเห็นร่างบางคุ้นตายืนหันหลังให้ เขาจึงลุกขึ้นและรวบเอวบางเข้าหาตน
“ข้าวพี่รักข้าว”
“นี่นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”
สินีที่อยู่ๆ ก็ถูกสวมกอดจากด้านหลังสะดุ้งและพยามแกะมือของชายหนุ่มออก แต่เขากลับรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม
“พี่ไม่ปล่อย ข้าวอย่าผลักไสพี่อีกเลย” เขาเอ่ยพลางก้มหน้าลงซุกไซ้ที่ซอกคอหญิงสาว
“นายเมาแล้ว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” สินีเห็นท่าไม่ดีจึงดิ้นรนขัดขืนมากกว่าเดิม
“ทำไมข้าว พี่ไม่ดีตรงไหน ทีกับไอ้แก่นั่นข้าวยังนอนกับมันได้” คนเมาไม่ฟัง และรัดเรือนร่างบางแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ฉันไม่ใช่ข้าวของนาย ปล่อยฉัน” คนเมายอมปล่อยแต่โดยดี แต่เพียงเสี้ยววินาทีเขากลับพลิกร่างบางให้หันมาเผชิญหน้าพร้อมกับประกบปากปิดริมฝีปากรั้นๆ ของหล่อนทันที
สินีพยายามเบี่ยงหน้าหลบทั้งผลักทั้งดันแต่ก็ไม่อาจหลุดออกจากวงแขนแกร่งของคนตรงหน้าได้
“อื้อ” หล่อนเม้มปากแน่นไม่ให้ชายหนุ่มรุกรานโดยง่าย แต่พชรก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขาหาทางทำให้หญิงสาวเปิดปาก และพาลิ้นตัวเองเข้าไปตักตวงความหอมหวานภายในโพรงปากฉ่ำร้อนของหล่อนได้
ลิ้นสากกวาดวนไปทั่วโพรงปากนุ่มอย่างหิวกระหาย เขาปรารถนาที่จะทำอย่างนี้กับรุ่นน้องสาวมานานแล้ว แต่ด้วยความเป็สุภาพบุรุษ เขาจึงต้องสวมหน้ากากรุ่นพี่ใจดี แต่ในเมื่อการเป็คนดีทำให้หล่อนหลุดมือไป เขาก็ไม่จำเป็ต้องสร้างภาพอะไรอีกต่อไป
ฤทธิ์แอลกอฮอล์ได้ปลดปล่อยตัวตนอีกด้านหนึ่งของพชรออกมา เขาไม่สนว่าตอนนี้หล่อนจะปฏิเสธและต่อต้านเขาอย่างไร เขาเพียงทำตามปรารถนาที่อยู่ภายใน
ร่างบางถูกรั้งเข้ามาแนบชิดจนเสียดสีกับแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ริมฝีปากของหญิงสาวถูกตักตวงครั้งแล้วครั้งเล่าจากคนเมาที่ไม่สนใจเสียงอู้อี้ที่ประท้วงออกมา แต่มันกลับเป็สิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณแห่งการเป็ผู้ล่าของชายหนุ่มให้ลุกขึ้นมา
จูบร้อนแรงยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ มือใหญ่ที่รั้งเอวบางเอาไว้เริ่มปัดป่ายไปทั่วเพื่อััผิวกายสาวอันเนียนละเอียด ความรู้สึกกระแสหนึ่งถูกปลุกขึ้นมาที่ใจกลางของหญิงสาว ความรู้สึกที่ห่างหายไปนานหลังจากครานั้นที่เ้านายหนุ่มสะบั้นความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหล่อนลง ครั้งนี้มันถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งโดยเด็กหนุ่มตรงหน้า ทำให้หล่อนโอนอ่อนและตอบสนองเขาไปในที่สุด
ปลายนิ้วสากประพรมไปทั่วเรือนกาย ปากของทั้งคู่ผลัดกันดูดดื่มและแลกลิ้นกันไปมา เขาทั้งคู่ลืมสิ้นแล้วทุกสิ่ง รับรู้เพียงแค่ความรู้สึกรุนแรงตรงหน้าที่ต่างคนต่างโหยหา ต่างคนต่างเฝ้ารอ ต่างคนต่างช่วยกันเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดหายไป
เสื้อผ้าของทั้งคู่ถูกฉีกทึ้งออกไปอย่างไม่ใยดี ร่างบางของหญิงสาวถูกผลักลงนอนบนโซฟายาวโดยที่มีร่างสูงทาบทับลงมา เขาฝากรอยจุมพิตไปทั่วไปหน้างาม และกลับมาแลกจูบอันดูดดื่มกับหญิงสาวอีกครั้ง จูบอันเร่าร้อนทว่าแฝงไปด้วยรสหวานล้ำทำให้หญิงสาวตกอยู่ในภวังค์เคลิ้มฝัน พอลไม่เคยจูบหล่อนอย่างนี้มาก่อน เขามักจะจูบหล่อนด้วยความใคร่ และถ้าเป็ไปได้เขามักจะหลีกเลี่ยงการจูบที่ริมฝีปากเสมอ สินีหลับตาลงซึมซับความหวานล้ำที่เริ่มก่อเกิดขึ้นเรื่อยๆ ความเร่าร้อนทว่านุ่มนวลที่ชายหนุ่มตรงหน้ามอบให้ทำให้หล่อนไม่อาจปฏิเสธได้ หล่อนโหยหามันเหลือเกิน
4K
