[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

ฉัวะ!!อสรพิษตัวหนึ่งถูกดาบของรามฝันผ่านมันไปอย่างง่ายดายตลอดเส้นทางรอบกายเต็มไปด้วยพืชไม้พรรณหญ้านานา สิ่งที่หลบซ่อนอยู่ภายในนั้นก็อันตรายมากมายเหลือแสน ดินแดนของธรรมชาติย่อมมีสัตว์ป่าจำนวนมากใช้เป็นที่อยู่อาศัยมากมาย อสรพิษร้ายเหล่านี้มอบคะแนนนักล่าให้กับรามตัวละ 3 แต้ม ซึ่งตลอดทางกว่าชั่วโมงเขาฆ่าอสรพิษร้ายไปแล้วกว่า 18 ตัว หากเขาสังหารมันมากไปกว่านี้ก็เกรงว่ามันจะต้องสูญพันธุ์ไป แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย พวกมันมีจำนวนมากยิ่งกว่าอะไรตามเส้นทางป่าลึก รามสังหารสิ่งมีชีวิตไปแล้วมากมาย อาทิอสรพิษ 18 ตัว ได้คะแนนนักล่าตัวละ 3 แต้มหมาป่าสายพันธุ์โลหิตเพลิง 5 ตัว ได้คะแนนนักล่าตัวละ 5 แต้มหมียักษ์ 1 ตัว ได้คะแนนนักล่า 10 แต้มวานรหยิบฉวย 6 ตัว ได้คะแนนนักล่าตัวละ 5 แต้มโนมนักรบอีกกว่า 20 ตัว ได้คะแนนนักล่าตัวละ 1 แต้มเท่านั้นสัตว์ 4 สายพันธุ์ใหญ่นี้เข้าจู่โจมรามอยู่ตลอดเวลา ไม่น่าแปลกใจนักแล้วสำหรับศพของผู้คนมากมายที่นอนตายกันเกลื่อนไปหมด ด้วยจำนวนของสัตว์ป่ามากมายขนาดนี้คงไม่ยากหากจะฆ่ามนุษย์ลงสักคนหนึ่ง แต่ก็ยังมีพวกโนมนักรบอีกมากมายที่ยังมีชีวิตอยู่ ความเป็นไปได้หนึ่งคือพวกมันได้จัดการกับมนุษย์ลงทำให้พวกมันรอดชีวิตอยู่ได้ และคงมีคนที่ทำภารกิจล้มเหลวมากมายเลยทำให้มีโนมนักรบหลงเหลือในป่ามากมายเช่นนี้แต่จากเวลากว่า 2 ชั่วโมงที่รามได้ออกเดินทาง เขากลับเก็บเกี่ยวคะแนนนักล่ามามากถึง 139 แต้ม ผนวกรวมกับคะแนนนักล่าเดิมที่เขานั้นถือครองอยู่ 164 แต้ม ก็ทำให้ตอนนี้รามมีคะแนนนักล่ากลับมาสูงมากถึง 303 แต้ม ซึ่งมากเพียงพอแล้วที่เขานั้นจะใช้มันเพื่อซื้ออุปกรณ์ระดับ 1 มาใช้งานจากการเดินทางหลบๆซ่อนๆมานานนับชั่วโมง ยิ่งเข้าไปลึกตามทางที่ชายตัวเล็กบอก เขาก็ยิ่งพบเจอกับกลุ่มของผู้คนมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆตามระยะทางพวกมันบางกลุ่มก็จับมือกันเป็นพันธมิตรชั่วคราวเพื่อตามหา 'ความเสียใจของราชา' แต่หลังจากนั้นก็คงจะคล้ายเป็นสงครามขนาดย่อมอยู่เช่นเดิม แต่บางกลุ่มนั้นซื่อตรงยิ่งกว่านั้น พวกมันจัดการห่ำหั่นกันทันทีที่พบเห็นหน้ากลุ่มอื่น เพื่อทำให้การเดินทางของพวกมันง่ายดายขึ้น ทั้งยังเป็นการล่าหาคะแนนนักล่าที่ตัวของพวกมันต้องการเป็นอย่างมากในตอนนี้ไปในตัวอีกด้วย แต่การทำเช่นนั้นก็มีความเสี่ยงสูงเช่นกันว่าพวกมันนั้นจะถูกล่าสังหารไปด้วยซากศพยิ่งเข้าไปลึกขึ้นยิ่งพบเจอแต่มนุษย์เยอะมากยิ่งขึ้น จากที่รามได้สังเกตุมาตั้งแต่เข้ามาภายในป่าแห่งนี้ โดยประมาณของจำนวนมนุษย์ที่ตายลงไปคือ 80 คนหรือมากยิ่งกว่านั้น เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลเป็นอย่างมากถ้าหากคิดขึ้นมาได้ว่าผู้คนส่วนมากที่ถูกนำพามานั้นอยู่บนโลกธุรกิจที่ดำเนินแข่งขันกันด้วยเงินตรา!ขณะที่กำลังพักผ่อน รามก็ได้ดูข้อมูลของแหวนฆาตกรโลหิต เห็นว่าตอนนี้เขาสะสมแต้มมาถึง 4 แต้มแล้วจากการสังหารคนทั้ง 4 ลงไป ถ้าหากเขาจัดการเพิ่มอีก 2 คนเขาก็สมควรจะได้รับแต้มค่าสถานะแบบสุ่ม 1 แต้ม มันเป็นรางวัลที่ดูดีเป็นอย่างมากถ้าหากเทียบกับสิ่งที่ให้กระทำ ในสถานการณ์ที่ได้เปรียบแบบนี้รามสามารถจัดการฆ่าคนไปได้เรื่อยๆเพื่อเพิ่มความสามารถให้กับเขาเอง แต่ความคิดนั้นก็มีความเสี่ยงอยู่ไม่ใช่น้อยตอนนี้รามมีคะแนนนักล่าในครอบครองอยู่ 303 แต้ม เป็นจำนวนที่มากพอจะปลดล็อคระบบระดับขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งได้ ตอนนี้เขาปลดล็อคมันเอาไว้แล้ว หากใช้คะแนนนักล่า 100 แต้มรามก็จะสามารถพัฒนาตนเองจากระดับ 2 ไประดับ 3 ได้ นั้นจะทำให้เขาได้รับค่าสถานะ 4 แต้มตามที่เขารู้ ค่าสถานะ 4 แต้มเป็นสิ่งที่มีค่าเป็นอย่างมากแต่รามไม่คิดว่าตนเองจะต้องถวิลหาแต้มค่าสถานะอีก...'ดาบของเรามัน... เริ่มทื่อเกินไปแล้ว และไอ้เจ้าหมีบ้านั้นทำเอาดาบเราบิ่นไปไม่ใช่น้อยเลย' รามหยิบดาบที่ตนเองพึ่งซื้อมาได้เพียง 2 วันด้วยคะแนนักล่า 20 แต้มออกมาจ้องมองดู ใบดาบนั้นเริ่มที่จะหม่นคล้ายหมดลมหายใจในวิถีแห่งดาบ ความคมนั้นยังพอมีอยู่มาก หากรวมกับพละกำลังอันมหาศาลก็ทำให้มันดูเหมือนคมตลอดเวลาเช่นเดิม แต่หากจะมองดูจริงๆ บนใบดาบนั้นมีร่องรอยความเสียหายมากมาย ไม่คิดว่าผ่านมาเพียงไม่กี่วันดาบเล่มนี้จะได้รับความเสียหายมากขนาดนี้คงจะโทษอะไรม่ได้มาก ดาบราคาเพียง 20 คะแนนนักล่านั้นจะมีอะไรดีไปมากกว่านี้ได้ มันถึงเวลาแล้วที่เขานั้นควรจะเปลี่ยนอาวุธของตัวเอง''ไหน... ดูซิว่ามีอะไรบ้าง'' รามบ่นพึมพัมกับตัวเองออกมาเบาๆเมื่อเปิดระบบตลาดมืดออกมาอีกครั้งหนึ่ง รามก็ไล่เปิดหาไปในส่วนของอุปกรณ์ระดับ 1 ที่ไม่ได้มีเพียงแค่เหล่าอาวุธยุทโธปกรณ์เท่านั้น ยังมีเหล่าอุปกรณ์สวมใส่ต่างๆที่น่าจะมีความสามารถแอบแฝงเอาไว้เหมือนอย่าง แหวนฆาตกรโลหิต ซึ่งเป็นถึงอุปกรณ์ระดับ 3 ที่รามนั้นได้รับมาครอบครอง ความสามารถของมันนั้นน่าสนใจเป็นอย่างมาก และรามก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าอุปกรณ์เหล่านี้จะทำให้เขาพึงพอใจได้ถึงจะเตรียมใจเอาไว้บ้างแล้ว เพราะอุปกรณ์จะมีเขียนเพียงแค่ชนิดเท่านั้น เขาไม่อาจทราบรู้ว่าจะได้อุปกรณ์ในรูปแบบใดของอาวุธชนิดนั้นมา ความต่างของอุปกรณ์ระดับ 1 กับระดับ 3 นั้นต่างกันมากถึงสองระดับ ดังนั้นเขาไม่ควรหวังเอาไว้มากเกินไปรามเป็นมนุษย์ที่ใช้อาวุธได้เกือบทุกประเภทยกเว้นเพียงอาวุธเพราะตัว ซึ่งเป็นอาวุธที่จะออกแบบมาเพื่อให้เหมาะสมกับคนนั้นๆ หรือแบบเฉพาะเจาะจงตำราฝึกที่ไม่เปิดเผยให้กับคนภายนอก นอกเหนือจากนั้นรามสามารถใช้ได้มันอย่างเชี่ยวชาญทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นดาบ ทวน หอก มีด กระบี่ พลอง กระบอง แส้ ฉมวก ง้าว เคียว ธนู ปืน ระเบิด เวลานับสิบปีเขาถูกฝึกให้เป็นยอดบอดี้การ์ดดังนั้นเขาจะต้องประยุกต์ได้กับทุกสถานการณ์ตระกูลทรัพย์นารักษ์เต็มไปด้วยศัตรูหลากหลาย ทั้งโลกธรรมดาและโลกใต้ดิน ดังนั้นเพื่อปกป้องประธานของ ซี-กรุ๊ป รามจำเป็นจะต้องเรียนรู้พวกมันเอาไว้ทั้งหมดแต่อาวุธที่ถนัดที่สุดราม มันไม่ใช่ดาบ ดาบเป็นอาวุธที่ดีเด่นทั้งเรื่องรุกและรับ เป็นอาวุธระดับพื้นฐานที่จัดว่าดีสุดสำหรับทุกสถานการณ์ฝึกใช้งานง่าย แต่สำหรับรามแล้วเขานั้นถนัดที่จะใช้ทวนเป็นที่สุด เพราะเป็นอาวุธที่จู่โจมได้อย่างรวดเร็วและสร้างระยะห่างกับอีกฝ่ายได้ไม่ยาก ถ้าหากอีกฝ่ายนั้นต้องการจะเข้าประชิดตัวกับเขา รามก็สามารถจัดการมันได้ด้วยศิลปะการป้องกันตัวของเขาเองได้ และง้าวนี้แหละ เป็นสิ่งที่ทำให้รามนั้นเกลียดการฝึกฝนเพราะเขาใช้เวลากว่า 2 ปีเต็มๆในการฝึกใช้งานมันให้เกินกว่าระดับของอาจารย์ง้าวฝีมือการใช้ทวนของรามเป็นที่ลือเรื่อง ถึงขนาดมียอดฝีมือจากแดนมังกรได้มาท้าประลองกับเขามากมาย แต่รามก็สามารถเอาชนะพวกมันได้เกือบทุกคนในเรื่องฝีมือการใช้ทวนจะมีเพียงแค่ผู้เดียวเท่านั้นที่เขาพ่ายแพ้ในฝีมือเพลงทวน...ปรมจารย์เขี้ยวเงิน...รามยังเป็นมนุษย์ที่หลงไหลในอาวุธ เขาสะสมอาวุธโบราณต่างๆมากมาย ทั้งที่ประมูลซื้อมาอย่างถูกต้อง และยังมีการแย่งชิงไปถึงการโจรกรรมมาจากคนอื่น โดยที่พวกมันเหล่านั้นไม่ยินยอม แต่ครั้งหนึ่งรามเองก็เคยได้รับสิ่งที่น่าประหลาดใจเช่นกัน จะกล่าวว่าเป็นเรื่องหลอกลวงดีหรือไม่?เพราะครั้งหนึ่งเคยมีนายหน้าพ่อค้าที่รามรู้จักดีได้ส่งจดหมายมาให้เขาเข้าร่วมการประมูล โดยสิ่งที่โดดเด่นที่สุดในการประมูลครั้งนั้นก็เป็นอาวุธที่รามนั้นถนัดมากที่สุด และยังเป็นอาวุธที่ผู้เคยอ่านเรื่องราววรรณกรรมจีนอันโด่งดังทุกคนต้องรู้จัก อาวุธคู่กายของยอดคนที่แข็งแกร่งที่สุดในแผ่นดิน ยอดง้าวของลิโป้... 'ง้าวกรีดนภา'รามเคยหัวเราะลั่นออกมาในที่ทำงานของตนเอง เพราะทุกคนควรจะรู้ว่าง้าวกรีดนภาของลิโป้นั้นถูกเผาทำลายไปพร้อมๆกับอาวุธอื่นๆ หรือหากไม่ ตอนนี้มันก็คงจะกลายเป็นเพียงซากอาวุธที่ไร้คุณค่าใดๆ กระนั้นแล้วด้วยความคุ้นเคยกับนายหน้าคนนี้รามก็จำเป็นที่จะต้องไปมองดูด้วยตนเอง ถ้าหากมันเป็นเรื่องหลอกลวงแต่ตัวอาวุธทำออกมาได้สวยงามน่าเกรงขามและสามารถใช้เป็นอาวุธได้จริง เขาก็คงจะซื้อมาเก็บเอาไว้และเมื่อไปถึงรามได้มีโอกาสได้มาจับอาวุธนั้น ตัวง้าวยาวกว่า 2.3 เมตรนับว่ายาวผิดปรกติ แต่ที่ผิดปรกติกว่าคือน้ำหนัก เพราะง้าวกรีดนภานี้มีน้ำหนักโดยประมาณคือ 50 กิโลกรัม! แรงเหวี่ยงเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เกิดสายลมน่าหวาดกลัว กระนั้นแล้วรามก็ยังเหวี่ยงมันได้เพียง 10 ครั้งเท่านั้น ตัวง้าวมีดำแสงสลับโลหะสีดำน่าเกรงขาม ส่วนหัวมีปลายแหลมพร้อมส่วนวงจันทร์ที่คมกริบด้วยความสนใจในสิ่งนี้ รามจึงทุ่มเงินลงไปกว่า 300000 หยวน หรือ 1.5 ล้านบาทเพื่อซื้อของที่น่าจะเป็นของเลียนแบบนี้รามกำลังคิดว่าตนควรซื้อทวนมาเลยดีหรือไม่ ถ้าหากใช้ทวนเขานั้นก็กังวลว่าจะไม่เหมาะสมกับพื้นที่ในตอนนี้สักเท่าไหร่นัก แต่เมื่อคิดไปคิดมาก็ช่างมันเถอะ พละกำลังของเขาตอนนี้มันมากมายจนล้นเหลือ การจะฟันต้นไม้พวกที่ขวางทางให้ขาดคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร ดังนั้นแล้วรามจึงได้ใช้คะแนนนักล่า 300 แต้มจัดการซื้อ ทวนระดับ 1 เพื่อมาลองใช้งานเองในทันที[ทวนเงิน : อุปกรณ์ระดับ 1]เมื่อถือจะเพิ่มความแข็งแรง 3 หน่วย ความคล่องตัว 2 หน่วย วิญญาณ 3 หน่วย''โอ้'' รามมองดูทวนเงินตรงหน้าของเขา เมื่อยื่นแขนไปรับรามก็ได้สัมผัสกับทวนที่ทำมาจากโลหะสีเงินทั้งหมด ปลายทวนมีความคมส่องแสงราวกับพระจันทร์ ส่วนของวงจันทร์นั้นก็มีความคมและความแข็งแรงมากพอจะใช้ป้องกันรับการโจมตีต่างๆ ตั้งแต่ปลายถึงท้ายยาวได้ 1.7 เมตร มีน้ำหนักได้ประมาณ 25 กิโลกรัม แค่ลองเหวี่ยงครั้งสองครั้งก็ทำให้รามรู้ว่ามันเหมาะมือเขาเป็นอย่างมากด้วยค่าสถานะที่เพิ่มเข้ามาทำให้รามจำเป็นต้องหยิบพีเอสการ์ดขึ้นมาดูอีกครั้ง เนื่องจากตอนนี้ค่าสถานะของเขามันเริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ [ทรัพย์นารักษ์ ราม] [ระดับ 2 ]ความแข็งแรง : 20(+12) หน่วย ความคล่องตัว : 19(-2) หน่วย สัญชาตญาณ : 17(+5) หน่วย สติปัญญา : 20 หน่วย วิญญาณ : 6(+3) หน่วยคะแนนนักล่า : 3 แต้ม พรสวรรค์ : [จักรพรรดิวิหคนภาแรก] ค่าสถานะนั้นเพิ่มขึ้นสูงเป็นอย่างมากในตอนนี้ สวนทางกลับคะแนนนักล่าที่ยิ่งมอง รามก็รู้สึกว่าตนเองจะกลายเป็นยาจกในเร็ววันนี้...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 22

นิยายแนะนำ

[GrimHunt] สมรภูมินักล่า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 1 ตอนที่ 22

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้