บ้านของป้าแอนคนสวยของผมอยู่ไกลจากบ้านแม่พอสมควร แต่การเดินไปนั้นไม่ใช่ปัญหาแม้แต่น้อย ผมแค่ขึ้นไฟฟ้า10นาทีไปลงที่สถานีปลายทาง แล้วเดินด้วยเท้าอย่างสบาย ๆ เข้าหมู่บ้านไปอีกราว ๆ 5 นาทีก็ถึง บ้านของป้าแอนเป็บ้านสองชั้นสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอล ผนังปูนฉาบเรียบสีขาวสะอาดตา หลังคาทรงจั่วหรือทรงปั้นหยาดูเรียบง่ายแต่แข็งแรง มีระเบียงไม้ขนาดกว้างที่ยื่นออกมาจากชั้นสอง พร้อมราวกันตกกระจกใสที่เปิดรับทัศนียภาพรอบด้าน รอบ ๆ มีสนามหญ้ากว้างทีเดียว แถมหญ้าก็ขึ้นสูงมา สงสัยนี่แหละมั้ง งานที่ผมต้องมาทำ นอกจากนั้นดูเหมือนด้านข้างบ้านของป้าแอนจะมีสระว่ายน้ำซะด้วย
อะ...อึกสระว่ายน้ำงั้นเหรอ งั้นแสดงว่าป้าก็ต้องใส่...ชุดว่ายน้ำสินะ วะ...พีชหรือทูพีชล่ะเนี่ย แค่คิดถึงภาพนั้น หัวใจผมก็แทบจะะเิตูมตาม ส่วนเ้างูั์ตาเดียวตรงเป้าก็ปวดตุบ ๆ จะอยากผงาดหัวออกมาเล่นน้ำเต็มที่ ทว่า...ทุกอย่างก็ถูกหยุดลงเมื่อเสียงของป้าแอนดังขึ้น
“อ้าว นนท์มาแล้วเหรอลูก เข้ามาก่อน เข้ามาก่อน มาไวกว่าที่บอกอีกนะเนี่ย” ป้าแอนระบายยิ้มหวานสดใส ก่อนที่เธอจะเดินออกมาเปิดประตูให้ผมเข้าไป
“บะ...บ้านป้าสวยจังเลยนะครับ กว้างขวางสุด ๆ”
“ขอบใจที่ชมบ้านป้านะ มันก็กว้างจริง ๆนั่นแหละ ยิ่งป้าอยู่คนเดียวด้วย” ป้าแอนเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มเศร้า ส่วนผมก็นึกในใจเล่น ๆ พร้อมกับใช้สายตาแอบมองสองเต้าไซซ์อวบอัดในเสื้อป้าแอน ‘ก็แล้วทำไมป้าไม่หาผัว เอ๊ย! หาผม เอ๊ย! หาแฟนสักคนล่ะครับ จะทนเหงาทำไม น่าเสียดาย...อึก ของ...’ แต่ทว่าในขณะนั้นผมก็ต้องใสุดขีดเพราะจู่ ๆ ป้าแอนก็พูดขึ้น
“ป้าเข็ดแล้วล่ะนนท์ เื่ความรัก เดี๋ยวเจอคนไม่ดีก็เสียตัวเสียใจอีก...”
“คะ...ครับ ก็จริงของป้า...” ผมระบายยิ้มแห้ง ๆ พร้อมพยักหน้าตอบ
....เชดเข้! ป้ากูมีวิชาอ่านใจรึไงเนี่ย รู้สิ่งที่กูกำลังคิดในหัวได้ไง
จากนั้นป้าแอนก็พาผมเข้าไปนั่งพักในบ้าน ก่อนจะหาน้ำมาให้ดื่ม จากนั้นจึงเริ่มแจกแจงงานที่จะขอให้ผมช่วยทำในวันนี้ ซึ่งก็มีอยู่ สองอย่างนั้นคือ ช่วยเธอจัดของในห้องเก็บของหลังบ้าน กับช่วยถางหญ้าในสวน ก็ตรงกับที่ผมคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด
“จริงเื่ถางหญ้าป้าทำเองได้อยู่หรอก แต่ถ้าทำเองคงไม่มีเวลาเก็บของหลังบ้านแน่ ๆ แถมบางกล่องก็ใหญ่แถมหนัก ป้ายกไม่ไหวจริง ๆ”
“เื่นั้นป้าไม่ต้องห่วงครับเดี๋ยวนนท์จัดการให้ สบายมาก ๆ”
“อุ๊ย จริงเหรอจ๊ะ ขอบใจน้า งั้นไปกัน เดี๋ยวป้าพาไป” ป้าแอนยิ้มหน้าบานอย่างอารมณ์ดีก่อนที่เธอจะลุกขึ้น และเดินนำผมไปหลังบ้าน ซึ่งพอมาถึงผมก็ชะงักนิ่งไปเล็กน้อย สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าผมคือกล่องใบใหญ่ ไม่สิ ต้องพูดว่า ใบหญ่ายยยยยยยย มาก ราว ๆ สิบกว่ากล่อง กับของข้างเครื่องมือช่าง อุปกรณ์ทำสวนอีกหลายชิ้น
“ส่วนใหญ่เป็พวกเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า และก็พวกเครื่องใช้ไฟฟ้าเก่า ๆ ที่ป้าไม่ได้ใช้แล้ว ว่าจะเอาไปบริจาคก็ยังไม่มีเวลาเลย จะปล่อยไว้แบบนี้ก็ไม่ได้ เดี๋ยวนก หนู งู แมลงสาบมาทำรัง นนท์ช่วยป้าหน่อยนะ”
“ดะ...ได้ครับ” ผมพยักหน้าก่อนจะเริ่มงานทันที
ป้าแอนเปิดประตูห้องเก็บของ ก่อนที่ผมจะยกกล่องใบหญ่ายยยยยยยยเข้าไปวาง กล่องไหนวางตรงไหร กล่องไหนต้องแยกของออกมาป้าแอนจะเป็คนบอกเอง เราสองคนช่วยกันทำอย่างขะมักเขม้น จนข้าวของที่วางระเกะระกะก่อนหน้าค่อย ๆ อันตรธานหายไปจนเกือบหมด
“ส่วนกล่องเล็กกล่องนี้ไม่ค่อยได้ใช้งั้น วางไว้ชั้นบนสุดก็แล้วกัน” ป้าแอนบ่นพึมพำก่อนที่เธอจะปีนบันไดขึ้นไปวางกล่องในมือ กล่องใบไม่ใหญ่ แต่ดูเหมือนของที่วางบนชั้นตอนนี้จะเยอะพอสมควร หากจะนำเ้านั้นไปวางเพิ่ม ป้าแอนต้องปีนบันไดขึ้นไปยืนขั้นบนสุด ซึ่งค่อนข้างอันตราย
“ปะ...ป้าแอนระวังนะครับ” ผมรีบลุกขึ้น และหันไปเตือนเธอด้วยความเป็ห่วง
“สบายมากนนท์แค่นี้ป้า ว้าย!!!” ในจังหวะที่ป้าแอนหันมาส่งยิ้มมั่นใจให้ผม บันไดดูเหมือนจะโงนเงนเสียการทรงตัว ก่อนที่ร่างของป้าแอนจะร่วงลงมา ผมะโสุดเสียง ก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าอย่างลืมตัว ตุบ!! ร่างของป้าร่วงลงมานั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้นห้อง ทว่า...มันไม่ใช่พื้นแข็งที่ทำให้เธอเจ็บ หากแต่เป็ใบหน้าของผมต่างหาก!!
ในวินาทีนั้น เหมือนผมจะสะดุดล้มพอดี ก้นนิ่ม ๆ อวบอัดของป้าเลยไม่กระแทกพื้น แต่กระแทกเข้ากับผมเต็ม ๆ แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ก้นอย่างเดียว เพราะยังมีกลีบอวบอูมของเธออีกด้วย อ๊าาา....าาา เจอแบบนี้ผมยอมหายใจไม่ออกตาย นี่ถ้าแลบลิ้นออกเลียได้ผมคงทำไปแล้ว
“ว้าย!! นนท์เป็ไงบ้างลูกเจ็บตรงไหนไหม” ป้าแอนพอรู้ว่าตนเองกำลังนั่งทับหน้าผม เธอก็พลันลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะร้องถามด้วยความใ
...ชิ กำลังฟินเลย ป้ารีบลุกทำไมเนี่ย
“อะ...อูยยย เจ็บนิดหน่อยครับ แต่ไม่เป็ไรมาก ป้าล่ะครับเป็อะไรไหม”
“ป้าไม่เป็ไร ป้าขอโทษนะที่ไม่ฟังคำเตือนนนท์”
“ช่างมันเถอะครับ ไม่งั้นจะเรียกว่าอุบัติเหตุเหรอครับ เสร็จแล้วใช่ไหมครับ”
“จ้ะ ห้องเก็บของเสร็จแล้ว เหรอแค่ถางหน้าที่สวน”
“ดูแล้วหญ้าไม่รกมาก งั้นเดี๋ยวนนท์ทำเองป้าพักเถอะครับ”
“จะดีเหรอ งั้น...ป้าฝากด้วยนะ” ป้าแอนยิ้มแป้น ส่วนผมก็หยิบอุปกรณ์ถางหญ้า ก่อนจะเดินไปที่สนาม และเริ่มทำงาน หญ้าไม่สูงจริง ๆ แต่สนามกว้างนิดหน่อย แถม....แดดร้อนมาก ร้อนเหมือนซ้อมตกนรกไม่มีผิด ผมถางหญ้าจนเหงื่อท่วมเปียกเสื้อ ไปหมด สุดท้ายจึงตัดสินในถอดออก และถางต่อ
ก็แดดมันร้อน คนไม่ใช่หุ่นยนต์ ที่จะทนตากแดดทั้งวัน ก็อยากจะซื้อ ป้าสัก... ตูม!! ขณะที่ผมกำลังฮัมเพลง ๆ เบา จู่ ๆ หูก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างตกลงไปในสระว่ายน้ำ ซึ่งพอหันไปดูก็พบว่า...เป็ป้าแอนคนสวยที่พุ่งตัวลงไปว่ายน้ำ สองตาผมถึงกับเบิกกว้าง หัวใจที่กำลังจะหมดแรงเพราะแดดก็พลันฟื้นกลับมาอีกครั้ง ป้าแอนดำผุดดำว่าย ก่อนจะโผล่หน้าขึ้นมาจากน้ำ และพูดว่า
“สู้ ๆ นะนนท์ถางหญ้าเสร็จแล้ว มาเล่นน้ำแก้ร้อนกับป้านะ”
“นะ....หน่านิ!! เล่นน้ำกับป้าในสระงั้นรึ!! โอวววว...วววพระเ้า!! สู้ตาย สู้ว้อยยยย!! ไอ้พวกหญ้าสวะมึงตายซร้าาาา....!!” สองตาผมมีไฟราคะ เอ๊ย! ไฟแห่งความมุ่งมั่นลุกโชติ่ ก่อนจะใช้กรรไกรตัดหญ้าในมือตัดหญ้าที่เหลือดัง ฉับ ฉับ ฉับ อย่างรวดเร็วราวกับเป็เครื่องจักร
หึหึ ฮ่า ๆ ๆ ๆ เล่นน้ำกับป้าแอน เล่นน้ำกับป้าแอน เมื่อกี้ไม่ได้มองป้าแอนใส่ชุดว่ายน้ำแบบไหนวะ วันพีช ทูพีช เว้าสูง รัดติ้ว จีสติง อยากเห็น อยากเห็น ฟืดฟาด ฟืดฟาดดด ลมหายใจผมเข้า ๆ ออก ๆ โพรงจมูกอย่างหื่นกระหาย จนสุดท้ายหญ้าในสนามก็ถูกตัดจนสั้นทุกตารางนิ้ว
“เยด เอ๊ย! เยส เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว” ผมยิ้มหน้าระรื่น ก่อนจะพลันลุกขึ้นยืน จากนั้นก็หันไปทางสระว่ายน้ำเพื่อที่จะบอกป้าแอน แต่ทว่า......
ผมไม่เห็นป้าแอนอยู่ในสระ
อ้าว...ป้าขึ้นจากน้ำแล้วเหรอ? ตอนแรกที่เห็นเลยคิดแบบนั้น แต่ในเสี้ยวอึดใจ ร่างของป้าแอนก็โผล่พรวดขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำ ทว่า....มันไม่ใช่การโผล่ขึ้นมาแบบปรกติ มันดูคล้ายเธอกำลังลำลักน้ำ และทรมานเป็อย่างมาก จากนั้นร่างก็จมหายลงไปอีกครั้ง
ระ....หรือว่า ตะคริวกิน!! ดวงตาผมเบิกกว้างด้วยความตื่นใสุดขีด ก่อนที่สองเท้าจะวิ่งตรงไปยังสระว่ายน้ำ และพุ่งกระโจนลงไปช่วยป้าแอนอย่างรวดเร็ว...
จบตอน
![ทะลุมิติมาเป็นท่านลอร์ด แต่ขอโทษที... ผมมีระบบสร้างฐาน [RTS] ระดับแชมป์โลก!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1783420841_83693545.webp)
85
