ตอนที่ 8 การช็อปปิ้งครั้งแรกของเหล่าภูต
ั้แ่กลับมาจากคานาสฟ้าก็ย้ายของมานอนที่ห้องพ่อแม่แทนส่วนห้องของเขานั้นก็ปล่อยทิ้งเอาไว้สิ่งของต่างๆของพ่อแม่บุญธรรมฟ้าเก็บรวบรวมลงกล่องอย่างดี จะเหลือก็แต่พวกอัลบั้มรูปแล้วก็รูปภาพต่างๆของพวกท่านทั้งสองที่ฟ้ายังคงตั้งโชว์เอาไว้
บ้านของฟ้ามีสามห้องนอนและทุกห้องจะมีห้องน้ำภายในตัวห้องนอนใหญ่เป็ห้องเก่าของพ่อกับแม่ อีกสองห้องจะมีขนาดพอๆกันหนึ่งในนั้นเป็ห้องนอนเก่าของฟ้า ทั้งสองห้องต่างถูกจัดอย่างเป็ระเบียบเผื่อเอาไว้รับรองเพื่อนของฟ้าที่อาจจะมานอนค้างบ้านที่แต่ก่อนเคยเงียบเหงาตอนนี้ก็มีภูตทั้งสามมาช่วยคลายเหงาหรือบางครั้งฟ้าก็จะไปนั่งคุยเล่นที่บ้านป้าดาจนตอนดึกๆค่อยกลับบ้าน
เช้าวันนี้ฟ้าเริ่มรู้สึกตัวเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาทับที่ขาของเขาเขาค่อยๆปรือตามองเพื่อหาสาเหตุแต่เมื่อเห็นสิ่งที่ทับขาของเขาอยู่ก็อดที่จะยิ้มน้อยๆออกมาไม่ได้บนขาข้างขวาของเขามีใบหน้าของสุนัขขนสีขาวพาดทับอยู่ส่วนบนขาซ้ายของเขานั้นมีทั้งใบหน้าและขาของสุนัขขนสีเทาวางแหมะอยู่ทั้งสองตัวต่างนอนหายใจอย่างผ่อนคลายทำให้เขาไม่ยากปลุกพวกมันเท่าไหร่ กลับกันเป็ฝ่ายมันสองตัวเมื่อรู้สึกถึงการขยับเขยื้อนของเ้านายพวกมันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมทั้งพงกหัวขึ้นมองแล้วส่งเสียงทักทาย
“อรุณสวัสดิ์ยามเช้านายท่าน”
“อรุณสวัสดิ์ เป็ไงบ้าง นอนสบายไหม”
“พวกเรานอนหลับสบายดี ที่นี่เงียบสงบมาก”เฟริสเอ่ยตอบตามความจริง
“แถวนี้มีแต่บ้านคนเลยเงียบสงบแบบนี้แต่ถ้าพวกเ้าไปอยู่ในย่านกลางเมืองพวกเ้าจะเห็นแสงสีเสียงต่างๆมากมายผู้คนเดินไปมาขวักไขว่ราวกับยามกลางวัน ที่โลกนี้ที่เที่ยวยามกลางคืนเยอะมากเดี๋ยววันนี้ข้าจะพาพวกเ้าออกไปััโลกที่นี่ดูแล้วเ้าจะเห็นถึงความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับที่คานาส”วินเอ่ยอธิบายพร้อมลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวภูตสาวที่นอนอยู่ข้างๆหมอนได้ยินเสียงพูดคุยก็รู้สึกตัวตื่น
“อรุณสวัสดิ์ยามเช้านายท่าน”
“ไปเตรียมตัวให้เสร็จเร็วเมร่าเดี๋ยวข้าจะพาพวกเ้าออกไปข้างนอก เฟริสกับฟอกซ์ก็ตามเมร่าไปด้วยจะได้รู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง”ฟ้าเอ่ยสั่งภูตทั้งสามก่อนที่จะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำปล่อยให้ภูตทั้งสามไปสอนงานกันเอง
ใช้เวลาสักพักฟ้าถึงค่อยเดินลงมาจากชั้นบนกะว่าจะกินข้าวเช้าที่บ้านก่อนแล้วค่อยไปกินมื้อเที่ยงข้างนอกแทน
“นายท่านเมร่าจัดการงานเรียบร้อยแล้วค่ะ วันนี้พวกเราจะออกไปไหนหรือคะ”ภูตสาวที่เห็นเ้านายลงมาจากชั้นบนก็รีบเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“เมร่าปกติไม่ค่อยได้ค้างที่โลกนี้ข้าก็เลยยังไม่ได้ปรับปรุงบ้านเพิ่มเติมไหนๆเฟริสกับฟอกซ์ก็จะมาอยู่ด้วยแล้วข้าก็กะว่าจะไปซื้อพวกของใช้เข้าบ้านแล้วมื้อเที่ยงค่อยออกไปทานร้านอาหารข้างนอกฟอกซ์กับเฟริสคงต้องใช้ร่างมนุษย์แทนเผื่อว่าข้าจะสั่งงานอะไรพวกเ้าจะได้ทำได้เพราะบางครั้งข้าอาจจะวานให้เ้าไปดูแลร้านค้าแทนข้า”ฟ้าอธิบายจบก็หันไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบพวกเนื้อสัตว์กับผักออกมาเช้านี้ฟ้ากะว่าจะทำสลัด กับสเต็กหมู ให้พวกภูตลองทานอาหารโลกนี้บ้าง
“กลิ่นหอมมากนายท่าน”ฟอกซ์เอ่ยพร้อมทั้งทำจมูกฟุตฟิตๆ
“มาลองทานมาอาหารของโลกนี้ที่คนส่วนมากชอบกินกัน ของเมร่าจะเป็สลัดผัก”ฟ้าเอ่ยพลางจัดจานอาหารลงบนโต๊ะ
“แปลงเป็มนุษย์ได้แล้วจะได้ลองกินอาหารพวกนี้มื้อเที่ยงเวลาไปกินที่ร้านอาหารข้างนอกจะได้ไม่แปลกแยกจากคนทั่วไปเขา”
เมื่อได้ยินคำบอกสองภูตก็เปลี่ยนมาใช้ร่างมนุษย์เสื้อผ้าของสองภูตจะเป็เสื้อเชิตเรียบๆกับกางเกงสีดำซึ่งมองแล้วไม่มีปัญหาแต่สีผมนี่สิ คนหนึ่งเป็สีขาว อีกคนเป็สีเทา ใบหน้าของคนทั้งคู่หล่อเหลาไม่แพ้เ้านายของตนเลยแม้แต่น้อย
“เปลี่ยนให้ผมเป็สีดำได้ไหมที่โลกนี้เขาไม่มีคนผมสีแปลกๆหรอกนะ ยิ่งประเทศนี้ที่เราอยู่นั้นมีแต่คนผมสีดำถ้ามีผมสีอื่นจะเป็คนต่างชาติ เดี๋ยวข้าจะหาหนังสือมาให้พวกเ้าได้ลองศึกษาดูไม่สิ เดี๋ยวข้าซื้อโน้ตบุ๊คให้พวกเ้าเอาไปศึกษาหาข้อมูลดูที่โลกนี้มีเน็ตก็สามารถค้นหาข้อมูลได้แทบทุกอย่างที่อยากรู้”ฟ้าอธิบายพร้อมทั้งลงมือจัดการอาหารในส่วนของตน
ระหว่างมื้อเช้าฟ้าก็เอ่ยเล่าเกี่ยวกับโลกไปพลางๆภูตทั้งสามก็นั่งฟังไปกินอาหารเช้าไปเงียบๆพอกินเสร็จฟ้าก็พาทั้งหมดออกมานอกบ้านโดยสอนภูตทั้งสองใช้รถคร่าวๆว่ามันเปิดปิดยังไงตอนที่ฟ้าสตารท์รถเสียงที่ดังออกมาจากห้องเครื่องส่งผลให้ภูตทั้งสองสะดุ้งด้วยความใ
“นายท่านมันเป็สิ่งมีชีวิตหรือถึงสามารถส่งเสียงได้”เฟริสเอ่ยถามพลางมองรอบๆอย่างหวดระแวง
“มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตหรอกมันเป็สิ่งที่มนุษย์ประดิษฐ์ขึ้นมาใช้แทนเกวียนหรือม้า ดูนี่ภายในนี้มันยังปรับความเย็นได้ด้วยนะ”ฟ้าอธิบายพร้อมทั้งเปิดแอร์ให้แรงในระดับนึงก่อนที่จะออกรถ
ตลอดการเดินทางฟ้าก็อธิบายให้ภูตทั้งสองที่มาใหม่ฟังกว่าจะมาถึงห้างก็ใช้เวลาไม่ช้าไม่เร็ว แต่กว่าจะหาที่จอดรถได้ก็เสียเวลาไปพอสมควรเพราะวันนี้เป็วันหยุดทำให้มีคนออกมาเที่ยวกันเยอะมากกว่าวันธรรมดา
“ลงมาสิเมร่าอย่าลืมร่ายเวทย์พลางตาล่ะ” ฟ้าเอ่ยย้ำภูตสาวอีกครั้งก่อนที่จะลงจากรถเมื่อเห็นว่าทุกคนลงมาเรียบร้อยแล้วฟ้าจึงล็อครถแล้วเดินไปตรงทางเข้าห้าง
“อย่าแสดงออกจนเกินไปนะเฟริสฟอกซ์” ไม่ลืมหันมาย้ำอีกครั้งก่อนที่จะเปิดประตู้เข้าไปภายในตัวห้าง
ภาพแสงไฟที่สว่างไปทั่วทุกทีผู้คนที่เดินสวนกันไปมาไม่ว่าจะมาเป็กลุ่มหรือมาเป็คู่ทุกคนแต่งกายแตกต่างจากที่คานาสมาก ไม่มีใครสวมชุดคลุมรุ่มร่ามเลยสักนิดผู้หญิงบางคนก็แต่งตัวโชว์เนื้อในร่มผ้ามากจนเกินงามแถมรองเท้าที่พวกเธอใส่นั้นสูงมากจนพวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าใส่รองเท้าแบบนั้นแล้วเดินกันได้ยังไง
“เ้านายรองเท้าพวกนั้นมันมีอะไรพิเศษหรือ ทำไมผู้หญิงทุกคนถึงสวมแต่แบบนั้น”ฟอกซ์เอ่ยถามเมื่อเห็นว่าพวกเขาเดินมาในแถบที่คนน้อย
“มันเป็ความนิยมน่ะพวกนั้นสวมก็เพราะจะทำให้ดูสูงและมีรูปร่างที่เพรียวขึ้น ลองสังเกตุดูสิผู้หญิงส่วนมากของที่นี่จะไม่ค่อยสูงมากนักทำให้รองเท้าส้นสูงแบบนั้นจะช่วยให้คนใส่ดูดีขึ้น”ฟ้าอธิบายอย่างใจเย็น “มาทางนี้มา เดี๋ยวพวกเราไปซื้อของกันก่อนถ้าอยากได้อะไรก็บอกละกันจะซื้อให้”
ฟ้าเดินนำไปที่แผนกเครื่องใช้ไฟฟ้าที่นั่นมีโทรทัศน์ตั้งโชว์ไว้มากมาย ภูตทั้งสามมองภาพในโทรทัศน์ตาโต
“รบกวนสอบถามหน่อยครับ”ฟ้ากวักมือเรียกพนักงานให้เข้ามาหา
“ไม่ทราบว่าสนใจสินค้าตัวไหนเป็พิเศษรึเปล่าครับ”พนักงานเดินเข้ามาสอบถามด้วยน้ำเสียงสุภาพถึงการแต่งตัวของทั้งสามจะธรรมดาแต่หน้าตานี่ไม่ธรรมดาเลยสักนิด
“พอดีผมสนใจตัวนี้มันสามารถติดผนังได้ใช่ไหมครับแล้วถ้าซื้อไปจะสามารถไปติดตั้งให้ได้เมื่อไหร่ครับ”ฟ้าเอ่ยพร้อมชี้นิ้วไปที่โทรทัศน์เครื่องใหญ่เครื่องหนึ่ง ราคาของมันสูงพอสมควร
“เครื่องนี้สามารถติดผนังได้ครับทางช่างจะเป็คนติดตั้งให้ส่วนการจัดส่งนั้นถ้าลูกค้า้าด่วนทางเราจะคิดค่าใช้จ่ายเพิ่มเพื่อให้พนักงานไปติดตั้งนอกเวลางานให้ครับ”
“โอเคถ้าเป็ไปได้ผมขอให้มาส่งให้เร็วที่สุด” พนักงานเดินนำลูกค้าไปชำระเงินเสร็จก็แจ้งรายละเอียดการจัดส่ง
“พรุ่งนี้จะมีพนักงานไปส่งให้นะครับส่วนเวลาพนักงานจะโทรเข้าไปคอนเฟิร์มอีกที ที่อยู่ที่จัดส่งตามนี้เลยนะครับ”เมื่อจัดการเรียบร้อยฟ้าก็เดินออกมาโดยมีภูตทั้งสามตามมาติดๆ
“นายท่านๆไอพวกนั้นมันอะไรกัน ทำไมมีคนเข้าไปอยู่ในนั้นตั้งเยอะแยะพวกเขาถูกคำสาปรึถึงถูกจับขังอยู่ในกล่องพวกนั้น”เมร่าที่บินมาอยู่ข้างๆฟ้าถือโอกาสสอบถามรัวเร็วด้วยท่าทางใ
“ไม่ใช่หรอกพวกนั้นเป็ภาพที่บันทึกเก็บเอาไว้ แล้วเอามาแสดงให้ดู”ฟ้าที่ไม่รู้จะอธิบายยังไงก็หยิบมือถือของตัวเองออกมาแล้วกดไปที่หน้ากล้องวีดีโอฟ้ากดบันทึกวีดีโอของสองภูตหนุ่มที่ตอนนี้มองหน้าเ้านายด้วยความฉงน
“มาดูนี่”สองหนุ่มกับภูตสาวตัวจ้อยเมื่อเห็นผู้เป็นายเอาสิ่งที่ถืออยู่ยกขึ้นมาทางพวกเขาก่อนที่จะก้มหน้าไปดูมันสักพักถึงเรียกพวกเขาไปดู
“นี่มันอะไรกันมีตัวข้าอีกคนอยู่ในนั้น”ฟอกซ์ร้องขึ้นด้วยความใเมื่อเห็นว่าในสิ่งเล็กๆที่เ้านายถืออยู่มีภาพของพวกเขาสองคนอยู่ในนั้น
“ฟอกซ์กับเฟริสถูกคำสาปแล้ว”ภูตสาวที่ตอนนี้ใแทบจะบินเตลิดหนีหายกลับถูกหยุดด้วยคำพูดของผู้เป็นายซะก่อน
“สิ่งนี้ก็คล้ายๆกับโทรทัศน์เมื่อกี้ไงแต่อันนี้คือโทรศัพท์มือถือ เอาไว้โทรพูดคุยกับคนอื่นได้แล้วในตัวเครื่องจะมีโปรแกรมหลายอย่างที่มนุษย์คิดค้นขึ้นเพื่อช่วยในการอำนวยความสะดวกสบายอย่างการบันทึกวีดีโอเมื่อกี้เป็ต้นไงคนที่นี่จะเอาไว้เก็บพวกความทรงจำที่ประทับใจหรือสำคัญๆเอาไว้กันลืมมันบันทึกได้ทั้งภาพและเสียงเหมือนจริงที่สุดเดี๋ยวจะพาไปซื้อมาให้ใช้กันคนละเครื่องที่โลกนี้มนุษย์ไม่มีเวทย์มนต์ก็เลยคิดค้นพวกสิ่งของอำนวยความสะดวกอื่นๆออกมามากมายลองมองดูรอบๆสิแล้วสังเกตุดู ในตึกที่มืดทึบไม่มีทั้งหน้าต่างหรือช่องอะไรให้แสงส่องเข้ามาแต่ก็มีแสงไฟสว่างทั่วทุกทีที่คานาสใช้ตะเกียงแต่ที่นี่ใช้ไฟฟ้า มันส่องสว่างได้ทั่วทั้งวันทั้งคืน”
เมื่อได้ฟังคำอธิบายภูตทั้งสามต่างมองของในมือฟ้าตาวาว
“เมร่าอยากได้บ้าง”
“เดี๋ยวข้าพาไปซื้อคนละเครื่องเลยที่นี่โทรศัพท์ถือว่าเป็สิ่งจำเป็มาก มันสามารถโทรคุยกับคนอื่นได้ทั้งแบบเห็นหน้าหรือไม่เห็นหน้าเล่นเกมส์ บันทึกภาพ ค้นหาข้อมูลต่างๆก็ได้”เมื่อเดินมาถึงช็อปขายของยี่ห้อหนึ่งฟ้าก็หยุดอธิบายแล้วพาคนทั้งสองเข้าไปเมร่าที่หายใแล้วไปนั่งบนไหล่เฟริสพร้อมทั้งกวาดตามองรอบๆอย่างสนอกสนใจ
“ขอมือถือรุ่นนี้สามเครื่องครับพร้อมเปิดเบอร์ใหม่เลย”ฟ้าเอ่ยสั่งพนักงานก่อนที่จะนำบัตรเครดิตขึ้นมาชำระเงินหลังจากที่ลองเครื่องแล้วฟ้าก็รับถุงที่พนักงานยื่นให้มาถือไว้
“เดี๋ยวกลับบ้านไปแล้วจะสอนใช้นะ”ฟ้าหันไปเอ่ยกับภูตของตนที่เดินตามมา จากนั้นฟ้าก็เดินไปซื้อพวกเฟอร์นิเจอร์กับโน๊ตบุ๊คถึงค่อยแวะทานข้าวกลางวัน
“มาลองกินอาหารญี่ปุ่นกันพวกปลาดิบนายสองคนน่าจะชอบนะ” เมื่อนั่งลงปุ๊บฟ้าก็หยิบเมนูมายื่นให้สองหนุ่มดูก่อนที่เขาจะหันมาเลือกให้ตัวเอง พอเลือกได้แล้วก็หันไปช่วยสองหนุ่มเลือก
“ดูรูปภาพแล้วสนใจอันไหนก็สั่งเลยแต่ถ้าไม่แน่ใจเดี๋ยวสั่งให้”ฟ้าแนะนำเมื่อเห็นว่าภูตทั้งสองต่างทำหน้านิ่วคิ้วขมวดกันใหญ่จนตอนหลังภูตหนุ่มจนปัญญาให้นายของตนสั่งให้แทนฟ้าเองก็ร่ายรายการอาหารที่จะสั่งกับพนักงาน ปิดท้ายด้วยน้ำอัดลมที่ตัวเองอยากกิน
“นายท่านเมื่อสักครู่ข้าเห็นคนที่มีผมสีอื่นด้วยล่ะ” ฟอกซ์เอ่ยถามเมื่อนึกขึ้นได้
“คนที่มีผมสีอื่นจะมาจากประเทศอื่นดูนี่” ฟ้าพูดพร้อมทั้งหยิบมือถือขื้นมาค้นข้อมูลให้ภูตของตนดูฟ้าเปิดแผนที่โลกขึ้นมา
“เห็นรูปนี้ไหมนี่คือโลกที่พวกเราอยู่ตอนนี้ สีฟ้าทั้งหมดนี้คือทะเลที่เหลือคือแผ่นดินที่มีประเทศต่างๆตั้งอยู่” ฟ้าอธิบายพร้อมชี้นิ้วไปที่รูปโลก
“ส่วนเส้นแบ่งพวกนี้จะเป็เส้นแบ่งอาณาเขตของแต่ละดินแดนตอนนี้พวกเราอยู่แถวๆนี้ พวกดินแดนแถบนี้จะมีผมดำตาดำแบบข้าส่วนแถบนี้จะมีพวกผมทองกับตาฟ้าแตกต่างกันไปตามแต่ละดินแดน นี่ประเทศไทยที่เราอยู่คือแถวนี้” ฟ้าใช้นิ้วกดจิ้มไปที่รูปแล้วขยายให้มันใหญ่ขึ้น
“ที่นี่มีดินแดนมากมายขนาดนี้เลยหรือนายท่าน”เฟริสเอ่ยถามด้วยความคาดไม่ถึงยิ่งดูรูปพร้อมฟังคำอธิบายยิ่งสร้างความตกตะลึงให้กับตัวเองมากขึ้น
“ประชากรของแต่ละดินแดนก็มากมายกว่าที่คานาสเยอะเพราะที่โลกนี้เขาไม่นิยมฆ่าฟันกัน สัตว์อสูรก็ไม่มีส่วนใหญ่สาเหตุที่ผู้คนเสียชีวิตจะมาจากอาการเจ็บป่วยหรือเกิดอุบัติเหตุมากกว่าแต่ที่นี่ผู้คนอายุสั้นนัก ที่เห็นๆกันส่วนมากก็ไม่เกินร้อยปีหรอกเพราะพลังงานธรรมชาติของที่นี่มีน้อยมลพิษก็เยอะ ธรรมชาติก็เหลือน้อยเต็มที”
“แล้วนายท่านรู้ได้ยังไงว่าโลกที่นายท่านอยู่เป็แบบนี้”เมร่าถามด้วยความสงสัย
“มนุษย์นั้นเป็นักประดิษฐ์พวกเขาสร้างยานอวกาศบินออกไปนอกโลกแล้วมีบันทึกภาพเก็บไว้และนอกโลกก็ยังมีดวงดาวต่างๆอีกมากมาย” ฟ้าเอ่ยจบก็ก้มหน้าไปค้นรูปมาประกอบการอธิบาย
“ดูรูปนี้สินี่โลก ส่วนนี่ก็เป็ดาวที่อยู่ใกล้เคียงกัน เ้าเห็นดวงอาทิตย์ไหมนี่คือดวงอาทิตย์มนุษย์ทำการคิดค้นและสืบเสาะจนค้นพบเื่พวกนี้และถ่ายทอดเื่ราวพวกนี้ออกมาให้ทุกคนได้รับรู้กันทั่วมีสอนโดยทั่วไปในห้องเรียน”
“โอ้โห!โลกของนายท่านมีแต่เื่แปลกๆทั้งนั้นเลย”ภูตทั้งสามนั่งฟังตาวาวด้วยความสนอกสนใจแต่ก่อนที่จะมีใครเอ่ยอะไรต่ออาหารก็มาเสริฟ์เสียก่อน
“พวกนี้กินได้หรือนายท่านสวยขนาดนี้น่าเสียดายที่จะกินมัน” เฟริสเอ่ยถามเมื่อซาซิมิถามใหญ่มาเสริฟ์
“กินได้สิเวลากินต้องกินแบบนี้นะ”ฟ้าใช้ตะเกียบคีบเนื้อปลาแซลมอนขึ้นมาก่อนที่จะจิ้มน้ำจิ้มโชยุแล้วถึงค่อยนำเข้าปาก
“พวกเ้าลองทานดู”ภูตหนุ่มทั้งสองลงมือทานตามที่เ้านายสอนก็พบว่ามันรสชาติดีทีเดียวภูตสาวตัวเล็กก็มองทั้งสามกินกันตาละห้อยจนเมนูสลัดมาเสริฟ์ฟ้าก็บอกให้ภูตสาวมาทานด้วยกัน
“เมร่าทานตรงส่วนที่เป็ผักนะที่เหลือเดี๋ยวพวกเราจัดการต่อเอง”หลังจากที่ภูตสาวรับคำทุกคนต่างก็ก้มหน้าก้มตากินมืออาหารนี้สร้างความพึงพอใจให้ภูตทั้งสามมาก
พอชำระเงินเสร็จฟ้าก็พาทั้งสามเดินมาทางแผนกขายของเล่นเด็ก
“เมร่าสนใจเตียงอันนี้ไหม”ฟ้าเอ่ยถามภูตสาวเมื่อเห็นเตียงตุ๊กตาขนาดเล็กที่เหมาะกับภูตสาวของตน
“น่ารักจังเลยนายท่าน”ภูตสาวมองเตียงที่ฟ้าบอกตาโตเป็ประกายเมื่อได้ยินคำตอบฟ้าก็เดินไปบอกพนักงานและชำระเงินที่หน้าแคชเชียร์
“แค่นี้ก็พอแล้วมั้งเดี๋ยวกลับไปต้องจัดบ้านเพราะเดี๋ยวของมาส่งจะไม่มีที่วาง”หลังจากที่นึกไม่ออกว่ายังขาดอะไรอีกฟ้าก็เอ่ยขึ้นมาแล้วพากันกลับฟ้าทำการถ่ายทอดความจำทางด้านภาษาให้ภูตทั้งสามและก็สอนการใช้มือถือกับโน้ตบุ๊คอีกนิดหน่อยก็ปล่อยให้พวกนั้นศึกษากันเองส่วนตัวเองก็จัดเก็บข้าวของให้เข้าที่ ส่วนเฟอร์นี่เจอร์ที่ไม่ใช้แล้วก็เก็บเข้ามิติส่วนตัวไปกะจะเอาไปบริจาคทีหลัง
>>>>>>>
561
