"เพียะ!"
เสียงมือฉันกระทบกับหน้าพี่ยุ ตอนแรกกะจะไม่อะไรนะ แค่จะมาแอบดูเฉยๆ แต่มันอดไม่ได้จริงๆ กับการกระที่ทำต่ำๆแบบนี้ กระหรี่ยังดูมีค่ามากกว่าอีกกับสิ่งที่พี่ยุทำ และอย่าว่าเมโหดนะเพราะเมเชื่อว่าคงไม่มีใครที่จะยืนมองผู้หญิงอื่นปล้ำแฟนตัวเองได้หรอกจริงมั้ย?
"อีเม! มึงตบกู!!"
เสียงพี่ยุตวาดใส่ฉันและวิ่งมาจะมาตบฉันคืน แต่พี่หมอมายืนบังตัวฉันไว้แล้วพลักพี่ยุล้มลงก่อน
"หยุดได้แล้วยุ เคยเตือนแล้วนะ ว่าอย่าทำร้ายเมียญูอีก"
"มันทำยุก่อน"
"กูทำแค่ตบถือว่าบุญแล้วอียุ อีโรคจิต!ผู้ชายไม่เอายังแก้ผ้าจะปล้ำเค้าอีก อีหน้าด้าน!!!"
"กรี๊ด! มึงสิอีหน้าด้านแย้งญูไปจากกู"
จบคำพูดนี้เท่านั้นแหละ นัวเลยค่ะงานนี้ ทั้งจิกทั้งตบทั้งดึงผมโดยมีพี่หมออยู่ขั้นกลางระหว่างฉันกับพี่ยุ
"หยุด!!" พี่หมอะโขึ้นสุดเสียงหลังจากที่ห้ามทับฉันกับพี่ยุไม่ไหว เราสองคนหยุดชงักพักหนึ่ง แล้วก็จะเข้าไปตบกันอีก แต่พี่หมอพลักมันออกไป แล้วจับมือฉันเดินออกมาข้างนอกห้อง ตอนนี้ฉันได้แต่ฮึดฮัดไม่พอใจ อารมณ์มันขึ้นแล้วไง จะให้ลงปุ๊บปั๊บคงไม่ได้นอกจากจะตบให้สะใจก่อนมันถึงจะอารมณ์ดีหน่อย
"ปาๆ อุ่มมๆ" เสียงลูกน้อยที่ร้องให้พี่หมออุ้มเรียกสติฉันกลับคืนมา คงจะใมาสินะ ที่เห็นหน้าแม่บูดบึ้งแบบนี้ และในความที่กลัวลูกน้อยจะใร้องไห่จึงเปลี่ยนอารมณ์เปลี่ยนสีน่าเปลี่ยนท่าทาง กลับมายิ้มแย้มให้เป็คุณแม่ใจดีเหมือนดั่งเดิม
"มาครับลูก"
"ขอโทษนะไอ้หมอ ไม่คิดว่าจะเป็แบบนี้ "
"อือ ช่างมัน ลูกกูไม่เห็นอะไรใช่มั้ย?"
"ไม่กูอุ้มรอมึงกับน้องเมอยู่หน้าห้อง"
"ดีนะที่เมสังหรณ์ใจ เลยลงมาแอบดู ถ้าไม่ได้ลงมานะ ปานนี้พี่หมอเจอยั้ยป้าโรคจิตข่มขื่นแล้ว"
"ถึงเราไม่ลงมา พี่ก็ไม่ทำอะไรค่ะ มันหยะแหยงมากกว่า"
"ฉันกับเมียขึ้นห้องก่อนนะ มึงก็เข้าไปดูเองเจอฤทธิ์เมียกูตบไปนอนร้องไห่อยู่ในห้องมั้ง"
"เออๆ ขอโทษด้วยนะครับ น้องเม"
"ค่ะ"
เราสามคนออกมาจากจุดนั้น ดีนะที่วันนี้วันหยุด คนส่วนมากเค้ากลับบ้านกันไม่งั้น ไทมุงคงเยอะ และคงไม่พ้นเป็ข่าวดังในอินเตอร์เน็ตอีก
พอถึงห้องฉันก็อุ้มลูกน้อยเดินหนีพี่หมอมาเข้าห้องน้ำแล้วล๊อกประตู
"ก๊าบๆ" เสียงพูดลูกที่เห็นเป็ด แล้วเดินเข้าไปจับมาบีบเล่นระหว่างรอแม่ถอดเสื้อผ้า หึๆโป๊ค่ะโป๊ ตอนแรกก็อายนะที่แก้ผ้าอาบน้ำกับลูกแต่ตอนนี้ชินละ ค่ะ
ก๊อกๆๆ
"เมเปิดประตูให้พี่หน่อย พี่อาบด้วย"
"ไม่ค่ะ เมจะอาบกับลูก"
"โกรธพี่หรอ พี่ไม่ได้ไปทำอะไรเค้าเลยนะ"
"พี่ไม่ได้ทำ แต่พี่มอง"
"โถ่เม..."
เราสองคนแม่ลูกหยอกกันไปหยอกกันมาไม่สนใจเสียงคร่ำครวญของพี่หมอที่ดังเข้ามาตลอดจนกระทั้งอาบน้ำเสร็จ พอเปิดประตูออกมาพี่หมอก็ยังยืนรอเป็หุ่นยนต์อยู่หน้าห้องน้ำไม่ไปไหนแถมทำหน้าทำตาหน้าสงสารอีก ยอมใจพี่แกจริงๆจะใจแข็งได้อีกนานมั้ยเนี้ยเมจิกา
"หลบค่ะ เมจะพาลูกไปแต่งตัว"
"ฟอด" "ฟอด "
"หอมทั้งแม่ทั้งลูกเลย"
"ไปอาบน้ำเลยค่ะ"
"ครับๆ เมียใครว่ะ ดุจัง"
คืออย่าเข้าใจผิดนะค่ะ
ที่พี่หมอบอกว่าฉันดุคือไม่ได้ไปตบตีอะไรพี่แกนะ ฉันแค่พูดเสียงแข็งใส่เอง โอ๊ย....ภาพลักษณ์ฉันเสียหมด
"ไหนดูสิเราจะใส่ตัวไหนกันดีค่ะ" ฉันเลือกเสื้อผ้าให้ลูกน้อยที่ห้อยอยู่บนราวประมาน10นาทีไดแต่ก็ยังเลือกไม่ได้ ตัวไหนดีน๊าาา..... ตัวนี้ละกันสไตล์เท่ๆหน่อย เสื้อแขนกุดสีขาวกับกางเกงยีนซีดขาดๆใส่คู่กับรองเท้าผ้าใบแบรนด์ดัง
"อยู่นิ่งๆค่ะ"
"นิงๆ"
"ยอกย้อนเก่งจริงนะเรา" สุดท้าย ท้ายสุด ฉันก็จับลูกลิงใส่เสื้อผ้าเสร็จจนได้
ทีนี้ก็แม่แต่งบ้างละนะ ฉันจึงเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่เหมือนกับของลูกเป๊ะเลยแต่แตกต่างกันที่ไซร์ พูดง่ายๆคือ ชุดคู่แม่ลูกนั้นแหละ พี่หมอจัดการซื้อมาให้ เื่แฟชั่นไม่ต้องห่วง เพราะแนวไหนที่เค้านิยมชอบใส่กัน พี่หมอจะจัดการซื้อมาให้ทุกแนวแถมแบรด์ดังทั้งนั้น
พอแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จก็ออกมานั่งเล่นกับลูก วีดีโอคอลหาเพื่อนบ้าง ถ่ายรูปคู่กับลูกลงเฟสบ้าง
"โอ้โห้....สวยเท่ห์ทั้งแม่ทั้งลูกเลย"
"เร็วเลยค่ะ จะเที่ยงละ"
"ครับๆ"
อาบน้ำเป็ชั่วโมง ยังจะมาลีลาอีก
"เสร็จแล้วครับปะไปกัน"
"พี่หมอ เมอยากกินมะม่วง"
"ท้องหรอ"
" ปากเสีย" ฉันอุ้มลูกเดินหนีออกมาจากห้อง เห็นแล้วอารมณ์เสีย แค่อยากกินมะม่วงเองทำไมต้องท้องด้วย เดี๋ยวเหอะเดี๋ยวจะให้นอนนอกห้องสะให้เข็ด.....
"ยายจ๋าๆ"
น้องวีนัสเห็นยายปุ๊บก็ดิ้นจะลงออกจากอ้อมแขนที่ฉันอุ้มอยู่ พอเอาวางลงพื้นเท่านั้นแหละ วิ่งจู๊ดไปหายายเลยสงสัยจะคิดถึง
"หนูเล่นกับลูกอยู่บ้านยายแป้งนี่นะ พี่เข้าไปดูบ้านยายศรีก่อนช่างทำถึงไหนละ"
"ค่ะ"
พี่หมอเดินออกไป ฉันก็เดินไปหาพวกยายๆที่นั่งอยู่แคร่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน
"คุณยายทำอะไรกันค่ะ"
"ทำขนมไปขายในตลาดตอนเย็นนะลูก"
"มีขนมอะไรบ้างค่ะเนี้ย"
"มีขนมถ้วย ขนมกล้วย แล้วก็ตะโก้ลูก"
"หนูช่วยนะค่ะ"
ฉันจับใบเตยมาพับให้เป็กระทงโดยมียายศรีกับยายแป้งสลับกันสอน ตอนแรกก็ทำไม่ได้หรอก พังไปประมาน3-4อันอะ กว่าจะใช้ได้ .......
เข็มนาฬิกาเดินผ่านไปนานเท่าไหร่ หรือกี่ชั่วโมงผ่านไปแล้วก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้กระเพราะฉันเริ่มประท้วง ท้องก็เริ่มจะร้อง คอยหันไปทางพี่หมอก็ไม่เดินออกมาสักที อย่างนี้ต้องไปดูสะหน่อย
"ยายเดี๋ยวมานะค่ะ"
ฉันบอกยายแล้วเดินออกมา มุ่งตรงไปบ้านอีกหลังที่เขากำลังก่อสร้างกันอยู่
พี่หมออยู่ไหนเนี้ย หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
"พี่ค่ะ เห็นแฟนหนูมั้ยค่ะ"
"เดินไปทางหลังบ้านกับคนงานครับ" ฉันรีบเดินตามไปในทางที่นายช่างเค้าชี้บอก เดินตรงเข้ามานิดเดียวก็เจอกับพี่หมอที่ยืนชี้นิ้วสั่งเด็กคนหนึ่งที่อยู่บนต้นไม้
"พี่หมอทำอะไรกันค่ะ"
"อ่าวหนู เข้ามาทำไมค่ะมันร้อน ไปเล่นกับลูกก่อนไปพี่เก็บมะม่วงเสร็จเดี๋ยวตามออกไป"
ฉันไม่ไปยืนมองพี่หมอเก็บมะม่วงอยู่เหมือนเดิมเพิ่มเติมคือเดินเข้าไปหลบแดดที่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ ไม่ยอมออกไปก่อนหรอกเพราะนานๆจะได้เห็นพี่แกหลุดเก๊กหลุดครึม ตอนเด็กมันโยนมะม่วงลงมานะ แกก็ร้องว่าเบาๆ เดี๋ยวมันแตก จะห่วงกินอะไรขนาดนั้นปกติก็ไม่เห็นเคยเป็ โอ้ยย มาดคุณชายหายหมดแต่รัศมีความหล่อยังอยู่เหมือนเดิม...