บทที่ 18
ปะทะกับนักสู้ระดับทองแดง
นักฆ่าตรงหน้าของเอวา พูดถามออกมา “ข้านั้นแปลกใจที่เ้ายังมีเวลาดูการต่อสู้ของคนอื่นอยู่อีก”
“การต่อสู้ของระดับเงิน หากไม่สนใจนะสิแปลก” เอวาตอบกลับด้วยเสียงเรียบ
“นั้นสินะ ไดรฟ์ระดับเงินเป็ความใฝ่ฝันของทุกคนอยู่แล้ว และหลังจากเสร็จงานนี้ ข้าเองก็จะได้รับไดรฟ์ระดับเงินกลายเป็นักสู้ที่แข็งแกร่งไม่แพ้พวกเขาเหมือนกัน แต่กว่าจะถึงจุดนั้นก็ต้องแลกมาด้วยความตายของเธอเสียก่อน” ประกายตาของนักฆ่าเต็มไปด้วยความ้าสังหาร
“ตระกูลไฟฟ์ช่างร่ำรวยเสียจริง ถึงขนาดจะแจกไดรฟ์ระดับเงินให้กับมือสังหาร”
ถึงนักฆ่าคนนี้จะมีรูปหน้าที่อ่อนวัยกว่านักฆ่าที่ถูกเอวาสังหารไป แต่กลับให้ความรู้สึกที่แข็งแกร่งกว่าอีกระดับหนึ่ง
“หากเลือกได้ ฉันควรที่จะลอบโจมตีนายที่แข็งแกร่งกว่าและสู้กับเพื่อนของนายที่ตายไปมากกว่า”
“ไม่ต้องเสียดายไป เพราะอีกไม่นาน เธอจะได้ไปสู้กับเขาในนรก”
“แบบนั้น ฉันเองก็ไม่ค่อยชอบซะด้วยสิ” สิ้นเสียงเอวาเปิดฉากเข้าโจมตี เธอทำเป็โจมตีด้วยสันมือแต่แท้จริงแล้วซ่อนคมมีดสั้นไว้ในแขนเสื้อ
เอวารู้ตัวดีว่าเธอโชคดีมากเพียงใดที่คู่ต่อสู้ของเธออยู่ในระดับทองแดงเท่านั้น เพราะความแตกต่างระหว่างทองแดงและเงินนั้น ประหนึ่งมีช่องว่างเท่ากับมหาสมุทรกั้นขวาง
นักประดิษฐ์ทั่วทั้งทวีปเวอร์เทมแบร์กในหนึ่งหมื่นคนจะมีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่สามารถเป็นักประดิษฐ์ที่แท้จริงได้ นักประดิษฐ์ที่ล้มเหลวเป็เพราะไดรฟ์ที่พวกเขาสร้างขึ้นมาไม่สามารถแสดงพลังที่แท้จริง ไดรฟ์เ่าั้จะถูกเรียกว่า ไดรฟ์เทียม แต่เนื่องด้วยความหายากของไดรฟ์ สิ่งของที่ล้มเหลวจึงถูกนำมาใช้สร้างนักสู้ระดับทองแดง
นักสู้ระดับทองแดงที่เกิดจากการผสานไดรฟ์เทียม แม้ว่าพวกเขาจะััได้ถึงมานา แต่ออร่าที่พวกเขาปล่อยออกมาเป็ของปลอม หากให้เอวาเปรียบเทียบ ระดับทองแดงก็เหมือนกับคนธรรมดาที่สวมใส่ชุดเกราะและสนับมือ ไม่ได้มีอานุภาพปลดปล่อยพลังทำลายระดับขีปนาวุธอย่างนักสู้ระดับเงิน
หลังจากที่นักฆ่าได้สู้กับเอวาสองถึงสามกระบวนท่า หว่างคิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน
“สำหรับคนที่ยังไม่ได้ผสานไดรฟ์ ปฏิกิริยาตอบสนองและความเร็วของเธอ น่าเหลือเชื่อจริงๆ” ดาบยาวในมือของเขาฟันเข้าใส่มีดสั้นของเอวาอย่างรวดเร็ว ด้วยความยาวของอาวุธที่แตกต่าง มีดสั้นน่าจะเป็ฝ่ายเสียเปรียบอย่างมาก แต่เอวาใช้ประสบการณ์คาดคะเนระยะห่างและตำแหน่งของการฟันได้อย่างแม่นยำ จึงสามารถใช้มีดสั้นตั้งรับการโจมตีของอีกฝ่ายได้ แต่ถึงอย่างนั้นเธอยังคงเป็ฝ่ายถูกกดดันให้ล่าถอยหนึ่งก้าวทุกๆการปะทะหนึ่งครั้ง
“ถ้าโลกใบนี้มีปืนละก็ หัวของนายคงถูกเจาะเป็รูไปแล้ว” เอวาพูดออกมาด้วยเสียงแ่เบา สร้างความสงสัยให้แก่อีกฝ่าย
“หมายความว่าอย่างไร??”
“ก็หมายความว่า นายไม่ละอายใจเลยหรือไง ที่ใช้ดาบมาสู้กับมีดสั้นแบบนี้ อีกทั้งคู่ต่อสู้ยังเป็เด็กหญิงตัวเล็กๆอีกด้วย”
ยังไม่ทันกล่าวจบดี เอวาจำเป็ต้องปล่อยมีดสั้นในมือ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้มือขวาต้องาเ็ มีดสั้นถูกแรงดีดของดาบส่งให้ลอยขึ้นไปบนฟ้า
“ตัดสินใจได้ดี ถ้าไม่ยอมปล่อยอาวุธ ป่านนี้นิ้วมือของเธอคงจะถูกตัดขาดไปแล้ว”
เอวาดีดตัวไปด้านหลัง ทิ้งระยะห่างเพื่อหาแผนการตอบโต้ใหม่ เธอเสียเปรียบทั้งพละกำลังของร่างกายและอาวุธที่ใช้ต่อสู้ ถึงจะมีประสบการณ์และเทคนิคที่มากกว่า ก็ยังเป็เื่ยากที่จะเข้าประชิดอีกฝ่ายได้สำเร็จ
“คิดอย่างหนักเลยสินะ เสียงในหัวของเธอดังมาถึงที่นี่แล้ว พวกไร้ประสบการณ์ก็แบบนี้ ขนาดศัตรูยืนอยู่ตรงหน้ายังเอาแต่คิด” พูดจบนักฆ่าเคลื่อนที่เปลี่ยนทิศทางสลับไปมา สองมือจับดาบแน่นและฟันออกไปในแนวนอน หมายจะตัดร่างของหญิงสาวให้ขาดเป็สองท่อน
“พวกไร้ประสบการณ์คือพวกที่เขาแต่โจมตีโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัวต่างหากละ” พูดจบเอวาก้มตัวหลบอย่างรวดเร็ว การโจมตีของอีกฝ่ายผ่านอากาศเข้าไปปะทะกับต้นไม้ใหญ่หากเป็ต้นไม้ทั่วไป ดาบนี้คงจะผ่ามันออกเป็สองท่อนไปแล้ว
นักฆ่าไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกล่อให้มาอยู่ในตำแหน่งั้แ่ตอนไหน เพราะที่ด้านหลังของหญิงสาวคือต้นไม้ใหญ่ขนาดห้าถึงหกคนโอบ ทำให้ดาบในมือทะลวงผ่านไปได้ครึ่งหนึ่งก่อนจะหยุดค้างด้วยความแข็งและเหนียวของต้นไม้
เอวาอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายไม่สามารถรั้งดึงอาวุธกลับมาได้ เข้าประชิดศัตรูอย่างรวดเร็ว มือขวาของเธอพุ่งเป็เส้นตรงราวกับอสรพิษที่กำลังโจมตีเหยื่อ
อีกฝ่ายรั้งปล่อยมือจากอาวุธและยกขึ้นมาป้องกัน แต่หารู้ไม่ว่า ในมือของเอวาที่ไร้ซึ่งอาวุธ ได้ซ่อนปิ่นสัมฤทธิ์ที่ถูกลับจนแหลมคมเอาไว้ เธอจ้วงแทงมือของอีกฝ่ายหนึ่งครั้ง ทำให้มือซ้ายของนักฆ่าถูกแทงทะลุเป็รู เืสีแดงไหลออกมาพร้อมกับความเ็ปทันที
“นางเวร ฉันจะฆ่าแก” นักฆ่าที่ถูกความเ็ปครอบงำ คำรามด้วยความโกรธ จากนั้นเขาพุ่งตัวใช้มือขวาข้างที่ไม่ได้รับาเ็ โจมตีออกไปด้วยการต่อย
พลังหมัดที่แฝงด้วยร่องรอยของออร่า ความรุนแรงของมันเหมือนกับถูกชกด้วยสนับมือเหล็ก หากร่างบางๆของเอวาโดนเข้าไปเต็มๆละก็อาจถึงขั้นสลบได้เลย แต่ถึงอย่างไรหมัดย่อมอันตรายน้อยกว่าดาบอยู่แล้ว
เอวาไม่มีความลังเล บิดร่างกายหลบการโจมตีและสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว ปิ่นในมือแทงเข้าไปในจุดตายที่หน้าท้องของศัตรู ครั้งแรกไม่อาจหยุดการเคลื่อนไหวได้สำเร็จ เพราะระดับทองแดงเสมือนสวมชุดเกราะไว้ทั้งตัว ถึงจะได้รับความเ็ปแต่ไม่รุนแรงถึงชีวิต
เอวาไม่รอช้าเธอใช้มือของตัวเองปัดมือของอีกฝ่ายให้ลดการป้องกันลง เพื่อที่จะแทงเข้าจุดตายได้ถนัด เธอแทงซ้ำในจุดเดิมจนขยายปากแผลกว้างถึงแปดครั้ง
นักฆ่ารู้สึกตัวแล้วว่าตัวเองถูกแทงซ้ำที่แผลเดิมตลอด แต่ก็สายไปแล้ว าแฉกรรจ์ที่หน้าท้องถูกแทงทะลุไปถึงปอด นำพาความตายมาสู่ชีวิต ร่างของนักฆ่าหนุ่มล้มลงและสิ้นใจในเวลาต่อมา
548
