ตอนที่ 1
กรรณภา นอนมองห้องแคบๆ ทั้งเก่าและโทรม มาหลายวันแล้ว เพราะร่างนี้ไม่สบายจากการจมน้ำ และไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป เพราะจะอะไรเสียอีกล่ะ เธอได้ทะลุมิติ เข้ามาในร่างนี้น่ะสิ และตอนนี้ก็ไม่รู้เลยว่ามาที่นี่ได้ยังไง และมาเพื่ออะไรเหมือนกัน แต่ที่สำคัญคือ ไหนๆ จะข้ามมาทั้งที ทำไมถึงไม่ส่งไปบ้านที่รวยกว่านี้กันนะ
จากความจำหลังจากที่ตื่นจากความตาย เนื่องจากร่างนี้ะโน้ำฆ่าตัวตายเพราะอาย ที่ตัวเองถูกถอนหมั้น จากคู่หมั้นหนุ่ม ทั้งที่ไม่ได้รักกัน แต่มีสัญญาหมั้นหมายกันมา แต่ก็ไม่สามารถยอมรับได้ เพราะคิดว่ามันเป็เื่ร้ายแรง และไม่สามารถที่จะออกไปพบหน้าใครได้อีก จึงคิดว่าจะฆ่าตัวตายหนีอาย แต่ก็ได้ตายสมใจไปแล้วล่ะ เพราะถ้าไม่ตาย เธอคงไม่ได้มาเข้าร่างนี้อีกเหมือนกัน
ส่วนเธอก็ตายเช่นเดียวกัน แต่ไม่ได้ฆ่าตัวตายนะ แต่ฉลองโดยการไปเที่ยวที่ตัวเองถอนหมั้น จากคู่หมั้นสารเลวได้ มีอย่างที่ไหน แอบคบกับเพื่อนรักของเธอ ในเมื่ออยากจะคบกันนัก เธอก็แค่ทำให้ทั้งสองคนสมหวัง เธอก็เลยถอนหมั้นเสียเลย จะได้ไม่ต้องแอบคบกันอีก ตอนแรกผู้ชายสารเลวคนนั้น จะไม่ยอมเลิกกับเธอ ก็ไม่ใช่ว่าจะรักหรอกนะ คงเพราะว่าฉันรวย และเขาสามารถที่จะขอยืมเงินใช้บ่อยๆ ตอนเป็คู่หมั้นกันก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะยังไงอีกไม่นานก็ต้องแต่งงานกัน แต่พอมารู้ทีหลังว่าเอาเงินที่มายืมเราไปให้ผู้หญิงอีกคน ไม่รู้ว่าผู้ชายสารเลวคนนั้นทำได้ยังไงกัน แต่ตอนถอนหมั้นเธอรู้สึกดีมาก ไม่ได้รู้สึกเศร้าใจเลยสักนิด
ส่วนเพื่อนแสนเลวของเธอก็เช่นเดียวกัน ต่อหน้าก็ทำเป็เหมือนกับไม่คุ้นเคยกัน แต่ที่ไหนได้ลับหลัง แอบไปคบกันได้หน้าตาเฉย ถ้ารักชอบกัน แล้วมาบอกให้รู้ เธอจะหลีกทางให้แต่โดยดี แต่ทั้งสองคนคงจะคิดว่าเรานั้นโง่มากสินะ จึงได้ทำกันอย่างนั้น สิ่งสำคัญที่ทั้งสองคน้าจากเธอ คงจะไม่พ้นเื่เงิน และความสะดวกสบาย ที่เธอพร้อมจะให้ทุกคนได้เสมอ และไม่เคยที่จะคิดเล็กคิดน้อยเลยสักครั้ง เพราะเื่เงินไม่ใช่เื่ใหญ่ในชีวิตของเธอ แต่ความซื่อตรงและซื่อสัตย์ต่างหากที่เธอ้า แต่ทั้งสองคนได้ทำลายมันลงอย่างไม่มีชิ้นดี
เธอยังจำวันนั้นได้เลยวันที่ถอนหมั้น เธอไปที่ห้องของคู่หมั้นของเธอโดยไม่ได้บอกกล่าว เพราะทุกครั้งเธอจะต้องบอกเขาก่อนทุกครั้ง แต่วันนั้นเธอไม่บอก เพราะอยากจะเห็นกับตา และจะได้ถอนหมั้นได้โดยที่เขาไม่อาจจะปฏิเสธได้ จึงได้ชวนเพื่อนไปด้วยกันจะให้ถ่ายคลิป เพื่อที่เธอเองก็ไม่อยากจะอธิบายให้ญาติผู้ใหญ่รับรู้เื่ที่เธอ้าถอนหมั้น
เนื่องจากเธอมีรหัสเข้าห้อง จึงสามารถเปิดประตูเข้าไปได้โดยง่าย และทุกอย่างก็เป็อย่างที่เธอคิด เพื่อนรักอยู่ในห้องและกำลังระเริงรักกันอยู่ เธอจึงให้เพื่อนเริ่มบันทึกั้แ่เสียงเอาไว้เลย
"แก้ว เธอบันทึกเสียงเอาไว้ให้หมดเลยนะ"
"เธอจะให้บันทึกเสียงอุบาทว์พวกนี้ด้วยหรือ ฉันสงสารโทรศัพท์ของฉัน"
"เถอะน่า เดี๋ยวฉันซื้อเครื่องใหม่ให้แกแล้วกัน ทีนี้พอใจหรือยัง"
"พอใจมาก แต่แกห้ามลืมเด็ดขาด เอารุ่นที่ฉันเคยบอกแกนะ ฉันชอบ"
"ไม่ลืม เริ่มได้แล้ว"
เมื่อผ่านไปสักพักเสียงที่ได้ยินตอนแรกก็จบลง เธอกับเพื่อนสองคนนั่งฟังจนจะอ้วก แต่ก็ต้องทน
"พี่ภูคะ พี่ว่านังกรรณ จะรู้เื่ของเราบ้างหรือเปล่าคะ แต่คนอย่างมันโง่จะตายไป คงไม่มีวันรู้หรอก แต่ก็ดีเหมือนกันนะ เราสองคนจะได้หลอกมันได้ไปเรื่อยๆ"
"พี่ก็ชอบนะคนโง่อย่างนี้ ทั้งหลอกง่าย พูดอะไรก็เชื่อไปเสียหมด เราจะได้มีเงินใช้สบายๆ ยังไงล่ะ แต่แปลกนะ ไม่เห็นโทรมา ปกติต้องโทรมาเวลานี้ประจำ ไม่รู้ว่าจะโทรอะไรนักหนา แต่พี่ก็รู้สึกแปลกมาเป็เดือนแล้วนะ ที่ไม่โทรมาหาพี่เหมือนที่เคย"
"แล้วมันทำตัวว่ารู้เื่ของเราหรือเปล่าคะ แต่นี่ก็ผ่านมาเป็ปีแล้วนะคะ ไม่เห็นว่ามันจะรับรู้เลย ว่าเราสองคนคบกันอยู่ลับหลังมัน"
"ไม่นะเวลาเจอกัน ยังเห็นทำตัวปกติ เพียงแต่ไม่เข้ามาเซ้าซี้เหมือนเดิมเท่านั้น แต่พี่รู้สึกดี ไม่อย่างนั้นรำคาญแย่เลย ถ้าไม่รวย พี่จะไม่ยอมหมั้นกับผู้หญิงน่าเบื่ออย่างนี้เด็ดขาด แตะนิดแตะหน่อยก็ไม่ได้ สู้น้องสาของพี่ก็ไม่ได้ ถูกใจพี่ภูไปเสียหมด"
"มันก็ต้องเป็อย่างนั้นอยู่แล้ว ถ้ามันไม่รวย ฉันก็ไม่คบกับมันเหมือนกัน เป็คนที่น่าเบื่อมากเลยค่ะ เวลาอยู่ด้วยกัน ถ้าไม่ได้ของฟรีฉันไม่ได้ไปด้วยหรอกค่ะ"
ทั้งสองคนไม่ได้รู้เลย ว่าทุกสิ่งที่ทำและคุยกันได้ถูกบันทึกเอาไว้แล้ว และกรรณภา คิดว่าไม่อยากจะรอเวลาอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอคิดว่าหลักฐานแค่นี้ก็สามารถที่จะเอาไปบอกกับผู้ใหญ่ให้รับรู้และทุกคนก็จะรับฟังเธอ และยอมให้ถอนหมั้นได้
"อืม อย่างนั้นหรอกหรือ แต่พวกคุณสองคนดูเหมาะสมกันดีนะ ที่เลวด้วยกันทั้งคู่ เพื่อนเลว กับคู่หมั้นเลว แต่ทั้งสองคนไม่ต้องกลัวนะ ฉันจะทำให้สมหวัง จะได้ไม่ต้องมาหลบซ่อน แอบคบกันลับหลังฉันอีกแล้ว เพราะว่าฉันจะถอนหมั้นให้ก็แล้วกัน เพราะฉันสงสารพวกคุณหรอกนะ"
"ไม่นะกรรณ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ มันไม่มีอะไร พี่กับสาไม่มีอะไรกันเลย"
"พี่ภูช่างกล้าพูดนะคะ ว่าไม่มีอะไรกัน ทั้งที่เสื้อผ้ายังไม่ได้ใส่นี่นะคะ พี่พูดอยู่กับเด็กน้อยหรือยังไงกัน และจะบอกอะไรให้นะคะ ฉันมาตั้งนานแล้ว และพี่จะบอกว่าเสียงที่พวกเราได้ยินไม่ใช่พี่อย่างนั้นหรือคะ ตลกสิ้นดี"
"กรรณ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ พีู่เาหลอกพาฉันมา ฉันไม่ได้เต็มใจ เธออย่าโกรธฉันเลยนะ"
"เธอพูดอะไรของเธอกัน ใครจะไปหลอกเธอกัน เป็เธอนั่นล่ะ ที่ให้ท่าฉันก่อน"
"ฉันไม่อยากรู้เื่ของพวกคุณหรอกนะ แต่ที่มานี่เพื่อจะมาบอกว่าจะถอนหมั้นก็เท่านั้นเอง พี่ภูถือว่าพี่เป็อิสระแล้ว ต่อไปเราอย่าได้พบกันอีกเลย เจอฉันที่ไหนก็ไม่ต้องมาทักทายกัน ถือว่าเราไม่รู้จักกัน"
"ไม่นะ กรรณ อย่าไป พี่ไม่ยอมถอนหมั้นหรอกนะ"
"ไม่ยอมก็เื่ของพี่ เพราะฉันจะถอนหมั้น และฉันก็ส่งคลิปไปให้ผู้ใหญ่รับรู้แล้ว และฉัน้าถอนหมั้น และทุกคนเข้าใจ และยอมรับการตัดสินใจของฉัน ลาก่อนนะคะ"
หลังจากนั้นจึงได้ถอดแหวนหมั้นคืนให้คู่หมั้น และเดินออกจากห้องไปอย่างไม่สนใจ ทำเหมือนว่าไม่สนใจ แต่ใจจริงนั้นเธอเจ็บแทบขาดใจ เพราะคนที่เธอรักมาหลายปี กับเพื่อนที่เธอรักและไว้ใจ หักหลังเธอมานาน เป็ใครก็คงจะทำใจไม่ได้ในเร็ววัน แต่ดีอย่างหนึ่งที่เธอไม่ยอมมีอะไรด้วย แต่เื่ทำใจคงต้องใช้เวลาอีกนาน จึงสามารถทำใจได้
หลังจากวันนั้นเธอก็ไม่ยอมที่จะพบอดีตคู่หมั้นอีกเลย ถึงแม้เขาจะพยายามที่จะงอนง้อแค่ไหน ในเมื่อเลิกกันแล้ว เธอจะไม่ยอมกลับไปเจ็บอีกครั้งอย่างแน่นอน
เธอจึงได้อยากจะพักผ่อน และเธอไปเที่ยวทางใต้ และได้ล่องเรือ เที่ยวไปเรื่อยๆ แต่ชีวิตไม่แน่ไม่นอนจริงๆ เพราะในขณะที่ล่องเรืออยู่นั้นทะเลเกิดพายุ และเรือที่เธอไปก็ไม่สามารถต้านทานพายุ จากการที่เจอพายุลูกใหญ่ จึงได้จมลง และเธอค่อยๆ จมลงในน้ำ และมารู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในร่างนี้แล้ว จะว่าเหลือเชื่อก็เหลือเชื่อจริงๆ นั่นละ เพราะเธอที่เจอกับตัวเองตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้เสียที
( ฝากกดติดตามและติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ )
9K
