ตอนที่ 32
เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ชายคนหนึ่งกำลังเดินโซเซ ในตรอกที่มืดมิด เขามีเืไหลที่บริเวณช่องท้อง “ฉันต้องเอามันกลับไปให้ได้" ที่มือของเขา มีกระเป๋านิรภัยที่ล็อครหัสไว้ คู่หูของเขาที่ทำภารกิจด้วยกันได้เสียชีวิตไปแล้ว
เขาไม่สามารถไปที่โรงพยาบาลได้ เนื่องจากมาในฐานะสายลับจากรัสเซีย เขาเป็เ้าหน้าที่ในองค์กรแสงเหนือ แต่หน้าเสียดายที่เขาไม่ใช่เ้าหน้าที่พิเศษ ภายในองค์กรมีบุคลากร ที่เป็เ้าหน้าที่พิเศษหลายคน พวกเขาจะถูกฉีดเซรุ่มเข้าไปในร่างกาย เพื่อรับพลังความแข็งแกร่งเหนืุ์ แต่อัตรารอดชีวิตนั้นต่ำกว่า 5 เปอร์เซนต์ พวกเขาจะถูกมอบภารกิจที่เป็อันตรายต่อประเทศเท่านั้น
จากรายงานั รู้แค่ว่านี่คืออาวุธที่ประเทศจีนกำลังวิจัยอยู่ เขาขโมยออกมาได้ แต่ถูกคนจากองค์กร ‘อิลลูมินาติ' ลอบทำร้าย
“จะไปไหนล่ะ วิกเตอร์ นายจะทิ้งฉันไว้ที่นี่งั้นเหรอ?" เสียงดังมาจากทางด้านหลัง เขาหันกลับมา พร้อมกับเล็งปืนไปทางต้นเสียง แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เขาหยุดชะงัก ชายที่อยู่ตรงหน้า คือเพื่อนของเขาที่ตายไปแล้ว
“อ...อีวาน" ‘ปั้ง!!' เขาถูกชายที่ชื่ออีวาน ยิงเข้าที่มือขวา ปืนพกที่จ่อเล็งร่วงหล่นลงกับพื้น
อีวานแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย “ให้ตายสิเป็อย่างนี้ซะทุกคน ทั้งๆที่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าตายไปแล้ว แต่ก็ยังจะลังเลที่จะยิง" ร่างของอีวานค่อยๆ กลายสภาพเป็เด็กหนุ่มอายุ 20 ต้นๆ ิัหนังและโครงสร้างร่างกาย รวมถึงใบหน้า เปลี่ยนแปลงไปคล้ายกิ้งก่าที่กำลังเปลี่ยนสี “ลาก่อนเ้าหน้าที่ วิกเตอร์" เสียงปืนดังขึ้นในตรอกอีกครั้ง
ชายหนุ่มเดินออกมาจากตรอก พร้อมกับถือกระเป๋านิรภัยมาด้วย และกำลังจะเดินไปขึ้นรถ
“อามิตตาพุทธ...." ชายหนุ่มชะงักฝีเท้าทันทีหลังจากได้ยินเสียง “อาตมาคิดว่า นั่นไม่ใช่ของของประสกกระมัง" หลวงจีนหนุ่มรูปหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา
ชายหนุ่ม แอบลอบติดต่อกับพรรคพวก จากนั้นเขาก็หันปืนไปทางหลวงจีนแล้วเหนี่ยวไก หลวงจีนที่ยืนอยู่ ควรจะถูกยิงล้มพับลงไปแล้ว แต่เขากลับไม่เห็นแม้กระทั่งเงา ชายหนุ่มรู้สึกถึงสายลมอ่อนๆที่ด้านหลัง เขาโยกตัวหลบทันที ฝ่ามือของหลวงจีนเฉียดตัวเขาไป เกิดเสียงดังสนั่น คล้ายเสียงการอัดกระแทกของอากาศ กำแพงที่อยู่ตรงหน้าถูกทำลายไม่มีชิ้นดี
หลวงจีนหนุ่ม เปลี่ยนกระบวนท่าเป็การเตะ เขาเอีัยวตัวเตะโดยมีพลังปราน ห่อหุ้มขาของเขาเป็รูปขวานขนาดใหญ่ ชายหนุ่มรู้ดีว่าไม่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้ เขาเตรียมพร้อมรับแรงกระแทก แต่ทั้นใดนั้นเองก็ปรากฎชั้นน้ำแข็ง ก่อต่วตัวขึ้นมาปกป้องเขาไว้ หน้าแข้งของหลวงจีนกระทบชั้นน้ำแข็งอย่างจัง เกิดการปะทะที่รุนแรง ชั้นน้ำแข็งหนาเกิดรอยตัดขึ้นเล็กน้อย
“เฮ้ย เฮ้ย น้ำแข็งก้อนนั้น แม้แต่รถบรรทุกขับชน ด้วยความเร็วสูงสุดยังไม่ะเืเลยนะ" ชายย้อมผมสีฟ้าเดินออกมาจากความมืด
“นิค มาให้เร็วกว่านี้ไม่ได้รึไง ฉันมีแค่พลังแปลงโฉมนะ เกือบตายแล้วไหมล่ะ" ชายที่ถือกระเป๋า ทำสีหน้าไม่พอใจ
นิคขมวดคิ้วใส่เขา “โทมัส แกไม่แหกตาดูเหรอ ว่าฉันมาถึงหลังจากที่แกเรียกแค่ 10 วินาที"
นิคเลิกสนใจโทมัส แล้วหันมาประจันหน้ากับหลวงจีนหนุ่ม “แกเป็คนขององค์กรไหนกัน?"
“อาตมาเพียงแค่ผ่านมาเห็นเหตุการณ์เพียงเท่านั้น ที่จริงอาตมากำลังแอบเ้าอาวาส เพื่อที่จะไปร้องคาราโอเกะกับสาวๆอยู่" หลวงจีนหนุ่มพูดราวกับว่า นั่นคือสิ่งที่ผู้ทรงศีลควรจะทำ
“พูดอะไรของมันว่ะ?" นิคเรียกน้ำแข็งออกมา หุ้มเคลือบจากมือลามไปถึงข้อศอก มันมีลักษณะเป็ใบมีดน้ำแข็ง เขาพุ่งหาหลวงจีนด้วยความเร็ว พร้อมกับฟาดฟันใบมีดน้ำแข็งอย่างบ้าคลั่ง หลวงจีนใช้ฝ่ามือปัดป้องเบี่ยงเบน อย่างชำนาญ แต่เขาก็เริ่มจะรู้สึกถึงความเย็นที่แผ่ซ่าน เข้ามาในฝ่ามือ ยิ่งเขาััใบมีดเพื่อปัดป้องนานเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความเหน็บหนาวมากขึ้นเท่านั้น เขาเริ่มที่จะทนไม่ไหว จึงจำเป็ต้องถอยในที่สุด
“ชิส์!! หนีไปจนได้ ก็นึกว่าจะแน่" นิคพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด
เมื่อเห็นว่าหลวงจีนถอยหนีไปแล้ว นิคจึงพาโทมัสขึ้นรถแล้วขับหนีออกจากพื้นที่ทันที หลวงจีนหนุ่มหลบหนีเพื่อกลับไปที่วัดเส้าหลิน เขารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ริมฝีปากเริ่มมีสีม่วงคล้ำ หลวงจีนที่กำลังเฝ้าประตูพบเห็นเขา และส่งไปให้เ้าอาวาสดูอาการ
“ไหน!! เ้าสารเลวน้อยนั่นอยู่ที่ไหน?" เ้าอาวาสเดินเข้ามา เขาคิดจะมาทำโทษลูกศิษที่ดื้อรั้นเสียหน่อย แต่หลังจากเห็นสภาพของศิษ สีหน้าของเขาก็พลันอมทุกข์ทันที “เกิดอะไรขึ้นกับโต้วหลัว?"
“มีคนพบศิษพี่ ที่หน้าประตูวัดขอรับ คล้ายว่าเขาจะถูกใครทำร้ายมา ที่ริมฝีปากและฝ่ามือ มีสีม่วงคล้ำ และแผ่ไอเย็นออกมา เขานอนสั่นอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะหมดสติ" หลวงจีนหนุ่มอีกคนที่อยู่ในห้องสาธยายอาการของโต้วหลัว
“มีทางรักษาไหม?" เ้าอาวาสกล่าวถาม
หลวงจีนหนุ่มสายหน้า “ลองทุกวิธีแล้วขอรับ ก็ยังไม่ดีขึ้น แม้ศิษพี่จะอยู่ในขอบเขตสร้างแก่นปราณขั้นสูง แต่ไอเย็นได้ซึมซับไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว คาดว่าอีกไม่กี่วันศิษพี่ก็คง..."
เ้าอาวาสกำมือแน่น แม้ลูกศิษของเขาจะเกเร และทำตัวไม่ได้เื่ แต่เ้าอาวาสก็ยังรักเขาเหมือนลูก “อาตมาเคยได้ยินเื่เกี่ยวกับแพทย์เทวะ คิดว่าเขาจะสามารถรักษาได้หรือไม่" เ้าอาวาสได้ยินข่าวมาบ้างว่าแพทย์เทวะคนที่สาม ถูกแต่งตั้งขึ้นมาแล้ว อีกทั้งยังเป็เพียงแค่เด็กหนุ่ม อายุไม่เกิน 20 ขวบปี
“อย่างน้อย ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยขอรับ" หลวงจีนหนุ่มพูดออกมาตามตรง
เ้าอาวาส มองไปยังศิษของเขาที่ยังไม่ได้สติ “เช่นนั้นอาตมาจะพาโต้วหลัว ไปที่จี่หนานเอง"
**********************************
ชิงเทียน เดินทางมาตรวจสอบคุณภาพสินค้าที่โรงงาน เขาพึ่งจะสั่งซื้อรถไป แต่ยังส่งมาไม่ถึง จึงต้องนั่งรถตู้แก้ขัดไปก่อน เมื่อถึงหน้าโรงงาน ยามไม่ยอมให้เขาเข้าไป เนื่องจากเขาไม่มีบัตรผ่าน ชิงเทียนกุมขมับ เป็เ้าของแท้ๆ แต่กลับถูกห้ามไม่ให้เข้าโรงงานตัวเอง แต่ชิงเทียนก็ไม่สามารถต่อว่ายามได้ เพราะเขาทำหน้าที่ได้ดีแล้ว
หลังจากโทรหาฟ่านเสี่ยวโหรว เธอก็รีบเดินมารับเขาทันที หลังจากที่ยามรู้ว่าชิงเทียนเป็ใคร เขาก็หน้าซีดกระทันหัน “ไม่เป็ไรครับ คุณทำหน้าที่ได้ดีแล้ว" ชิงเทียนยิ้มให้เขา แล้วเดินเข้าไปในโรงงาน ยามรู้สึกคุ้นหน้าชิงเทียนมาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ก็คิดไม่ออก
ภายในโรงงานมีเครื่องจักร และพนักงานกำลังทำงานกันอยู่ หลังจากชิงเทียนก้าวเข้ามา พนักงานสาวต่างก็ให้ความสนใจ “นั่นใคร? หล่อจัง..."
“ได้ยินผู้จัดการฟ่านบอกว่า วันนี้บอสใหญ่จะเข้ามา บางทีเขาอาจจะเป็บอสใหญ่"
“มีบอสใหญ่ที่หนุ่ม และหล่อขนาดนี้ ฉันจะทำงานที่นี่ไปจนตาย"
ระหว่างทางมีเสียงซุบซิบนินทาของพนักงานเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน อย่างไม่ขาดสาย ฟ่านเสี่ยวโหรว ถึงกับเอาแฟ้มงานมาปิดหน้า ด้วยความอับอาย นี่มันแสดงถึงความไร้วินัยของพนักงาน ซึ่งเป็ความรับผิดชอบของเธอ
สินค้าที่ถูกผลิตบรรจุอยู่ในขวดแก้วสีเขียว รูปทรงดูหรูหรา ฝาและฉลากมีสีดำทอง บนฉลากมีชื่อบริษัท ‘ชิงเทียน' และชื่อสินค้า น้ำสมุนไพรสกัด ‘โอเวอร์พาว' กำกับไว้
“ฉันชอบชื่อนี้นะ แต่มันจะไม่ดูอวดอ้างสรรพคุณไปหน่อยเหรอ? "
“ไม่เลยค่ะ ฉันว่ามันดูตรงตัวดีออก" ฟ่านเสี่ยวโหรวหันมายิ้มใช้เขา
ชิงเทียนกำลังคิดว่า อยากทำให้เธอเป็ผู้บ่มเพาะ เพราะเธอทำงานให้เขา และเขาก็ประทับใจ ในฝีมือเธอมาก “เอาหล่ะงั้นมาลองชิมกันเลย" ชิงเทียนสุ่มหยิบขวดขึ้นมาเปิดฝา แล้วกรอกลงคอโดยไม่ใช้แก้ว
ความหอมที่ขึ้นจมูกกับรสชาติ ถือว่าตรงกับที่เขา้า ส่วนประสิทธิภาพ... “กลิ่นและรสชาติ ถือว่าผ่าน ส่วนประสิทธิภาพยังด้อยไปเล็กน้อย แต่ก็พอยอมรับได้ พัฒนาสูตร เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพต่อไปแล้วกัน"
ฟ่านเสี่ยวโหรวรายงานว่าอีก 3 อาทิตย์ จึงจะสามารถจัดส่ง ให้กับตัวแทนทั่วประเทศได้ เธอเดินมาส่งชิงเทียนที่รถ “วันนี้ตอนดึก แวะไปหาฉันที่บ้านหน่อยนะ" เขาตัดสินใจจะชี้นำเธอ เพื่อเป็ผู้บ่มเพาะ แต่หากเธอไม่้า เขาก็ไม่อยากจะบังคับ
ฟ่านเสี่ยวโหรวคล้ายจะเข้าใจเจตนาของชิงเทียนผิดไป ‘ท...ทำไงดี!! อย่าบอกนะว่าวันนี้ฉันต้องตกเป็ของเขา ไม่นะ ฉันยังไม่เคยเลย' จิตใจของเธอฟุ้งซ่านไปเกินเหตุแล้ว ในตอนนี้
*****************************
ชิงเทียน สอนหลิวลู่ซือเกี่ยวกับหลักการ การปลดปล่อยพลังจากระยะไกล อยู่ภายในสวน หลิวลู่ซือยิงก้อนน้ำแข็งแหลมคม กระหน่ำใส่เขาราวกับปืนกล แต่ชิงเทียนใช้เพลิงอัสนีฟ้า สลายได้ทุกการโจมตี
‘เคล็ดวิชาเทพธารา ปักษา์' ปราณน้ำแข็งก่อตัวขึ้น เป็วิหคขนาดั์
ตอนนี้เธอทลวงมาอยู่ในขอบเขต ก่อตั้งลมปราณขั้นกลางแล้ว กายหยินสุดขั้วของเธอ ช่วยในด้านความเร็วการบ่มเพาะเป็อย่างมาก ในขณะที่ชิงเทียน ต้องตามหาทรัพยากรบ่มเพาะ จึงจะช่วยให้เขาทะลวงขอบเขตได้
วิหกน้ำแข็งโฉบเข้าหาชิงเทียนอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงอัสนีสีฟ้า รวมตัวเป็ัเพลิงอัสนี สีฟ้าคราม แล้วพุ่งปะทะกับวิหคน้ำแข็งของหลิวลู่ซือ เกิดะเิขึ้นบริเวณกลางสนาม ทำให้วิลล่าโดยรอบเริ่มที่จะออกมาดู ว่ามีอะไรเกิดขึ้น ชิงเทียนแก้ตัวไปว่า เตาบาร์บีคิวะเิแต่ไม่มีใครได้รับอันตราย พวกเขาจึงยอมกลับไปนอน “ดูเหมือนต้องสร้างพื้นที่ สำหรับการฝึกแล้วสิ"
ฟ่านเสี่ยวโหรวเข้ามาในวิลลา ก็พบกับหลุมขนาดใหญ่ที่สวน “เอ่อ... มีใครวางะเิที่สวนเหรอค่ะ?"
“ชิงเทียนที่นั่งคุยเื่การบ่มเพาะกับหลิวลู่ซือ หันมามองฟ่านเสี่ยวโหรว ที่แต่งตัวเลิศหรูอลังการ อีกทั้งยังแต่งหน้ายังกับจะไปงานสังคมของพวกไฮโซ “จะไปไหนต่อเหรอ?"
“ป...เปล่าค่ะ ฉันมาหาคุณ เธอมีทีท่าเขินอายเล็กน้อย" แต่ทำไมหลิวลู่ซือถึงอยู่ด้วย เธอเริ่มจะสงสัย
“ที่ฉันเรียกมาคุยในวันนี้ก็เพราะว่า มีข้อเสนอให้เธอ"
ฟ่านเสี่ยวโหรวยืนนิ่ง ‘เรียกมาคุย' เพียงคำๆเดียวก็ทำให้เธอแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ต้องใช้เวลาสักพักกว่าเธอจะเรียกสติคืนมาได้ “ข้อเสนออะไรค่ะ?"
"เธออยากเป็ผู้บ่มเพาะไหม?"
------------------------------------
Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิต์
https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิต์-105158271890771